“Hoi mevrouw, heeft u de cijfers al??” Het is de eerste les na de herfstvakantie en de leerlingen kijken me vragend aan. Vóór de vakantie hebben ze een spraakopname gemaakt van hun zelfgemaakte Franse verhaal. In de vakantie had ik de schone taak om deze verhalen te beoordelen op creativiteit, uitspraak, tempo, correctheid van zinnen etc. Erg leuk, maar voor 75 leerlingen een flinke klus!

“Ik beloof dat ik de cijfers uiterlijk vanavond op Magister zet. Ik zal zelfs Expeditie Robinson skippen, zodat ik de laatste verhalen nog kan beoordelen. – Nou mevrouw, dat hoeft nou ook weer niet hoor. – Waarschijnlijk moet ik dit sowieso doen, mijn vriend wil namelijk de bètaversie van Fallout (een spel dat mijn vriend al jaren graag speelt op de PlayStation) spelen en dat valt precies tijdens Expeditie Robinson.” Waar de meiden mij vragend aan kijken, zie ik de jongens heftig knikken. “O ja, dat snap ik wel hoor mevrouw!! Die bèta blijft maar heel kort online, daar moet uw vriend wel van profiteren.”

Twee meiden achteraan steken hun vinger op. “Mevrouw, hoe oud bent u eigenlijk?” Ik moet lachen om hun vraag en ik besluit een beetje ‘mysterieus’ te blijven. “Mijn vriend is 30, dat hij nog steeds gamet zegt dus niet zo veel over de leeftijd. – Maar hoe oud bent u dan? – Ik ben jonger dan mijn vriend, over anderhalve week ben ik jarig. Wie weet zeg ik dan wel héél snel in het Frans hoe oud ik ben geworden. Houd je oren maar goed open de 14e!”

Help, ik ben op kamp! Niet in die zin dat het verschrikkelijk is, maar in het “oja, ik moet nog een blog schrijven”-verhaal. In mijn blog van donderdag zal ik met een “clichéklapper” komen, op dit moment (01:49) ben ik nog even te druk met het checken van de overlopers. Om 02:00 gaan we een kamercontrole doen, ik ben reuze benieuwd! Het ‘strafkamertje’ is al gereed en corveedienstenliggen op de loer…

Zo dramstisch als het misschien klinkt… Het valt allemaal reuze mee. Overdag doen we leuke activiteiten en de leerlingen hebben het gezellig! Met z’n vieren redden we het prima zo met onze 25 3-havo leerlingen. Dat het bijna jammer is dat het volgende week vakantie is… Nee okee 😉

Opmerkingen bij raadspelletjes als: “het is een neppe vlinder!!” Waarbij er binnen 1 seconde gereageerd wordt met: “libelle!! – Ja, goed!” Ga ik overigens wel missen.

Tot donderdag!

 

“Daar in lokaal 7 zit een docent. Zal ik aankloppen en het vragen? – Oké, ja. Ja doe jij nu het woord, doe ik het weer bij de volgende.” De deur gaat open en twee jonge leerlingen staan in de deuropening. “Hello madam, are you OK?” Verbaasd kijk ik ze aan, maar ik zit meteen in mijn rol. “I’m fine, thank you. How can I help?” Het meisje schraapt haar keel. “For our biology project, we have to collect some dirt. So in fact we have to scratch our sticks over the ground to find some dirt here. Is it ok if we collect some dirt from this classroom?” Met een lach zeg ik: “Random. Sure, go ahead!”

Hoewel ik het antwoord al weet, vraag ik geïnteresseerd: “Are you actually English?” Ze zijn ondertussen flink met hun wattenstaafjes in de weer. “No, we are Dutch, but we’re only allowed to speak English. Ok we’re done, thanks for the dirt! Have a nice day!” Ze sluiten de deur achter zich en ik hoor ze weer overstappen op het Nederlands. “Haha, die vrouw was wel grappig.”

“Ah shit, ze is er wel.”

“Ben m’n boek vergeten.”

“Cool, ik snap het!”

“Dat stond niet op magister hoor!”

“Echt, hadden we huiswerk?!”

“Fakk, we hebben die week 3 toetsen!”

“Geen idee hoor mevrouw, ik kan toch geen Frans.”

“Heeft u de cijfers al?”

“Ik maak mijn huiswerk thuis wel.”

“Jajaja, ik ga al aan het werk.”

“Kan ik hier een foto van maken?”

“Lol, ik heb het echt helemaal verkeerd gedaan.”

“Mogen we iets eerder weg, mevrouw?”

“Nouweeh ik snap het niet hoor.”

“Oooo, dát zei u!”

“Pas op, telefoon weg. Ze komt eraan!”

“Qu’est-ce que c’est en néerlandais?”

“Raymon heeft mijn pen afgepakt, mevrouw!”

“Stilllllll, anders moeten we langer blijven!”

“T stinkt hier! Heeft hier net een brugklas gezeten ofzo?!”

“U wilt toch ook naar huis, mevrouw?”

“Volgende keer heb ik echt mijn boek mee hoor!”

“Welke bladzijde?”

“Xnaphetniet.”

“Yes, kahoot!’

“Zet u het huiswerk op magister?”

Bekijk bericht

De bel gaat en de leerlingen racen het lokaal uit: ook voor hen is het weekend. Een paar jongens staan nog met ingespannen gezicht om een computer heen. Ik loop naar ze toe en verwacht iets ‘illegaals’ (lees: alles behalve de rekenwebsite) te zien. Waarom zou je anders ná de bel op vrijdagmiddag nog in het lokaal blijven? Niets is minder waar: de jongens staan écht met z’n vijven naar het rekenprogramma te staren. “Jongens, afsluiten, het is weekend!” Ik verwacht dat ze meteen in actie komen. Weer een verkeerde aanname. “Nee mevrouw, ik moet nog maar drie breuken uitrekenen en dan heb ik hem af! Nog heel even!” Ik moet lachen. Ik meen zelfs een verse zweetlucht te ruiken. Fanatiekelingen. Even hoop ik dat deze leerlingen het hele jaar zo enthousiast blijven van de rekenwebsite, maar ook dat zal wel een verkeerde aanname zijn, haha.

Bekijk bericht