Terugblik – anekdotes & vlogs van mei 2021

Vlogs van vorig jaar!

Oeps, deze was nog van eind april, die ben ik in de vorige terugblikblog vergeten!
Begin mei! (De vlog van eind mei is gecombineerd met juni).

Rrrollen maar

“Gaat ‘ie lukken zo?” Laura heeft de auto voor een ‘autoprullenbak’ van de McDonalds gezet zodat ik vanuit de auto onze koffiebekertjes weg kan gooien. “Jahoor, gaat prima zo!” Ik draai mijn raam open, doe mijn arm naar buiten en … haha, FAAL. Oké, oké, er staat ook wel een pittig windje. Uiteraard staat er alweer een auto achter ons te wachten, maar toch wil ik even mijn veroorzaakte troep opruimen. Ik stap de auto uit en ren achter de rollende koffiebekers aan. Moet vast een komisch gezicht zijn, haha. Dit had zó veel efficiënter gekund ;-).

Deze selfie mag niemand zien

Nu ik het officiële bestaan van ‘H‘ (mijn onderkin) met jullie gedeeld heb, wilde meneer direct prominent op de foto. Dat lukte, maar ik ben nog in flinke discussie met hem over de publicatie ervan. Ik ben denk ik aan de winnende hand: deze foto zal niet aan het licht komen!

Over ‘het licht’ gesproken… dit was wel precies de context waarbij H me in de val probeerde te lokken. Vanmorgen liet hij me expres mijn eigen zonnebril vergeten, waardoor ik ‘s middags flink knijpend met de ogen in de auto zat. Hij wees nonchalant naar het klepje bovenin Daans auto, waar een HEULE oude (lelijke, sorry schat) zonnebril van Daan mij gretig van het geknijp af wilde helpen.

Goed, ik zwichtte… en de zonnebril deed prima z’n werk. Maar hoe ik ineens die selfie gemaakt had (tijdens het stilstaan hoor), is me nog steeds een raadsel. Ik / H heeft hem naar Daan gestuurd, die moest uiteraard keihard lachen.

Tijdens het laatste stuk van mijn ritje naar huis, passeerde ik met 30 km per uur een enorme stoet stilstaande auto’s. Het ging dus erg langzaam en in ‘paniek’ griste ik de zonnebril bijna van mijn hoofd. H vond dat ik me niet moest aanstellen en ik heb dan ook maar mans vooruit gekeken.

Mijn eigen zonnebril ligt klaar voor morgen. H probeert me nu een selfie-tweeluik van beide zonnebrillen aan te praten. We kijken (haha) nog wel even

Never dull tweets

– “Wie wil er een stukje zelfgebakken, oud, droog brood? Met boter is het best lekker.” Zo presenteer je dat toch niet, zuslief. Maare… graag! (En het was vet lekker).

– Één van onze tuinlampjes is gesneuveld en ligt nu op de grond te chillen. Hij doet het wel nog, hahahaha. #zonnepaneeltje #diehard

– Het songfestival duurt maar één week, toch blijven de liedjes daarna eenenvijftig weken in je hoofd zitten. #opnaarvolgendjaar #songfestival

– Soms moet je zo’n ‘spelletje’ doen op de computer om te bewijzen dat je geen robot bent. Ik vind het dan soms echt wel moeilijk te zien of er op een plaatje een stoplicht staat. #beetjerobotmisschiendanhaha

– Ik denk dat de glazenwassers bij ons het grootste “before” en “after” effect van de straat hebben. #kattenpootjes #vliegenvangen #tegenhetraamspringen

Vastberaden move

Ik ben met Thomas een potje aan het schaken. Hoe meer we oefenen, hoe beter (of minder slecht, haha) we erin worden. Daarom duurt het soms wel eventjes voordat een volgende zet wordt gedaan.

Thomas is aan de beurt en hij neemt flink zijn tijd. Mijn telefoon ligt naast me en ik kijk er eventjes op. Vervolgens hoor ik dat een schaakstuk wordt verplaatst. Het klinkt heel vastberaden. Ik kijk naar het bord, maar zie niet echt een verandering. “Huh, welke heb je nu verplaatst?” Eigenlijk had ik gewoon op moeten letten natuurlijk, maar toch. Thomas wijst naar de schaakstukken die hij van mij heeft verzameld. Zijn ‘vastberaden’ zet hield in dat hij twee pionnetjes op elkaar heeft gezet, haha! (Dat kan bij ons schaaksetje). Die zag ik niet aankomen. “Geef je even een seintje als je zo ver bent? 😉”

Verbouwingsperikelen (katteneditie)

Je bekijkt het maar met je beton, ik ga hier nu zitten.

Waarom doet niemand dit raam open? Al uren niet? Gisteren ook al niet? (Nieuwe erker, geen raam meer dat open kan aan de voorkant. Katlief heeft het nog niet in de gaten).

Hee chill, ik zit hier droog. Ik zit er wel al uren… maar ik zit droog. (Katlief heeft niet door dat hij kan omlopen en dat er aan de achterkant tegenwoordig een kattenluik zit. Hij heeft wel door dat hij bij de voordeur nu droog zit).

Ff plass… WOOOOOH!! Ik houd mijn plas wel op.(Herrie op onverwachte momenten).

Wat is dit? En dat? Hé, weer een nieuwe doos. Kan ik daar in? Wat is dit? (Katten moeten altijd even wennen aan nieuwe spullen. Een keer of 100 dus nu!)

Knuffelllllllll? (Soms zijn ze wat van slag door al het lawaai en de veranderingen. Dan troosten we ze weer even en vertellen we ze hoe mooi het straks gaat worden).

Jaag je me nu alweer weg? Jullie maken het me niet makkelijk hè. (De zitplekken zijn wat schaars boven en we strijden nu af en toe om een lekker zacht plekje op de bank).

In dit kastje zit kattenvoer. Punt. (Hardleers wachten voor de kast, waar inmiddels allang geen kattenvoer meer zit. Het kattenvoer staat tegenwoordig op zolder).

Ooooh er zit hier een kattenluik, wat handig! (x 300). (Elke keer weer mee omlopen om James aan te leren dat hij dus niet uren bij de voordeur hoeft te wachten).

Gaan jullie nu een kast verschuiven? Muhaha. (Ze presteren het om áltijd in de weg te lopen).

Niet mijn beste docentenmomentje ;).

Nu we op school nog ‘hybride’ lesgeven (waarbij op dag 1 de ene helft van de klas op school is en op dag 2 de andere helft), is het zaak om alle leerlingen goed van informatie te voorzien en ervoor te zorgen dat ik iedereen goed kan helpen. Dat geeft wel eens grappige situaties ;).

Afgelopen week in mijn derde klas:

“Jullie kunnen thuis en op school aan het werk met deze opdrachten in je werkboek. Mochten jullie vragen hebben, dan ben ik er! Voor de mensen thuis: ik zal mijn geluid even uitzetten, zodat jullie geen last hebben van geluiden uit de klas.”

Tegen de leerlingen in de klas: “ik loop even langs bij mijn collega in het lokaal hiernaast. Ik ben zo terug!”

Bij terugkomst kijken de leerlingen me verwachtingsvol en met een lachende uitdrukking aan. Direct valt het kwartje. Snel log ik weer in en richt ik mij tot de leerlingen thuis. “Ehhh, had iemand een vraag? Ik was even weg!” Een leerling reageert direct via de microfoon. “Ja, ik had een vraag! Ik vond het al gek dat u niets zei!”

Van de leerlingen in de klas hoorde ik daarna dat de leerling mijn naam tot drie keer toe had geroepen (en waarvan zijn stem dus door het lokaal schalde), maar geen gehoor kreeg.

Foei, foei, foei Laura!

Ik ben er geloof ik erg aan toe om iedereen weer fysiek in de klas te hebben… 😉

Avontuur op de Afsluitdijk

De afgelopen twee dagen ben ik met Dorinde gezellig naar Leeuwarden geweest. Meivakantie, heerlijk! We hebben via Airbnb een zolderkamertje geboekt en slapen vlakbij de binnenstad.

Dat de winkels weer ‘normaal’ open zijn, hebben we geweten! Met name de kringloopwinkels hebben we bijna allemaal wel bezocht, zo leuk weer!

Op de laatste dag van onze mini-vakantie rijden we weer terug naar huis. Wanneer we bijna bij de afsluitdijk zijn, vertel ik Dor over het avontuur dat Daan en ik een paar jaar geleden op deze plek beleefden…:

In 2017 waren we een weekje naar Terschelling geweest en we hadden de fietsen mee. Dat hield in: mijn ouwe, trouwe groene Hyundai uit 1995 (mét trekhaak) droeg onze fietsen trots op een ietwat krakkemikkige fietsendrager, hihi. Op de terugweg keek ik angstvallig in mijn achteruitkijkspiegel: op het stukje vlak voor de afsluitdijk begonnen de fietsen wel heel erg te gaan loungen. Lees: ze helden steeds verder achterover. “Aaaahh, laten we NU van de weg afgaan om ze vaster te zetten, anders gaat het mis met die stevige wind!”

Terwijl ik dit aan Dorinde vertel, passeren we de afrit die wij toen ook namen. We schieten keihard in de lach bij het zien van een stel, dat op dat moment heftig aan hun fietsen aan het sjorren is. Een bekend probleem dus daar, hahaha!

‘Luxe’ lunchen in Loosdrecht

Het is donderdag en Daan en ik zijn onderweg naar Loosdrecht. We hebben (nu echt voor de laatste keer met z’n tweetjes!) een Airbnb geboekt en blijven daar twee nachtjes slapen. We waren vanmorgen vroeg wakker en hebben lekker rustig aan ingepakt, de laatste klusjes nog gedaan en zijn daarna op pad gegaan.

Het is nu rond 12 uur en we zijn al bij de Babydump geweest, waar we een gratis babypakket (haha, zo leuk altijd) hebben opgehaald en nog een kleinigheidje voor de baby hebben gekocht. We zijn inmiddels bij Loosdrecht aangekomen en zijn op zoek naar een plekje om te lunchen.

We parkeren bij een parkeerhaven en zien dat er een terras op het water is (Porto*). Het ziet er vrij sjiek uit en de ster achter de naam vertrouw ik ook niet helemaal, haha. (Dit blijkt later geen Michelin te zijn, maar het geeft toch effect hahaha). Wanneer we op de lunchkaart kijken, zie ik dingen als ‘oester’, ‘pata negra’ en ‘roerei, zalm en truffel’ staan. Super fancy en normaalgesproken hartstikke leuk, maar als ‘pescotarische’ hoogzwangere is het toch niet echt een optimale kaart, hihi. Een salade caprese van 15 euro heb ik ook niet zo’n zin in.

Ik kijk twijfelend naar Daan en zeg dat ik misschien wel ergens anders wil lunchen. Hij vindt het gelukkig prima en we lopen weer terug naar de auto. We zoeken online naar wat restaurantjes in de buurt. Veel zijn er gespecialiseerd in vis en het lijkt allemaal best sjiek. Als je je daar niet op hebt ingesteld, is het dat allemaal net niet.

Op een gegeven moment zegt Daan súper droog: “nou, strandpaviljoen De dikke muis, dat moet ‘m toch zijn?!” Uiteindelijk blijkt dit geen lunchcafé maar een verhuurlocatie te zijn en eindigen we heerlijk op het terras bij het water op Robberse eiland.

Prima uitsmijter hoor, wel goed doorbakken ;-).

35 weken zwanger en Marthe als topmodel! – Foto’s van de week

Laura 35+1 weken zwanger, op Koningsdag. Zoek de katten 😉
Marthe 7,5 week oud! Foto gemaakt door Frances.

Vulles perikelen

Normaalgesproken vraag ik Daan altijd om vuilniszakken open te maken. Hij heeft altijd wel warme handen, soms ook wat plakkerig. Mijn handen zijn juist altijd kurkdroog, waardoor ik de vuilniszakken echt bijna nooit open krijg.

Vandaag waren Daan z’n handen helaas niet in de buurt en heb ik het zelf op een blazen gezet (mijn tactiek om zo een opening te krijgen). Ik blaas en blaas en blaas. Op een gegeven moment voelt het alsof ik te lang ballonnen heb opgeblazen en moet ik uitkijken dat ik niet duizelig word. (Of ben ik gewoon hoogzwanger en wat kortademig?)

Ik vind het wel vreemd dat het nog steeds niet lu…. oh, wacht effe, ik zit blijkbaar keihard m’n best te doen om de zijkant van de vuilniszak open te blazen, hahaha!

De eerste verlofklusjes! (Week 34)

Lekker organiseren, heerlijk!

Vandaag ben ik 35 weken zwanger en ben ik heerlijk met verlof. Daan en ik hebben inmiddels al redelijk wat klusjes gedaan, het lijkt me leuk om dat een beetje bij te houden!

De babyklusjes die we gedaan hebben:

  • De gordijnen van de babykamer hangen inmiddels!
  • De vluchtkoffer is bijna helemaal ingepakt.
  • Alle kleertjes zijn gewassen en in de kast ingeruimd.
  • We hebben de 34 weken echo gehad, het is een lange dame! (Volgens verwachting met zo’n lange vader van 1m96. 😉)
  • Daan heeft de cosleeper in elkaar gezet.
  • De wasbare luiers zijn besteld, yes! Mocht je hier benieuwd naar zijn: Dorinde gebruikt ze inmiddels al een tijdje voor Marthe, wie weet schrijft ze er ooit een blog over!
  • De adressen voor de geboortekaartjes zijn verzameld.
  • Het autostoeltje zit inmiddels ook met isofix in de auto.
  • De laatste verzorgingsspulletjes zijn gekocht, heerlijk om al die lijstjes af te vinken!

Naast de babyklusjes hebben we (veel credits naar Daan hoor, hihi) ook:

  • Belastingaangifte gedaan (kan maar geregeld zijn. 😉)
  • De tuin bijgewerkt, inclusief nieuwe plantjes. 🙂
  • Een muurtje in de keuken geschilderd!

Naast deze klusjes is er natuurlijk ook tijd voor ontspanning. Zo heb ik:

  • Een aantal koffiedates gehad.
  • Gewandeld en gezwommen. Lekker rustig aan, maar wel heel fijn!
  • Lekker in bad gezeten. Het liefst vroeg in de ochtend!
  • Een gezichtsbehandeling gedaan, zooo heerlijk.
  • Een puzzelboekje bijna volledig ingevuld. 😄
  • Heel wat afleveringen Ik vertrek gekeken.
  • En natuurlijk met Marthe geknuffeld!