Vastberaden move

Ik ben met Thomas een potje aan het schaken. Hoe meer we oefenen, hoe beter (of minder slecht, haha) we erin worden. Daarom duurt het soms wel eventjes voordat een volgende zet wordt gedaan.

Thomas is aan de beurt en hij neemt flink zijn tijd. Mijn telefoon ligt naast me en ik kijk er eventjes op. Vervolgens hoor ik dat een schaakstuk wordt verplaatst. Het klinkt heel vastberaden. Ik kijk naar het bord, maar zie niet echt een verandering. “Huh, welke heb je nu verplaatst?” Eigenlijk had ik gewoon op moeten letten natuurlijk, maar toch. Thomas wijst naar de schaakstukken die hij van mij heeft verzameld. Zijn ‘vastberaden’ zet hield in dat hij twee pionnetjes op elkaar heeft gezet, haha! (Dat kan bij ons schaaksetje). Die zag ik niet aankomen. “Geef je even een seintje als je zo ver bent? 😉”

Orde in de chaos

“Jij gaat nu sport kijken?” Thomas is net heerlijk geïnstalleerd op de bank, dus eigenlijk is mijn vraag vrij overbodig. Hij knikt. “Ok, dan ga ik op zolder wat spullen uitzoeken!” In september gaan we verbouwen en dan is het handig als we vast wat dingen wegdoen. We krijgen een nieuwe badkamer en een nieuwe wc. Ook gaan we op zolder de bestaande dakkapel voor een grotere vervangen en krijgen we er nog eentje aan de voorkant. Zin in!

Ondanks dat ik vind dat we niet eens zó veel spullen hebben, ligt al gauw de hele zoldervloer bezaaid met rotzooi. Ik heb altijd geleerd dat je eerst al je spullen uit moet stallen zodat je goed kan zien wat je allemaal hebt. Daarna kun je dan alles een nieuw plekje geven. Allemaal leuk en aardig, maar het wordt nu wel een uitdaging om nog een leeg stukje vloer te vinden. Ik besluit daarom om een puzzel even op de wasmachine te leggen.

Na een tijdje roept Thomas of ik een kopje thee wil. “Ja lekker!” Ik loop naar beneden om hem op te halen en ga na een paar minuten weer terug naar boven. De wasmachine – die inderdaad gewoon aanstond – is kéihard aan het centrifugeren en beweegt daar nogal gevaarlijk bij. De puzzel is al helemaal naar de zijkant getrild. Ik had niet veel langer beneden moeten blijven, haha!

Gekke gans

We zijn de halve finale van het songfestival aan het kijken en de meest bijzondere outfits komen voorbij. Zo moet de artiest van Noorwegen op een Engel lijken, maar ik vind hem meer lijken op een agressieve zwaan, ook omdat ie handboeien om heeft. Dat doet me denken aan afgelopen weekend..

We zijn op de locatie waar we over 2,5 maand gaan trouwen. (Spannend, het komt eindelijk wat dichterbij!) De fotografen en videografen zijn ook mee zodat we even goed rond kunnen kijken. Op een bepaald stukje van de locatie horen we ineens wat gevaarlijke geluiden. Een enorme gans loopt dreigend op ons af en is flink aan het blazen. Z’n vrouw zal vast in de buurt aan het broeden zijn. Best wel een stoere gans trouwens, aangezien het 7 tegen 1 is. Ik heb nooit iets gehoord over dat ganzen heel agressief kunnen zijn, zoals bij zwanen, maar we lopen toch maar met een grote boog om hem heen. Hopelijk is de fam op onze dag ergens anders heen verhuisd, hihi.

Een ei hoort erbij

Van een receptje dat ik eerder deze week heb gemaakt heb ik nog twee eidooiers over. Vanavond eten Laura en Daan mee en ik besluit om van de dooiers een cake te bakken. Zonde om voedsel te verspillen als dat niet nodig is :-).

“Het eten is bijna klaar!” Laura is voor ons aan het koken (top geregeld of niet?) en ik ben ondertussen het beslag aan het maken. Het is een heel makkelijk recept waar ik echt maar een paar minuten mee bezig ben. “Ik schuif de cake even in de oven en dan kunnen we eten.” 

Wanneer ik de cake in de oven heb gezet, zie ik op het aanrecht een klein bakje staan met aluminiumfolie eroverheen. Drie keer raden… ben ik gewoon die eidooiers vergeten in het recept te doen! Terwijl zij juist de reden waren om de cake te maken, haha. Ik haal snel de cake uit de oven, roer de dooiers er nog even doorheen en zet hem weer terug. Op naar de pasta! 

Strakke planning zo, maar een prima cakie al zeg ik het zelf ;-).

Supermarktgemak

Ondanks dat ik gróót fan ben van het zelf ophalen van bestelde boodschappen (geen gedoe met thuis blijven), heb ik laatst toch een bestelling geplaatst bij een andere supermarkt. Zij komen het gratis brengen, dus dat moeten we natuurlijk ook eens ervaren!

Ik merk dat ik het altijd fijn vind als ik weet hoe dingen werken. Heel avontuurlijk, ik weet het haha. Zo ben ik nu toch wat onrustig en heb ik in de app al een paar keer gecheckt hoe laat ze nou echt komen. En hoe zou dat werken met de betaling?

Het karretje komt voorrijden en ik doe open. Zijn auto blokkeert een auto op de weg. “Goedemiddag. U bent nieuwe klant. Voor kratten betaalt u statiegeld, lege kratten levert u weer in. Lege flessen inleveren bij de winkel. Hoe wilt u betalen.” Ik heb nog nooit iemand zó toonloos horen praten, haha. “Hoi! Ehh, ik las iets over een QR code, kan dat?” Ik kijk wat onrustig naar de auto’s die zich achter zijn auto verzamelen. De man pakt verveeld zijn apparaatje en laat me de QR code zien. “Met deze app?” Ik laat hem mijn telefoon zien. Hij kijkt me aan alsof ik de domste vraag ooit heb gesteld. “Daar heeft u de boodschappen mee besteld toch?” Haha ja weet ík veel, zo veel bankierapps tegenwoordig ;-). Ik betaal snel, zodat ook de auto’s er weer langs kunnen. “Nou daaag!” Volgende keer mag Thomas opendoen, hahaha.