Ei ei ei en we zijn zo blij

In de voorjaarsvakantie heb ik elke dag gewandeld. Mijn spanningsboog is het meest fan van wandelingen rond de 5 km (of een ommetje van 20-30 minuten), maar zo af een toe een wat langere wandeling vind ik ook top. Als we bijvoorbeeld 8 km gaan wandelen, vind ik het altijd fijn om een flesje water en wat te eten mee te nemen.

Vandaag gaan we met twee vrienden wandelen. Ik heb ze al een tijd niet gezien, ook omdat we best ver uit elkaar wonen. We besluiten daarom om ergens in het midden af te spreken. We spreken net na lunchtijd af. Vanuit huis is het een uurtje rijden, dus we besluiten om in de auto te lunchen. Ik haal mijn rugzak van zolder en begin hem vol te stoppen met lunch en wat snacks.

Het is prachtig weer vandaag en we besluiten om bij een boomstronk die in het zonnetje ligt even te pauzeren. Ik pak mijn rugzak erbij en trek al gauw een vies gezicht. Gátver! Mijn eitje is gesplasht en er zit allemaal ‘eisnot’ op de bodem van m’n tas. Gelukkig hebben we zakdoekjes bij ons en kan ik het nog een beetje fatsoeneren. “Je stopt toch geen ei los in je tas?” vraagt Thomas me lachend. In my defence: laatst had ik dat ook al gedaan, maar dat was een keihard gekookt ei. Ging prima. Ik had er even niet aan gedacht dat Thomas de eitjes altijd vrij zacht kookt, haha. Mijn rugzak is die avond mooi in de was geweest, die omelet geur stond me toch niet zo aan ;-).

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Gerdiemar
    8 maart 2021 / 8:38 am

    Een soort roerei onder in je rugzak.Getsiejakkie.Goed dat ook een rugzak gewassen kan worden! Van schrik heb je vast de 10000 stappen royaal gehaald zeker?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge