Wat is dat toch met die watermolens? – Dag 6 vakantie Duitsland 2022

Om op te eten, toch?!

Zaterdag 8 oktober

We zijn al vergevorderd in de vakantie en we hebben vandaag zin om nog één wandeling te maken. Omdat we de vorige twee wandelingen best wel hebben gefreestyled rondom ons huis, besluiten we om een wandelparkeerplaats met routes te zoeken. Daan zoekt online en vindt er al gauw eentje in de buurt. “Hier gaan we heen, ziet er lekker groen uit!”

Ondanks dat het zaterdag is, is het uitgestorven bij de parkeerplaats. (Het is sowieso op één hand te tellen hoeveel mensen we ‘in het wild’ zijn tegengekomen, behalve bij de supermarkt hihi). Ik staar naar de bordjes bij de wandeling, deze zien er aardig overwoekerd uit. Hmmm, interessant. Van de week hadden we al een creepy wandeling, wat gaat dit betekenen? 😉

Om de hoek bij dit bord zien we een paar mogelijke routes. Op één van de bomen zien we een dienblad geplakt, lol. Daarna lezen we het bordje eronder. Ieeeeh, deze gaat naar de Church of Fear (de wandeling van afgelopen week). Andere kant op!! 😉

We zien een route naar een andere watermolen (yes, herkansing!) en we besluiten die kant op te gaan.

Het begint een beetje te miezeren, maar al snel lopen we het bos in en zijn we zo beschut. Aukje hangt heerlijk bij papa in de draagzak en slaapt bijna de hele route!

We zijn onderweg een paar keer van tactiek veranderd, in deze omgeving zijn de wandelbordjes zó onduidelijk! Uiteindelijk vinden we blauwe bordjes met pijltjes die naar de watermolen zouden moeten leiden. Top!

Nadat we een heel stuk gewandeld hebben, zien we ineens dat de bordjes weer terugwijzen. HUH?! Ik snap er helemaal niks van en ben meteen helemaal klaar met die watermolens whahaha.

Van de vorige wandelingen weten we dat Aukje wakker wordt wanneer we gaan zitten, dus we besluiten onze broodjes met zalm lopend op te eten. Daan vindt een iets andere route terug. Na een tijdje staren we naar een pad.

“Dit is een pad? – Ja, dit is het pad. – Oké, doen? – Ja, let’s go.” Het pad is helemaal overwoekerd met bladeren en lijkt echt tot nergens heen te leiden, maar na wat geklauter komen we toch uit bij onze auto.

We lopen langs een bordje dat richting de parkeerplaats wijst, ik vind het zéér Efteling. Ik vergelijk mijn outfit met die van de dame op het bordje, wat vinden jullie? 😉 :

De beruchte herenschoenen in maat 44, hihi

Na de wandeling rijden we langs de Rewe (een wat grotere supermarktketen hier) en halen we ingrediënten voor roti. De verdere middag en avond relaxen we in het huisje met Aukje.

‘s Avonds spelen we Ligretto en eet ik cookie dough ijs, nomnomnom. Vakantieee!

Dagje Diez – Dag 5 vakantie Duitsland 2022

Vrijdag 7 oktober

Na een wandeldag hebben we altijd zin om iets anders te doen, dus vandaag gaan we een stadje bezoeken! Diez is een stadje op 20 min rijden van ons huisje vandaan en is redelijk groot vergeleken met alle gehuchtjes hier. 😉

We vertrekken rond 11:45, zodat we daar mooi kunnen lunchen. We slingeren weer langs haarspeldbochten en parkeren de auto aan de rand van de stad. “Moeten we hier nog betalen? – Neu, er staat bij die plekken daar een bordje met een parkeerschijf en Max. 1 Stunde, maar hier staat niks.”

Ok, daar gaan we! Het is heeeeeerlijk weer, een klein beetje fris met een strakblauwe lucht en een zonnetje. Aukje ligt lekker te chillen in de kinderwagen, we hebben haar zonnebril opgezet, haha. Mans.

We lopen richting het centrum en zoeken naar een lunchtentje. Het valt ons op dat veel gesloten is, maar er zijn gelukkig wel wat tentjes te vinden! We vinden een gezellig ogend tentje en tillen de kinderwagen naar binnen. We lunchen met schnitzel en zalm, Aukje luncht met melk hahaha. Wanneer we weggaan, zwaait de serveerster naar haar en Aukje werpt haar direct een stralende, tandenloze lach toe. Wat is het toch een schatje!

We hebben de traditie dat we een magneetje kopen op vakantie, dus we gaan op zoek naar een souvenirswinkeltje. Dat blijkt lastig te vinden, we zien uiteindelijk gelukkig wel een boekwinkeltje waar ze magneetjes verkopen.

Aukje slaapt lekker in de kinderwagen en we bekijken nog een paar winkeltjes, waaronder de meest stoffige kringloopwinkel ooit, hahaha.

Nadat we alles wel zo’n beetje gezien hebben, gaan we weer naar de auto. We bekijken het parkeerbordje iets beter. Oeps! Lol, we hadden hier dus wel maar 1 uur mogen staan. Nou ja, hopelijk hebben de eventuele parkeerwachters onze naïviteit (ondanks patsersbak, whaha) kunnen vergeven.

We rijden langs de Rewe, een grotere supermarktketen hier. Vanavond gaan we weer zelf koken (Gnocchi met pesto) en we shoppen alles bij elkaar. Een supermarktbezoekje voelt dan ook helemaal als een uitje, haha. Onderweg naar het huisje brabbelt Aukje er flink op los. Ik heb er een paar leuke filmpjes van gemaakt!

Bij thuiskomst leggen we Aukje in bed voor een laatste slaapje (met zo’n dagje uit lukt het toch net niet altijd helemaal volgens het boekje) en wij snacken wat chips. ‘s Avonds spelen we wat spelletjes en proosten we op weer een gezellige vakantiedag!

Gezinsuitbreiding! – Foto van de week

Creepy wandeling en een anticlimax kasteeltje – Dag 4 vakantie Duitsland 2022

Donderdag 6 oktober

Noujaaaa, Aukje heeft gewoon wéér de nacht doorgehaald zonder voeding nodig te hebben! “Wel graag 4 keer een speentje, mam.” Vooruit! (Enig nadeel is dat ik hier echt het bed uit moet, bij ons thuis staat haar bedje echt direct naast ons bed).

We hebben zin om weer een stuk te wandelen en gaan na haar eerste slaapje op pad. We zijn dinsdag richting de voorkant van ons huisje gaan wandelen, nu willen we graag het bos in aan de achterkant. Daan heeft een route gevonden waarbij we uitkomen bij een watermolen, top!

Het is een mooi stukje bos en we lopen voornamelijk naar beneden. Dat is in het begin altijd relaxed, maar je weet dat je toch op een gegeven moment weer omhoog moet… 😉 Daan heeft Aukje in de draagzak, top!

Na een tijdje wandelen, komen we bij een vreemd stukje bos met wat geïmproviseerde woninkjes. Er loopt een vrouw en ik vind het een beetje een akelige plek op de één of andere manier. Dan zien we een soort kerkgebouwtje met de naam “Church of Fear”. Niet veel later lopen we langs een zelfbedieningsrestaurant. Ehh nee bedankt hahaha.

We komen verder onderweg helemaal niemand tegen en het voelt toch een beetje als een gek sfeertje, haha. Die hele watermolen heb ik uiteindelijk niet gezien trouwens, whahaha. Fascinerend was het wel. 😉

Uiteindelijk komen we weer in ons dorp (Kördorf) en eten we wat op een bankje. Vanaf hier is het nog een klein stukje lopen naar huis, maar Aukje heeft geen zin meer in de draagzak. (We zijn al bijna 8 km aan het wandelen, dus ik geef haar geen ongelijk!) Met het liedje The Happy Song van Imogen Heap slepen we haar het laatste stuk erdoorheen.

‘s Middags hebben we nog zin om ergens naartoe te rijden. We zitten vlakbij het dorpje Nassau, waar ook een kasteeltje staat. We moeten er een spannende, ontzéttend steile weg voor op, waar het verkeer alsnog van beide kanten kan komen. Ik hoop vurig dat we niemand tegenkomen. Wel zien we onderweg overal bordjes met “april-oktober”, dus we vrezen dat we net te laat zijn. Maarja, bedoelen ze tót oktober, of tot en met oktober? Helaas…dat eerste 😉

Vanuit de auto maak ik snel een foto van het kasteeltje, het ziet er best drollig uit vind ik:

Daarna gaan we het dorpje in en zien we dat bijna het hele dorp bij een ijssalon zit, hahaha. Braaf gaan wij daar ook zitten en ik bestel een Rafaello coupe. Heeeerlijk is het! Het is trouwens vet zonnig hier, dus prima weer voor een ijsje!

Op het terras steelt Aukje de show met haar schattigheid, iedereen kijkt haar vertederd aan.

Het was een gekke, maar fijne dag!

Dagje Koblenz en sushi! – Dag 3 vakantie Duitsland 2022

Woensdag 5 oktober

Wow, we hebben een nieuwe mijlpaal! Aukje heeft voor het eerst geen nachtvoeding nodig gehad! Ik ben twee keer wakker geworden om haar speentje te geven, maar daarna sliep ze meteen weer. Ze heeft zich tussen 22:00 en 6:30 dus heel rustig gehouden, trots!!

Na het ontbijt leggen we Aukje op bed voor haar eerste slaapje. Dat doen we eigenlijk standaard: na haar eerste slaapje op pad. Mocht het haar onderweg dan niet lukken om te slapen, heeft ze in ieder geval dat eerste slaapje in the pocket haha.

Aukje aan het ontbijt

Na haar slaapje vertrekken we richting Koblenz. Het is zo’n 45 minuten rijden en onderweg rijden we op veel haarspeldbochten. Aukje is geen groot fan van de auto, dus ik probeer uit alle macht om niet misselijk te worden, terwijl ik achterin naast haar zit en haar steeds haar speentje geef. (Ook goed tegen de ploppende oren, we rijden van hoog naar laag!)

In Koblenz parkeren we de auto in een parkeergarage, speciaal op een plekje voor ouders met kinderen. Ideaal! Dan hoef je je ook niet bezwaard te voelen om even rustig de kinderwagen uit te laden: plek zat!

De parkeergarage blijkt precies boven een winkelcentrum te zitten en eigenlijk vinden we het wel relaxt om daar te winkelen. Het sfeertje is heel rustig, ideaal voor met Aukje in de kinderwagen!

We kopen een paar souvenirtjes en gaan dan op zoek naar een schoenenwinkel: ik heb dringend nieuwe schoenen nodig, hahaha. In de meeste winkels gaan damesschoenen tot maat 42, maar we vinden uiteindelijk een winkel waar ook maat 43 te koop is! We zoeken eerst naar de juiste schoenendozen (er staat dan een mega sticker met XXL op, whaha) en kijken dan of de schoen die erbij hoort leuk is. Uiteindelijk vind ik schoenen die ik best oké vind… 😉

Na het winkelen is het tijd voor sushi! Wanneer we om 13:00 voor de ingang staan, zien we dat er alleen een trap omhoog gaat. Oei, dat is met een kinderwagen best lastig. Naast de trap zien we echter een openbare deur waar we doorheen kunnen. Hé, een lift! Top! We proppen ons naar binnen (de lift is echt mini) en we klikken op de eerste verdieping (daar staat de naam van het restaurant bij). We komen uit bij een aftands trappenhuis. Daar staat ook een ander gezinnetje met kinderwagen te wachten, lol.

Op een gegeven moment komt er iemand naar ons toe: “ehh, dit is de deur naar de keuken. Jullie zullen de kinderwagens vanaf de hoofdingang naar boven moeten tillen.” Hahaha okeeee vooruit dan maar. In colonne gaan we weer naar beneden met het miniliftje.

Wanneer we eenmaal boven zijn, genieten we heerlijk van de sushi. Wat fijn om weer even het ‘uit eten gevoel’ te hebben, nu met Aukje erbij! Het is dus ideaal om met een baby tijdens lunchtijd naar een sushirestaurant te gaan. Het is dan vrij rustig, het is ook niet zo vreselijk duur én er zijn meerdere ouders met kinderen. Je hoeft je dan dus niet bezwaard te voelen, ideaal!

Nadat we klaar zijn met eten, gaan we nog even kort de stad in. Aukje geeft echter al snel aan dat ze het wel welletjes vindt en we besluiten om weer naar het huisje te gaan.

In de parkeergarage voed ik Aukje, terwijl Daan de navigatie vast instelt. Op een gegeven moment horen we een luid getoeter en kijken we allebei verbaasd achterom. We zien een vrouw achter het stuur wild naar ons gebaren, ze kijkt ontzettend boos. Ik bedenk wat er kan zijn, maar concludeer dan dat ze waarschijnlijk dacht dat we weg zouden gaan. De lampen staan immers aan, omdat Daan de navigatie aan het instellen was. Ze wilde ons plekje waarschijnlijk hebben. Ehhh tja.

Ik kan het niet laten om me schuldig te voelen, maar ergens is het ook wel echt idioot dat ze zo boos werd, haha. Ik vraag Daan om toch maar even de lampen uit te zetten.

In de namiddag komen we weer thuis en relaxen we in het appartement. Op naar nog een goede nacht!