Luisteren is ook een kunst

Thomas en ik zijn wat muziek aan het luisteren die we mogelijk kunnen gebruiken op de bruiloft. Een bepaald liedje willen we even opnieuw horen. “Hey google, opnieuw!” Roept Thomas naar de Google Assistant. “Ik kan op dit moment geen mails openen.” Goh, niet helemaal waar we om vroegen. Het liedje speelt ondertussen gewoon door. Ik geef aan dat Thomas wat duidelijker moet praten. “Hey Google, speel opnieuw!” Roep ik. De muziek stopt en ik kijk Thomas triomfantelijk aan. “Kan op dit moment het nieuws niet openen.” Tssss.

Rrrrollen maar

“Gaat ‘ie lukken zo?” Laura heeft de auto voor een ‘autoprullenbak’ van de McDonalds gezet zodat ik vanuit de auto onze koffiebekertjes weg kan gooien. “Jahoor, gaat prima zo!” Ik draai mijn raam open, doe mijn arm naar buiten en … haha, FAAL. Oké, oké, er staat ook wel een pittig windje. Uiteraard staat er alweer een auto achter ons te wachten, maar toch wil ik even mijn veroorzaakte troep opruimen. Ik stap de auto uit en ren achter de rollende koffiebekers aan. Moet vast een komisch gezicht zijn, haha. Dit had zó veel efficiënter gekund ;-).

Iets te letterlijk

“Enjoy your holiday everyone!” Het is de laatste online les voor de vakantie met mijn brugklas die ik in het Engels lesgeef. “After the holiday, I will only see you once because of…” ehhh… “because of Hemelvaart.” Hmm, how would you call that in English? “I will only see you once because of ehh.. heaventravel?” Ik hoor wat leerlingen via de camera lachen en weet dat dit niet het juiste woord is, haha. Ascension Day, dat moet ‘m zijn. Goed onthouden voor volgend jaar 😉

Not what I expected

We zitten gezellig met z’n viertjes op de bank (Rover bij Thomas, Dirk onder de deken bij mij) als we worden ‘opgeschikt’ door een raar geluid. Ik kan het geluid niet plaatsen en ook Thomas kijkt nieuwsgierig naar buiten. Is het een aanhanger? Iemand met een hele roestige fiets?Heeel langzaam komt het geluid steeds dichterbij. En dan zien we het. Er loopt een oude man met een karretje op de stoep. Op het karretje staat een mega oude koelkast. In een slakkengangetje loopt hij voorbij ons huis, terwijl hij tevreden zijn sigaret rookt die in zijn mond bungelt. Ik gok dat hij in dit tempo net voor de kerst thuis is, haha.

Waar rook is..

Gisteravond heb ik gezellig bij een vriendin gegeten. Een flatbreadpizza met ui, champignons, en mozzarella, lekkerr! Die ga ik onthouden voor de volgende keer.

Terwijl ik op de bank naar de persconferentie luister, wordt er ondertussen voor me gekookt in de keuken. Ideaal, haha. De flatbreads hoeven maar eventjes in de oven zodat de mozzarella er lekker overheen kan smelten. Wanneer de oven aangeeft dat ‘ie klaar is, komt er bij het openen van de oven heel veel stoom vrij. “Heh shit, een mozzarella stukje is flink gaan lekken.” Ondanks dat het wat vreemd ruikt in huis zien de pizza’s er top uit.

PIEPPIEPPIEPPIEP!! Een oorverdovend geluid komt uit de gang van het brandalarm. Jeetje, die overdrijft ook lekker. Nou ja, hij doet het in ieder geval goed! 

Het batterijtje zat er helaas ook erg goed in, want die kregen we pas na een minuut stuntelen los. 

Ik pleit voor oordopjes die aan een brandalarm bevestigd zitten, zodat je die eerst in kunt doen voordat je ermee gaat knoeien.

De pizza smaakte overigens heerlijk! 🙂