Hoe tante Dorinde de bevalling/geboorte van Aukje heeft beleefd (deel 3 van 3)

Heb je deel 1 en deel 2 al gelezen? 🙂

De updates blijven komen via de app, zo leuk! Laura en Daan hebben sushi besteld, de laatste keer dat Laura sushi eet zonder vis erin! Ook vertelt Laura dat ze tussen de weeën door een boek aan het lezen is, hahaha. Ik vind het knap hoe ze zichzelf nog kan afleiden. Om 18:20 krijg ik weer bericht dat de weeën al ruim een minuut duren en elke 6 minuten komen. Daan en Laura hebben even overlegd met de verloskundige en die komt zo even langs. Ook heeft Daan gefilmd hoe Laura een wee opvangt, hilarisch haha. In een filmpje heeft ze gezien dat je je hersenen om de tuin kan leiden door ‘jaaaa’ te roepen en door in de spiegel naar jezelf te lachen. Dat ‘jaaaa roepen’ was niet zo haar ding, maar op het filmpje zien we Laura vrolijk naar zichzelf lachen en de duimen opsteken. Die ga ik onthouden voor een eventuele volgende bevalling!

De verloskundige komt langs rond 18:45 en hoort het hartje van Aukje mooi kloppen. Ook vond ze dat Laura de weeën goed opving en ze nog goed weg kon puffen. Laura zit inmiddels op 3-4 cm ontsluiting, dat past ook goed bij de ontwikkelingen. Bij de volgende fase zal het wat pittiger worden en heeft Laura ook geen tijd meer om tussendoor spraakopnames te maken, haha. Zodra dat omslagpunt er is, moeten ze de verloskundige weer bellen.

De volgende update krijg ik om 21:30, ze zijn inmiddels in het ziekenhuis omdat er al 6 cm ontsluiting was. Wauw, dit gaat als een speer inmiddels! Ook hebben ze een bevalsuite mét bad, precies zoals Laura wilde. Fijn!

Waar ik eerst veel updates kreeg, blijft het nu lang stil (helemaal logisch ook!). Meestal ga ik rond 22:00 slapen, maar ik merk dat dit toch net even minder makkelijk gaat dan normaal, hahaha. Ik word zelf om 03:00 weer wakker, maar ook dan heb ik nog geen berichtje gekregen. Ik hoop maar dat het allemaal goed gaat daar! In mijn dromen is Aukje al drie keer geboren, hihi. Thomas is ook wakker geworden en we spreken af dat we elkaar wakker maken als er een update is. 

“Dor, ze is er!!” Het is inmiddels 04:42 als we de liefste foto van Laura met Aukje binnenkrijgen. Wauw, soms krijg je wel eens de vraag waar je voor wakker gemaakt mag worden. Nou, béter dan dit kan niet hoor! Om 4:15 geboren op woensdag 8 juni na een pittige bevalling. Aangezien we allemaal wakker zijn, gaan we meteen even videobellen. Fantastisch, eindelijk is Aukje er. We zijn ontzettend trots op Laura, Daan en Aukje, want jeetje, wat hebben die hard gewerkt!

Ontzettend opgelucht en met een trots gevoel ga ik weer slapen. Althans, dat probeer ik, want uiteraard lukt dat voor geen meter hihi. Geen probleem, want ook voor Marthe is het bijna tijd om wakker te worden. Trots vertellen we haar dat haar nichtje geboren is. 

Welkom, lieve Aukje. Wat zijn we trots!

Hoe tante Dorinde de bevalling/geboorte van Aukje heeft beleefd (deel 2 van 3)

Laura op 7 juni, de weeën zijn begonnen! Precies 41 weken zwanger! Aukje is op 8 juni geboren.

Deel 1 nog niet gelezen? Klik hier!

Via spraakopnames houdt Laura ons goed op de hoogte van de ontwikkelingen. Zo vertelt ze dat ze Daan niet meteen wakker heeft gemaakt toen ze merkte dat de krampjes aan bleven houden. Die kon zijn energie maar beter sparen, want wie weet wat er nog komen zou! Laura voelde de baby prima en ging op haar zij weer verder slapen. Om 6:25 ging Daan uit bed en ook Laura stond toen op om naar de wc te gaan. Dat was het moment dat de vliezen braken. Het vruchtwater zag er gelukkig allemaal goed uit, dus het was nog niet nodig om de verloskundige te bellen. Laura wilde graag weten wat haar startgewicht was, maar uiteraaaard was de batterij van de weegschaal ineens leeg, haha! Dit was gisteren nog niet het geval. Uiteindelijk is dat toch nog gelukt met een nieuwe batterij 😉.

Ondertussen is Daan druk bezig met het overdragen van zijn werk. Hij zal vandaag, dinsdag 7 juni, nog wel ‘werken’, maar vooral om de overdracht soepel te laten verlopen. Pas na een maand moet Daan zelf weer aan de slag, heel fijn voor Laura en Aukje!

Nadat ik de spraakopnames heb geluisterd, stuurt Laura dat ze ondertussen ook een weeëntimer heeft geïnstalleerd. Bij elke update krijg ik ook weer een flashback naar hoe het bij mij gegaan is, heel bijzonder! De weeën duren ongeveer een halve minuut en er zit ook best nog wat tijd tussen, dus de bevalling is rustig aan het opstarten. Ze besluiten om rond 9:00 de verloskundige te bellen om aan te geven dat de vliezen gebroken zijn. Eerder is niet nodig, omdat het vruchtwater een goede kleur heeft. Daan gaat eerst nog even boodschappen te doen om te zorgen dat alle laatste dingen in huis zijn.

“We hebben net de verloskundige gebeld. In de loop van de ochtend komt ze even langs. Het timen van de weeën mag ik weer even loslaten, omdat het nog echt de beginfase is. Ik moet even meten of ik geen koorts heb en ik heb de opdracht gekregen om lekker dingetjes in huis te gaan doen.”

Even later krijg ik de update dat de verloskundige is geweest rond 11:00. De bloeddruk was prima, ietsje hoger dan gewoonlijk, maar dat is heel normaal. Er gebeurt natuurlijk ook nogal wat in het lichaam :). Ook het hartje klopte goed, gelukkig! Ze spreken af dat de verloskundige vanavond tussen 20:00 en 20:30 weer langskomt, tenzij ze natuurlijk eerder een andere fase in zullen gaan.

Met Darcy gaat het helaas iets minder, hij lijkt niet helemaal zichzelf. Dit was ook al zo voordat de bevalling begon, dus Laura en Daan vertrouwden het niet helemaal. We besluiten dat ik met Marthe en Darcy naar de dierenarts ga om 13:30, zodat Laura en Daan niet aan anderen hoeven te ‘verklappen’ dat de bevalling is begonnen. Goede timing Darc! 😉

Voordat ik naar Laura en Daan ga, krijg ik een berichtje dat ze even een rondje gaan wandelen. In het bijbehorende filmpje zie ik dat Laura nog best een goed tempo heeft, haha!

Niet lang daarna ga ik met Marthe naar hen toe om vervolgens met Darcy naar de dierenarts te gaan. Het is een interessant autoritje, met een kat die wat aan het miauwen is en een baby die flink wat herrie maakt. Ik ontdek dat de ventilatie voluit zorgt voor wat rust, haha. Bij de slaapjes hebben we ‘white noise’ geluiden aanstaan, dat is geluid dat lijkt op het geluid dat baby’s in de baarmoeder horen. De ventilatie van de auto (en ook de afzuigkap trouwens!) hebben hier best wat van weg. Ideaal!

Met Darcy is gelukkig alles in orde, hij heeft geen koorts en is waarschijnlijk alleen wat misselijk. Mooi dat er geen extra zorgen bijgekomen zijn dus! Wanneer ik Darcy weer aflever, blijf ik gezellig bij Laura en Daan. De weeën worden al wat heftiger, maar Laura is nog goed aanspreekbaar. We besluiten om een potje monopoly te gaan doen, dat leidt lekker af! Daan zit op een stoel, Laura zit op de skippybal en ik sta met Marthe in de draagzak aan tafel. Naarmate de tijd verstrijkt, begint Laura toch wel heftigere weeën te krijgen. Bij elke wee gaat ze staan en draait ze zich even van ons weg, zodat wij ook weten dat we even stil moeten zijn. Ook spreken we af dat Laura bij elke wee €10 van de bank krijgt, hahaha!

Na ongeveer een uurtje besluiten we om te stoppen met het spel. Niet omdat het echt niet meer gaat, maar vooral omdat we eigenlijk alle drie geen zin meer hebben. Marthe is ondertussen wakker geworden en oom Daan gaat voor het eerst haar (wasbare!) luier verschonen. Heeft ‘ie dat ook mooi vast geoefend, want daar gaan ze met Aukje na de eerste weken ook mee aan de slag.

Laura is echt heel goed in het opvangen van de weeën, ze blijft zo positief en is goed aan het ademen. Knap hoor! Ik vind het stiekem heel fijn dat ik dit allemaal achter de rug heb, hoewel het ook weer bijzondere herinneringen bij me oproept. Wanneer het tijd is om naar huis te gaan, gaat Laura even naar boven om op bed wat weeën op te vangen. Ik wens ze heel veel succes en weet nu écht dat het de laatste keer is dat ik ze zie zonder baby. Zó spannend!

Wordt vervolgd!

Hoe tante Dorinde de bevalling/geboorte van Aukje heeft beleefd (deel 1 van 3)

Het is alweer even geleden dat Marthe is geboren, op 26 februari. Soms voelt het nog als de dag van gisteren, op andere momenten lijkt het juist weer eeuwen geleden. Ik vond het heel fijn dat Laura toen een uitgebreid verhaal heeft geschreven over hoe zij het heeft ervaren. Uiteraard gaan we dat nu andersom doen!

Zelf waren mijn vliezen gebroken met 38 weken en 6 dagen. En natuurlijk verwachtte ik dit stiekem ook bij Laura. Je bent een tweeling of niet, haha! Ook bleek op een eerdere echo dat Aukje best aan de grote kant was, dus ik had nooit verwacht dat Laura ruim over de termijn heen zou gaan! Het duurde voor mijn gevoel al een eeuwigheid tot 31 mei, de uitgerekende datum, laat staan tot de daadwerkelijke geboortedag, hihi.

Omdat de meeste bevallingen ’s avonds of in de nacht beginnen, vond ik het elke keer weer spannend om in de ochtend op mijn telefoon te kijken. “Zou er al iets…?” Nee hoor, ook de eerste dagen na de 31e was er nog altijd geen activiteit. Laura was lekker aan het rommelen in huis, blogs vooruit aan het werken, aan het puzzelen, etc.

Zelf ben ik nog steeds vrij, ik ga pas na de zomervakantie weer aan het werk, zo fijn! Daardoor was het voor mij heel makkelijk om vaak even met Marthe naar Laura en Daan te gaan. Het is een ideale wandeling van ongeveer 25 minuten, perfect tijdens een slaapje van Marthe. En elke keer als ik daar weg ging, dacht ik, nou…. nú zal het toch wel de laatste keer zijn?

Op dinsdag 7 juni kregen we dan eindelijk een berichtje dat er nu toch echt iets aan de hand was. Yes! Die middag hadden Laura en Daan een afspraak bij de verloskundige, omdat Laura dan precies 41 weken zwanger was. Daar zouden ze het gaan hebben over de mogelijkheden om de bevalling sneller te laten beginnen. Hoe fijn dat dit niet nodig is geweest!

In het berichtje type Laura: “Het lijkt te zijn begonnen hoor, toch op één van de favoriete datums! Om 5.00 merkte ik dat ik wat krampjes had, maar dat bleef een beetje constant en was echt niet pijnlijk. Om 6.25 braken mijn vliezen! Het gaat nog heel erg prima!”

Uiteraard waren Thomas en ik super blij met dit nieuws. Het is heel bijzonder om dit al te weten voordat Aukje dan ook daadwerkelijk geboren is.. 🙂

Fridays are for… family pics!

Tien vragen aan Thomas over Marthe!

Afgelopen maandag kwam er een blog online waarin ik tien vragen over Marthe heb beantwoord. Voor vandaag heeft Laura ook tien vragen voor Thomas bedacht!

Heb jij de bevalling als spannend ervaren?
Nee helemaal niet. Kwam ook omdat Dorinde constant het gevoel gaf volledig de controle te hebben, waardoor ik ook wist dat het goed ging komen. Toen Dorinde belde dat haar vliezen gebroken waren, ging mijn hart wel even sneller kloppen, maar ik kijk met een heel goed gevoel terug op de bevalling.

Hebben jullie al bijnamen voor Marthe?
Nee eigenlijk niet.;)

Inmiddels ben je alweer aan het werk. Gaat dat goed, of typ je steeds “Marthe” in elke zin?
Twee dagen inmiddels al. Moest er toch wel weer even inkomen, voelde zelfs een beetje als een eerste werkdag bij een nieuwe baas. 🙂 De onderwerpen met mijn collega’s zijn inderdaad wel wat veranderd en gaan een stuk meer over de baby.

Hoe reageren de katten op Marthe?
Op Marthe reageren ze heel goed, inmiddels komen ze ook gezellig erbij liggen als Dorinde voeding geeft of komen ze een beetje gluren wat er nu allemaal in de wieg of box ligt (uiteraard op een veilige afstand ;)). Tijdens de kraamweek merkten we wel dat de verandering in aandacht die ze kregen ze niet goed beviel. Waar ze voor de bevalling alle aandacht van de wereld kregen, was dat tijdens de kraamweek toch een stuk minder en wilden we ze nog niet bij Marthe hebben. Vooral Dirk was erg goed in het laten merken van zijn ongenoegen. 😉

Hoeveel luiers heb je inmiddels verschoond, denk je? 😉
Wilde gok, 150. 😉

Drink je nu meer koffie dan voor de komst van Marthe?
De eerste weken juist een stuk minder omdat we vooral boven leefden en ik geen zin had om elke keer naar beneden te gaan voor koffie (terwijl ik daar op een normale werkdag geen enkele moeite voor had haha). Maar nu ik weer begonnen met werken, drink ik wel weer evenveel denk ik. Maar ik drink het vooral omdat ik het lekker vind en niet omdat ik het nodig heb vanwege chronisch slaapgebrek (hou dit vast Marthe :)).

Kun je je nog voorstellen dat je vorig jaar nog geen papa was?
Nee, sinds het moment dat Marthe geboren is, voelt het echt alsof ze er altijd al is geweest.

Van welke baby-gadget word jij het meest blij?
We hebben van vrienden een White-noise apparaat gekregen waar Marthe super goed op reageert. We hoeven hem maar aan te zetten wanneer ze een beetje onrustig wordt en binnen een seconde is ze rustig (ook hier, hou dit vast Marthe :)).

Welk compliment zou je aan jezelf willen geven?
Dat ik in een hele korte tijd heel handig ben geworden met dingen die ik daarvoor nog nooit heb gedaan. Waar de eerste dagen een luier omdoen of haar aankleden nog spannend was, is het nu gewoon een routine geworden 🙂

Welk compliment zou je aan Dorinde willen geven?
Zoveel. 😉 Ik bewonder haar geduld, doorzettingsvermogen en de liefde die ze aan Marthe geeft enorm. Ik zou haar tekort doen om er 1 compliment uit te pikken, ze is een topper!