Ik ben bij mijn zus thuis om samen wat te werken. Gezellig hoor, dezelfde baan! 😉 We gaan zo samen zwemmen en gauw maak ik mijn opdracht af.

Dor gaat even naar boven om haar spullen te pakken en ik ruim mijn computer op. “O, ik ben vergeten om mijn make-up eraf te halen! Straks zwem ik weer als panda rond. – Boven in het badkamerkastje staat make-up remover, pak maar hoor.”

Ik loop naar boven en zie dat Dirk en Rover ook in de badkamer zijn. Ik schiet direct in de lach: Dirk staat met zijn pootjes op de wc-bril en is water uit de pot aan het drinken. Snel haal ik mijn make-up eraf en ik loop halverwege de trap af. “Dirk is uit de wc aan het drinken, is dat normaal?!” Dor kijkt me met een verafschuwde blik aan. “UHL, NEE!! Wil je de pot dicht doen? – ja tuurlijk!”

Ik loop weer naar boven om de bril dicht te doen. Dan zie ik de mannen bij de wc en ik krijg direct de slappe lach. Terwijl Rover met zijn pootjes wijd op de bril staat, heeft Dirk zich in een soort hurkstand in de bril gepropt en is hij als een malle met zijn pootje in het water aan het roeren. HAHAHAHAHA.

Je zou zeggen… Met die blog van ons kun je niet anders dan katten liefhebben en ze de hemel in prijzen. Toch? 😉

Mocht je nu ook echt een kat willen kopen: doen!! Klik deze blog eventueel weg als je beïnvloedbaar bent, hahaha.

Vanmorgen kwam ik op straat namelijk een exemplaar tegen dat ik dacht: goh, wie heeft jou dat geleerd? Vindt jouw baasje dit goed? Weten alle buren dit wel? Is er ooit een alert-smsje de deur uitgegaan?

Deze rode kater vermaakte zich namelijk stierlijk op straat. Hij paradeerde langs de auto’s, sterkte zich lekker uit en ging vervolgens flink zijn nagels vijlen aan een autoband. Hahahahahaha oké daar ga ik nooit meer parkeren.

“Ik ga even snel douchen hoor, ik ben zo weer terug.”

Het is vrijdagavond en ik ben gezellig met mijn vriend aan het puzzelen. Kaarsjes aan, sfeertje hoor. Terwijl mijn vriend de trap op naar boven loopt, zie ik onze kat Darcy op dat moment naar beneden komen. Vervolgens marcheert hij naar de tafel, waar ik druk bezig ben het hoofd van de vader van Pocahontas in elkaar te zetten. Vervolgens draai ik gauw mijn eigen hoofd richting Darcy, maar het is te laat. PLOF. Op de tafel. PLONS (een ballenbak geluid, ik kom niet dichter in de buurt dan plons, heb jij nog een suggestie?), in de doos. Jahoor. Met mijn vinger spreek ik hem streng toe: “Papa heeft NET alle stukjes omgedraaid en wat doe jij?” Hij miauwt en kijkt me met een schuin hoofd aan. O mijn god, consequent zijn. Consequent zijn. “Oké, op zich ging het best snel. Ga maar lekker liggen, lieverd.”

‘Huiverig’ wacht ik tot mijn vriend weer beneden komt. Boos zal hij uiteraard niet zijn, maar voor het verhaal zou dat natuurlijk wel leuk zijn 😉 Wanneer hij beneden komt, hoor ik alleen maar: “ahhh, schattig.” Zwakkeling. Maaaaaar ons voorgenomen huwelijk gaat dus gewoon vrolijk door 😉

Dit weekend ben ik met mijn familie gezellig op Texel, waar we in een vakantiehuis met grote tuin logeren. In de namiddag komen we aan in het huis en ik werp een blik op de tuin. “Hee, wat leuk: een kat!” Kattenliefhebber als ik ben, loop ik er op af om hem even te aaien. Direct valt het me op dat het niet zo goed gaat met het katje. Hij reageert niet op mijn aanrakingen en plotseling begint hij heel schel te janken.

Ik besluit om in de straat aan te bellen bij de buurhuizen: misschien weten zij wel van wie dit zielige beestje is. De buren weten helaas van niks en ook voorbijgangers zeggen hem niet te kennen.

Het katje is inmiddels een beetje de struiken in gekropen: voor katten is dat wel een teken dat hij op z’n eind is. Het is echt sneu om te zien, maar veel kunnen we er ook nu niet echt aan doen.

Op een gegeven moment krijg ik een ingeving om eens op Facebook te kijken: misschien heeft iemand hem wel als vermist opgegeven. Na even wat gescrold te hebben, kom ik inderdaad een foto van de rode kater tegen. Al een maand vermist. We checken het gezichtje van dit katje met de foto en we concluderen dat het inderdaad om dezelfde gaat.

Snel bel ik het nummer dat erbij staat en de eigenaresse neemt op. Helaas is ze vanavond op Den Helder en kan ze niet meer met een boot mee. Ze vraagt ons of we hem alsjeblieft naar de dierenarts willen brengen, daar kennen ze haar. Natuurlijk!

De dierenarts onderzoekt het katje en concludeert dat er niets meer aan te doen is. Na even telefonisch overlegd te hebben met het baasje, besluiten ze dat het het best is om het katje in te laten slapen. De eigenaresse is ons dankbaar dat we ons zo hebben ingezet. Ik kan alleen maar hopen dat iemand dat andersom ook voor mijn katten zou doen!

Hierbij dus een oproep aan iedereen: zie je iets geks met een kat of een ander dier? Kijk even op Facebook: wie weet is er iemand naar hem op zoek.

Liefs uit Texel!