Gestrand bij de Ikea

De Ikea is een perfect uitje met baby: met warm weer is het er lekker koel, als het regent is het overdekt. Er is altijd wel een parkeerplek en ze hebben er zelfs plekken om te voeden en te verschonen. Op een vrij warme dag besluiten we om ernaar toe te gaan. Ook Laura en Aukje gaan gezellig mee! We proppen ons met z’n allen in onze auto, ik zit gezellig tussen Aukje en Marthe in. 

De Ikea is bekend terrein, dus we zijn nooit mega lang binnen. Toch begint Marthe een beetje te piepen als we bijna bij de kassa staan. Het is niet zo praktisch om weer naar de voedingsruimte te gaan, dus ik besluit om alvast met Marthe naar de auto te gaan om haar daar te voeden. 

Onze zwarte auto staat in de zon, waardoor het best warm is. Ik besluit om alle deuren en de achterklep open te gooien. Ook zet ik de airco even aan, om het proces iets te versnellen. Uiteindelijk blijkt het erg mee te vallen met de trek van Marthe, na een paar slokken vindt ze het wel weer prima. Toch ben ik blij dat ik alvast vooruit ben gegaan: zo is de auto alvast lekker koel voor Aukje en de rest.

We laden de boel in, ik prop me weer tussen de baby’s en dan start Thomas de motor. Althans, dat probeert hij. En nog een keer. “Goh”. Ik krijg het nog iets warmer dan ik het al heb. “Ehhh ja ik had de motor niet aangezet toen ik de airco aandeed.” Ik voel me heel dom, maar ik dacht oprecht dat dit prima 5-10 minuten moet kunnen zonder dat de accu het begeeft.

We halen de kinderwagens weer uit de auto en Laura en ik gaan samen weer naar binnen. Thomas belt ondertussen de wegenwacht, die ons vertelt dat hij binnen nu en anderhalf uur komt. Ik baal, maar vind de Ikea op zich wel een prima plek om te stranden, haha. Net wanneer we weer binnen zijn, belt Thomas ons om te vertellen dat de wegenwacht er al is. WOW! Dit was serieus binnen 5 minuten. Laura kan nog even naar de wc en dan gaan we weer terug naar de auto. 

“Was dit nou een hele domme actie van mij?” Vraag ik de man, die lekker aan het sleutelen is. Hij constateert dat de accu vervangen moet worden en we besluiten dat hij dat meteen mag doen in plaats van dat we nog naar de garage moeten. “Nou, laat ik het zo zeggen. Als je dit nu niet had gedaan, dan stond je hier nu niet. Maar dan was het wel een andere keer gebeurd.” Ja precies ;-). Na een kwartiertje rijden we weer naar huis. Topservice!

Tot morgen!

Vandaag een dagje vrij, de blog komt morgen online. Geniet van je dag!

Schone muiltjes

Birkenstocks, je moet ervan houden. In het begin vond ik ze spuuglelijk, maar uiteindelijk ben ik toch fan geworden! Ze lopen echt heerlijk.

Eigenlijk ben ik ook maar een simpel mens: als iets me bevalt, dan koop ik het graag nog een keer, of in verschillende kleuren. Allstars, shirtjes, broeken en nu dus ook birckenstocks. Mijn witte waren nodig aan vervanging toe.

Om toch een beetje te variëren (én ze waren iets goedkoper), ga ik nu voor crèmekleurige. Thomas vindt ze spuuglelijk, maar dat weerhoudt me er niet van, hahaha. Ook mijn witte bewaar ik, handig voor als je vieze voeten krijgt.

“Heb je alles?” We gaan op weg naar het bos. Het is nog vroeg in de ochtend, maar toch al best warm! Ik ga dus echt niet mijn warme wandelschoenen aantrekken. Ik loop top op m’n slippers, dus waarom niet?

Het is heerlijk in het bos en Marthe ligt lekker te tukken in de draagzak. Het is zo fijn om met 5 minuutjes rijden al bij de wandelpaden te zijn. We nemen ons voor om dit nog veel vaker te doen.

Op een gegeven moment ga ik even kijken hoe het met mijn voeten gaat. Zijn ze al heel vies van al het zand? En dan valt het me op. Mijn ene gesp is zilverkleurig, de andere rosékleurig. Ook is de een verdacht witter (maar toch ook viezer) dan de andere. HAHAHA. Oké. Twee verschillende schoenen, check! Nu heb ik dus van elk paar een hele vieze en een “schone”. 

Nuttige troep

Wanneer ik in bad zit, krijg ik altijd “goede ideeën” over producten die we echt “nodig” hebben. Zo vond ik tijdens een paar badsessies geleden dat ik wel een badkussen kon gebruiken. Een paar dagen later zag ik er een bij de Action. Fantastisch! Maar jeetje, wat viel dit ding tegen hahaha. M’n hoofd moest in een bijzondere houding liggen en het was alles behalve zacht. Helaas ;-).

Vanavond zit ik weer in bad en ik staar naar onze badkamer. Ik zie mijn kleren op de grond liggen en vind dat dit anders kan. Ik begin wat te googelen en een paar minuten later heb ik een mailtje met een ontvangstbevestiging van mijn bestelling. Over een paar dagen komt onze ophangbare wasmand. Nú al zin in, hahaha. 

Ook een hapje?

We zijn met Marthe begonnen met de oefenhapjes, zo leuk! Ook Marthe vindt het hartstikke leuk, ondanks dat ze soms wel moet wennen aan dat gekke prutje in haar mond.

Ik geef zelf nog steeds borstvoeding, waardoor ik het wel prima en leuk vind dat Thomas voornamelijk de hapjes regelt.

Terwijl we zelf aan het eten zijn – soep met brood – krijgt Marthe een paar hapjes wortel. Na een paar hapjes vraagt Thomas, terwijl hij met de lepel mijn kant op wijst: “mama ook een hapje?” Ik kijk hem vragend aan. “Nee lijkt me niet zo handig, ik heb knoflook gegeten.” Dan is het Thomas zijn beurt om mij vragend aan te kijken. Meteen daarna snap ik dat hij wat anders bedoelt, haha. “Ja, of je Marthe een hapje wil geven!”