Ochtendje alleen

Sinds Corona werkt Thomas bijna alleen nog maar thuis. Slechts een paar keer is het voorgekomen dat hij toch naar kantoor moet, zoals vandaag. En laten we nou nét vanochtend een bezorging krijgen van Hello Fresh! Vervelende timing, maar het moet net lukken.

Normaal gaat Thomas z’n wekker om 07.30, maar vandaag is dat een uurtje eerder. Waar ik gisteravond nog dacht: ‘héérlijk, kan ik nog ruim een uur blijven liggen’, ben ik meteen klaarwakker. Oh. Ik sukkel daarna toch nog wat in slaap, totdat Thomas me gedag zegt. Ik besluit om lekker te blijven liggen, totdat ik in de verte een kliko hoor. Oh ja, die moest nog aan de straat! Ik doe m’n jas over m’n pyjama aan (hai buren) en zet de kliko om 07.15 aan de straat. Ik duik daarna m’n bed weer in, maar echt ontspannen wordt het niet meer haha.

“Uw box wordt om 10.25 bezorgd.” Mijn eerste les begint vandaag pas om 11.05 (heerlijk), dus het moet nét lukken. Voor de zekerheid schakel ik toch Daan even in, als noodplan, voor het geval ze laat zouden komen. Beetje lullig als alle koelkast spullen in de brandende zon liggen, haha. 

Ik bereid wat lessen voor en ik besluit om alvast m’n tanden te poetsen, zodat ik echt direct weg kan nadat de box is bezorgd. Ik zet de tandenborstel aan en.. leeg. Ik had hem netjes in de oplader gestopt, maar de stekker zat er helaas niet in. Ik poets met de hand verder en op dat moment hoor ik een busje. Yes, ruim op tijd! Met een mond vol tandpasta race ik naar beneden om de deur open te doen.  Ik leg de spullen in de koelkast en bedenk dan dat ik nog wel op de fiets kan. “Ik ben trouwens op je fiets” krijg ik letterlijk één minuut daarna binnen. “Goh.”

Het is allemaal prima gelukt, maar een échte relax ochtend zoals ik me bedacht had, was het niet, hihi.

Hulpkreet van een ladder

Vandaag is mijn ladder ter aarde gestort. Geen gevaarlijke situatie hoor, maar toch sneu voor die goeie ouwe Leo. (Leo de ladder, om net nog even wat meer empathie op te wekken, heb ik hem een naam gegeven. Vond-ie fijn).

Ik weet zeker dat velen van jullie de volgende situatie wel zullen herkennen. Al dan niet bij jezelf ;).

Leo heeft een rustige nacht gehad. Daan heeft van het weekend de was opgeruimd en vanmorgen hing alleen mijn witte (bruids)ochtendjas om zijn ‘schouder’. Ze hebben een goede band met elkaar, ze kennen elkaar nu zo’n 7 maanden, sinds 8 februari.

Om half 10 kwam daar mijn zwartwitte jurk bij. (Ik had om 9 uur een afspraak en ben me daarna weer gaan omkleden).

Om half 12 kwam daar mijn chillbroek bij, even boodschappen doen met Daan.

Om 1 uur kwam daar mijn trui bij. Buiten lunchen met deze temperaturen vraagt om luchtiger kleding!

Om 3 uur hoorde ik Leo al een beetje puffen, maar hij hield zich nog goed. Ik pakte een nieuw shirt uit de kast, ik had met Dor en Thomas afgesproken om naar het bos te gaan.

Om 5 uur kwam mijn lange spijkerbroek erbij. “Gaat ie nog, Lee?” Hij was op dat moment echter verwikkeld in een discussie met mijn jurk en chillbroek (ze denken allebei dat ik ze morgen ga aantrekken), dus hij was even niet beschikbaar.

Om 7 uur liep ik weer naar boven. Leo protesteerde toen ik wéér naar de kast liep. “Trek je anders weer even 1 van die broeken aan?! Of die jurk, staat toch leuk?! Ik val om van al dat gewicht, pffff.” Ik antwoordde schuldig: “Je krijgt alleen nog deze korte broek, ik ga sporten en heb dus écht sportkleding nodig…”

Dramatisch is hij vervolgens omgevallen.

Scène uit de zondagavond

Op Netflix volg ik de serie Outlander. Omdat het heel spannend is, wil ik eigenlijk zo veel mogelijk achter elkaar door kijken. Dus ook bijvoorbeeld tijdens het tandenpoetsen. De iPad staat op m’n nachtkastje en ik heb mijn draadloze oortjes in. Net op het moment dat ik héél even m’n mond moet spoelen in de badkamer en dus het beeld niet kan zien, hoor ik geweerschoten. Aaaaah! Snel doe ik mijn oortjes uit, waardoor de serie automatisch gepauzeerd wordt. Ik leg m’n oortjes op het badkamerkastje. Dirk vindt dat ook een erg goed idee, die meteen met ze begint te voetballen. Snel doe ik m’n oortjes weer in, waardoor de serie meteen weer verder gaat. Rennen naar de slaapkamer!

Stressvol avondje zo hoor, haha.

Ijsburen, collega-lol en een condenstweet – 10 mini anekdotes

1 – Tip: ga niet op een iPad zitten als er al een barstje (of twee, haha) in zit. Ik heb het voor je uitgetest! Vindt ie niet leuk. #oepsie (Dorinde)

2 – Ik zou echt nooit een huis kopen tegenover een ijswinkel. Tenzij die alleen tijdens kantoortijden open is. #geendiscipline (Dorinde)

3 – Oh God, de bruggers hebben de chatfunctie op Teams ontdekt tijdens de vergadering. Rustig jongens, rustig! #spam (Dorinde)

4 – Volgens mij is het voor het eerst dat ik me vrijwillig heb aangemeld voor een nieuwsbrief, zónder dat ik ergens korting voor krijg. #boerzoektvrouwnieuwsbrief #Iknow #noshame (Dorinde)

5 – “Hoi Dor, ga je gezellig even mee naar de supermarkt?” – Ik zit achterin in de auto bij Laura en Daan. “Sure!” Vervolgens krijg ik een doos vol met statiegeldflesjes in m’n handen gedrukt. #slimgespeeld (Dorinde)

6 – Daan en ik zijn nu 7 maanden getrouwd! Een mooi moment om dit te vieren met Cookie Dough ijs van Ben & Jerry’s. Wat denk je? Het prijskaartje bij de supermarkt klopte niet en we kregen het gratis mee! Op naar de 8 maanden, dan probeer ik het ik met champagne 😉 #celebrate (Laura)

7 – Een collega vertelt trots hoe ze traktaties altijd goed kan weerstaan. Er staan vandaag bakjes met snoephartjes op tafel. Nadat haar broodje op is, pakt ze er toch één. Direct verslikt ze zich erin en ze kan er vervolgens keihard om lachen, hahaha! #Karma #mooietiming (Laura)

8 – Een andere collega waagt zich vervolgens toch aan een snoepje. Of ze het wel zeker weet, vragen wij. Ze leest het tekstje dat er op staat en begint ook hard te lachen. Er staat “wacht” op het snoephartje. (Laura)

9 – Zeer veel respect voor de deelnemers van Obese! Maarre.. Er gaat toch iets niet helemaal goed met die timing, dat ik dan ondertussen wel een chipje zit te eten… #voeltflauw #empathisch #programma (Laura)

10 – Daan slaapt al en ik lig onder de dekens de laatste tweet te typen. Even een ‘achter de schermen’ weetje. Wel met condens op mijn scherm, trouwens. #warm #allesvoordeblog #maggeenlichtmakenmetmijnscherm (Laura)

Nakijken is een feestje! #8

Daar is hij weer! De leerlingen hebben hun eerste (herhalings)toets gemaakt en moesten onder andere weer zelf zinnen produceren. Behalve zinnen, heb ik ook hele andere leuke dingen teruggevonden op hun blaadjes, hihi. Leuk om de leerlingen zo al een beetje te leren kennen!

Creatieve zinnen:

De jongen bekijkt de aardige bal.

Zij opent een deur in de jongen.

De jongen klopt met zijn vriend op de deur.

Het meisje is ‘slaan’ aan het spelen met haar vriend.

Het meisje is heel heel heel heel heel aardig (voor de vwo’ers moest een zin uit minimaal 9 woorden bestaan, hahaha).

Marie is in haar meisje, ze is erg aardig.

Ik ben super creatief, want ik gebruik een pen.

De jongen is warm, want hij heeft geen hoed. Jaja.

Ik sla een meisje per ongeluk in haar slaap.

Ik hou per ongeluk van de kleding van het meisje.

Moppen (ze hebben iets met olifanten):

Een olifant geeft een toneelstuk. Wat denk je? –> Toneel stuk.

Waarom draagt een olifant gele sloffen? –> Zodat je hem niet kunt zien wanneer hij in een bak vanillevla valt.

Hoe kalmeer je een gestresste Spanjaard? –> Zeg: “Ont Spanje”

Overig:

Een jongen heeft bij de datum: “hetzelfde als de rest” opgeschreven, hahaha.

Bij het cijfervakje schreef iemand: Goed in het Frans is BIEN, geef me nu een TIEN.

Iemand schreef dat hij aan het “epibreren” was en heeft daarom maar een gedicht geschreven, hahaha! Komt-ie:

“Beste [mijn meisjesachternaam]”,

Wat zijn toetsen irritant,

ik val steeds bij de toetsen door de mand.

Maar toch haal ik een hoog cijfer,

Oke, dat is een beetje overdreven, want ik ben een overdrijver.

Ik wil niet blagen,

of docenten plagen,

maar de toetsen zijn toch lastig,

na de eerste vraag zijn al die vragen pittig.

Ik hou het kort,

ik moet meer opletten en kijken naar het schoolbord.

Liefs [naam leerling] met een handtekening. HAHAHA.