No pressure at all – Ardennen deel 5

Het is de laatste ochtend en we verzamelen vroeg bij de tenten. Voordat we vanmiddag weer richting Nederland rijden, gaat de ene groep kanovaren en mijn groep gaat eerst nog klimmen. Met mijn hoogtevrees ben ik de hele week al lichtelijk nerveus voor deze gebeurtenis. Uiteraard ben ik nergens toe verplicht, maar toch… 😉 De leerlingen die gaan kanovaren krijgen de orders om een droog setje kleren in hun tas te stoppen, zodat ze zich straks nog even kunnen omkleden.

De leerlingen krijgen na het ontbijt de opdracht om zélf de tenten te gaan afbreken. “Mevrouuuuuw, kunt u echt niet helpen met het oprollen van mijn matje?”  Ook ik zoek mijn spullen bij elkaar voor het klimmen. In de voortent zet ik alvast mijn rugzak klaar, zodat ik die straks direct kan meenemen wanneer we echt naar huis gaan rijden.

Wanneer iedereen heeft opgeruimd, laden we het busje weer vol met alle bagage. Vervolgens is het tijd om naar de laatste activiteiten te vertrekken.

Bekijk bericht

“Mevrouw? Uw zoon ligt in het ziekenhuis” – Ardennen dag 3

“Eh, ik denk dat ik naar het ziekenhuis moet…”

Een leerling komt met zijn pijnlijke arm naar ons toegelopen. “Vanmiddag ben ik gevallen met paintballen en ik heb zo’n last van mijn pols. Ik ben bang dat het gebroken is.” Een collega staat op: “het is te laat om nog naar de dokter te gaan, we moeten maar direct door naar het ziekenhuis. Laura, jij spreekt goed Frans: ga jij mee?”

Na zo’n 30 minuten rijden door het Ardense landschap komen we aan bij een plaatselijk ziekenhuis. “Waar kunnen we ons melden?” Op monotone toon ratelt de receptioniste haar verhaal op: “daar de deur door, na de lange gang naar links, vervolgens weer door de deur en dan naar rechts.” Goh, wat een praktische indeling. We dwalen door de gangen en komen uiteindelijk bij het inschrijfloket aan.

Bekijk bericht