En wat doe je dan de hele dag? Zwangerschapsverlof week #1

Ik ben niet de enige die fan is van het bad

Sinds vrijdag 21 januari ben ik officieel met zwangerschapsverlof, op die dag was ik precies 34 weken zwanger. Het is alweer ruim drie weken geleden, maar ik heb me nog geen moment verveeld. Ik krijg regelmatig de vraag wat ik nou zoal doe op een dag. Ik snap deze vraag helemaal en ik denk dat ik het later ook wel leuk vind om terug te lezen wat ik toen heb gedaan. Daarom zal ik per week globaal opschrijven wat ik nou zoal doe in deze dagen :-).

De toetsweek op school is afgelopen op de dag dat ik met verlof ga. Omdat het nogal lullig voor mijn vervanger is – en ook helemaal niet praktisch – als hij meteen begint met een stapel nakijkwerk, kijk ik mijn klassen zelf na. Eén collega heeft al heel lief een klas van me overgenomen, dus ik hoef maar 4 toetsen na te kijken. Hier ben ik het eerste weekend mee bezig. Ook help ik een vriendin die de wiskundeopleiding volgt met een paar belangrijke opdrachten. Op afstand weliswaar, want helaas heb ik deze week Corona. Tot en met dinsdag moet ik thuisblijven. Wonder boven wonder heeft Thomas geen Corona en kan hij nog de boodschappen blijven doen.

Voor het huishouden is het ideaal dat ik thuis ben: ik ben druk in de weer (met een slakkengangetje) met schoonmaken, stofzuigen, apparaten ontkalken, opruimen, wassen etc. Ook de babykleertjes hebben we deze week alvast gewassen en netjes opgeruimd in de commode en de babykast. Dat klinkt dan als een kwartiertje werk, maar ik neem uitgebreid de tijd om filmpjes en informatie op te zoeken over ‘de ideale commode indeling’. En ik weet 100% zeker dat ik de commode na de kraamweek weer helemaal om ga gooien, omdat je er dan pas écht achter komt wat een handige indeling is, haha. Het is gewoon heerlijk om hier uitgebreid de tijd voor te kunnen nemen.

Deze week heb ik mijn laatste zwangerschapsyoga les. In 10 lessen, inclusief één partnerles, hebben we veel ontspanningsoefeningen gedaan die nuttig kunnen zijn tijdens het opvangen van de weeën. Ook is er elke week één thema besproken, zoals pijnstilling, borstvoeding, het geboorteplan, de ademhaling, etc. Veel van de onderwerpen kom je ook tegen in boekjes, voorlichtingsfilmpjes en gesprekken met de verloskundige, maar het is toch fijn om sommige zaken vaker tegen te komen en daar vertrouwd mee te raken. Omdat ik nog steeds in quarantaine zit, heb ik mijn laatste les helaas online.

Op woensdag is Thomas vrij en gaan we naar de Ikea, waar we nog een aantal handige zaken kopen. Doorzichtige bakken voor babykleertjes in nog te grote maten, bijvoorbeeld. Ziplockzakjes voor de het eerste pakje in de vluchtkoffer. Extra bakjes om eten in te vriezen voor tijdens de eerste weken. Het lijkt me heerlijk als we (Thomas ;-)) die eerste weken na de geboorte zo min mogelijk hoeven te koken.

Verder ben ik deze week een paar keer in bad geweest, (her)schrijf ik mijn geboorteplan, breng en haal ik wat pakketjes op bij verschillende winkels, verkoop ik wat spullen op Marktplaats en hebben we op donderdag de uitgestelde afspraak bij de verloskundige. Tijdens mijn Corona week mocht ik hier natuurlijk niet heen en ik ben toch wel erg opgelucht dat de baby helemaal geen last heeft gehad van de Corona. Het hartje was goed te horen, ze is goed gegroeid en mijn bloeddruk is mooi laag (maar niet té laag). Fijn!

Tante Corrie

Vorige week was het stormachtig: Corrie raasde over heel Nederland heen. Ik kan me niet herinneren dat ik die dag veel buiten ben geweest.

De dag erna halen we dat in door lekker een rondje te gaan lopen. We komen langs een huis waar we vaak voorbij wandelen en meteen valt ons iets op. Normaal gesproken staat er een afgrijselijk kunstwerp in de voortuin bij deze mensen. (Ok, wij vinden het afgrijselijk, iedereen heeft zijn eigen smaak natuurlijk). Het is een soort boom van metaal met aan elke tak een pan, vergiet, pollepel of een ander gadget uit de keuken. Hij is gigantisch en past totaal niet bij de rest van de tuin. Vinden wij dus ;-).  Nu is het kunstwerk nérgens te bekennen. “Haha, zou hij weggewaaid zijn?” vragen we onszelf af.

We lopen verder en zien dan bij een paar huizen verderop het antwoord. Bij één van de ramen boven ontbreekt het glas en in plaats daarvan is het dichtgetimmerd met hout. Dat móet een aanval van Corrie zijn geweest met een pan van het kunstwerk, kan niet anders, haha. (Dat het huis leegstaat vertellen we er even niet bij).

Goed opletten dus als je buren ineens een reusachtig kunstwerk in de tuin neerzetten!

Een vrolijk beroep!

Elke dinsdag worden de vuilnisbakken geleegd en dat gebeurt precies voor onze deur. Het ‘vervelende’ daarvan is dat we de auto dan niet voor de deur kunnen parkeren. Het levert daarentegen wel weer andere leuke beelden op.

Sinds de kerst hebben we onze eettafel gedraaid om zo wat ruimte te maken voor de kerstboom. Daardoor kijk je als je aan tafel zit naar de voortuin of de achtertuin, in plaats van naar de muur of naar de piano. We vonden dit zo’n fijn verschil dat we het voorlopig zo laten.

Nu ik veel thuis ben kan ik alles goed in de gaten houden. Terwijl ik bezig ben met een puzzel (heeerlijk), zie ik de vuilniswagen voorrijden. De chauffeur blijft altijd zitten terwijl een andere werknemer de kliko’s fixt. Terwijl de chauffeur aan het wachten is, zit hij méga te swingen op de muziek die hij aan het luisteren is. En niet even, nee, gewoon de volle twee minuten dat hij voor onze deur staat. Handje omhoog, headbangen, trommelen op de versnellingspook, het wordt een hele show haha!

Ik hoop dat deze man volgende week dinsdag ook weer werkt, ik zit klaar ;-).

Het systeem kon écht niet duidelijker

Online shoppen doe ik regelmatig. Ik weet dat het voor de winkels ook goed is als er fysiek wordt gekocht, maar toch vind ik online winkelen fijner. Je kan net wat beter vinden wat je zoekt, zeker met kleding en schoenen.

Bij de Wehkamp heb ik een aantal schoenen besteld. Omdat ze echt wel goed moeten zitten, bestel ik er meer dan ik uiteindelijk zal houden. Dat is dan weer een nadeel van het online winkelen: pas thuis kom je erachter of het wel of niet goed zit. Gelukkig is het retour sturen tegenwoordig heel goed geregeld. (Ik probeer het niet té vaak te doen i.v.m. duurzaamheid etc.).

“Thomas, kun jij het pakketje even aannemen?” roep ik naar boven. De doos is gigantisch en zal vast zwaar zijn met al die schoenen. Thomas zet de doos op tafel en enthousiast loop ik er naartoe. Ik scheur de doos open en barst daarna meteen in lachen uit. “OEPS!”

Het systeem is zó duidelijk en heb ik al veel vaker gebruikt. Er staat zelfs op de doos: ‘stap 1 – vouw deze zijflap open.’ En vervolgens staat ook stap 2 en stap 3 heel duidelijk beschreven. Kan écht niet missen. Helaas, de doos is van midden helemaal opengescheurd, waardoor ik het mezelf meteen 10 keer moeilijker heb gemaakt om straks de bestelling weer (deels) te retourneren, hahaha.

Uiteindelijk heb ik twee paar laarzen gehouden :-).

Pitamientjes

Hoe langer je bij elkaar bent, hoe meer gewoontes je samen ontwikkeld. Elk weekend afbakbroodjes, op zaterdag vaak een ‘harinkie’ – alleen zuur, zonder ui. Die haring heb ik al ver voor mijn zwangerschap geskipt, maar Thomas geniet er nog regelmatig van.

Daarnaast kijken we nu in de avond bijna altijd wel een (paar) aflevering(en) van een serie. “Heb jij zin om even de vitamines te pakken?” vraag ik aan Thomas. Ik heb me net heerlijk op de bank genesteld, dus ik kan het altijd proberen, haha. Heel lief staat Thomas op en even later hoor ik hem rommelen in de keuken. Hij komt terug met een bord, een sinaasappel en een grapefruit. Ik moet lachen. “Haha, ik bedoelde eigenlijk de multivitamine pil!” Ook de sinaasappel en grapefruit is iets wat we de laatste weken elke avond eten. Thomas maakt het helemaal klaar en ik krijg alles op een bordje aangereikt. De ideale man als je het mij vraagt :-). De vitamines heb ik zelf maar even gepakt toen ;-).