Een echte Nederlander

Het is vrijdagmiddag en ik ben onderweg naar mijn zus. Omdat het regenachtig is en ik heeeeeel veel spullen mee heb en… (nee okee, ik ben gewoon lichtelijk lui), besluit ik om de auto in de parkeergarage te parkeren. Ik ben er zo’n twee minuten vandaan en ik zie dat het 17:56 is. Ik weet toevallig dat de parkeergarage vanaf 18:00 op het avondtarief springt. Van de trein weet ik dat je 5 minuten voordat het ‘daluur’ begint al mag inchecken, voor deze garage ben ik er echter niet zeker van of hij me nog kan ‘naaien’ met deze extra minuten.

Ik besluit het risico niet te nemen en pas echt om 18:00 de garage in te rijden. Operatie oud omaatje is gestart. Ik rij 30 waar ik 50 mag, stop DIRECT voor het oranje licht en lees uitgebreid het bord bij de garage. VET IRRITANT, hoor ik je denken. Ja, hahaha, dat vond ik zelf eigenlijk ook wel. Gelukkig reed er helemaal niemand achter me (alle Nederlanders zitten natuurlijk aan het diner… ;)) en was de verkeerssituatie niet gevaarlijk.

Toen ik vervolgens 18:00 op het parkeerkaartje zag staan, reed ik intens gelukkig de garage in. Heeft me toch zeker (het risico op) €0,10 cent extra bespaard!

Knipperen maar!

Ik geloof dat ik bijna een serie kan gaan schrijven. De avonturen in de parkeergarage ;-).

Soms vind ik het zo aandoenlijk om te zien hoe bepaalde mensen autorijden. Zo rijd ik in een slakkengangetje achter een auto in de parkeergarage, op weg naar de uitgang. Het tempo zit er absoluut niet in, maar vooruit. Hij zal wel nooit in de parkeergarage staan. Wanneer we bijna bij de uitgang zijn, doet de man zijn knipperlicht aan om mij duidelijk te maken dat hij rechtsaf wil slaan – op zich de enige mogelijke route, hihi. Zie je wel, hij komt vast nooit bij een parkeergarage. Ontzettend langzaam rijdt hij op de slagboom af. Hij zoekt vast zijn kaartje. Hij stopt voor de slagboom, die vervolgens automatisch opengaat. Huh. Deze meneer heeft een vergunning voor de garage! Volgende keer zal ik mijn vooroordelen voor me houden. Wel ga ik de volgende keer dat ik hem in de garage tegenkom uitleggen dat hij zijn knipperlicht buiten juist wél moet gebruiken – dat was hij schijnbaar even vergeten. Safety first 🙂

KGGRGHHKKSST

Sinds ik met mijn auto bij de garage ben geweest, heb ik weer de mooiste remlichten van Nederland. Helaas merk ik de volgende dagen dat mijn auto een ‘souvenirtje’ heeft overgehouden aan het garagebezoek: gekraak. Steeds wanneer ik stilsta voor een stoplicht, begint het gekraak opnieuw. Heel frustrerend, want ik heb geen idee waar dit vandaan komt. Onder mijn motorkap? Mijn dashboard? Wel ontdek ik dat het geluid minder wordt wanneer ik mijn auto in z’n vrij zet. Maar om dit nou in het vervolg altijd te gaan doen…

Twijfel de twijfel. Ga ik terug naar de garage? Op zich kan ik er mee leven, maar dit gekraak was er voorheen niet. Best goede reden om even terug te gaan, toch? 

De volgende ochtend sta ik in de file, waardoor ik vaak moet stoppen en dus flink in de krakende herrie zit. Ik besluit mijn vriend te bellen voor zijn mening. “Wat vind jij?” Hij merkt op: “het geluid is hard, ik zou hier wel even mee teruggaan.” Ik besluit dat hij gelijk heeft. Wel denk ik direct: pffff, wel weer moeite om naar de garage te gaan. 

Op de terugweg sta ik lang in de rij voor een stoplicht en ik krijg een geniale ingeving. Laat ik eens overal tegenaan drukken. Eerst krijgen mijn radio, deur en speaker de volle lading. Helaas, het gekraak gaat door. Ik besluit mijn auto in z’n vrij te zetten en duw met mijn handen, voeten en knieën overal tegenaan. Tijdens mijn manoeuvres grinnik ik: deze auto-massage moet er best een beetje apart uit zien voor mijn mede stoplichtwachters.

Op dat moment hoor ik “klik!” bij mijn linkerknie. EUREKAAAAA. 

Wat het nou was? Géén idee, maar het zat los. Godzijdank heb ik mezelf een knullig garagebezoekje weten te besparen 😉

Oefenen voor de garage

“Hoi, de handgreep van mijn auto functioneert niet goed meer, waardoor ik mijn deur niet meer zelf kan openen.”

Hm, dekt de lading niet.

“Hai, ik kan de bestuurderskant niet meer zelf openmaken omdat er waarschijnlijk een onderdeel uit mijn handgreep is gevallen.”

Bijna.

“Yo, mijn handvat kleppert.”