Terwijl ze langsloopt, schieten mijn wenkbrauwen de lucht in. Ik heb haar wel vaker langs zien lopen, ik denk dat ze een paar straten verderop woont. Omdat ik niet te erg wil staren, kijk ik weer voor me. Wel schiet het door mijn hoofd: wat is ze aan het doen met dat piepkleine dichtgeknoopte plastic tasje dat ze zo ver van zich af houdt? Ik loop haar bijna tegemoet en ik glimlach naar haar. “Hallo!” Terwijl ze me vriendelijk teruggroet, loopt ze langs me heen. Er hangt een rare lucht om haar heen.

Waarschijnlijk dacht helemaal niemand dit, maar ik had me goed voor kunnen stellen dat de passerende man het een beetje een vreemde gewaarwording vond. Zelf was ik me uiteraard zeer bewust van de stinkende geur en wist ik heel goed wat ik aan het doen was: mijn camembert in de openbare prullenbak gooien. Mijn vriend wil niet in een stinkend kaashuis thuiskomen van vakantie, snap jij het nou? ūüėČ

Bijnaaaa!

De vragen beantwoorden 

“Ga je nog op vakantie? – Jazeker!”

“Waar ga je heen? – IJsland!!”

 

Wat mij betreft zijn dit de leukste vragen die je iemand kunt stellen. Het geeft gegarandeerd een enthousiast gevoel en het is vervolgens super leuk om over de bestemming te praten. IJsland voor ons dus, yay!

 

Meest gehoorde opmerking

“Je was het warme weer zeker zat? ;)”¬†By far¬†de meest gehoorde opmerking. En inderdaad, ik vind het helemaal niet erg dat het in IJsland wat minder warm is ūüėČ

 

Keihard lachen om de tv

Het Europese weerbericht van de laatste weken vind ik echt hilarisch. “Net als de afgelopen dagen, wordt het vandaag weer een tropisch warm dagje,” vertellen de weermensen vrolijk terwijl ze naar de vuurrode kaart van Europa wijzen. Zelf kijk ik dan altijd linksboven op de kaart, waar een rebelse 12¬ļC in het groen nogal afwijkt van de rest van Europa, haha.

 

Winkelen

“Kunt u ons de handschoenen wijzen?” De vrouw van de sportwinkel loopt ons voor naar het handschoenenschap. “Eh, heeft u ook winterhandschoenen?” Ze kijkt ons lachend aan. “Nee, die zitten nu niet in het assortiment…”

 

Aftellen

Hoe vaak mijn vriend en ik elkaar al niet enthousiast de¬†high five hebben gegeven en daarbij riepen: “bijna vakantieeee!”

 

En jij, geniet je ook altijd zo van vakantievoorpret? ūüôā

Het is donderdag, mijn laatste werkdag voor de voorjaarsvakantie. Ik vind het altijd leuk om de laatste les iets leuks te doen, zoals een spelletje of een leuke competitie.

Deze keer heb ik een gehusselde brief gemaakt, die de leerlingen zelf op volgorde moeten leggen. Tijdens de uitleg vertel ik dat de leerlingen de zinnen eerst uit moeten knippen, ze vervolgens op volgorde moeten leggen en daarna nog in elke zin een fout moeten verbeteren.

Ik deel het materiaal uit en de leerlingen gaan in groepjes aan de slag. Af en toe komen ze naar me toe met een vraag als: “staat er echt in elke zin een fout?” of: “waar moet de datum?” De vraag: “heeft u lijm?” komt ook een paar keer voorbij.

Na een paar minuten hoor ik ineens KEIHARD gelach in de hoek achterin.

Bekijk bericht

De laatste drie nachten slapen we in een heerlijk hotel in Seminyak. Het hotel heet ‘Maison at C’ en onze kamer ziet er inderdaad uit als een klein huis. Ik durf zelfs te wedden dat de hotelkamer groter is dan ons huisje thuis. We hadden hier niet direct voor gekozen, maar vanwege een overboeking hebben we een gratis upgrade naar een family room gekregen. Geen probleem, geen probleem!

Bij aankomst ontvangen we een heerlijk welkomstdrankje, waarvan ik het geheime recept weet te ontfutselen: cranberrysap met sprite.

Die middag doen we het rustig aan, omdat het toch wel weer een flinke reis was van Nusa Lembongan naar Seminyak. We lopen even naar de zee om pootje te baden (lees: mega golf – hele jurk zeikie nat) en lezen nog wat aan het zwembad.

Het hotel heeft een gratis vervoerservice naar een paar toeristische plekken in de stad. We maken hier dan ook dankbaar gebruik van en laten ons droppen bij ‘Seminyak Square’, een groot (en lichtelijk klinisch) winkelcentrum. Zo’n plek waar je je net niet chic voelt op je modderige havaiana’s, naast alle Prada’s die verkocht worden. Op dit soort momenten kan ik altijd rekenen op mijn zonnebril. Poker-face en gaan!

De volgende ochtend worden we al vrij vroeg opgehaald door onze priv√© chauffeur voor die dag. Het klinkt misschien decadent, maar stiekem kost het maar 600.000 IDR (‚ā¨40) voor een hele dag, inclusief benzine. En dan heb je nog gordels op de achterbank ook, haa!

We zien de Pura Tirta Empul, een tempel waar zuiverend water stroomt waarin je je kunt reinigen van je zonden. Heel komisch om te zien hoe iedereen het water induikt. Zelf vind ik de reiniging van mijn handen en voeten wel even genoeg vandaag.
Vervolgens worden we naar een koffieplantage gebracht waar we d√© beroemde Indonesische koffie proeven: Luwak koffie. Een Luwak is een soort kat die de rauwe koffiebonen opeet en vervolgens weer uitkakt. De werknemers, die zichzelf de ‘poo seekers’ noemen, gaan op zoek naar de poep en maken de bonen erin schoon. Die bonen worden vervolgens gebrand en klaargemaakt voor consumptie. Qua planning was het misschien beter om ons te reinigen n√° de poepkoffie, maar er was gelukkig geen poep terug te proeven :). Het schijnt de duurste koffie ter wereld te zijn. Wij betaalden 50.000 IDR voor een kopje, bijna ‚ā¨4. Voor Indonesische begrippen inderdaad flink aan de prijs!

We bezoeken nog twee tempels, waaronder de bekende Tanah Lot, de tempel die in zee ligt. Prachtig! Ook zien we nog één keer een prachtig stukje met enorme reisvelden.

De dag erna vliegen we terug naar Nederland, waar onze geweldige reis ten einde komt. Wat hebben we
ontzettend genoten van deze drie weken Indonesi√ę, waarin we Java en Bali hebben bezocht! Onze eerste reis buiten Europa, maar z√©ker niet de laatste :).

Bekijk bericht

Wat is het fijn in Ubud! Het centrum is erg ingesteld op toeristen, maar dat maakt het eigenlijk wel erg gezellig. Goed voor een paar dagen, zoeken we daarna de rust weer wat meer op.

Een vriendin van me heeft twee maanden in Ubud gewoond en geeft ons leuke tips voor wat we kunnen doen hier. Zo bezoeken we allereerst de markt. Tot een uur of 9 in de ochtend worden voornamelijk groenten en fruit verkocht, daarna wordt het omgebouwd tot een toeristische markt. De geuren van de ochtendmarkt zijn wel de hele dag gezellig aanwezig. Vóór deze vakantie had ik geen flauw idee hoe Durian ruikt, inmiddels ben ik daar wel achter haha! Ik heb hem nog niet durven proeven.

Later die middag bezoeken we het bekende Monkey Forest. Goed voorbereid als we zijn nemen we helemaal niets mee; geen zonnebrillen, geen plastic tasjes en geen eten. De apen vinden ons dan ook bijzonder saai en keuren ons geen blik waardig. Het is alsnog heel geinig om te zien hoe de andere toeristen zich aan de haren laten trekken door de aapjes, omdat ze hen bananen voeren. Mocht je wel aangerand willen worden door een aap, dan kun je ter plekke stukjes banaan kopen!

Bekijk bericht