Net als Laura ben ik als begeleider meegegaan op een schoolkamp. De drie dagen zitten erop en we zijn zojuist begonnen aan de terugweg. “Mevrouw, hier wil ik later echt wonen! En u komt dan ook vaak langs, goed?” We fietsen langs een prachtig, reusachtig gebouw dat er inderdaad indrukwekkend uitziet. Wat deze leerling dan weer niet weet, is dat haar ‘droomhuis’ een inrichting is voor mensen met een psychiatrische stoornis. Na deze ontdekking moest ze zó hard lachen, dat haar vriendinnetje vrolijk opmerkte dat ze er op deze manier inderdaad prima bijpast.

Bekijk bericht

Afgelopen zondag was het Nederlands kampioenschap wielrennen op tv. Ik moet eerlijk toegeven dat het me maar weinig interesseert, maar mijn vriend volgt het altijd vrij fanatiek. Terwijl hij zat te kijken, stelde ik voor om buiten lekker een klein rondje te gaan lopen. Hij vond het prima, maar zette de tv wel op pauze zodat hij achteraf alles nog terug kon kijken.

Na 45 minuten waren we weer thuis en zette hij de tv direct weer aan. Zelf ging ik verder met een verslag. Om niets van het wielrennen te hoeven horen, deed ik een muziekje in m’n oren. Opgelost! Na een kwartiertje hoorde ik – door mijn muziek heen – mijn vriend iets roepen naar de tv. Vervolgens kreeg ik een pushbericht. Mijn hoofd maakte een connectie tussen het roepen van mijn vriend en het zojuist ontvangen pushbericht. Ondanks dat ik het wielrennen niet zo boeiend vind, maak ik soms wel opmerkingen zodat ik overkom alsof ik toch een beetje mee doe. Ik doe één oortje uit, richt me tot mijn vriend en zeg iets van: “Goed he, van Sinkeldam”. (Sinkeldam, nóóit van gehoord). Licht verontwaardigd roept mijn vriend: “Hee joh, dat wilde ik helemaal nog niet weten!” Oja, hij was de vertraagde versie aan het kijken. Oeps. Voortaan bemoei ik me lekker niet meer met dit soort zaken 😉

Bekijk bericht

Een paar maanden geleden was ik met mijn vriend op bezoek bij zijn ouders. We gaan daar wel vaker heen hoor, maar deze anekdote gaat toevallig over die keer! De vader van m’n vriend had een grappige foto van zichzelf gemaakt en stuurde die naar ons via whatsapp. Het leek me wel geinig om die foto in te stellen als ‘belfoto’. Als ik dan door hem gebeld zou worden, zou die geniale foto in beeld verschijnen.

Een paar uur later schiet de moeder van mijn vriend in de lach. “Jeetje Dorinde, wat heb jij nou voor gekke foto als profielfoto?!”

Het bleek dat ik die foto dus als mijn éigen profielfoto had ingesteld en daar dus ook al drie uur mee aan het appen was. Foutje!

Bekijk bericht

(2001) Het is begin juli en dat betekent: zomervakantie! Samen met Dorinde ben ik op vakantie met opa en oma. We staan op een grote camping in Wanroy, waar we veel plezier beleven met onze verse vakantievrienden. Nog altijd heb ik mooie herinneringen aan de skelterraces, de bingo-avondjes en al dat gespeel op de grasvelden!

Tijdens deze leuke vakantieweek nemen opa en oma ons mee naar jarige vrienden die in de buurt wonen. Het is een regenachtige dag en als oplossing hebben ze grote zeilen opgehangen in de tuin. Voor ons als 8-jarigen is het leuk spelen daar in de tuin, met het gerikketik op de zeilen.

Op een gegeven moment besluit de gastheer om de zeilen even leeg te storten: ze beginnen immers flink naar beneden te hangen door al die zware regendruppels. Verwonderd kijken Dorinde en ik toe hoe hij de stok behendig in het regendak port. Soepel loopt het water aan de zijkanten weg en het is een mooi schouwspel!

Dor vindt het allemaal prachtig en wil dit zelf ook doen. Ze krijgt de stok in haar handen en port ook flink in het dak. Ook haar lukt het een paar keer om het water te laten weglopen. Op een gegeven moment prikt ze echter verkeerd, waardoor het water precies door de kieren tussen de zeilen wegloopt. Met een enorme plens valt het water op het hoofd van de lieve, bejaarde buurman. Klétsnat is hij. Na de schrik kan hij er gelukkig wel om lachen. Gauw druipt hij af ( 😉 ) om droge kleren aan te trekken.

Bekijk bericht

Leerling, mompelend: “is meneer X in de lerarenkamer?”

Ik: “wie zeg je?”

Leerling: “meneer X”

Ik versta hem nog steeds niet, dus ik denk slim te zijn: “welk vak geeft hij ook alweer?”

Leerling lacht mij keihard uit. “Dat is de directeur.”

Eigenlijk had ik hem hier moeten uitlachen. Onze directeur is namelijk geen man! Maar ik hield me in. Beheersing. Liet hem winnen. 😉