“Wil jij een paar wasjes draaien vandaag?” Mijn vriend appt me vanaf zijn werk. In tegenstelling tot hem, heb ik heerlijk twee weken kerstvakantie en heb ik dus alle tijd om de was te doen. “Ja prima!”

Drie uur voordat mijn vriend thuiskomt, zie ik de wasmachine wel erg werkloos in de keuken staan. Oeps! Snel vul ik een wasbolletje met wasmiddel, stop ik de was in de machine en zet hem aan. Zo, ook weer geregeld, doe ik morgen de rest wel :).  Ik ga weer verder met mijn drukke bestaan – beetje puzzelen, beetje opruimen, beetje lezen, beetje naar buiten – en laat de wasmachine zijn ding doen.

Nadat ik weer thuiskom van een rondje buiten loop ik naar de wasmachine om te kijken of hij al klaar is. “O.” Ja, de wasmachine is inderdaad klaar. Toch wel erg jammer dat ik het wasbolletje niet ín de trommel heb gedaan, maar gewoon op het aanrecht heb laten staan. Oeps. Het is dat het sportkleding is, anders had ik het gewoon lekker opgehangen. Toch maar een kort programma mét wasmiddel dan!

Bekijk bericht

“Heb je nog wat nodig? Ik ga straks boodschappen doen!” Morgenavond eten we gezellig met de familie en het is een kleine moeite om wat extra producten mee te nemen van de supermarkt. “Oh wat lief, kun je kiwi’s en een bosje peterselie meenemen? Als de kiwi’s €4,00 per kilo zijn, mag je ze laten liggen hoor!”

In de supermarkt zie ik dat de kiwi’s €3,70 voor een kiloverpakking zijn. Ik besluit om er iets minder mee te nemen en begin wat kiwi’s in een zakje te stoppen. In de kiloverpakking zitten er 11, ik neem er nu 8 mee. Uw kiwi’s worden bij de kassa afgewogen. Prima!

Bij de kassa reken ik af. “Wilt u het bonnetje mee?” Ik knik en ga door met het inpakken van de boodschappen. In de auto bekijk ik het bonnetje even – iets wat ik normaal eigenlijk nooit doe. Ik moet lachen en vraag mezelf sterk af waarom ik niet gewoon die voordeelverpakking heb gepakt. Kiwi’s – €4,57. Goh.

Bekijk bericht

Samen met mijn vriend zit ik in zijn auto. Omdat mijn telefoon leeg is, heb ik hem aan de auto-oplader gehangen. Op het schermpje van mijn telefoon verschijnt het bericht dat ik verbonden ben met de auto. “Als het goed is kun je nu muziek via je telefoon afspelen.” Enthousiast open ik mijn Spotify lijst aan om dit uit te proberen. Niet veel later klinkt een heerlijk rustgevend muziekje door de speaker die we in Bali vaak voorbij hoorden komen tijdens ontbijtjes. “Ah heerlijk, hier krijg ik echt een vakantiegev..” BOEM BOEM BOEM TENENENENE. Tot zover mijn vakantiegevoel. Het kabeltje van mijn telefoon is zojuist losgeschoten waardoor de radio het weer van me heeft overgenomen. Ik geloof niet dat het vak DJ voor mij is weggelegd, haha.

Bekijk bericht

Op mijn vrije dagen maak ik regelmatig een veel te ambitieuze to do lijst. Ook vandaag is dit geen uitzondering. Ooit gaat het me lukken om alles af te vinken, haha. Tegen het eind van de middag besluit ik om een paar taken te schrappen. Stofzuigen ga ik wel nog even doen! Met onze buurjongen hebben we afgesproken om het schoonmaken van de gezamenlijke gang af te wisselen en vandaag is het mijn beurt.

De gezamenlijke gang zit zowel op de benedenverdieping als op de eerste verdieping. Gewapend met een stofzuiger loop ik de trappen af en begin aan het eerste deel van de gang. Ons huis heeft op nogal rare plekken stopcontacten, waardoor ik nét niet bij een stukje van de benedenverdieping kom. Op de eerste verdieping zit wel weer een stopcontact, dus ik sjees de stofzuiger naar boven. This is power! Het liedje van Hardwell zit direct in m’n hoofd. Ik krijg het er inderdaad lekker warm van, dus toepasselijk is het wel. This is power…. Net wanneer ik weer een stukje naar beneden wil lopen om het laatste deel van de benedenverdieping schoon te maken, flikkert de stofzuiger een paar treden naar beneden. Direct hoor ik mijn eigen gezang een stuk harder: de stofzuiger is er zojuist mee gestopt. Ik krijg het nog een stukje warmer, omdat ik sterk het vermoeden krijg dat ik de stofzuiger zojuist gesloopt hebt. Nadat ik de stofzuiger weer netjes rechtop heb gezet, gaat hij dankbaar weer verder met z’n herrie. Ah, de slang was gewoon even bekneld door z’n eigen gewicht. Iets voorzichtiger dan ervoor lukt het me om de gang schoon te krijgen. Kan ik die mooi van m’n gekrompen to do lijst afvinken :).

Bekijk bericht

(Op onze verjaardag) “Wil jij de koffie even bijvullen? – Jahoor!” De vriend van mijn zus komt vrolijk aangelopen en voelt zich duidelijk thuis in onze keuken. Hij pakt het bijna lege koffieblik en maakt hem open. Meteen komt de heerlijke geur van koffie vrij, wat ruikt dat toch altijd lekker. Behendig knipt hij de nieuwe zak open en laat de koffie voorzichtig in de pot zakken. Gaat soepel!

Ondertussen ben ik bezig met het aansnijden van de taart. De vriend van mijn zus is inmiddels klaar en doet de bus weer dicht. Geen korreltje gemorst. Het is even na tienen, over een klein half uurtje komen de eerste gasten. Ik zeg: topvoorbereiding!

(Een tijdje later).

“Lau, zet jij koffie?” Ik loop naar de keuken en pak het koffieblik. Automatisch kom ik met mijn hand dichterbij, maar verbaasd staak ik deze beweging. Wat krijgen we… huh? Ik roep de vriend van mijn zus erbij. “Eh… waar is het koffieschepje gebleven?” Samen kijken we in het koffieblik. “Ik zal hem waarschijnlijk in de vaatwasser gestopt hebben.” Hij trekt de vaatwasser open (voelt zich nog steeds thuis), maar ziet het koffieschepje niet liggen. “In de bestekla misschien?” Ook daar blijkt hij niet te liggen. Dan begint hij te lachen. “Oeps.” Tijdens de volgende scène wordt er flink gespit en toch nog koffie gemorst 😉

Bekijk bericht