“Wat is de natuur toch mooi”

Tegenwoordig probeer ik zo veel mogelijk op de fiets naar mijn werk te gaan. Ik merk dat ik best wel van patronen hou. Als ik vaak met de auto ga, is voor mij de drempel ook lager om de volgende dag gewoon weer de auto te nemen. Ga ik echter juist vaak fietsen, dan is de kans groot dat ik dat de dag erna weer doe. En volgens mij werken best veel mensen op deze manier ;-).

Zo ook vandaag. Er staat weinig wind, maar het is wel best fris! Ik probeer stevig door te trappen zodat ik het van het fietsen een beetje warm krijg. Onderweg moet ik één keer het spoor oversteken. Wanneer ik de spoorwegovergang nader, zie ik dat er daarna een grote wagen op het fietspad staat. Ik kan niet goed zien wat hij daar doet, maar dat zie ik vanzelf wel. Ik steek het spoor over en zie dan dat de wagen met een grote happer bezig is met vieze smurrie. De arm van de wagen komt druipend omhoog om zijn lading in de wagen te lozen. Uhl. Ik minder vaart, want ik moet wel gevaarlijk dicht erlangs fietsen. Ik wacht tot de lading in de wagen gegooid is en besluit dan om er snel langs te fietsen.

“UUUUUHL”. Blijkbaar was mijn timing niet zo goed als ik dacht. De arm is weer gaan bewegen en er is wat viezigheid over me heen gekomen. Op mijn wang, om precies te zijn. Aan de voorkant van de wagen staat een man die erbij hoort. “Hoe erg is het?!” vraag ik hem, wijzend naar mijn wang. “Haha! Ben je geraakt? Nah het valt mee hoor.” Ik veeg het spul van mijn wang. “Is het poep?!” vraag ik hem wat angstig. “Oh nee joh, het is gewoon modder uit de sloot.” Oh, gewóón modder. Gatver. Ik moet nog 10 minuutjes fietsen voordat ik op mijn werk ben. Ik heb nog nooit zo vaak over mijn wang geveegd, hahaha.  

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. omarij
    14 december 2020 / 8:39 am

    Die mooie natuur is in jouw geval een mooi understatement. Kleddermoddersmurrie, grrr… Maar inderdaad, puur natuur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge