Better safe than sorry

Sinds het begin van de coronacrisis ben ik veel minder onderweg met de auto, zéker nu ik vooral op de fiets naar mijn werk ga. Het is daardoor ook al even geleden dat ik in de file heb gestaan.

We zijn al eventjes onderweg naar de ouders van Thomas als we de matrixborden aan zien gaan. De auto voor ons doet zijn alarmlichten aan om te waarschuwen voor de naderende file. Ik kijk naar Thomas, hij is tenslotte aan het rijden, en het valt me op dat hij niet van plan is om de lichten aan te doen. Ik druk snel op het knopje om ook naar onze achterburen te seinen. Op zich kunnen ze het prima zien op de matrixborden, maar better safe than sorry. Vervolgens kijk ik in mijn spiegel. Thomas kijkt me aan en begint hard te lachen. Achter ons is het helemaal uitgestorven. Dit was dus wel heel safe, haha.

Efficiëntie ten top

Ik vind het altijd fijn om de voorraden weer bij te vullen na het halen van de boodschappen. Fruit in de fruitschaal, nieuwe thee in de theedoos en weer extra rijst in de weckpot waar nog slechts een bodempje in zit. Dat laatste is trouwens een goed idee om te doen vóór het stofzuigen en niet erna, haha.

“Shit!” Ik heb zojuist bij het overgieten heel wat rijst gemorst op het aanrecht en een beetje op de grond. Gelukkig staat de stofzuiger nog vlakbij (nét gebruikt) en kan ik de restjes van de vloer zuigen. Allemaal geen ramp.

Wanneer alles weer netjes is, loop ik naar de bank en plof daar vervolgens neer om een boekje te lezen. Een half uurtje later sta ik weer op om een kopje thee te gaan zetten. “Huh?” Terwijl ik opsta hoor ik van alles op de grond vallen. Verbaasd kijk ik naar de tientallen rijstkorrels die op de grond liggen. En dan zie ik de plooi in mijn trui, waar nog wat rijstkorrels rustig liggen te luieren. Nou stofzuigert, drie keer is scheepsrecht ;-). Morgen eten we pasta.

Nou, lekker dan!

Ik heb ‘naar de tandarts gaan’ nooit vervelend gevonden. Tuurlijk, er zijn leukere dingen om te doen, maar vervelend vind ik het niet. Ook het laten trekken van mijn verstandskiezen een paar jaar geleden vond ik eigenlijk wel interessant. Toch denk ik er na vandaag een heel klein beetje anders over.

De tandarts staat over me heen gebogen en is met van alles bezig. Ondertussen zit de assistente ernaast en ze zijn gezellig aan het kletsen. Prima, heb ik tenminste iets om naar te luisteren. En dan zegt de tandarts het volgende. “Ja, ik merk eigenlijk sinds vandaag wel echt dat ik last heb van de wisseling van wintertijd naar zomertijd. Zeker nu ik ook minder slaap omdat mijn zoontje net vier weken oud is.” Vervolgens boort meneer er vrolijk op los. Goh. Ik geloof niet dat hij doorheeft dat ik dit nou niet de meest geruststellende gedachte ooit vind, maar ik besluit er niks van te mompelen (haha). 

Tip van de dag: ga niet naar de tandarts als de dag ervoor de zomertijd is ingegaan.

Klikodrama

Sinds een paar maanden hebben we een papierbak. Ideaal, het scheelt een hoop troep in de schuur. De kliko wordt één keer per maand geleegd en dat lukt steeds precies met de hoeveelheid papier. 

Hmm, de wagen die het papier komt halen is laat vandaag. De kliko’s worden tegenover ons huis verzameld waardoor we het allemaal goed kunnen zien, haha. 

“Ojee, drama in de straat.” Ik krijg een appje van Thomas die nog steeds thuis is, ik ben inmiddels op mijn werk. Kennelijk heeft iemand zijn auto geparkeerd op de plek waar de vuilniswagen moet staan om de kliko’s te legen. Waarschijnlijk dacht die persoon dat de kliko’s al geleegd waren. De vuilniswagen heeft een paar keer getoeterd en is vervolgens zonder succes doorgereden. Hmmm. Gelukkig komt de vrachtwagen morgen terug, maar dit moet niet te vaak gebeuren.

Die avond horen we wat gerommel op straat. Één van de buren is bezig met het verplaatsen van de kliko’s, zodat ze allemaal de parkeerplekken blokkeren. Haha! Ik vind het wel een mooie protestactie. Zéker, omdat later bleek dat die persoon van de auto had geweigerd om de auto te verplaatsen voor de vrachtwagen. 

Ik vind het stiekem wel heel grappig dat dit nu de “problemen” zijn die we mooi vanuit huis in de gaten kunnen houden. Voor de papiermannen (vuilnismannen?) is het natuurlijk wel irritant. Duimen voor volgende maand! 😉

Topding, die deur

Onze voordeur klemt nogal en dat vergt enige moeite bij het dicht- en opendoen. Toch is dat verder niet zo’n probleem, je ontwikkelt gewoon wat nieuwe routines. Zo is de regenton bij de voordeur uitermate handig om je meuk op te zetten zodat je beide handen kunt gebruiken voor de sleutel.

“Doe jij de deur even open?” Ik heb mijn handen vol met boodschappen en geef de sleutel aan Thomas. Ook hij heeft een paar boodschappen vast en legt ze even op de regenton. PLOF. Het blijft even stil en dan beginnen we te lachen. What did just happen? 

In de volgende scène is Thomas druk bezig met het hengelen naar de krop sla die tussen de regenton en de muur is gevallen, precies in het hoekje. Gelukkig (voor deze keer dan) is de sla helemaal ingepakt en merkt ‘ie niks van de viezigheid op de grond. 

Ik ben blij dat het zomer wordt, zodat de deur wat minder klemt en we daardoor de regenton even een paar maanden vrij kunnen geven van zijn baantje als dumpplaats :-).