Terrasleven (vakantie!)

Tijdens ons weekje Veluwe besluiten we om ook een dagje te gaan shoppen. We hebben nog een borrelbon die we bij een cafeetje kunnen uitgeven en we reserveren vooraf.

Na het shoppen lopen we er heen. Het café ligt samen met een aantal andere cafés in één van de buitenstraten van de stad. Waar het terras van ‘ons’ café op één tweetal na leeg is, is het bij de andere terrasjes wel lekker druk. Goed dat ze hier nu ook wat meer klanten krijgen!

Wanneer we het tweetal passeren om naar binnen te gaan, stappen ze abrupt op. O, dat zijn de werknemers!

We nemen plaats op het terras en we bestellen onze drankjes. Bij het arrangement zit ook een borrelplank en even later zetten ze een plank vol heerlijke dingen neer. Proost!

Aan de overkant is het gezellig druk aan het worden. Stiekem vind ik het ook wel lekker dat wij hier wat rustiger zitten.

Om vijf voor vier komt er een vrouw richting het terras lopen. Ze is net op tijd, want het begint keihard te regenen. Gezellig onder die luifel! Ze begroet ons vriendelijk en gaat aan een tafel naast ons zitten. De ober komt daarna met een glas thee aanlopen. Grappig, blijkbaar een vaste klant! Ze kletsen vrolijk met elkaar.

Om vier uur komt er een man aangefietst en hij neemt plaats naast de vrouw. Vanaf de andere kant komt er een andere man aangelopen en ook hij neemt plaats. De ober weet van iedereen de bestelling en ik vind het leuk om te zien hoe dit vriendenclubje op vrijdag om 16:00 blijkbaar een vaste date heeft.

Als ik op dit moment naar de wc was gegaan, was de uitdrukking “that escalated quickly” zeer van toepassing geweest. In de komende minuten schoven er nog zo’n 7 mannen en 2 vrouwen aan. Qua gezelligheid is terras aan de overkant is er inmiddels niets bij ;).

Het begint weer te regenen en het is hartstikke gezellig. Wij luisteren een beetje mee en af en toe betrekt de vrouw ons in het gesprek. “Net met z’n drietjes…”

Op een gegeven moment stappen we weer op en wuift het ‘twaalftal’ ons vrolijk na.

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Gerdiemar
    4 augustus 2020 / 7:07 am

    Je beschrijft als het ware een levend schilderij, een steeds voller lopend tafereel van genoeglijkheid!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge