Avondbezigheden

Het is maandagavond 20:45 en ik ben bijna thuis van de 10-minutengesprekken op mijn werk. Ik heb een paar leuke gesprekken gehad met mijn leerlingen en hun ouders en ik heb er (ondanks dat ik er al een lange werkdag op heb zitten) best wat energie van gekregen.

Over vijf minuten zal ik thuis zijn en ik bedenk wat ik dan wil gaan doen. Ik moet van mezelf gaan minderen met thuiswerken, dit zullen collega docenten wel herkennen. Soms heb ik er moeite mee om mijn werk en privé gescheiden te houden doordat ik ‘s avonds vaak tot laat doorwerk.

Ik herinner me dat ik vorige week een gezellige spelletjesavond heb gehouden met mijn vriend. Dat is misschien wel een leuk idee voor deze avond! Ik begin om me heen te kijken om even ‘af te kijken’ wat mensen ‘s avonds doen. Bij de eerste vier huizen waarbij ik naar binnen gluur, zijn de gordijnen dicht. Ze zullen wel tv zitten te kijken. Op zich een relaxte bezigheid, maar niet wat ik nu wil gaan doen. De tijd gaat er zo snel door en ik heb na een avondje tv nooit het idee dat ik mijn avond ‘echt’ leuk heb besteed.

In het volgende huis waarbij ik naar binnen gluur is de vrouw hard bezig het huis te dweilen. Hmmmmmmmm.

Bij het volgende huis (ik let ook heus wel op de weg hoor! :-)), word ik echter razend enthousiast. De mensen zijn samen de kerstboom aan het optuigen. SAMEN. Schattiggggggggg.

Even later stap ik mijn eigen voordeur binnen en zie ik mijn vriend gamen. Wel zie ik meteen dat hij een verdachte zweetplek op zijn shirt heeft zitten. “Heb je…..?” Ik kijk naar de lege tafel en begin te glunderen. Vanmiddag lag er nog een gordijnroede op tafel. “LIEEEEEF!”

Mijn vriend heeft zijn avond dus heel nuttig besteed! In mijn werkkamer heeft hij de pasgekochte gordijnen opgehangen, zodat ik daar wat meer privacy heb. Ook kunnen we er nu extra logés laten slapen. “DANKJEWEL! Zo lief dat je dit als verrassing hebt gedaan!”

Een klein stemmetje in mij zegt: “chill, dan kun je nu op zich nog wel even aan je bureau gaan zitten om ……” Een groot stemmetje in mij zegt: “Zullen we Carcasonne spelen?”

En zo komt het dat ik -ondanks dat ik pas laat thuis ben-, toch nog het gevoel van een heerlijk lang en rustig avondje heb gehad! Niks zappen of op de telefoon scrollen: lekker stadjes bouwen en gamen met m’n lieve verloofde ( 😉 ) die spontaan gordijnen voor mij ophangt. Yes!

Enne… de volgende keer kunnen de overburen dus niet gluren naar mijn bezigheden 😉

Hoe besteed jij het liefst je (doordeweekse) avond? 🙂 

Quality time

Vanavond heb ik een spelletjesavond met mijn vriend. Ondanks dat het maandag is, heb ik hierdoor meteen een enorm weekendgevoel. Heerlijk!

Tijdens het beveren (een kaartspel, red. Hahahahahaha) spreken we af dat we niet op onze telefoon gaan kijken. Het weekendgevoel groeit hier nog meer van!

Na een tijdje (en heel veel verloren potjes later) besef ik dat ik nog een blog moet schrijven. “Dan moet je dus wel op je telefoon,” zegt mijn vriend. “Ja, helaas. Ik zal hem wel pas aanzetten als ik een onderwerp heb. Weet jij toevallig iets?” Mijn vriend denkt even na en kijkt me dan triomfantelijk aan. “Ik geef je de opdracht om het woord ‘pontificaal’ in je blog te gebruiken.

Vervolgens hebben we massaal naar omschrijvingen van het woord ‘pontificaal’ gegoogeld. Tot zover ons voornemen.

Morgen dus een nieuwe pontificale poging, dan is het de blogbeurt aan Dorinde 😉