Daan is uit eten met zijn werk en ik heb mezelf lastminute bij Dorinde en Thomas uitgenodigd om daar te komen eten en werken, gezellig!

Ik heb op verzoek nog even een aubergine bij de Jumbo gehaald en Thomas begint met koken. Dorinde en ik ‘laten ondertussen de katjes even uit’ in de tuin. Ze worden steeds groter en zelfstandiger en het is belangrijk dat ze ook hun eigen weg leren te gaan. Toch is ouderlijk toezicht nog wel even handig bij de eerste sprongetjes over de schutting bij de buren 😉

Na een tijdje is het eten bijna klaar en is het tijd om de jongens weer naar binnen te doen. Dirk zit in de tuin van de buren en ik weet van mijn eigen kat James dat een stukje aluminiumfolie wel eens een goed lokobject kan zijn. We maken er een soort stokje van, poeren het door de schutting en Dirk komt inderdaad algauw over de schutting gesprongen. Top, one down.

Rover daarentegen blijft misschien wel in de tuin, maar hij laat zich door de begroeiingen niet zo makkelijk pakken. Wanneer hij op een gegeven moment diep in een bosje zit, voer ik opnieuw de ‘pak de aluminiumfolie’-manoeuvre uit. Ik zit op mijn hurken bij de bosjes en even later komt  Rover inderdaad aangeslopen. Wanneer hij dicht bij me is, ben ik in staat hem te pakken. Op dat moment verlies ik echter mijn evenwicht en val ik vol overgave in de bosjes. Terwijl ik de aarde van mij afveeg, schiet ik keihard in de lach. Rover maakt zich los en rent vrolijk weer weg. Dorinde begint verderop in de tuin ook hard te lachen en achter de schuifdeur zie ik Thomas in de keuken ook op de ‘uitlach’-modus gaan.

Uiteindelijk lukt het ons bij een tweede poging wel om Rover te pakken, waardoor we even later rustig van het eten kunnen genieten. Wij van een lekkere curry, de jongens van hun brokjes.

Na onze ietwat onhandige actie van vorige week – de katten waren absoluut niet nuchter op het moment dat ze dat wel moesten zijn – hebben wij ons leven gebeterd. Met nuchtere, protesterende katten stap ik de auto in. Dirk en Rover zitten allebei in een eigen reismandje, omdat ik het na vijf minuten heb opgegeven om ze samen in een mandje te proppen. Dan maar iets minder gezellig voor ze.

Op de één of andere manier zit er bij het ene mandje geen hengsel aan de bovenkant, waardoor ik ze niet tegelijk bij de kliniek naar binnen kan tillen. Nadat ik Rover met mandje en al op een stoel in de wachtkamer heb gezet, leg ik uit dat ik de andere kat ook even ga halen. Nadat ik ook Dirk op een stoel heb gezet, loop ik naar de balie. “Goedemorgen!” De assistente loopt naar de katten toe om ze mee te nemen naar de ruimte achter. “Goh, waarom zit deze verkeerd om?” Ze wijst naar Dirk. Ik kijk naar Dirk en begrijp absoluut niet wat ze bedoelt. “Verkeerd om?” Ze knikt. “Ja, waarom zit hij anders om?” Ik kijk nog eens naar de jongens. Ze kijken allebei terug. Hoezo verkeerd, ze zitten toch allebei met hun hoofd naar voren? En wat maakt dat überhaupt uit? “Ja, het hengsel zit nu aan de onderkant. Hij ligt in de deksel.” Ik begin heel hard te lachen. “Oh oeps ehh, ja we vinden blauw mooier aan de bovenkant.” Ze lijkt mijn ‘grapje’ niet helemaal te begrijpen. Ook goed. Ik grinnik nog wat in mezelf.

Nadat de katten naar achteren zijn gebracht, graai ik in mijn jaszakken. Normaal gesproken vergeet ik de kattenpaspoorten (ja, echt) mee te nemen, maar nu heb ik er een keer wél aan gedacht! Ik haal ze uit mijn jaszak en leg twee vaccinatieboekjes op de  toonbank. De vaccinatieboekjes waarin staat welke prikken Thomas en ik hebben gekregen voor onze reis naar Indonesië. HAHA.

Na al dat geblunder door mij is de castratie gelukkig wél goed gegaan. Ook zijn ze nu gechipt, dus binnenkort mogen ze dan eindelijk naar buiten!

Ik ben bij mijn zus thuis om samen wat te werken. Gezellig hoor, dezelfde baan! 😉 We gaan zo samen zwemmen en gauw maak ik mijn opdracht af.

Dor gaat even naar boven om haar spullen te pakken en ik ruim mijn computer op. “O, ik ben vergeten om mijn make-up eraf te halen! Straks zwem ik weer als panda rond. – Boven in het badkamerkastje staat make-up remover, pak maar hoor.”

Ik loop naar boven en zie dat Dirk en Rover ook in de badkamer zijn. Ik schiet direct in de lach: Dirk staat met zijn pootjes op de wc-bril en is water uit de pot aan het drinken. Snel haal ik mijn make-up eraf en ik loop halverwege de trap af. “Dirk is uit de wc aan het drinken, is dat normaal?!” Dor kijkt me met een verafschuwde blik aan. “UHL, NEE!! Wil je de pot dicht doen? – ja tuurlijk!”

Ik loop weer naar boven om de bril dicht te doen. Dan zie ik de mannen bij de wc en ik krijg direct de slappe lach. Terwijl Rover met zijn pootjes wijd op de bril staat, heeft Dirk zich in een soort hurkstand in de bril gepropt en is hij als een malle met zijn pootje in het water aan het roeren. HAHAHAHAHA.

Je zou zeggen… Met die blog van ons kun je niet anders dan katten liefhebben en ze de hemel in prijzen. Toch? 😉

Mocht je nu ook echt een kat willen kopen: doen!! Klik deze blog eventueel weg als je beïnvloedbaar bent, hahaha.

Vanmorgen kwam ik op straat namelijk een exemplaar tegen dat ik dacht: goh, wie heeft jou dat geleerd? Vindt jouw baasje dit goed? Weten alle buren dit wel? Is er ooit een alert-smsje de deur uitgegaan?

Deze rode kater vermaakte zich namelijk stierlijk op straat. Hij paradeerde langs de auto’s, sterkte zich lekker uit en ging vervolgens flink zijn nagels vijlen aan een autoband. Hahahahahaha oké daar ga ik nooit meer parkeren.