Terugblik – anekdotes van juni 2019

Oeps! Met de terugblikjes liepen we een klein beetje achter. Hier zijn ze alsnog, de leukste anekdotes van vorig jaar juni!

Bijna goed!

Thomas en ik zijn op visite bij zijn ouders. Wanneer we binnenkomen, ligt er toevallig net een geboortekaartje op de deurmat. De moeder van Thomas bekijkt enthousiast het kaartje en leest wat erop staat. “Ooh wat fijn, eindelijk een makkelijke naam om te onthouden: Laura!* Je weet hoe moeilijk ik het soms vind om namen te onthouden, maar dit lukt me nog wel.” Ik gluur over haar schouder en begin een beetje te lachen. “Lees nog eens goed,” zeg ik tegen haar, doelend op échte de naam van het meisje: Lara! Hihi.

*Het ging om een andere naam, maar ook bij die naam scheelde het één letter 😉

Never dull tweets

– Ik zit heel hard een “minder vieze” reden te bedenken waarom er een natte plek op de treinstoel bij het hoofd zit. Pasgewassen haren? Moest iemand huilen van het lachen? #warmedagvandaag #sowiesozweet #uhl #zaterbijnategenaan

– Op de bruiloft van je nicht verwacht je op de één of andere manier toch geen leerling tegen te komen! #lekkerdansen #hahaha #totvolgendeweek

– Samen met mijn vriend zit ik op de tuinbank van vrienden van ons. Ineens is daar een vogel die het presteert om op zijn linkerbeen en mijn rechterarm te kakken, ieeeeeuw! Belangrijk voor het verhaal: mijn vriend zat links van mij. #flats #gespletenpoepie

– “Welke idioot zet mij hier dan ook zonder enige beschutting neer?!” Aldus de roos in onze voortuin die erg zijn best doet in de harde wind. #volhoudenbuddy #summeriscoming

– Je kunt het bijna niet maken om met dit weer eten te bestellen. #windkracht8

– Onze katten zijn ontzettend lief, maar om nou te zeggen dat ze geen vlieg kwaad doen… #rip

– Vriend: jij bent echt de enige die zout op een eitje eet. Ik reik hem vervolgens het potje zout aan, waar duidelijk een ei op staat. #hadjewat

– Vanmorgen, ons eerste Italiaanse gesprek. Ik, keel schrapend: “Bon gior….” Man onderbreekt me: “Bus tickets?” Tssss. Maar ja, inderdaad. Twee graag. 

Relativerend (televisie-)avondje

Nadat ik met Dorinde heb gesport (Xco, shaken maar!) en daarna onder de douche ben gesprongen, plof ik op de bank. Daan is ook thuis en we besluiten om een beetje televisie te kijken. Hoewel televisie kijken niet mijn grootste hobby is (want ja, dat is borduren op het moment… ;)), ben ik toch best positief over deze avond. Het valt allemaal wel mee in mijn leven! Ik zit of zat helemaal niet verkeerd in mijn vel hoor, maar het is toch wel fijn om even bewust stil te staan bij de volgende zaken:

  1. Mijn rijbewijs is niet ingevorderd. (Wegmisbruikers).
  2. Ik kan wel gewoon 200 meter wandelen zonder te puffen. (Obese).
  3. We hebben een hele fijne band met onze buren en hoeven geen hamer (!) naast de deur te hebben liggen, voor als ze per ongeluk ineens boos voor de deur staan. (Meester Frank Visser doet uitspraak).
  4. Ik hoef niet 100 keer per dag mijn handen te wassen. (Levenslang met dwang).
  5. Ik heb nog nooit in een neerstortend vliegtuig gezeten (Aircrash Investigation).

Terwijl ik (over het algemeen, niet bij punt 1 en 3…) flink te doen heb met de betrokkenen, borduur ik er ondertussen lekker op los, waar dan helaas toch echt wel wat ‘persoonlijke problemen’ naar voren komen:

  1. Knoop in mijn draadje.
  2. Naald laten vallen.
  3. Draadje dat net te kort is waardoor het steeds uit mijn naald valt.
  4. Verkeerd geteld, nu is m’n vlinder een beetje scheef.

Stiekem vind ik het heerlijk dat dit voor vanavond de echte problemen zijn 😉 Oké… dit en troostende woordjes fluisteren tegen Darcy, die momenteel woonachtig is onder de bank vanwege het onweer. Het gaat flink tekeer! Wel goed voor de tuin… 😉

Hypocriet

“Controleer altijd je antwoord! Is het logisch? Kan een kaars echt groeien als je hem aansteekt? Volgens jouw tabel kan dat!” Ik hoor mezelf dit soort zinnetjes vaak roepen in de klas, omdat ik wil dat leerlingen logisch nadenken. Scheelt een hoop fouten! En zelf controleer ik natuurlijk ook altijd mijn opgaven die ik verzin voor de leerlingen. Dat wil zeggen, bíjna altijd.

Ik ben een toets aan het nakijken van een leerling die hem op een later moment heeft ingehaald. Op de één of andere manier heeft ze berekend dat ene Tom schoenmaat 58 heeft. “Wel een beetje groot, vind je niet?” Wil ik er al bij schrijven. Nog net op tijd zie ik dat ik zelf deze reuze schoenen gecreëerd heb, hihi. Volgende keer even beter controleren bij het veranderen van de getallen voor inhaaltoets of het enigszins logisch is.

Nakijken is een feestje!

Leerlingen mogen zelf zinnen maken met een aantal gegeven (Franse) woorden. Hier komen soms prachtige vertalingen uit ;).

  1. Ik kost geld en het is nu middernacht.
  2. Ik omhels mijn kamer, omdat zij zo mooi is.
  3. Het is 60 minuten in een uur, maar de kamer is geld.
  4. Ik zoek jouw kamer in het huis, omdat ik een idioot ben.
  5. Na middernacht ben ik erg geld want het is mijn verjaardag en ik wil euro’s.
  6. ‘s Ochtends draag ik een bril, want de zon is erg avond.
  7. Wanneer ik een jongen met een bril omhels, is dat niet zo goed.
  8. Hoeveel kost het om met Henk naar de bioscoop te gaan?
  9. Mijn moeder is een vrouw en een bril.
  10. Vannacht heb ik bril gegeten.
Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Gerdiemar
    20 augustus 2020 / 7:19 am

    Kostelijke kost! Jullie zijn keien in omdenken.
    Fkexibele omdenkkeien, noem dat maar ‘s geen kunst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge