“Omg, we zijn nu gewoon verloofd!” – Hoe mijn vriend mij ten huwelijk vroeg (deel 2)

Een plek waar hij me bijvoorbeeld had willen vragen 😉

 

In deel één beschreef ik al wat er voorafging aan het huwelijksaanzoek van mijn vriend (verloofde, haha). Deze blogpost eindigde ik met de volgende zin:

Wel volgt natuurlijk de volgende druk: wanneer zal ik het dan gaan vragen….?

(…)

In het vliegtuig terug naar Nederland denk ik nog even neutraal (ja, echt, neutraal! Ik had niks verwacht/gehoopt… ik ben al jaren aan het hinten voor de gein, niet met de dringende boodschap, maar gewoon omdat ik dat grappig vind): nog niet gevraagd, oké! 

Op zaterdag (we zijn op donderdag thuisgekomen) gaan we gezellig bij de familie van mijn vriend eten. Mijn zwager houdt van directe grapjes en vraagt grappend aan mij: “goh Laura, heeft hij je niet gevraagd?” Overdreven speel ik het spelletje: “nee, helaas… ik dacht nog zo: zulke mooie plekken, maar nee!” (Sorry lieverd, nogmaals, als ik het geweten had… hahahahaha). Als ik op dit moment goed de blik van mijn vriend bestudeerd zou hebben, had ik er misschien wel iets uit kunnen lezen, maar dat deed ik natuurlijk niet.

We eten gezellig, kijken foto’s van elkaars vakanties en we spelen een paar spelletjes. Rond half elf gaan we weer naar huis, het is een kwartiertje fietsen. Onderweg naar huis bespreek ik al met mijn vriend dat ik nog een paar Tweets moet bedenken. Zoals jullie inmiddels wel bekend is, plaatsen wij op zondag een weekoverzicht met de tweets die wij hebben gepubliceerd. Het lukt vaker niet dan wel om dit doordeweeks goed te plannen, waardoor er op zaterdagavond verdacht veel Tweets verschijnen. Ook deze zaterdag is dat niet anders. Ik plof op de stoel met mijn laptop op schoot en werk aan mijn laatste Tweets. Het lukt me om er vier te bedenken, maar de laatste wil maar niet lukken. “Weet jij nog een Tweet?” vraag ik op een gegeven moment wanhopig aan mijn vriend, die op dat moment opstaat om zich boven even om te kleden. “Ik zal even nadenken!”

Ik probeer wat Tweets te typen, maar echt een goeie zit er niet tussen. Op een gegeven moment hoor ik boven wat gerommel, gevolgd door een: “Laura, kom eens? Ik weet nog wel een Tweet!” Ik ben net in een zin bezig en zeg: “ja, wacht even, ik maak even deze af. Ik kom zo!” Waar ik normaal uit nieuwsgierigheid direct naar boven zou zijn gelopen, stel ik het opstaan nog even uit. De Tweet is bijna gelukt. Na een paar seconden besluit ik dat hij er toch niet helemaal lekker uitkomt. (Haha, neverdullmoments achter de schermen, het kan je inmiddels niet meer verbazen dat het er zo aan toe gaat ;)). Ik besluit om eerst even naar boven te gaan, wie weet heeft mijn vriend wat grappigs!

Wanneer ik de trap op loop, merk ik dat het sfeertje anders is dan anders. Mijn vriend staat in de slaapkamer en heeft een kaarsje aangestoken. “Huh?” zeg ik verbaasd en ik begin te lachen. Mijn vriend kijkt me intens blij, maar wel wat nerveus aan. Hij loopt naar me toe en pakt mijn hand. Direct begint me iets te dagen. “Lieve Laura….” Op dat moment krijg ik een error in mijn hoofd en hoor ik mezelf: “huh?! Wat?! Hè…..?!” roepen. Mijn vriend doet een heel lief zegje (ik ben de woorden vergeten, ik was zo verrast!) en gaat vervolgens op zijn knie. Hij heeft een prachtig blauw doosje in zijn hand, dat hij voorzichtig openmaakt. “Lieve Laura, wil je met me trouwen?” Keihard roep ik: “jaaaaaa! Hahahaha, woooow, ja natuurlijk!” en ik sleur hem overeind om hem te knuffelen. “Heb je me nou echt ten huwelijk gevraagd?!” Ik ben helemaal in shock. Hij schuift de ring om mijn vinger en we kijken er samen even naar. “Super mooi!!”

Mijn vragenvuur is natuurlijk begonnen en ik wil álles weten. Heb je vooraf geoefend op welke knie? Hoe wist je mijn ringmaat? Hoe had je bedacht om het nu te doen? Wist je al wat je wilde zeggen?

We hebben het leukste gesprek uit ons leven en we zijn onwijs gelukkig. Ik stel mijn vriend gerust dat ik het juist géniaal vind dat hij de ring vergeten was, tot zijn grote opluchting. Hij vertelt dat hij echt had overwogen om me met een grassprietje op een berg in IJsland te vragen, maar dat hij dat toch echt niet leuk genoeg vond. Dat het uiteindelijk in de slaapkamer gebeurde was wel een opwelling. Hij wilde gewoon niet langer meer wachten en wilde graag een antwoord (blijkbaar was hij super nerveus of ik wel ja zou zeggen, hahaha). Ik vind het juist top zo, het was echt ons momentje samen en ik zag het dus totaal niet aankomen. Het past ook wel bij ons dat het uiteindelijk zo gelopen is, geniaal.

Onze verlovingsdatum is 18-08-18, ik vind het mooi! Onze voorbereidingen zullen binnenkort waarschijnlijk wel beginnen, ik ben van plan om jullie daar uitgebreid in mee te nemen! Ons trouwjaar zal zeer waarschijnlijk niet 2019, maar 2020 worden. We willen er echt de tijd voor nemen om goed te sparen. Ik ben een gelukkig mens, ik ben gewoon verloofd! Ik heb een ring om mijn vinger!

En oja, de tweet werd uiteindelijk: “Tweet maar dat je altijd op zaterdagavond laat aan mij om tweetadvies vraagt… ;)” Aldus mijn vriend. #isitthatobvious? #oepsie (Laura)

5 Reacties

  1. 25 september 2018 / 6:22 am

    Wauw, wat romantisch en zo lief! En juist wel heel schattig dat het zo is gelopen en dat hij je uiteindelijk in de slaapkamer vrij spontaan heeft gevraagd. Gefeliciteerd!! Geniet van alle voorbereidingen voor dé dag 🙂
    Romy schrijft over.. Appels plukken bij De Olmenhorst (met opa & oma)

  2. 25 september 2018 / 7:47 am

    Ahhh gefeliciteerd! Wat leuk dat het uiteindelijk tóch nog is gebeurd haha! Het is juist ook wel leuk als het op een manier gaat wat echt bij jullie past, met een vergeten ring en in de slaapkamer. Ach, het moment moet super zijn en zo te lezen was dat het! 🙂

  3. Gerdiemar
    25 september 2018 / 8:18 am

    Klinkt misschien gek, maar ik zit hier met tranen in de ogen vanwege dat prachtige verhaal! Op 18-8-18….ten huwelijk gevraagd worden en behalve het romantisch feestelijke daarvan ook dat nig ’s zoooooo geweldig weten te verwoorden…..❤️❤️

  4. Barbera
    26 september 2018 / 10:18 pm

    Een late reactie, maar welgemeend: GEFELICITEERD MET JULLIE VOORGENOMEN HUWELIJK. Klinkt erg officieel, zeker na zo’n romantisch verzoek, maar toch….

  5. 26 september 2018 / 10:20 pm

    Dankjewel!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge