Sinds januari 2016 verschijnen er dagelijks anekdotes op Neverdullmoments. Vandaag staan er precies 700 online! Sommigen van jullie volgen ons al sinds het begin, anderen zijn onze blogposts later gaan lezen. Het lijkt me daarom leuk om af en toe eens terug te blikken op anekdotes van vorig jaar. Ik ben benieuwd of je ze nog herkent! 🙂 Sommige anekdotes zijn samengevat, klik op de titel als je de complete anekdote wilt zien.

 

1 augustus 2016:

Mirror on the wall

Ik ben zojuist bij Van der Valk naar de wc geweest, waarna ik mijn handen was en mijn outfit check. 

Op dat moment komt de vrouw naast me staan. “Heerlijk hè meis, kijken of alles er nog goed bij staat en hangt.” Ze begint flink aan haar rok te sjorren en met haar haren te schudden. “Doe mij ook zo’n spiegel thuis!”

 

3 augustus 2016

Du lait

Ik heb een bakje met Brinta voor mezelf klaargemaakt, hetgeen niet onopgemerkt blijft door mijn kat James. Hij staat naast me. 

De laatste lepel verdwijnt in mijn mond en ik beweeg het bakje met Brintarestjes richting James zijn mond. Ik kijk hem aan met een ‘niet tegen Darcy zeggen, maar dit lekkers is voor jou!’-blik. James kijkt me een seconde of twee begrijpend aan en beweegt zijn hoofd richting het bakje. Toch wordt het hem plots te veel en er plopt een keiharde “MWRAUUW!” uit zijn mond zodra hij de melk ruikt. Darcy schiet direct omhoog, kijkt met alarmerende ogen om zich heen en zijn blik blijft op de Brinta rusten. Voordat de tong van James ook maar iets van de pap heeft geraakt, hurkt Darcy door zijn knieën, springt hij met een bonk op de grond en staat hij bij mijn benen, mij strak en streng aankijkend.

Nu houd ik dus met mijn linkerhand het bakje voor James zijn mond en met mijn rechterhand mik ik de lepel een beetje in de buurt van het gezicht van Darcy. Moederliefde.

Bekijk bericht

Elke dag kijk ik goed om mij heen: gebeurt er iets grappigs? Is er iets geks aan de hand? Kan ik hier misschien een blogpost van maken?

Het leuke aan mijn blog is dat ik vreemde situaties niet meer ongemakkelijk vind: ik heb er juist lol in. Als er nu iets geks gebeurt, denk ik niet meer van: “ojee, en nu?”, maar vormen de woorden zich meteen in mijn hoofd voor de volgende blogpost.

Ik schrijf dit nu op een dubbelgevouwen A4’tje in de trein. Mijn boek en iPod heb ik bewust niet meegenomen, zodat ik de wereld om mij heen goed kan waarnemen. Je weet maar nooit wat er gebeurt!

Helaas zit ik nu in een lege treincoupé.

Gelukkig stapt er bij de volgende halte een jongen met een skateboard in. Met een sprinkhaan als huisdier. De conducteur deed een gek hupsje toe hij het groene insect zag zitten op de rugzak van de jongen.

En ik maar schrijven op dat A4’tje!