Terugblik – anekdotes van oktober 2019

In deze blog lees je de – volgens ons – leukste anekdotes en tweets van oktober 2019!

Never dull tweets

Ik ben een recept aan het maken waarbij ik kikkererwten moet roosteren. “Schep nu 1/3 van de kikkererwten eruit, bewaar deze voor de garnering.” Ik schep de helft eruit en eet ze vervolgens allemaal op. Oeps. (Niks oeps, ik doe dit nog steeds, hahahaha).

Samen met mijn zus ben ik Lingowoorden aan het oefenen. We beginnen met vijf-letterwoorden met de A. Ik begin enthousiast: adem. Zus begint keihard te lachen, daarna valt bij mij ook het kwartje. #Evengoedtellenschat

“Nous nous mangions au restaurant,” schrijft een leerling. “We aten onszelf op in het restaurant.” #nakijken #lol #ofisditeenernstigsignaal

Sta je lekker kaassoufles te bakken in je hotelkamer, word je ineens wakker van de wekker. #raredroom #ikeetnooitkaassoufles 

Aan het einde van het fietsritje ben ik vrij doorweekt. Ik veeg het water uit mijn gezicht, trek mijn jas uit en staar naar mijn capuchon. O ja, deze jas heeft er wel één. #goeieuitvinding #nietaangedacht 

Au mijn liezen, benen, rug, buikspieren, billen, schouders. Sommige mensen roepen dan dat paardrijden geen sport is, hahahaha. #beurs

“Dat wordt een boete!” Roept een agent te paard vrolijk naar haar collega, die op een paard zit dat zojuist een flinke boodschap op straat heeft achtergelaten.

Dagboek van Darcy

Ik in betere tijden

Yesss, het is dierendag!! Zijn papa en mama al wakker? Hmm, het is nog donker buiten, misschien niet. Ik ga nog wel even op de mat chillen.

Yes, de wekker gaat! James is nu ook wakker. Ik ga alvast op het kastje zitten om ze op te wachten, zoals ik dat elke ochtend doe :).

Ik hoor pap uit bed en naar de badkamer gaan en daarna loopt hij naar beneden. Lekker eten, ik ben benieuwd!

(…)

Echt zo raar hè, ik zit dus nu ineens op de slaapkamer?? Mam ligt nog in bed en ze wil me graag aaien. Ik vind het op zich wel goed, maar ik wil natuurlijk naar beneden om te eten! Ik loop maar even naar haar hand toe, maar ik ga al gauw weer naar de deur. Mag ik eruit, miauw?

Op dat moment hoorde ik dus dat pap James wel eten gaf! Ik vond het wel opvallend dat mam daarna meteen muziek aanzette, maar ik hoorde de brokjes duidelijk in het bakje vallen. Er is hier iets niet pluis… Waarom zit ik hier?

Na een tijdje roept papa iets naar mama: “….. Darcy …. hoor!” Mam: “Okee!” Daarna deed ze dus mooi die deur open. Ik rende naar beneden, maar mijn bakje was weg. Huh?? James zit zichzelf demonstratief te wassen, zoals hij dat altijd doet na het eten. Tsss.

Ze zijn me toch niet vergeten? Nou ja, ik ga nog wel even liggen. Komt vast goed.

Mam loopt na haar ontbijt naar boven, doet haar paardenkleren aan en vertrekt. Nou ja! Pap is nog wel thuis, maar gaat rustig aan tafel aan het werk. Vreemd toch??

Na een paar uur komt mam weer thuis. Ik ben inmiddels best een beetje chagrijnig geworden. Ik heb dit lekker op James afgereageerd, hihihi.

Mama eet wat, gaat daarna naar de douche en daarna hoor ik haar naar boven lopen. Wacht eens even… Dat geluid herken ik! Het zal toch niet hè?

OMG, ZE HEEFT DE BENCH GEPAKT. Dat kan maar één ding betekenen…. De dierenarts! Alwééér. 

Onderweg in de auto probeer ik mam nog over te halen om om te draaien, ik miauw op mijn allerliefst. Helaas. In plaats daarvan zegt ze steeds: “we zijn er bijna!” Irritant, want dat wil ik natuurlijk helemaal niet…

Even later komen we aan bij de dierenarts. Het is druk joh! Ik ben blij dat mama me nog even op schoot heeft, al die honden… Maar wat dóén we hier? Het gaat toch best goed?

Dan staat mam op. “Ik heb Darcy meegenomen voor zijn operatie.” Ope… Operatie?!?! Waaraan in godsnaam? Wat flikken ze me nou? De mevrouw achter de balie reageert heel vrolijk (tssss): “o ja, voor zijn gebit!” Ooooooooo. O dat is op zich wel chill! Ja, dat is eigenlijk wel nodig. Ik ontspan een beetje. 

“Heb je Darcy nuchter gehouden?” Ehh, ja… Ik barst van de honger. “Ja, en dat nog wel op dierendag!” Zegt mam schuldbewust. EN TERECHT. Daarna zegt ze me gedag en wenst ze me succes. Doeeeeeei.

Ik word naar achteren gebracht en daarna weet ik het eigenlijk niet zo goed meer. Ik weet alleen dat ik ineens heel moe werd!

Pap heeft me weer opgehaald. Ik voel me zo raaaaaaaar, ik kan ook echt even niet rechtdoor lopen. Ik flikkerde net bijna van de vensterbank. Ik zag James wel een beetje bezorgd kijken, lief toch?

Het voordeel is wel dat ik nu een tandpastasmile heb die niemand mij meer afneemt! Hopelijk word ik morgen gecompenseerd met snoepjes 😉 Dus mam, als je deze blog leest…. 😉

De eerste toets

Met de brugklas heb ik de eerste toets gepland. De toets is niet meteen voor een cijfer, eerst moeten ze maar eens oefenen hoe ze antwoord moeten geven en hoe je een toets blaadje invult. Echt, je krijgt anders de meest bijzondere creaties terug.

Ik geef de klas les in het Engels en dat is voor mij ook voor het eerst. Soms ben ik dan ook flink aan het zoeken naar de juiste woorden. Het ging ongeveer zo. “Okay, listen up! When you are finished with exercise 1, you have to skip eh.. one rule. Yeah. After that line, you will start with exercise 2. Om het wat inzichtelijker te maken, teken ik op het bord hoe ik het wil hebben. Ik schrijf een 1 en dan een a, b, c en d onder elkaar. Vervolgens sla ik een regel over en dat geef ik voor de duidelijkheid met een lijntje aan. Zo van: dit is de witregel. 

Drie keer raden hoe ik de toetsen terugkreeg. Tussen alle opgaven staan schots en scheve lijntjes getekend. Ik heb immers gezegd dat ze geen geodriehoek moesten gebruiken. Goed, volgende keer nog maar iets duidelijker omschrijven wat ik bedoel met een witregel. En vooral geen lijntjes op het bord meer tekenen ;-).

Stuck in the middle

Ik kijk in de spiegel en zie mezelf ‘verschrikt’ naar mijn voortanden staren. Een zwarte kruimel presenteert zichzelf trots, hij is fors van stuk. Ik bevind mij momenteel in het damestoilet op school en sta op het punt om naar de sportdag van de bovenbouw te gaan. O, gelukkig, ik heb net nog een ontbijtkoekje gegeten! Het is vast vrij onopgemerkt gebleven.

Ik ga met mijn tong over mijn tanden, maar het lukt me niet om het stukje eten weg te krijgen. Ik probeer het met mijn nagel en het stukje schiet los. Ik zie tot mijn grote schrik dat het een stukje zwarte bes is. Mijn yoghurt met zwarte bessen is toch al zeker vier uur geleden, hahaha. Ik heb gelukkig slechts 26 leerlingen en ongeveer net zoveel collega’s gezien, bedankt hè! 

Hoewel… ik weet ook niet of ik dat als leerling tegen een docent zou (durven) zeggen… ik kan me bijvoorbeeld herinneren dat wij vroeger de grootste lol hadden om gulpen die openstonden, hahaha.

Alles kan in 2019

Voor een verjaardag wilde iemand graag een mooie panty hebben. Prima! “Bestel jij hem even?” Vraag ik aan Thomas. 

De volgende dag wordt de panty thuis bezorgd. We maken het pakketje open om hem mooier in te kunnen pakken. Vervolgens barsten we allebei in lachen uit. 

Tegenwoordig lijkt het een trend van webshops om een geschreven kaartje bij de bestellingen te doen. Ik vind dat zeker heel leuk, het maakt de aankoop een stuk persoonlijker. Toch was het deze keer een beetje onverwacht. Op het kaartje stond het volgende.

“Beste Thomas, heel veel draagplezier met je nieuwe aankoop.”

Morning vibes

In een eerdere blog schreef ik al eens dat ik tegenwoordig vroeg opsta: een baan als docent brengt de nodige werkzaamheden met zich mee en daar wil ik ‘s avonds tegenwoordig niet meer zo mee bezig zijn. In plaats daarvan sta ik vroeg op, de laatste week is dat zelfs al om 5 uur! 

Het klinkt misschien idioot, maar ik vind het echt heerlijk. Om 6 uur heb ik al heel veel werk gedaan, veel meer dan ik in een avonduurtje voor elkaar zou krijgen. Ik probeer natuurlijk wel om 7 uur slaap te pakken, dus ik lig er nu meestal rond 22:00 in. Ook niet verkeerd hoor! Stiekem ben ik toch wel echt een ochtendmens.

Gisteren schonk ik om 5:15 mijn kopje thee in. Mijn favoriete thee van het moment (chai) is op en ik pak een ander zakje. Ik bungel het theezakje in het hete water en loop vervolgens naar boven om in mijn werkkamer aan het werk te gaan. 

Meestal ga ik zo snel aan de slag, dat ik mijn thee het eerste kwartier vergeet. Zo ook deze ochtend. Nadat ik me hiervan bewust ben, pak ik het kopje thee en zet ik het aan mijn mond. Ik neem een flinke slok en heb vervolgens met een “PHHHGGFFFJ”-geluid zin om het weer uit te spugen. Gatver, wat zuur!

Direct begint het me te dagen: Daan heeft vast weer de waterkoker ontkalkt met citroensap (tip trouwens), dat is me al eens eerder overkomen. Ik zet het kopje thee aan de kant en werk weer door. 

Na een half uur heb ik toch echt nog steeds wel erg zin in thee en ik besluit de waterkoker even flink om te spoelen. Vreemd, er zit nog steeds wel een beetje kalk aan. Nou ja, over anderhalf uur vraag ik het wel aan Daan. 

Ik zet Earl Grey thee en ruik tevreden aan mijn kopje: dit ruikt goed. 

Om 7 uur is Daan ook wakker en komt hij mijn kamer in. Ik complimenteer hem op zijn assertiviteit om de waterkoker te ontkalken. Of hij het voortaan wel weer uit kan spoelen, voordat ik er kalkthee van maak. 

Daan begon zijn dag met verbazing: dit heeft hij helemaal niet gedaan! Huh?

Ik besluit op onderzoek uit te gaan, waar komt die zure smaak dan vandaan? Bij het openen van de prullenbak schiet ik in de lach. Een Lemon & Ginger theezakje kijkt me uitdagend aan. Oeps hahaha. Daar gaat mijn “ja, ik ben altijd heerlijk scherp in de ochtend!”-argument.

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Gerdiemar
    27 oktober 2020 / 8:31 am

    Wat een terugblikmomenten! Momenten? Zeg gerust Monumenten, juweeltjes die het inderdaad verdienen niet aan de Vergetelheid ontrukt te worden. Heeft Darcy nog steeds een gaaf gebit en weten de exbrugklassers nu wat een witregel is en draagt Thomas zijn maillot nog en heeft Daan een jaar later de waterkoker alsnog ontkalkt? 😜🤗😉😊☺️🤩😂❤️❓

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge