Indonesië deel 3 – Borobodur

 

Naast de Prambanan die we inmiddels bezocht hebben, heeft Java een nóg bekendere tempel: de Borobodur. Waar de Prambanan een hindoeïstische tempel is, is de Borobodur juist een boeddhistische tempel. Een arrangement dat je kunt boeken is de Borobodur sunrise, inclusief een fietstocht. Op een mountainbike bezoek je de omliggende rijstvelden, een theeplantage en de nabijgelegen dorpen. Het enige jammere is dat we midden in de nacht moeten worden opgehaald. Een paar dagen later gaan we ook al een nachtje doorhalen, dus het klinkt al met al niet ontzettend aantrekkelijk. Toch besluiten we deze tour te boeken, dapper dat we zijn.

Niet veel later krijgen we te horen dat het al vol zit. Goh. Dan maar overdag heen! Achteraf gezien was dit een prima keuze, het is de hele dag mega bewolkt geweest waardoor er geen sunrise te zien was. Geluk bij een ongeluk :). We spreken met onze chauffeur af dat we om 18.00 terug zullen zijn bij het busje. Rond 17.15 zijn we klaar en lopen we alvast terug naar de bus. We zien dat iedereen al terug is en heel afwachtend zit te turen of wij er nou al niet eens aankomen. De opluchting is van hun gezichten te lezen, de terugreis duurt namelijk ook nog wel eventjes! Een beetje schuldbewust denk ik terug aan de vorige dag. Ook daar hadden we om 18.00 afgesproken en we kwamen toen om 17.58 aanzetten. We waren ook toen al wat eerder klaar, maar zijn rustig een wandelingetje om de tempel gaan maken. Zou er toen ook al een uur op ons gewacht zijn? Nou ja, pech gehad :). Op de terugreis bedenken we een nieuw spelletje: raad de toeter. Per situatie schatten we in of er wel of niet getoeterd wordt. Bovendien houden we de score bij (45 keer!).

Bekijk bericht

Indonesië deel 1 – Jakarta

In januari boekten we deze reis, maar het is dan nog heel onwerkelijk allemaal. Mijn vriend en ik zijn nog nooit buiten Europa geweest, een vliegreis langer dan 4,5 uur (Tenerife) hebben we dan ook nog niet meegemaakt. Bijzonder dat we dit samen voor het eerst doen, maar ook extra spannend!

Veel te vroeg arriveren we op Schiphol. Laura en haar vriend brachten ons met de auto, heel lief! We wachten een uurtje totdat we onze bagage mogen droppen. Naast me zit een oude vrouw die om de haverklap vragen stelt aan haar dochter. “Kunnen we al inchecken? Is het ticket voor de terugreis al geregeld? Is het handig om nu alvast naar het toilet te gaan?” Ik moet in mezelf een beetje lachen. Ook ik ben af en toe heel goed in het stellen van ‘onnodige vragen voor de zekerheid’. Natuurlijk weet ik heus wel hoe lang onze vlucht duurt, of mijn vriend z’n telefoon in z’n eigen tas heeft gestopt en of alle tickets geprint zijn. Voor dit soort vragen maakt leeftijd blijkbaar niet zo veel uit.

Bij de bagage drop staan we bijna vooraan, heel fijn! Direct erna lopen we door naar de douane. Op een klein spannend momentje na – ik had mijn boarding pass bij de ‘lege flessen dump’ laten liggen – loopt alles voorspoedig.

Bekijk bericht

Vakantieherinneringen

Wanneer je op vakantie gaat, heb je vaak wel een bepaald product dat je steeds doet herinneren aan die vakantie. Dat kan bijvoorbeeld een geurtje, een kledingstuk of een liedje zijn. Zelf heb ik dat ook vaak met bepaalde gerechten. Niet alleen liefde, maar ook herinneringen gaan blijkbaar door de maag.

Zo was ik ongeveer 12 jaar geleden op vakantie naar Kos met Laura en mijn moeder. We verbleven in een mooi appartementencomplex waar we drie fietsen hadden gehuurd. Ik kan me herinneren dat we bijna elke ochtend op de fiets naar een winkeltje fietsten om daar een chocoladecroissant te scoren. Sindsdien associeer ik chocoladecroissantjes met die vakantie. Tijdens diezelfde week hadden we ook de tiropita’s ontdekt: bladerdeeg gevuld met feta. Deze maken we thuis nog regelmatig en dan moet ik ook altijd even denken aan die leuke tijd in Griekenland :).

Bekijk bericht

Schiphol is geen schiphol zonder… (Clichés #1)

In mijn groeiende rommel (jup, weer begonnen met werken ;)) vond ik vanmiddag één van mijn notitieboekjes terug. Onderweg naar Kos krabbelde ik een blogidee in het boekje: “schiphol clichés”. Ik merk dat ik zeer gelukkig word van clichés, echt zo’n gevalletje “yes, daar zijn we weer!” Uiteindelijk slaan deze clichés meer op vliegreizen in het algemeen en dan vooral ook het gedrag van mensen 😉 Ik deel ze met je!

Op het vliegveld, voor het stijgen

  • “Mind your step”
  • Overal zijn joggingbroeken (guilty).
  • Maar ook zéér mooi opgemaakte dames. Haren in de krul. Om 03:45 ?!?! (Not guilty).

Bekijk bericht

Vous avez euhmm..? Shit wat is lenzenvloeistof nou weer in het Frans

(zomer 2013) Samen met mijn vriend ben ik op vakantie in Kreta. We verblijven in Koutouloufari: een heel mooi Grieks dorpje (oké, wel dicht bij Cherso) waar heel veel schattige, oude Griekse meneren en mevrouwen wonen. Via Corendon hebben we vandaag een tripje naar Chrissi eiland gepland: een mooi stukje Griekenland met een ‘Golden Beach’ om heerlijk te relaxen.

De boottocht duurt een klein uur en we genieten van het heerlijke zomerweer. Wanneer we even later op Chrissi eiland aanmeren, voel ik direct een bepaalde rust over me heen. Een paar dagen geleden zat ik nog te zweten voor het laatste mondeling van mijn tweede studiejaar Frans, maar dat is allemaal goedgekomen. Nu genieten! En dat doen we, wat is het eiland mooi!

Bekijk bericht