Slurpei

Deze week neem ik een gekookt eitje mee naar werk. Zout neem ik niet mee, dat zullen ze daar wel hebben.

Rond lunchtijd zoek ik in alle kastjes, maar er is nergens zout te vinden. Even overweeg ik om een zakje cup a soup te gebruiken, daar zit ook genoeg zout in. Toch maar niet, haha.

Ik pel het eitje en neem een hap en… mijn handen zitten helemaal onder het eigeel. “Een slurpei!” Concludeert mijn collega vrolijk. Haha. Met mijn druipende handen loop ik naar de kraan, blehhh. Volgende keer maar iets langer koken.

Als ik thuis kom, zie ik dat Thomas een paar mini zakjes zout heeft meegenomen vanuit zijn werk, heel lief! Toch weet ik niet zeker of ik dit nog een keer zo ga doen ;-).

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Omarij
    6 september 2019 / 7:23 am

    Slurpende handen! Wat een overval vol gele smurrielekkage. ( maar dat gele spulletje is vast goed voor je huidje, zeker zoutloos romig eigeel moet je maar denken) ( en je had meteen weer een pracht van een neverdull!)
    Vandaag herkansing zonder slurp en mèt zout?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge