Na een hete dag in Brussel sjokken we terug naar het appartement van mijn vriendin. Wat hebben we veel gezien vandaag! Zo zijn we naar de Grote Markt geweest, hebben we Manneken Pis zien pissen, hebben we kunst bewonderd in het museum Bozar en als klap op de vuurpijl hebben we zelfs een Zwerkbalwedstrijd bijgewoond op een gezellig gamefestival.

Onze dag is top, maar het zweet loopt inmiddels in straaltjes van onze rug. Onze conversatie wordt er met de minuut intelligenter op:

“Ik wou dat het regende. – Ja, hè.” Zwijgend lopen we verder. “Ik wou dat het toiletten regende. – Oh ja, goeie.” Dan denk ik: ik wou dat Manneken pis… nee okee, dat niet.

Twee sjieke Brusselse jongedames strijken neer op een bankje in de stad. Ze bekijken zichzelf grondig en brengen hun perfect gekapte boblijn in model. Het is zo’n 30 graden, maar bij hen is geen spatje zweet te zien. Ze steken een sigaret op en gaan dicht bij elkaar zitten om een selfie te maken.

Als ze deze foto vanavond thuis nog eens bekijken, zien ze een bezwete toerist op de achtergrond die gulzig aan een literfles Evian zit te lurken. Géén gezicht.

Misschien doen ze dat trouwens wel expres, zodat het contrast lekker groot is. De slimmerds.

Mijn fles water smaakte overigens heerlijk, veel lekkerder dan zo’n sigaret!

[2012] Samen met een vriendin ben ik in Parijs. We zitten bij een restaurantje vlakbij de Notre Dame en drinken wat lekkers. We hebben uitzicht op een straat waar veel auto’s geparkeerd staan. Op een gegeven moment komt er een auto met zijn knipperlicht aanrijden: hij geeft aan dat hij linksaf gaat. We kijken verbaasd: gaat hij dáár parkeren? Zijn auto past zonder enige speling nét aan in het gaatje. Optimistisch gedacht. Even denk ik dat hij zijn auto gewoon zo op de weg laat staan, maar hij begint toch echt te steken.

Bekijk bericht

Al een paar dagen lopen we rond in het centrum van Praag. We zijn zeer gecharmeerd van al het moois, het is echt prachtig! Zo komen we langs sprookjesachtige wateren, imposante bruggen, kerken en grote gebouwen.

Ondanks al het moois raken we toch nog steeds het meest afgeleid door de ‘gewone’ zaken.

“Wat drijven daar nou, boterhammen?”

Wat later staren we naar een ontzettend magere beveiliger van zo’n twee en een halve meter lang. “Die man lijkt op een potlood!”

Ook in de discotheek is er weinig van de Praagse sfeer te proeven wanneer we overal Nederlanders tegenkomen. Niet te missen. Op een gegeven moment komt er een blond exemplaar naast me staan. “Zo, jij zit zeker nog op het vwo?”

Goeie dagcrème.