Leesverhalen

Met mijn vader heb ik een gesprek over lezen. Ik vertel dat ik een e-reader heb, maar dat ik tegenwoordig vooral fan ben van luisterboeken. Ideaal voor tijdens het fietsen, schoonmaken, in bed liggen, omkleden, ontbijten en wandelen. Mijn vader knikt en stelt vervolgens op zijn allerdroogst de volgende vraag: (ik type het even fonetisch) “ried je nog wel eens ie?” Het antwoord moest ik hem even schuldig blijven, want ik kon mijn lach echt niet inhouden, haha! Overigens read ik inderdaad nog wel eens e, maar mijn voorkeur gaat echt uit naar het luisteren :-).

Mini-anekdotes: 10 x Neverdullmoments op Twitter #102

De afgelopen week schreven wij de volgende 10 mini-anekdotes op Twitter:

1. Mijn vriend sloop vanmorgen stilletjes door de slaapkamer om zijn kleding te pakken. Zachtjes deed hij de deur achter zich dicht. Ik sliep nog half, maar had het wel door. Even later kwam hij weer binnen. “Oeps, ik heb roze sokken aangedaan, hahaha!” #held (Laura)

2. James (mijn kat) is buiten aan het chillen op de stoep en ziet dat mijn buurman komt aanlopen. “Miauw!!”, roept hij. De buurman dus, hahahaha. Mijn raam staat open en ik vermaak me goed. (Laura)

3. M’n zus belt en ik lig nog in bed. We spreken af om zo een rondje te lopen, dus dan moet ik nu mijn bed uit. Zus kent me een beetje: “ga er nu maar uit, ik blijf wel hangen.” Ik: “ja, ik ben er uit!” Zus: “laat de kraan dan eens lopen in de badkamer.” #bastard #helptwel (Laura)

4. Heerlijk, zo’n handje druiven. Vooral als de laatste druif rot is. #uhl (Dorinde)

5. “Ik ga helemaal de mist in met m’n nest joh” aldus Laura over haar borduursel #vogelnest (Dorinde)

6. Door zo’n housewarming ga je toch net effe wat meer je best doen. #tip #likjeverfhier #koofjebouwendaar #schijnheilig #maarwelchill (Dorinde)

7. Het is nooit te laat om appeltaart te eten. #0100uur #songfestivalkieken #taartover (Dorinde)

8. Morgen wordt het sla met stokbrood. En een paar cornetto’s. #restjes #housewarming (Dorinde)

9. Heeeeeel soms komt dat voor: dat het al zo laat is dat ik geen zin meer heb om ‘s avonds te douchen. Met mezelf afgesproken dat ik dan maar moet sporten morgenochtend! #talktoyouineighthours #zzzzz (Laura)

10. Kat snurkt vrij hard en ik denk steeds dat er een ronkende motor door de straat rijdt. #stileensjoh (Laura)

Toilet talk

Ik stap een openbaar toilet binnen en loop naar de dameswc. Ik moet best nodig en ben blij dat ik er één gevonden heb! Ik duw de deurklink naar beneden en trek er aan. De deur geeft niet mee, dus ik stop snel weer met deze handeling. Er zal wel iemand op zitten. Tenzij…. Het komt wel eens voor dat een deur klemt en dat je dan vijf minuten voor een open deur staat te wachten. Een klunzige actie die me al eens eerder is overkomen, dus ik besluit om het nog eens te proberen. Opnieuw geeft de deur niet mee. Vreemd, want de deur is niet ‘rood’. Op dat moment hoor ik een vrouwenstem: “ik zit er nog steeds hoor. Bijna klaar!” Ik schrik er een beetje van en in een beschaamde reflex schiet ik de invalidentoilet in. Na mijn boodschap treuzel ik nog even, zodat de vrouw de wc alweer heeft verlaten, hahaha.

Ik hou mezelf voor dat de vrouw die even later mijn richting op kijkt, in gesprek is met zichzelf of ze ook naar de wc moet ;).

In

Goeie titel

Samen met Laura zit ik in de auto. Het stoplicht springt op oranje, dus Laura trapt op de rem. Keurig.

Ik schiet in de lach als ik iets beter kijk naar de vrachtwagen die voor ons staat. Het is een vrachtwagen voor de logistiek. Als bijschrift staat erop geschreven: de meest logische weg. Het is vooral komisch, omdat de vrachtwagen dwars voor het stoplicht staat. Kennelijk was zijn route voor hem niet zo logisch en moest hij toch nog even switchen naar het andere stoplicht, haha.

Hart voor de zaak

Ietwat onrustig kijk ik naar het scherm van mijn telefoon. Drie gemisten oproepen in een korte tijd. Wie heeft mij zo snel nodig? Ik besluit om eerst naar de roostermaker te lopen om de toetsen weer in te leveren en me daarna op de telefoontjes te richten. De leerlingen hebben zojuist hun herkansing gemaakt en ik heb bijna twee uur gesurveilleerd. Het hoort bij de werkzaamheden, maar ik had mij eigenlijk ingesteld op drie kwartier surveilleren: zo stond het immers in mijn rooster.

Terwijl ik met de doosjes vol toetsen binnenstap bij de roostermakers, hoor ik een collega zeggen: “Laura, je bent wel nog op school! Ik heb je net drie keer geprobeerd te bellen.” Ik reageer verbaasd: ” tuurlijk was ik op school, ik heb net twee uur gesurveilleerd in het bovenbouwlokaal.” Gelukkig reageert hij al gauw dat hij het al niets voor mij vond. Mooi, die reputatie staat nog 😉 Wel kijk ik vragend naar de roostermaker, die nu doorheeft wat hier mis is gegaan. “Ik heb me vergist, ik dacht dat je *naam andere collega die op mij lijkt* was. Jij had eigenlijk bij een driekwartierstoets moeten surveilleren.” Meh, dan was ik nu al thuis geweest. En goh, dat ik in mijn leven vaak “Dorinde” ben genoemd is natuurlijk niets nieuws, maar dat ik nu ook voor een collega wordt aangezien is nieuw! Ik schijn inderdaad een algemeen hoofd te hebben, ik hoor het ook zo vaak van leerlingen: “woont u daar?”, “heeft u een zus die in de supermarkt werkt?” etc.

Nou ja, ik heb me in ieder geval nuttig gemaakt bij de herkansingen. De volgende keer check ik wel even drie keer of de roostermaker me nu wel herkent. Ik heb hem ook maar om de naam van zijn broer gevraagd, zodat ik hem daarmee kan terugpakken 😉