1: “Jullie mogen allemaal je foute Kersttrui aan!”

2: Van 15:00 tot 22:00 verwend worden met heerlijke hapjes en drankjes, verzorgd door mijn schoonmoeder en schoonzussen. Perentaart, brownie, zalmwraps, groentewraps, dipjes, bladerdeegdriehoekjes in allerlei smaken, zalmbonbons, carpaccio, tartaar, groentenlasagna, soep, brood… we hadden het allemaal!

3: Beetje bij beetje groeit de familie. Inmiddels zijn er 4 kindjes, waarvan er 3 oud genoeg zijn om lekker te spelen. Een gezellige drukte!

4: Afwas tijd! We doen dit altijd met gezellig veel mensen in de keuken, een sociale bedoening 😉

5: Na het eten: spelletjes tijd!! Beverbende? Qwixx? Halli Galli? Betoverde doolhof? Keezen? Wie ben ik? Cluedo? Uiteindelijk werd het 31en met z’n achten en later Beverbende met z’n zessen.

6: Zwager die constant van die net-niet grapjes maakt die hij zelf (en ik stiekem ook) heel grappig vind, waar we allemaal heel beleefd en kiespijnerig om lachen, hahahaha. Zo, die krijg je terug: mij een beetje verplichten om hier een blog over te schrijven he! Nee hoor, goed idee 😉

7: Schoonzus die mij beschuldigt van valsspelen, noooooohhhhh! (Oké ik had inderdaad verkeerd geteld, maar dat was onbewust! Dat is toch geen valsspelen, tssssssss. Vervolgens werd ik goed in de gaten gehouden ;))

8: Het hebben over onze vetrollen en zwembandjes en ze van elkaar bestuderen (door de Kersttruien heen).

9: Als termieten alle snacks op tafel wegpakken. (Go vetrollen).

10: “Kun jij dit?!” Vervolgens met z’n allen proberen scheel te kijken en dan tegelijkertijd een oog weg te laten rollen, tong oprollen (en elkaar flinke demo’s geven hoe je dit als stappenplan moet aanpakken als je dat nog niet kunt), fluiten met je tanden, je handen achter je rug vast pakken, je vinger op een bepaalde manier laten wiebelen, je elleboog likken…

Het was gezellig! 

Steeds meer kerstbomen verschijnen in de straat! Hysterische lampjes en versierde gevels. It’s that time of the year!

Ik heb ook zin om het huis aan te kleden en ik neem me voor om de dozen vanavond van zolder te halen. Zolder, het woord galmt in mijn hoofd. Opslag. Oja. We zijn in die grotemensenfase aanbeland. De kerstspullen liggen op de ‘vliering’. Een paar maanden geleden vond ik dat een geweldig idee. Nu vind ik dat iets minder: met kerstballen afdalen op een laddertje.

Een oplossing is natuurlijk om allemaal dekbedden op de vloer te leggen, als een soort vangnet. Ook schiet de stoute gedachte om een compleet nieuwe kerstinboedel aan te schaffen door mijn hoofd. Ik kan natuurlijk ook even hulp vragen 😉 Lieverd, heb je morgenavond nog een gaatje?

All I want for Christmas is…..

Boom kopen, versieren, bewonderen… Love it.

Cosy op de bank met warme chocolademelk en een dekentje. Top.

Decoraties. In elk hoekje in huis graag.

Eeeeeeeten!

Films! Home Alone, The Holiday, Love Actually…

Gezellig samen eten met de familie.

Heimwee naar Kerst als het straks weer over is.

Ik kijk het hele jaar dus weer uit naar de volgende Kerst 😉

Jingle all the wayyyy

Kerstkaarten op de deurmat!

Lichtjes overal. Zo gezellig!

Muziek! Heerlijk, ik luister het stiekem al sinds oktober ;).

Niet stressen, geen zorgen. Alleen genieten.

Ochtendwandeling in het bos met Kerst.

Paraderen in een feestelijk jurkje.

Quelle belle période 🙂

Robert ten Brink met zijn heerlijke All you need is love Kerstspecial.

Spelletjes spelen!

Thuis lekker koken en samen eten.

Uitslapen in de Kerstvakantie!

Vrolijk word ik ervan! Nog maar 5 dagen 😀

Wijntjes bij het eten.

X-mas socks, dresses, bells, food, trees, decorations, lights, music…

You gotta love it!

Zelfs wat sneeuw misschien? 😉

Bekijk bericht

Gisteren las je sneeuwbaard, de blog van Dorinde. Mijn blog speelt zich eerder die dag af.

“Meiden, wat zullen we doen? Wie haal ik op? Hoe laat gaan we heen?” Het is zondagochtend en ‘code oranje’ staat vandaag op het programma. Net als de musical Scrooge! Een goede vriendin van ons gaat vanmiddag optreden met haar professionele musicalgroep. Vraagt wel om wat voorbereiding.

“Okee, laten we in verband met de sneeuw maar wat eerder vertrekken. Red iedereen dat? Is iedereen al wakker?” De berichten druppelen binnen in onze groepswhatsapp, niet iedereen reageert nog.

Uiteindelijk hebben we tegen het einde van de ochtend een plan en ben ik er bijna klaar voor. “Nog even de kaartjes printen.” Ik open mijn mail, maar ik kan de tickets nergens vinden in mijn inbox. Dat is vreemd, ik weet zeker dat ik ze langs heb zien komen! Ik open mijn bankrekening om te kijken wanneer ik de tickets betaald heb. Vervolgens scroll ik in mijn mail naar deze datum. Geen kaartjes. Vreemd! Ook de zoekresultaten “tickets”, “Scrooge”, “musical”, “eerste rang” leveren niks op.

“Eh meiden, ik heb een probleem…” Godzijdank zegt onze musicalster even later: “ik regel het wel bij de kassa!”

(…)

Om 13:00 komen we als eerst aan. “Hoi, wij zijn die mensen met het ticketprobleem. Oepsie.” Gelukkig is alles geregeld en kunnen we onze jassen ophangen. Dan valt ons oog op de zaalindeling. Achter mijn naam staat dat wij 4 stoelen ter beschikking hebben, oei. “Mevrouw? We hebben een probleem… Wij zijn met z’n vijven, maar we hebben slechts vier stoelen gekregen. Kunt u ons daar bij helpen?” Gelukkig is deze vrouw de beroerdste niet en zegt: “Oh, ik schuif er wel één van Molenaar op, komt goed!”

Na een lekker koffie/thee/appeltaart-voorafje, gaan we op tijd de zaal binnen. We zoeken mijn naam op en kijken verwachtingsvol naar de kaartjes. Nog altijd vier stoelen. De vrouw is nergens te bekennen, dus een vriendin besluit om de kaartjes alvast te verplaatsen (we weten immers waar ‘die ene van Molenaar’ moet gaan zitten). Twee minuten later staat ze hopeloos met een kaartje in haar hand. De schuiving zoals de vrouw ons dat had voorgesteld, blijkt helemaal niet goed te passen met de stoelen. “Eh, we hebben een probleem…” Ik schiet in de lach, het lijkt wel het thema van de dag. Omdat we toch als één van de eersten in de zaal zitten, besluit de vriendin om weer even naar de vrouw te lopen.

Even later komt ze weer terug en steekt ze haar duim op. Er wordt een stoel bijgezet, top. Dit loopt op rolletjes!

De musical is top en onze eigen ster doet het fantastisch! Ze speelt een blinde bedelaarster (overtuigend creepy) en de geest van de toekomst. Ik ben supertrots op haar en ik zie haar geen enkele keer in de problemen 😉

Terug verloopt de tocht in de sneeuw ook redelijk probleemloos. Ondanks dat mijn niet-winterbandjes er niet zoveel van begrijpen en mijn remmen een tikkeltje rebels zijn, verloopt het verder niet onveilig.

Ik zeg: lekkere zondag!

Bekijk bericht

“Hee jongens! JONGENS! Waar zijn jullie? Ik zit zo hoog dit jaar… Ik raak bijna t plafond!”

Uil: “ha die piek! Ik ben hier hoor. Vorig jaar bungelde ik best wel een beetje aan de onderkant, maar nu zit ik een stuk hoger! Wel jammer dat ik uitkijk op de staart van die roze vogel. Schijnt dat hij ook weer nieuwe vriendjes heeft hè, dit jaar…”

Piek: “oh ik vond het al een flink gekwetter in die boom inderdaad.”

Vogel: “zeg uil, jij kan er zelf ook wat van hoor met je ge-oe. Jij maakt zelfs nog herrie als de kerstlampjes uitstaan! Er hangen ook oude kerstmannetjes in de boom hè, beetje respect. M’n nieuwe vogelvriendjes heb ik trouwens nog niet ontmoet, ze hangen laag dit jaar.”

Uil (begint snel over een ander onderwerp): “hebben jullie varkentje nog gezien? Vorig jaar was ze heel dik met paraplu, maar ik heb haar nog niet gespot. Paraplu hangt er een beetje treurig bij, vind je ook niet?

Vogel: “Ik kan t net niet zien, ik zit in een bocht. Mijn halve beeld wordt trouwens vertroebeld door een rode kerstbal.”

Piek: “ja jemig, er hangen nu wel echt joekels in hè?! Ik hoorde Laura al zeggen tegen haar vriend: “we hebben nu een groter huis, dus mogen we ook een grotere boom!”

Uil: “ja tss, hoe bedenkt ze het hè. Hoewel ik het wel beter vind dat we nu allemaal hangen. Vorig jaar bleven er altijd wel een paar van m’n maten in de doos.”

Vogel: “echt hè. En ’t is ook wel chill dat we nu al mogen, vorig jaar moesten we echt nog een week na Sinterklaas wachten! En we hebben nu uitzicht op de tuin.”

Uil: “jij ja, ik kijk richting de boekenkast. Nou ja, ik mopper niet hoor. Ik heb gelukkig ook geen last van die katten dit jaar. Hoe heten ze ook alweer?”

Kerstman, brult vanaf beneden: “James en Darcy!!”

Bekijk bericht