Truus en Annie

Vandaag nog even een niet bruiloft-gerelateerde blog. Die zullen snel volgen! 🙂

Terwijl Thomas even geld haalt bij de pinautomaat, blijf ik in de auto zitten. Mijn raampje staat open, waardoor ik alles op straat heel goed kan volgen. Op de stoep zie ik een oude vrouw voorbij crossen op haar scootmobiel. “Zo Truus, jij rijdt goed!” Truus mindert direct vaart en kijkt wie er naar haar riep. “Annie! Dankjewel he. Als je goed auto ken rijden, ken je ook op dit ding tuffen.” Truus rijdt een stukje naar achteren – piep! Piep! – en botst daarmee bíjna tegen een andere vrouw op. “Oh pardon, hoor mijn nou over mijn rijvaardigheden!” Truus proest het uit. Annie is ondertussen bezig met het bijwerken van haar lippenstift. “Zoek je verkering?” Vraagt Truus. Annie en Truus gieren het uit en ik hoor wat dingen over “mijn leeftijd” en “je weet nooit wat je tegenkomt.” Nadat de dames voor komende woensdag hebben afgesproken voor een bakkie, gaat Truus er weer vandoor. Ze moet wederom achteruitrijden, maar vraagt nu aan Annie of er soms iemand achter haar staat. Vervolgens rijdt ze weg, mans kauwend op haar kauwgompie. 

6 augustus 2021 – Thomas en Dorinde gaan trouwen!

Precies 17 maanden geleden was ik in Berlijn met Thomas, waar hij me een wel heel speciale vraag stelde..

Vandaag is het dan éindelijk zo ver, wij gaan trouwen! 6 augustus 2021 wordt onze dag 🙂

Op de afbeelding zie je een foto van de bloemen, we mochten alvast spieken van de bloemiste!

De tweets worden doorgeschoven naar maandag. Ik wens je een hele fijne dag, en wie weet tot straks! 🙂

Dagje bij de opticien

Hmm, ik begin een beetje wazig te zien door mijn huidige maandlenzen. Morgen maar even nieuwe in doen!

“Shit, m’n oog voelt echt heel branderig. Is hij rood?” Thomas ziet gelukkig niks, maar ik ga toch mijn nieuwe lenzen maar even spoelen met lenzenvloeistof. Het wordt een klein beetje minder, maar echt lekker voelt het nog steeds niet.

Ook de volgende dag fikt mijn oog nog lekker door. Ik besluit om maar wéér een nieuwe lens in te doen en om even langs te gaan bij de opticien. Het kan toch niet zo zijn dat straks op mijn trouwdag met een ontstoken oog rondloop?!

Bij de opticien controleren ze mijn oog en zien ze gelukkig niks geks. Uiteraard was dat branderige gevoel alweer opgehouden voordat ik bij de opticien aankwam, zul je altijd zien. Toch denken ze graag mee en bieden aan om daglenzen te proberen. “Doe ze maar even in en kom over twintig minuten terug. Ik zal je ogen daarna nog eens controleren.” Prima. Ze zitten eigenlijk direct al goed, fijn! Ik doe de ultieme oogprikkeltest: even naar de Zeeman. Al die felle kleuren in combinatie met TL licht, als dat geen goede oogmeting is?! Ook daar doen mijn nieuwe lenzen het goed. Ik loop tevreden terug naar de opticien en neem even plaats in de wachtkamer.

Een oud echtpaar is samen brillen aan het uitzoeken. Ze doen een paar gekke brillen op en hebben overduidelijk lol met z’n tweetjes. Zó leuk om te zien. Dan loopt de vrouw naar een medewerker toe. “Ehh, ik heb een probleempje. Ik ben mijn eigen bril kwijt.” Samen zoeken ze tussen alle brillen en uiteindelijk vinden ze hem gelukkig tussen de gekke brillen. Ze nemen afscheid van de medewerker en willen al naar buiten lopen. Ik kan ze nog net op tijd tegenhouden. “Ehh mevrouw, is dit uw tas?” De vrouw kijkt me verrast aan. “Dankjewel kind, het wordt echt tijd dat ik een betere bril ga kopen.”

Mijn oog wordt nogmaals gemeten en alles ziet er prima uit. Ik krijg als bruidscadeau een pakje daglenzen mee die ik de komende dagen nog even kan uitproberen, hoe lief! “Zet je wel even een bordje bij de bruiloft met ‘mede mogelijk gemaakt door Specsavers’?” Grapt een medewerker. Haha, dat zal ik niet doen, maar bij deze toch een positieve review op de blog 😊.

Eerste ‘horrordroom’

Volgende week vrijdag gaan wij dan eindelijk trouwen! Aangezien ik al twee weken zomervakantie heb, is dit een heerlijke voorbereiding op onze dag. “Heb je al stress?” Deze vraag krijg ik nu af en toe, maar nee, ik heb echt totaal geen stress. Ik heb juist zeeën van tijd om alles te regelen, haha.

Toch gebeurt er in mijn onderbewustzijn wel het een en ander. Zo had ik vannacht mijn eerste ‘horror-droom.’

De bruiloft is in volle gang en we zijn in een heel groot kasteel. Ik ken de weg daar niet zo goed, (volgens mij ben ik hier nog nooit geweest?) maar dat is allemaal prima. Rond een uur of 20:00 krijg ik ineens een paniekaanval. HOEZO heb ik mijn trouwjurk niet aan? De eerste gasten gaan al bijna naar huis, we gaan zo dineren én ik heb het jawoord allang gegeven. Mijn roze jurkje met oranje vestje is best leuk, maar ik voel me níet echt een bruid. “Ik denk dat ik zo mijn jurk maar eens aan ga trekken, komen jullie even helpen?” Een vriendin reageert dat ze zich inderdaad al afvroeg waarom ik mijn jurk nog niet aan had gedaan, maar ze vond het verder niet nodig om dit te vragen. Zal wel loslopen. We gaan naar boven en zien dat er in onze slaapzaal – met stapelbedden – allerlei toeristen aanwezig zijn. “HELLO EVERYONE, YOU NEED TO LEAVE NOW!” Ondanks mijn vriendelijke verzoek bleven ze gewoon zitten waar ze zaten. Ik ga daarom maar naar een stoffig kamertje voor wat meer privacy.

“Zo, klaar!” Ik bekijk mezelf en ben tevreden. Totdat ik erachter kom dat ik mijn oorbellen vergeten ben mee te nemen van huis. Nou, na deze horrorontdekking werd ik wakker. Goh. Interessante droom wel ;-).

Sorry Thomas

Het is midden in de nacht en ik slaap een beetje onrustig. Het is koud, dan is het weer warm en dan toch weer wat fris. Ik ben het niet gewend om niet te kunnen slapen en daarom weet ik ook niet zo goed wat ik er mee aan moet, haha. 

Ik draai me om richting Thomas en zie dat hij lekker ligt te slapen. Ik sluit mijn ogen en probeer hetzelfde te doen. Toch doe ik op de één of andere manier mijn ogen weer open, waarna ik zie dat Thomas ineens heel dichtbij me ligt. Ik schrik heel erg van deze snelle verandering en maak daarbij een enorm hard schrikgeluid. Die blik van Thomas daarna, hij is letterlijk wakker geschrokken, maakte dat ik nog minimaal 5 minuten bleef lachen. 

Lachen is kennelijk het medicijn, ik heb daarna heeerlijk geslapen :-).