“Hoe heet je?”

Ik ben bij de Hema om een pakketje op te halen. Het meisje achter de kassa vraagt op welke naam ik de bestelling heb gezet. Ik antwoord: “ik dรฉnk Den Boer. Maar Drost zou ook kunnen!” Ze praat in haar oortje: “zouden jullie kunnen kijken naar een pakketje van Laura Drost of Laura den Boer?”

Een minuut later komt een collega aangelopen met het pakket. Het meisje pakt het aan en kijkt lachend naar de naam die er op staat. Voortaan ga ik door het leven als “Laura den Drost.” ๐Ÿ˜‰

Hahaha, awkward!

Ik ben weer een keertje op mijn werk om de overdracht van mijn klassen te doen. Leuk om er weer eens te zijn! Na de kerstvakantie begin ik weer met werken. Aukje is dan 7 maanden, ik heb heerlijk van mijn lange verlof genoten!

Ik geef nog altijd borstvoeding en ik besluit om de kolfruimte alvast even te bezoeken. Het is bij ons op school zo dat je eerst een lokaal binnen moet om vervolgens de kolfruimte (annex werkruimte) te betreden. Best gek, maar vooruit!

Ik doe de deur op slot en begin met kolven. Heel fijn dat ik een draadloze kolf heb aangeschaft, dat maakt het zoooooveel makkelijker! Met mijn trui eroverheen is het bijna niet te zien. Toch wil ik niet dat er iemand binnenkomt… ๐Ÿ˜‰

Ik plof op de bank neer en eet rustig een koekje. Kolven is het meest effectief wanneer je ontspannen bent. Dat ik na een paar minuten gemorrel hoor aan het slot, helpt dus niet hahaha. Ik spring op, verstop me achter de deur en roep: “stooop ik ben aan het kolven!” De deur gaat daarna tรณch open (huh?!) en ik herhaal mijn kreet. Hahahaha. De collega schrikt heel erg en roept: “sorry!!”

Even later is de kust weer veilig en zoek ik de collega op, die zich een beetje ongemakkelijk voelt. Ik vind het allemaal wel heel grappig en stel de collega gerust, haha. De volgende keer hang ik het “do not disturb!” bordje op. ๐Ÿ˜‰

Papa en mama zijn een avondje uit

Op het moment dat ik deze blog schrijf, is het 23.05 en sta ik met Daan op Amsterdam Centraal. Wild he, op woensdag?! ๐Ÿ˜‰

Normaalgesproken liggen we nu al een uur in bed, haha. We hebben net genoten van een kerstetentje van Daan z’n werk. In het leuke Paleis van de weemoed keken we naar een burlesque show. Tussen elke gang kwam er een act langs: leuk!!

Om 23 uur zijn we maar wel weggesneakt, vlak voordat het dessert werd opgediend. De polonaise hebben we wel nog meegepakt haha.

Op naar Aukje!

KerstAukje en AquariumAukje

Broccoli tutorial

Het eerste hapje broccoli gaat er goed in, maar Aukje twijfelt sterk of ze het wel echt lekker vindt. Ze wendt haar hoofd een beetje af en kijkt ons verward aan. Het lijkt toch niet helemaal haar ding. De eerdere groentenhapjes gingen er tot nu toe goed in, dus we willen het niet zomaar opgeven.

Elke maand gaan we naar de fotograaf om een foto van een lachende Aukje te maken. De meest recente foto staat vlakbij de eettafel en ik laat haar de foto zien. Aukje begint breed te lachen en zo lukt het ons om het hapje broccoli verder te geven, hihihi.

Helemaal pedagogisch verantwoord is het misschien niet, maar het is wel leuk om te zien dat ze (net als haar ouders!!) zo blij is met zichzelf!