Grrrrrrove fout

(2009) Mijn zus en ik zitten in havo 5 en we hebben zojuist een toets gemaakt voor NLT (Natuur, leven en techniek). Na afloop spreken we elkaar en mijn zus vertelt enthousiast dat het heel goed ging. Zelf vond ik het iets minder gaan.

(Een week later)

“Dor!! Ik heb een 8 voor NLT!!!” Ik heb zojuist mijn cijfer gezien en ik vraag haar blij: “wat zal jij dan wel niet hebben?” Dorinde bekijkt haar cijfer en zegt verbaasd: “hmm, ik heb maar een 5.” Verblind door mijn blijdschap heb ik nog niet door wat er echt aan de hand is. Dorinde kijkt me echter vragend aan: “zou het kunnen dat de docent onze cijfers misschien verwisseld heeft?” Direct begint het bij mij ook te dagen. “Oei, dat zou wel kunnen… maar officieel mogen ze het cijfer niet verlagen toch?”

De dag erna halen we verhaal bij onze docent. “Even kijken, Dorinde een 8, Laura een 5.” Shit. Voorzichtig vraag ik hoe dat zit met de regel van het verlagen van het cijfer. Helaas…..

 

Over wie heeft ze het nou?

Het is maandag en ik ben in Utrecht voor mijn opleiding. Bij het tweede vak van de dag is de docent bezig met het peilen van de voorkennis van de groep. Steeds noemt ze de naam van een student, waarna ze een vraag stelt.

“Maria*, kun jij me vertellen wat een priemfactorontbinding is?” De docent kijkt verwachtingsvol naar Kim, terwijl Maria in een totaal andere hoek van het lokaal zit. Het is de tweede les van de cursus en het is dan ook niet meer dan logisch dat de docent nog niet alle namen weet. Uiteraard geeft Kim geen antwoord op de vraag, haar is immers niets gevraagd. De situatie wordt een beetje ongemakkelijk, omdat de docent niet door heeft waarom er geen antwoord gegeven wordt. In het groepje van Kim zitten drie mannen waarvan eentje de situatie probeert te redden. “Ehh, bedoel je mij?” roept hij grappend.

* Om privacy redenen zijn de namen van de studenten veranderd.

Dat was de verkeerde

Omdat we later deze middag een afspraak hebben, spreken mijn vriend en ik af dat hij me direct vanuit zijn werk op komt halen. Of ik alvast buiten wil gaan staan. Prima, geen probleem! Op de plek waar ik ‘opgepikt’ word, kun je heel goed de auto’s aan zien komen rijden. Na een paar minuten zie ik inderdaad de auto van mijn vriend verschijnen. Niet snel daarna verdwijnt hij weer uit het zicht, omdat hij via een bruggetje verderop het water over moet steken. Ik sta aan de andere kant van het water en weet dat het nu nog ongeveer een minuutje duurt voordat hij bij mij is. Na ongeveer een minuut zie ik een auto verschijnen en ik steek voor de grap mijn tong uit naar mijn vriend. Althans, ik dacht dat ik dat naar mijn vriend deed. Op zich heeft hij een zilveren auto en lijkt deze spierwitte auto daar absoluut niet op. Ik had kennelijk niet gezien dat er vlak voor hem nog een auto reed die hetzelfde rondje ging maken. Omdat ik er geen andere beweging meer van kan maken zonder er compleet gehandicapt uit te zien, kan ik helaas niets anders doen dan het in ontvangst nemen van de -terecht- opgetrokken wenkbrauw van de vrouw.

Aandoenlijke error

 

Mijn vriend en ik sturen vakantiefoto’s van Kos naar onze vrienden. “Kijk, deze boom is de oudste van Europa!” Typt mijn vriend. Ik val hem bij: “ja, dit is de boom van Socrates!”

De volgende dag fietsen we opnieuw door Kos-stad: we gaan vandaag naar het Asklepion en het bergdorpje Zia (op 470 meter hoogte!) fietsen.

In de verte zie ik een bordje staan. “O schat, kijk… hier staat die oudste boom! We hebben gisteren gewoon een random dikke boom op de foto gezet.” We kijken naar de ‘echte’ boom en lachen om het zoveelste vakantieblundertje. Dan zien we nog een ander bordje: “o, en het is die van Hippocrates…”

Smerig smaakje

Vandaag ben ik in Amsterdam op stap met mijn Franse vrienden. Onder ons is ook een Engelse jongen, die weer een vriend is van mijn Franse vriend. Een gezellig internationaal clubje dus!

De avond is inmiddels gevallen en we bekijken de mooie kunstwerken van het lichtjesfestival. Het is prachtig op straat en we vermaken ons prima.

De Engelse jongen woont inmiddels alweer een poosje in Amsterdam en we hebben het over zijn ervaringen met Nederlands eten. Zo heeft hij al kennisgemaakt met stamppot, bitterballen en frikandellen. Ook poffertjes, hagelslag en pindakaas ontbreken niet op zijn lijst. Hij somt nog wat meer etenswaren op, waarbij zijn gezicht ineens betrekt bij “karnemelk”.

“I once thought it was regular milk. And then I poured it into my coffee.”