Voor altijd in je hoofd, kerst vibes en robot toestanden- mini-anekdotes

1 – Het songfestival duurt maar één week, toch blijven de liedjes daarna eenenvijftig weken in je hoofd zitten. #opnaarvolgendjaar #songfestival

2 – Vandaag zag ik iemand een kerstpuzzel maken en eigenlijk vind ik dat een topidee. Waarom ook niet? Net als kerstfilms kijken. Of kerstliedjes luisteren… Als iemand een kerstpuzzel over heeft, ik hou me aanbevolen.

3 – Ik gisteren: “Vanaf nu ga ik elke dag de krant lezen.” Goh. Thomas heeft ‘m vandaag in de trein achtergelaten. #totzovermijnnieuwegewoonte

4 – Ik kan zo ontzettend genieten van dat zoemende geluid van de robotstofzuiger. En als de wasmachine boven óók nog eens draait, voel ik me mega productief. Terwijl ik op de bank zit. Mooi toch? 🙂

5 – Soms moet je zo’n ‘spelletje’ doen op de computer om te bewijzen dat je geen robot bent. Ik vind het dan soms echt wel moeilijk te zien of er op een plaatje een stoplicht staat. #beetjerobotmisschiendanhaha

Verbouwingsperikelen (katteneditie)

Je bekijkt het maar met je beton, ik ga hier nu zitten.

Waarom doet niemand dit raam open? Al uren niet? Gisteren ook al niet? (Nieuwe erker, geen raam meer dat open kan aan de voorkant. Katlief heeft het nog niet in de gaten).

Hee chill, ik zit hier droog. Ik zit er wel al uren… maar ik zit droog. (Katlief heeft niet door dat hij kan omlopen en dat er aan de achterkant tegenwoordig een kattenluik zit. Hij heeft wel door dat hij bij de voordeur nu droog zit).

Ff plass… WOOOOOH!! Ik houd mijn plas wel op. (Herrie op onverwachte momenten).

Wat is dit? En dat? Hé, weer een nieuwe doos. Kan ik daar in? Wat is dit? (Katten moeten altijd even wennen aan nieuwe spullen. Een keer of 100 dus nu!)

Knuffelllllllll? (Soms zijn ze wat van slag door al het lawaai en de veranderingen. Dan troosten we ze weer even en vertellen we ze hoe mooi het straks gaat worden).

Jaag je me nu alweer weg? Jullie maken het me niet makkelijk hè. (De zitplekken zijn wat schaars boven en we strijden nu af en toe om een lekker zacht plekje op de bank).

In dit kastje zit kattenvoer. Punt. (Hardleers wachten voor de kast, waar inmiddels allang geen kattenvoer meer zit. Het kattenvoer staat tegenwoordig op zolder).

Ooooh er zit hier een kattenluik, wat handig! (x 300). (Elke keer weer mee omlopen om James aan te leren dat hij dus niet uren bij de voordeur hoeft te wachten).

Gaan jullie nu een kast verschuiven? Muhaha. (Ze presteren het om áltijd in de weg te lopen).

Vastberaden move

Ik ben met Thomas een potje aan het schaken. Hoe meer we oefenen, hoe beter (of minder slecht, haha) we erin worden. Daarom duurt het soms wel eventjes voordat een volgende zet wordt gedaan.

Thomas is aan de beurt en hij neemt flink zijn tijd. Mijn telefoon ligt naast me en ik kijk er eventjes op. Vervolgens hoor ik dat een schaakstuk wordt verplaatst. Het klinkt heel vastberaden. Ik kijk naar het bord, maar zie niet echt een verandering. “Huh, welke heb je nu verplaatst?” Eigenlijk had ik gewoon op moeten letten natuurlijk, maar toch. Thomas wijst naar de schaakstukken die hij van mij heeft verzameld. Zijn ‘vastberaden’ zet hield in dat hij twee pionnetjes op elkaar heeft gezet, haha! (Dat kan bij ons schaaksetje). Die zag ik niet aankomen. “Geef je even een seintje als je zo ver bent? 😉”

Niet mijn beste docentenmomentje ;)

Nu we op school nog ‘hybride’ lesgeven (waarbij op dag 1 de ene helft van de klas op school is en op dag 2 de andere helft), is het zaak om alle leerlingen goed van informatie te voorzien en ervoor te zorgen dat ik iedereen goed kan helpen. Dat geeft wel eens grappige situaties ;).

Afgelopen week in mijn derde klas:

“Jullie kunnen thuis en op school aan het werk met deze opdrachten in je werkboek. Mochten jullie vragen hebben, dan ben ik er! Voor de mensen thuis: ik zal mijn geluid even uitzetten, zodat jullie geen last hebben van geluiden uit de klas.”

Tegen de leerlingen in de klas: “ik loop even langs bij mijn collega in het lokaal hiernaast. Ik ben zo terug!”

Bij terugkomst kijken de leerlingen me verwachtingsvol en met een lachende uitdrukking aan. Direct valt het kwartje. Snel log ik weer in en richt ik mij tot de leerlingen thuis. “Ehhh, had iemand een vraag? Ik was even weg!” Een leerling reageert direct via de microfoon. “Ja, ik had een vraag! Ik vond het al gek dat u niets zei!”

Van de leerlingen in de klas hoorde ik daarna dat de leerling mijn naam tot drie keer toe had geroepen (en waarvan zijn stem dus door het lokaal schalde), maar geen gehoor kreeg.

Foei, foei, foei Laura!

Ik ben er geloof ik erg aan toe om iedereen weer fysiek in de klas te hebben… 😉

Orde in de chaos

“Jij gaat nu sport kijken?” Thomas is net heerlijk geïnstalleerd op de bank, dus eigenlijk is mijn vraag vrij overbodig. Hij knikt. “Ok, dan ga ik op zolder wat spullen uitzoeken!” In september gaan we verbouwen en dan is het handig als we vast wat dingen wegdoen. We krijgen een nieuwe badkamer en een nieuwe wc. Ook gaan we op zolder de bestaande dakkapel voor een grotere vervangen en krijgen we er nog eentje aan de voorkant. Zin in!

Ondanks dat ik vind dat we niet eens zó veel spullen hebben, ligt al gauw de hele zoldervloer bezaaid met rotzooi. Ik heb altijd geleerd dat je eerst al je spullen uit moet stallen zodat je goed kan zien wat je allemaal hebt. Daarna kun je dan alles een nieuw plekje geven. Allemaal leuk en aardig, maar het wordt nu wel een uitdaging om nog een leeg stukje vloer te vinden. Ik besluit daarom om een puzzel even op de wasmachine te leggen.

Na een tijdje roept Thomas of ik een kopje thee wil. “Ja lekker!” Ik loop naar beneden om hem op te halen en ga na een paar minuten weer terug naar boven. De wasmachine – die inderdaad gewoon aanstond – is kéihard aan het centrifugeren en beweegt daar nogal gevaarlijk bij. De puzzel is al helemaal naar de zijkant getrild. Ik had niet veel langer beneden moeten blijven, haha!