“Als ik in de trein zit, moet ik soms bijna hardop lachen om jullie blog.”

Bij het ontbijt is jullie blog echt mijn ochtendritueel. Ik ben dan ook echt teleurgesteld als er geen blog in mijn mailbox staat!”

“Cool, ik sta in je blog!”

“Daar kun je ook nog wel een blog over schrijven!”

“En wat als je nou een dag geen zin hebt? Blog je dan niet? (Antwoord: die dagen zijn er gelukkig maar heel af en toe. Het is natuurlijk geen verplichting, maar we bloggen wel elke dag. Het zou zonde voelen om een dag over te slaan! Gelukkig lukt het wel altijd).”

“Fout of niet, deze zin?”

“Gaan jullie voor altijd door met bloggen?” (Antwoord: who knows! We blijven doorgaan zolang we dat zelf leuk vinden). 

Hoe kom je erop, haha!”

“Ik heb vandaag geen blog in mijn mail hoor, klopt dat?!”

“Jammer, wat een korte blog vandaag!”

“Knap hoor, dat jullie elke dag weer een blog verzinnen!”

“Lezen veel mensen de blog?” (Antwoord: het worden er steeds meer, dat vinden we leuk! We hebben veel bekenden die de blog via de e-mail volgen, maar er zijn er ook een boel die echt op de site komen kijken). 

“Misschien heb ik wel een leuk idee voor een blogpost. (Vinden we altijd leuk, ingezonden blogposts!!)

“Never dull moments, ervaar je je leven ook zo?” (Antwoord: door deze blog is dat zeker een stuk beter geworden. Om tot een anekdote te komen, moet je echt je ogen open doen en je openstellen voor kleine, gekke momentjes waar je dan weer over kunt schrijven. Het valt me dan vaak op dat het leven echt niet dull is, zolang je er maar goed naar kijkt).

“Punctueel hoor, die blog van jullie!” (OK, enigszins geforceerd aan mijn vriend gevraagd: weet jij nog iets voor de P??)

“Qu’est-ce que tu écris sur le blog?” (Réponse: on écrit des anecdotes. Parfois de notre propre vie, parfois on décrit une scène particulière qu’on a vu, ou peut-être une conversation qu’on a entendu). 

“Red je het wel altijd, zo’n blog schrijven? (Antwoord: meestal lukt het om de blog op tijd te schrijven, maar het is ook wel eens lastminute werk. Soms komt de inspiratie pas echt op het laatste moment). 

“Sta je nou elke nacht op om de blog online te zetten?” (Antwoord: nee, we plannen de blog standaard in om 02:00. Speciaal verzoek van de mensen die ’s nachts wel eens wakker zijn, haha ;))

“Twitter is soms wel lastig hè? Dan zie ik op zaterdagavond ineens allemaal Tweets voorbijkomen, hihi.” (Guilty. Hahaha). 

“Uhh Lau, klopt het dat deze blog al gepubliceerd is?”

“Vind je het niet vervelend, dat alles over je leven zo op Internet staat?” (Antwoord: uiteraard bepalen we zelf wat we wel en niet op Internet zetten, maar de blunders en grappige momenten geven natuurlijk wel veel weg over jezelf! Wij vinden dat alleen maar leuk, maar ik kan me voorstellen dat anderen dat misschien niet zouden willen). 

Wat was je eerste blog?” (Antwoord: dat er in Frankrijk een meeuw op mijn hoofd had gepoept. Dat werd de inspiratie voor Neverdullmoments).

“X, ik ben altijd weer benieuwd wat jullie bij die letter gaan invullen, haha.”

“Your blog is very nice, sometimes I understand it a little bit!”

“Zou je fulltime willen bloggen?” (Antwoord: soms droom ik daar wel van, maar daar komt dan wel veel bij kijken. Als het zou betekenen dat ik fulltime leuke dingen mag doen en daar anekdotes over ‘moet’ schrijven, zeg ik natuurlijk jaaaaaa. Iemand tips? Hahaha).

Bekijk bericht

Het is 23:49 en ik kan me niet op mijn blog concentreren. Ik zit “Hoeveel ben je waard?” te kijken, het is herfstvakantie en de wasmachine draait. Ook ben ik net al drie keer in slaap gevallen. Vanavond hebben we lampen opgehangen, waardoor de wasmachine tijdens zijn draai even op pauze moest (stroom eraf). Vandaar dat hij nu weer verder draait. Of is het toch de wasmachine van de buren die ik hoor? De boerderij die getaxeerd wordt in het programma staat in de Achterhoek en ik moet lachen om het accent van de taxateur. “Aan koei’n? Zo’n viefentachtig duuzend euro.” Het accent intrigeert me. Misschien zei hij wel viem’ntachtig, alsof hij de letters een beetje inslikt. Ach, ik weet het ook niet. Die blog moet er maar eens van komen. Inmiddels dommel ik weer een beetje in onder de nieuwe lamp. James op schoot, of zei ik dat al? De wasmachine is bijna klaar, zal zo wel piep’n. En dat in mijn vakantie. Morgen lekker uitslapen! Hoewel dat misschien wel niet lukt met die kleine slaapjes tussendoor. Viekeer ondertussen. Ik hou het voor gezien. Een lekker nachtje slaap, dat is me pas veel waard! Misschien win ik ook wel een prijs voor de meest onsamenhangende blog ooit. Moet er ook ooit eens van komen toch? Graag pas een boos berichtje na achten, want ik heb vakantie. Had ik dat al gezegd? James wordt inmiddels flink ongeduldig van mijn spastische “ik val in slaap”-zenuwtrekjes. En dat moet nog de was ophangen. Of was het nou bij de buren? Goed, die lampen hangen in ieder geval. Morgen komen die sokken wel weer. Ik ga nu naar boven en ik wens jullie allemaal een fijne avond. De groet’n!

Bekijk bericht

“Alweer een nieuw jasje? Jullie zijn toch pas net samen begonnen?” Zeker! Sinds half april bloggen we nu samen, wat inhoudt dat we elke dag een anekdote en een food- of lifestyle artikel online zetten.

In onze blogpost van april schreven we al: “de komende tijd zullen er misschien nog dingen aangepast worden, maar voor nu zijn we ontzettend blij met dit concept!”

Een kijkje in de keuken van Neverdullmoments 

De laatste tijd merkten we dat onze voorkeur steeds meer uitging naar het fulltime plaatsen van anekdotes. Food- en lifestyle artikels zijn natuurlijk leuk omdat het voor afwisseling zorgt, maar het lijkt ons uiteindelijk toch leuker om ons op één thema te focussen, namelijk anekdotes.

Ook van de lezers kregen we wel eens feedback: “die recepten sla ik vaak over.” Of: “ik lees niet alles hoor, ’s ochtends heb ik maar een paar minuten de tijd om de blog te lezen. Vaak kies ik dan toch voor de anekdote!” Super fijn die feedback, blijf dat vooral geven! En eerlijk is eerlijk: zelf hebben we ook meer plezier in het schrijven van een anekdote dan het uitwerken van een recept. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om wat wij willen en dat heeft ons tot het volgende idee gebracht.

Om ons te focussen op kwaliteit (en niet kwantiteit) hebben we besloten om de blogposts terug te brengen naar één anekdote per dag. We zullen vanaf vandaag dus om de beurt een anekdote online gaan zetten. Op deze manier houden we rust en overzicht en weten we zeker dat we echt alleen de leukste anekdotes plaatsen :-). Door de tijd die we nu overhouden, kunnen we ons ook meer richten op het ‘promoten’ van de blog. Zoals de meesten van jullie wel weten, hebben wij ook een Facebookpagina waar we onze berichten op publiceren. De laatste tijd maken we vaak een keuze i.v.m. overkill: “zetten we jouw blog of die van mij op Facebook?” Dit voelde niet goed: we zouden eigenlijk alle blogposts moeten willen promoten.

Bovendien zijn lezers vanaf nu niet ‘verplicht’ om de blog actief bij te houden. Wanneer je nu een paar dagen niet leest, hoef je niet dubbel zoveel nog in te halen.

Met dit nieuwe concept geloven wij er in dat wij deze blog nog lang voort kunnen zetten en zelfs naar een hoger niveau kunnen tillen. Door echt te focussen op één thema, onderscheiden we ons van andere blogs. Geen mengelmoesje meer, maar vanaf nu een echte anekdoteblog!

Omdat wij gek zijn op lijstjes en overzichten, presenteren wij jullie het volgende blogschema 😉 :

 

Maandag: anekdote Dorinde

Dinsdag: anekdote Laura

Woensdag: anekdote Dorinde

Donderdag: anekdote Laura

Vrijdag: anekdote Dorinde

Zaterdag: anekdote Laura

Zondag: Twitteroverzicht + extra artikel

 

Hoewel de focus vanaf nu dus helemaal op de anekdotes zal gaan liggen, lijkt het ons tóch leuk om op zondag nog een ‘extraatje’ te publiceren. Een croissantje bij het ontbijt. In dit extra artikel kan van alles verschijnen, elke week zal dit weer een nieuwe verrassing zijn. Stay tuned 😉 

Vanaf morgen verschijnen er dus elke week 8 blogposts. Laat gerust weten hoe je over dit nieuwe jasje denkt, vinden we leuk! 🙂

Bekijk bericht

Het hebben van een blog heeft me al veel dingen gebracht, terwijl ik eigenlijk nog maar net begonnen ben. Laura was me al ruim anderhalf jaar voor.

Allereerst heb ik er natuurlijk een nieuwe hobby bij! Het ‘runnen van een blog’ neemt zeker wel wat tijd in beslag, maar dat is absoluut (ha, mijn allergiewoord!) geen straf. Bovendien kun je die extra tijd prima in je normale ritme proppen. Zo deed ik in de trein eerst niet veel meer dan voor me uit staren, nu houd ik m’n oren gespitst, op zoek naar leuke anekdotes en inspiratie!

Bekijk bericht