Nadat ik mijn parkeerkaartje betaald heb, mijn spullen in de auto heb neergelegd en richting uitgang heb gestuurd, sta ik voor de slagboom. Mijn raam staat voor de helft open, zodat ik het kaartje weer in het gleufje kan duwen. Een manoeuvre die ik toch al minstens 40 keer (?) heb gedaan in mijn leven. Toch blijft het soms een sport om erbij te kunnen met mijn arm, pffff. Raampje verder naar beneden, arm even losschudden en hop: strekken maar!

Het ziet er dan toch wat lullig uit wanneer dit nog steeds niet lukt. Ik kijk in mijn achteruitkijkspiegel en zie dat er niemand aankomt. Ik zet mijn auto in z’n achteruit en ik rijd wat dichter langs het kastje.

Terwijl ik mijn manoeuvre uitvoer, komt er een tegemoetkomende auto aan die mij heeft moeten zien stuntelen. Awkward! Het mooie van het verhaal is dat ik vervolgens dezelfde emoties op het gezicht van de bestuurder lees, wanneer hij zijn arm strekt om bij de machine te komen. Ook hier gaat het raampje naar beneden en ook hier werpt hij zich bijna twee keer uit zijn autoraam.

Wanneer mijn slagboom omhoog gaat, trek ik een “volhouden, je kan het”-gezicht. Tegelijkertijd denk ik ook: pfff, een knop indrukken is toch wel hele andere koek dan een kaartje goed om in een gleufje proppen. Ik het niet laten om toch een beetje triomfantelijk weg te scheuren.

Met mijn eigen autootje is parkeren heel overzichtelijk: ik mag alleen maar gratis in de parkeergarage parkeren als ik vlakbij huis wil staan. Wanneer ik echter in de auto van mijn vriend rijd, heb ik een dilemma: parkeren op straat, of parkeren in de garage? De straat is iets dichter bij ons huis, maar daar is regelmatig geen plek. Je kunt dan natuurlijk wel weer terugrijden naar de garage, maar die omweg kost je wel een paar minuten ;-).

Vandaag besluit ik om voor de straat te gokken. Er is net een leuk liedje op de radio gekomen, dus in het ergste geval moet ik terugrijden naar de garage en kan ik het hele liedje afluisteren. Wanneer ik de straat inrijd, zie ik een plekje. Ha! Hij is wat aan de krappe kant, maar dit moet lukken. Vlak achter me rijdt een auto, dus ik voel de pressure om niet al te lang te doen over het fileparkeren. Terwijl de auto achter me parkeert op een ander plekje, begin ik aan de manoeuvre. Ok, deze moet even opnieuw. Ik rijd weer uit het plekje en stuur opnieuw in. Hmmm, nog niet helemaal. Ik besluit om de auto beter te parkeren door een paar keer in te sturen. Klein stukje naar voren, indraaien, klein stukje naar achteren, indraaien, …. In mijn achteruitkijkspiegel zie ik ineens een jongen staan die begint te wenken. “Kom maar hoor!” Dankbaar draai ik mijn raampje open en luister ik naar de instructies. Niet veel later staat de auto er toch maar mooi in. Ik steek mijn duim op naar de jongen, die me lachend aankijkt. “Heel goed, jij hebt je rijbewijs gehaald!” Hij loopt weg, gevolgd door 4 (!) vrienden. Awkward, haha. Maar toch, het scheelt me een paar minuten lopen. Het liedje was wel afgelopen, trouwens ;-).

Wild seint hij met zijn lichten. “KOM DAN!!” straalt de boodschap uit. Lichtelijk opgelaten stuur ik mijn auto in het parkeervak waarvoor ik zojuist mijn knipperlichten heb aangezet. Ik parkeer mijn auto en zet mijn lichten uit. De auto komt direct op mij af en na een paar seconden mindert de bestuurder vaart. Ik ben benieuwd wat ik aantref. Vindt hij mij aso? Ondankbaar? Een watje dat er niet langsdurft? Een man op leeftijd zit achter het stuur en hij heeft zijn hand voor zijn mond geslagen. Duidelijk zichtbaar giechelt hij hardop in zijn hand om zijn misplaatste galantheid. Hij had er duidelijk geen rekening mee gehouden dat ik misschien wel gewoon wilde parkeren. Ik steek mijn duim naar hem op. Mensen zijn cool.

Bekijk bericht

Het is zaterdagavond en ik heb met mijn familie afgesproken in Alkmaar, gezellig! Het is even na negenen, waardoor ik gratis kan parkeren in de binnenstad.

Mans kom ik aangereden met de auto van mijn vriend. Al snel zie ik een vrij plekje. Die is voor mij! Soepel manoeuvreer ik de auto naar het parkeervak en zet ik hem neer. Ik haal de sleutel uit het contactslot en stap uit. Ha! Dat heb ik even snel gepiept.

Het parkeervak lig precies voor een huis. In de deuropening staat een jongen te roken en hij kijkt hoe ik uitstap. Voelt dan toch leuk dat je in één keer de auto zo netjes neerze..

O.

Shit.

Bekijk bericht

(2012) Samen met een vriendin ben ik in Parijs. We zitten bij een restaurantje vlakbij de Notre Dame en drinken wat lekkers. We hebben uitzicht op een straat waar veel auto’s geparkeerd staan. Op een gegeven moment komt er een auto met zijn knipperlicht aanrijden: hij geeft aan dat hij linksaf gaat. We kijken verbaasd: gaat hij dáár parkeren? Zijn auto past zonder enige speling nét aan in het gaatje. Optimistisch gedacht. Even denk ik dat hij zijn auto gewoon zo op de weg laat staan, maar hij begint toch echt te steken.

Bekijk bericht