Dat was de verkeerde

Omdat we later deze middag een afspraak hebben, spreken mijn vriend en ik af dat hij me direct vanuit zijn werk op komt halen. Of ik alvast buiten wil gaan staan. Prima, geen probleem! Op de plek waar ik ‘opgepikt’ word, kun je heel goed de auto’s aan zien komen rijden. Na een paar minuten zie ik inderdaad de auto van mijn vriend verschijnen. Niet snel daarna verdwijnt hij weer uit het zicht, omdat hij via een bruggetje verderop het water over moet steken. Ik sta aan de andere kant van het water en weet dat het nu nog ongeveer een minuutje duurt voordat hij bij mij is. Na ongeveer een minuut zie ik een auto verschijnen en ik steek voor de grap mijn tong uit naar mijn vriend. Althans, ik dacht dat ik dat naar mijn vriend deed. Op zich heeft hij een zilveren auto en lijkt deze spierwitte auto daar absoluut niet op. Ik had kennelijk niet gezien dat er vlak voor hem nog een auto reed die hetzelfde rondje ging maken. Omdat ik er geen andere beweging meer van kan maken zonder er compleet gehandicapt uit te zien, kan ik helaas niets anders doen dan het in ontvangst nemen van de -terecht- opgetrokken wenkbrauw van de vrouw.

Imago issues

Na een gezellige middag en avond in Leiden met vrienden te hebben doorgebracht, stappen mijn vriend en ik weer in de trein richting huis. We reizen heel chique in de eerste klas, mede mogelijk gemaakt door mijn lieve schoonfamilie met interessante actiekaartjes. Het is gewoon aandoenlijk hoe erg we genieten van deze luxe rode stoelen.

Naast het comfort en de ruimte, is de rust die er heerst natuurlijk een bijkomend voordeel. We hebben nu de coupé voor onszelf en dat is best lekker na zo’n avondje in een druk bierencafé te hebben gezeten. (Ik ben me ervan bewust dat mijn Ouwe-Lullenreputatie een beetje begint te ontstaan bij het schrijven van deze laatste zin).

Bekijk bericht