Terugblik – anekdotes van oktober 2019

In deze blog lees je de – volgens ons – leukste anekdotes en tweets van oktober 2019!

Never dull tweets

Ik ben een recept aan het maken waarbij ik kikkererwten moet roosteren. “Schep nu 1/3 van de kikkererwten eruit, bewaar deze voor de garnering.” Ik schep de helft eruit en eet ze vervolgens allemaal op. Oeps. (Niks oeps, ik doe dit nog steeds, hahahaha).

Samen met mijn zus ben ik Lingowoorden aan het oefenen. We beginnen met vijf-letterwoorden met de A. Ik begin enthousiast: adem. Zus begint keihard te lachen, daarna valt bij mij ook het kwartje. #Evengoedtellenschat

“Nous nous mangions au restaurant,” schrijft een leerling. “We aten onszelf op in het restaurant.” #nakijken #lol #ofisditeenernstigsignaal

Sta je lekker kaassoufles te bakken in je hotelkamer, word je ineens wakker van de wekker. #raredroom #ikeetnooitkaassoufles 

Aan het einde van het fietsritje ben ik vrij doorweekt. Ik veeg het water uit mijn gezicht, trek mijn jas uit en staar naar mijn capuchon. O ja, deze jas heeft er wel één. #goeieuitvinding #nietaangedacht 

Au mijn liezen, benen, rug, buikspieren, billen, schouders. Sommige mensen roepen dan dat paardrijden geen sport is, hahahaha. #beurs

“Dat wordt een boete!” Roept een agent te paard vrolijk naar haar collega, die op een paard zit dat zojuist een flinke boodschap op straat heeft achtergelaten.

Dagboek van Darcy

Ik in betere tijden

Yesss, het is dierendag!! Zijn papa en mama al wakker? Hmm, het is nog donker buiten, misschien niet. Ik ga nog wel even op de mat chillen.

Yes, de wekker gaat! James is nu ook wakker. Ik ga alvast op het kastje zitten om ze op te wachten, zoals ik dat elke ochtend doe :).

Ik hoor pap uit bed en naar de badkamer gaan en daarna loopt hij naar beneden. Lekker eten, ik ben benieuwd!

(…)

Echt zo raar hè, ik zit dus nu ineens op de slaapkamer?? Mam ligt nog in bed en ze wil me graag aaien. Ik vind het op zich wel goed, maar ik wil natuurlijk naar beneden om te eten! Ik loop maar even naar haar hand toe, maar ik ga al gauw weer naar de deur. Mag ik eruit, miauw?

Op dat moment hoorde ik dus dat pap James wel eten gaf! Ik vond het wel opvallend dat mam daarna meteen muziek aanzette, maar ik hoorde de brokjes duidelijk in het bakje vallen. Er is hier iets niet pluis… Waarom zit ik hier?

Na een tijdje roept papa iets naar mama: “….. Darcy …. hoor!” Mam: “Okee!” Daarna deed ze dus mooi die deur open. Ik rende naar beneden, maar mijn bakje was weg. Huh?? James zit zichzelf demonstratief te wassen, zoals hij dat altijd doet na het eten. Tsss.

Ze zijn me toch niet vergeten? Nou ja, ik ga nog wel even liggen. Komt vast goed.

Mam loopt na haar ontbijt naar boven, doet haar paardenkleren aan en vertrekt. Nou ja! Pap is nog wel thuis, maar gaat rustig aan tafel aan het werk. Vreemd toch??

Na een paar uur komt mam weer thuis. Ik ben inmiddels best een beetje chagrijnig geworden. Ik heb dit lekker op James afgereageerd, hihihi.

Mama eet wat, gaat daarna naar de douche en daarna hoor ik haar naar boven lopen. Wacht eens even… Dat geluid herken ik! Het zal toch niet hè?

OMG, ZE HEEFT DE BENCH GEPAKT. Dat kan maar één ding betekenen…. De dierenarts! Alwééér. 

Onderweg in de auto probeer ik mam nog over te halen om om te draaien, ik miauw op mijn allerliefst. Helaas. In plaats daarvan zegt ze steeds: “we zijn er bijna!” Irritant, want dat wil ik natuurlijk helemaal niet…

Even later komen we aan bij de dierenarts. Het is druk joh! Ik ben blij dat mama me nog even op schoot heeft, al die honden… Maar wat dóén we hier? Het gaat toch best goed?

Dan staat mam op. “Ik heb Darcy meegenomen voor zijn operatie.” Ope… Operatie?!?! Waaraan in godsnaam? Wat flikken ze me nou? De mevrouw achter de balie reageert heel vrolijk (tssss): “o ja, voor zijn gebit!” Ooooooooo. O dat is op zich wel chill! Ja, dat is eigenlijk wel nodig. Ik ontspan een beetje. 

“Heb je Darcy nuchter gehouden?” Ehh, ja… Ik barst van de honger. “Ja, en dat nog wel op dierendag!” Zegt mam schuldbewust. EN TERECHT. Daarna zegt ze me gedag en wenst ze me succes. Doeeeeeei.

Ik word naar achteren gebracht en daarna weet ik het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet alleen dat ik ineens heel moe werd!

Pap heeft me weer opgehaald. Ik voel me zo raaaaaaaar, ik kan ook echt even niet rechtdoor lopen. Ik flikkerde net bijna van de vensterbank. Ik zag James wel een beetje bezorgd kijken, lief toch?

Het voordeel is wel dat ik nu een tandpastasmile heb die niemand mij meer afneemt! Hopelijk word ik morgen gecompenseerd met snoepjes 😉 Dus mam, als je deze blog leest…. 😉

De eerste toets

Met de brugklas heb ik de eerste toets gepland. De toets is niet meteen voor een cijfer, eerst moeten ze maar eens oefenen hoe ze antwoord moeten geven en hoe je een toets blaadje invult. Echt, je krijgt anders de meest bijzondere creaties terug.

Ik geef de klas les in het Engels en dat is voor mij ook voor het eerst. Soms ben ik dan ook flink aan het zoeken naar de juiste woorden. Het ging ongeveer zo. “Okay, listen up! When you are finished with exercise 1, you have to skip eh.. one rule. Yeah. After that line, you will start with exercise 2. Om het wat inzichtelijker te maken, teken ik op het bord hoe ik het wil hebben. Ik schrijf een 1 en dan een a, b, c en d onder elkaar. Vervolgens sla ik een regel over en dat geef ik voor de duidelijkheid met een lijntje aan. Zo van: dit is de witregel. 

Drie keer raden hoe ik de toetsen terugkreeg. Tussen alle opgaven staan schots en scheve lijntjes getekend. Ik heb immers gezegd dat ze geen geodriehoek moesten gebruiken. Goed, volgende keer nog maar iets duidelijker omschrijven wat ik bedoel met een witregel. En vooral geen lijntjes op het bord meer tekenen ;-).

Stuck in the middle

Ik kijk in de spiegel en zie mezelf ‘verschrikt’ naar mijn voortanden staren. Een zwarte kruimel presenteert zichzelf trots, hij is fors van stuk. Ik bevind mij momenteel in het damestoilet op school en sta op het punt om naar de sportdag van de bovenbouw te gaan. O, gelukkig, ik heb net nog een ontbijtkoekje gegeten! Het is vast vrij onopgemerkt gebleven.

Ik ga met mijn tong over mijn tanden, maar het lukt me niet om het stukje eten weg te krijgen. Ik probeer het met mijn nagel en het stukje schiet los. Ik zie tot mijn grote schrik dat het een stukje zwarte bes is. Mijn yoghurt met zwarte bessen is toch al zeker vier uur geleden, hahaha. Ik heb gelukkig slechts 26 leerlingen en ongeveer net zoveel collega’s gezien, bedankt hè! 

Hoewel… ik weet ook niet of ik dat als leerling tegen een docent zou (durven) zeggen… ik kan me bijvoorbeeld herinneren dat wij vroeger de grootste lol hadden om gulpen die openstonden, hahaha.

Alles kan in 2019

Voor een verjaardag wilde iemand graag een mooie panty hebben. Prima! “Bestel jij hem even?” Vraag ik aan Thomas. 

De volgende dag wordt de panty thuis bezorgd. We maken het pakketje open om hem mooier in te kunnen pakken. Vervolgens barsten we allebei in lachen uit. 

Tegenwoordig lijkt het een trend van webshops om een geschreven kaartje bij de bestellingen te doen. Ik vind dat zeker heel leuk, het maakt de aankoop een stuk persoonlijker. Toch was het deze keer een beetje onverwacht. Op het kaartje stond het volgende.

“Beste Thomas, heel veel draagplezier met je nieuwe aankoop.”

Morning vibes

In een eerdere blog schreef ik al eens dat ik tegenwoordig vroeg opsta: een baan als docent brengt de nodige werkzaamheden met zich mee en daar wil ik ‘s avonds tegenwoordig niet meer zo mee bezig zijn. In plaats daarvan sta ik vroeg op, de laatste week is dat zelfs al om 5 uur! 

Het klinkt misschien idioot, maar ik vind het echt heerlijk. Om 6 uur heb ik al heel veel werk gedaan, veel meer dan ik in een avonduurtje voor elkaar zou krijgen. Ik probeer natuurlijk wel om 7 uur slaap te pakken, dus ik lig er nu meestal rond 22:00 in. Ook niet verkeerd hoor! Stiekem ben ik toch wel echt een ochtendmens.

Gisteren schonk ik om 5:15 mijn kopje thee in. Mijn favoriete thee van het moment (chai) is op en ik pak een ander zakje. Ik bungel het theezakje in het hete water en loop vervolgens naar boven om in mijn werkkamer aan het werk te gaan. 

Meestal ga ik zo snel aan de slag, dat ik mijn thee het eerste kwartier vergeet. Zo ook deze ochtend. Nadat ik me hiervan bewust ben, pak ik het kopje thee en zet ik het aan mijn mond. Ik neem een flinke slok en heb vervolgens met een “PHHHGGFFFJ”-geluid zin om het weer uit te spugen. Gatver, wat zuur!

Direct begint het me te dagen: Daan heeft vast weer de waterkoker ontkalkt met citroensap (tip trouwens), dat is me al eens eerder overkomen. Ik zet het kopje thee aan de kant en werk weer door. 

Na een half uur heb ik toch echt nog steeds wel erg zin in thee en ik besluit de waterkoker even flink om te spoelen. Vreemd, er zit nog steeds wel een beetje kalk aan. Nou ja, over anderhalf uur vraag ik het wel aan Daan. 

Ik zet Earl Grey thee en ruik tevreden aan mijn kopje: dit ruikt goed. 

Om 7 uur is Daan ook wakker en komt hij mijn kamer in. Ik complimenteer hem op zijn assertiviteit om de waterkoker te ontkalken. Of hij het voortaan wel weer uit kan spoelen, voordat ik er kalkthee van maak. 

Daan begon zijn dag met verbazing: dit heeft hij helemaal niet gedaan! Huh?

Ik besluit op onderzoek uit te gaan, waar komt die zure smaak dan vandaan? Bij het openen van de prullenbak schiet ik in de lach. Een Lemon & Ginger theezakje kijkt me uitdagend aan. Oeps hahaha. Daar gaat mijn “ja, ik ben altijd heerlijk scherp in de ochtend!”-argument.

Never dull photos #26

Nieuwe bank!

De afgelopen blogs scheef ik er al over: onze nieuwe bank! Ik vind hem op de foto niet helemaal tot z’n recht komen, maar het is een heel fijn groen velours-achtig stofje. Het fijne is dat je een deel eruit kan trekken, waardoor je een enorme chillbank krijgt. Ook zit er een kastje in waar we dekens en troep in kunnen opslaan!

Dorinde stelde voor om de kast te verplaatsen en om de stoelen om te draaien, dat staat inderdaad leuker! Onze woonkamer lijkt nu ruimer. In de toekomst willen we de boekenkast vervangen voor mooie planken en gaan we voor twee andere stoelen, maar voor nu is het prima!

Fun fact: nadat ik Daan deze foto stuurde, heeft hij de pootjes er recht onder gezet, hahaha.

Kaasplankje

Een vriendin was jarig en ze schotelde ons een uitgebreid diner voor. Van het toetje werd ik erg blij: een heerlijk kaasplankje. Het water loopt me nu alweer in de mond, hahaha.

Efteling Sfeertje

In het plaatsje Ballum op Ameland zit een heel leuk restaurantje: De Boerderij. Het Eftelinggehalte is hier hoog, heerlijk!

Daan kon het niet laten om te photobomben trouwens, zie je hem? 😉

Ik wilde een foto van mezelf toevoegen, deze mag ik helaas niet publiceren van Daan. Het gesprek ging zo:

Ik: Zal ik deze doen? *laat foto zien*

Daan: Nee, een beetje eigenwaarde mag ook wel.

HAHAHA.

Mooie lucht

Ameland.. zelfs met slecht weer was het prachtig!

Mijn tuinman

Daan houdt onze tuin altijd bij, zo relaxt! Hier is hij bezig met de rozenstruik snoeien. Ik ben de stiekeme paparazzo-fotoraaf ;).

Badscène

Misschien heb je in mijn blog over mijn fases gelezen dat ik weer regelmatig in bad ga. Vaak zet ik een serie (Outlander!!) aan en breng ik sfeer met kaarsjes. Zo heerlijk zen!

It’s that time of the year

Ik heb een poging gedaan de stofjes weg te vegen, maar ik was te enthousiast om hier een foto van te maken, hahaha. Heerlijk, ik luister dit nu in de auto naar mijn werk, zo fijn!

Stofzuiger horror

Een lekker grote foto met veel details… sorry 😉

Disclaimer: ben je van plan om een robotstofzuiger aan te schaffen of heb je er net één gekocht (hahaha, Yuul): geen zorgen. Dat geeft niet. Dit overkomt jou niet.

“Goedemiddag, ik bel u om te vertellen dat uw bank klaar is!” We zijn op Ameland en Daan krijgt een telefoontje van de Seats and Sofas. Yeah, dat maakt thuiskomen alweer een stuk minder vervelend!

Op dinsdag komen we thuis van Ameland, geven we de katten eten, zetten we de robotstofzuiger aan en vertrekken we daarna naar Seats and Sofas om de bank op te halen. Thomas heeft heel lief aangeboden om bij thuiskomst te helpen met sjouwen.

Wanneer we een uur later weer thuiskomen, loop ik vooruit naar binnen terwijl Thomas en Daan de bank uit de bus sjouwen. Bij binnenkomst ruik ik wat vreemds: het stinkt wel heel erg naar kattenbrokjes. Mijn oog gaat direct naar de voerbakjes: die zijn leeg. Vreemd. Daarna zoeft de robotstofzuiger voorbij en ik ruik een enorme walm achter hem aan. “GAT-VER!!!!” roep ik uit.

Daan en Thomas komen ondertussen binnen met de bank en ik vraag ze om de bank even tactisch neer te zetten. De woonkamer is gelukkig bespaard gebleven, maar bij de keuken heeft de stofzuiger een berg met kots heerlijk uitgesmeerd over de houten vloer. Overal liggen warme, plakkerige, slijmerige brokjes.

Toen ik de stofzuiger omdraaide en de wielen zag (zie foto), kun je je voorstellen dat ik bijna moest kokhalzen. Ik heb vervolgens met de achterkant van een theelepeltje alle bruine stinkstukjes uit de rubberen bandjes gehaald. Vervolgens heb ik de stofzuiger grondig geboend en hem flink los laten gaan op de vloer met zijn dweilfunctie.

De katten heb ik een paar uur niet aangekeken (hahahaha oké nee dat ik kan ik niet). Wel keek ik streng naar de bank: “als je maar wel lekker zit hoor, het komt natuurlijk ook een beetje door jou.” Nou, hij zit fantastisch! 🙂

Je begrijpt dat de stofzuiger en de katten vanaf nu nooit meer in dezelfde ruimte mogen zijn. Mááár eerlijk is eerlijk: de vloer blonk als nooit tevoren.

Een paar dagen Ameland! (deel 2)

Dit is volgens mij voor het eerst dat wij gezamenlijk een ‘reisblog’ schrijven 😉 Vandaag schrijf ik het vervolg op onze trip naar Ameland!

Op zondag worden we relaxt wakker en leven we lekker volgens het volgende ritme: Daan gaat als eerst uit bed en zet de kachel aan. Vervolgens staat Thomas op, neemt een douche en daarna wordt het ontbijt door de mannen klaargezet. Lekker hoor ;).

Bij het ontbijt besluiten we dat we nog wat boodschappen (snacks!) willen halen en we zien dat de Coop tot 12:30 open is vandaag. Het ultieme vakantiegevoel. Voordat we de boodschappen halen, drinken we eerst nog een warme chocolademelk bij het Fletcher hotel naast onze camping. We zijn ons er zeer van bewust dat dit voorlopig wel een van de laatste horeca-ervaringen kan zijn en we genieten ervan!

De gekregen paraplu’s doen goed dienst vandaag, want het is een flink natte dag. Na een erge plensbui lopen we naar de supermarkt. De mannen gaan naar binnen en Dor en ik lopen naar het restaurant waar we vanavond willen gaan eten. We reserveren een tijdsblok en meeten weer met de mannen.

‘s Middags relaxen we (met chocola en chips, nomnomnom) in de stacaravan en fietsen Dor, Thomas en ik nog even naar het strand. We maken een strandwandeling en doen een fotoshoot op strandpaaltjes, haha.

‘s Avonds dineren we bij De Griffel en eten we mosterdsoep (specialiteit van Ameland), coquilles, mosselen (Thomas, waarschijnlijk de laatste van het seizoen!), curry en een vissalade. Veel vis, we zijn tenslotte op een waddeneiland ;).

Op maandag herhaalt de heerlijke ochtendroutine zich. Nu hebben we ook suikerbrood, yeah. (Kan ik heel blij van worden, hihi). Vandaag gaan we fietsen huren, want het blijft de hele dag droog! Dor en ik willen graag op de tandem, maar helaas verhuren ze die niet bij onze camping. Het gaat ons een beetje ver om 1,5 km naar het dorp te wandelen voor een tandem en we besluiten om toch maar voor huis-tuin-en-keukenfietsen te kiezen ;).

We fietsen langs de dijk en bezoeken als eerst het Paardengraf. In 1979 (wij dachten echt dat dit veel langer geleden was!) zijn er 8 paarden omgekomen bij een reddingsactie, heel mooi dat ze hier een monument van hebben gemaakt. Op deze mooie plek is ook een strandopgang en we kijken even naar de Waddenzee.

Vervolgens fietsen we weer verder op de dijk en in de verte zien we mensen wadlopen, geinig! In Ballum drinken we koffie bij een uiterst schattig restaurant met een hoog Eftelinggehalte: De Boerderij. Daarna fietsen we naar Nes, een schattig stadje waar veel winkels en restaurantjes zijn. We bekijken een paar winkeltjes en lunchen daarna bij een restaurant waar een ober als Kerstman verkleed is en oliebollen uitdeelt. Hahaha.

Om 14:00 hebben we bij het Juttersmuseum gereserveerd en we fietsen naar Buren, onze laatste stop van vandaag. Het Juttersmuseum is vrij klein, maar wel cute! Ze hebben een soort tentoonstelling waarbij poppen een verhaal vertellen.

Na het Juttersmuseum is het weer zo’n 12 km terugfietsen naar onze stacaravan in Hollum. We beginnen aan de kant van de duinen, maar dat is best een pittig tochtje voor mijn knieën die wel aan wandelen, maar niet echt aan tegenwindfietsen op een heuvelig landweggetje zijn gewend ;). We besluiten om te splitsen: Dor en ik gaan weer relaxt door de bossen en langs de provinciale weg terug, Daan en Thomas gaan door via de duinen.

Na een uur bellen we even met de jongens en die hebben het zwaar, hahaha. Blijkbaar was hun weg op een gegeven moment afgesloten en zijn ze met de fiets over het strand gegaan, haha! Ondanks dat ze op een wat harder stuk zand konden fietsen, was dit natuurlijk heel zwaar. Dor en ik waren erg blij dat wij ons eigen pad hadden gekozen ;). De mannen nemen vervolgens bij de strandtent een biertje en Dor en ik drinken nog een drankje bij de camping.

‘s Avonds kookt Dor (relaxt, Daan en ik hebben niet één keer hoeven koken) en kijken we gezellig een film. Bonte avond hoor.

Op dinsdag pakken we de spullen na het ontbijt in en hebben we de boot van 10:30. Vanavond is de persconferentie en we zijn ons er erg van bewust dat we net mazzel hebben gehad met onze planning. Het was een heerlijk weekend!

Een lijstje van mijn fases! (Wel en niet-blijvende ;))

Tijdens de speech op onze trouwdag had Daan het er al over… mijn fases 😉 Ik heb ze denk ik al mijn hele leven: tijdelijke hobby’s waar ik dan heilig van overtuigd ben dat dit iets blijvends is ;).

Het leek me leuk om vandaag een overzicht te delen van mijn wel en niet-blijvende fases, hahaha. (Een greep uit deze laatste categorie trouwens, ik zou ze lang niet allemaal meer kunnen opnoemen, haha).

Categorie ‘eten’

Instant Noodles Garnalen (Yum Yum, om specifiek te zijn ;))

Toen: Vorig jaar had ik een flinke kater en smeekte ik Daan om Noodles voor me te kopen. Sindsdien was ik fan en ontbeet ik er máándenlang elke ochtend mee.

Nu: Daan heeft me doen inzien dat ze misschien toch niet super voedzaam zijn als ontbijt. Ik ontbijt er nu standaard op vrijdag mee, voor het paardrijden. Ik kan daar van 9:00 tot 13:00 op teren, best handig tijdens zo’n ochtend sporten!

Alternatief voor alcohol

Toen: “ik ga vooral 0%-drankjes drinken!”

Nu: hmmmm, zo nu en dan, maar meestal toch wel een echt drankje.

Bijhouden

Toen: “ik ga elke dag bijhouden wat we eten!”

Nu: “ik houd alleen onze nieuwe gerechten bij.”

Koffie

Toen: “ik ga bij Dor koffiedrinken, tot straks!”

Nu: super blij met mijn eigen koffiezetapparaat! Ik moest aan Daan bewijzen dat ik zelf echt vaak koffie zou zetten, dat is gelukt ;).

Categorie ‘hobby’s

Wandelen

Toen: “Ik ga elke dag zoveel mogelijk wandelen, naar mijn familie, naar de supermarkt….

Nu: Eh nee. De auto is nog altijd één van mijn beste vrienden. Zeker nu ik een nieuwe heb ;).

Wandelen in het bos

Toen: op zondag wandelen in het bos, een heerlijke traditie!

Nu: Zo’n 2 à 3 keer per week wandelen in het bos, chill!

Sporten

Toen: ik rijd paard op vrijdag, ik zou eigenlijk iets anders vasts moeten hebben…

Nu: naast paardrijden ook standaard Zumba op de maandag! Het scheelt dat een vriendin deze les geeft, een goede stok achter de deur ;).

In bad gaan

Toen: Yes, een huis met een bad! Ik ga heel vaak in bad!

Daarna: In een gesprek met Daan: “Laura, je gaat echt nooit in bad. Als we de badkamer nou eens zouden verbouwen… kan het bad er dan uit?” Nadat de (hopelijk toekomstige) kinderen groot zijn natuurlijk.

Nu: Wekelijks in bad! Heerlijk. Dat bad blijft.

Winacties

Toen: ik ga wekelijks meedoen met winacties, op een gegeven moment moet je dan wel iets winnen!

Nu: sinds de winactie-fase ben ik lid geworden van Puzzelbrein, een heel leuk boekje vol met winactie-puzzels haha. Het gaat me om de puzzels, voor 6 euro per maand krijg ik heel wat hobby-plezier! De overige winacties heb ik uiteraard laten schieten ;).

Lezen

Toen (elke vakantie): “ik ga het lezen echt weer oppakken!”

Nu: het boek ‘Storm’ ligt al maanden op mijn nachtkastje stof te vangen.

Borduren

Toen: “ik ga allemaal nieuwe patronen en kleuren bestellen, echt verslavend!”

Nu: ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik mijn spullen heb opgeruimd.

Schilderen

Zie borduren.

Hay Day (een boerderijspelletje)

Toen: ik heb een nieuwe telefoon!! Ik ga Hay Day weer installeren, vet nostalgisch. Ik ben het vast snel zat.

Nu (7 maanden later): ik speel nog altijd dagelijks, vrij fanatiek al zeg ik het zelf ;).

Bloggen

Toen: Haha, er heeft een meeuw op mijn hoofd gepoept! Hier moet ik iets mee. Ik ga dit ergens opschrijven. (Mijn zoveelste lijstje/blog… een leuke fase, dacht ik toen).

Nu: een actieve blog samen met mijn zus!