Zou ze het gezien hebben?

Op woensdagavond sporten Laura en ik samen, meestal gaan we dan naar xco. Vandaag komt die tijd niet zo lekker uit, dus we besluiten een uurtje later te gaan. Zumba, ook leuk!

Wanneer de les bijna begint gaan we alvast klaarstaan in de zaal. Het is duidelijk dat er een aantal zéér fanatieke kontenschudders aanwezig zijn. De instructrice van de xco les heeft ons inmiddels gespot en vraagt of we de volgende keer weer naar xco komen. Ojee, we worden in de gaten gehouden ;-).

De zumba les begint en het is bijna direct duidelijk dat iedereen in de zaal de nummers uit hun hoofd kent. Voor ons is het de eerste keer, dus het ziet er niet helemaal picobello uit, haha. Dan valt me ineens op dat de sportinstructricd van xco nog in de kantine zit en dat ze toevallig onze kant op kijkt. Net op het moment dat mijn body roll (hoe dan?!) volledig de mist in gaat, haha. Goed, goed, volgende keer komen we weer naar xco.

Poeeh wat een hitte!

Het is dinsdag en het is ontzettend warm. Op school is het toetsweek (arme leerlingen) en wij nemen vandaag de mondelingen van de brugklas af.

In de sectie Frans zijn we voornamelijk met vrouwen (we hebben één mannelijke collega!) en we hebben vandaag allemaal een jurkje aan. Niet te harden anders, die hitte. Het “bijna zomervakantie!”-gevoel zit er zo in ieder geval wel goed in.

De leerlingen presenteren hun foto’s en beantwoorden onze vragen. Per tweetal komen ze binnen en het wordt steeds een beetje warmer. Ondanks deze hitte verloopt het allemaal prima en rond de lunch zijn we klaar.

We hebben afgesproken om die middag met de sectie te gaan vergaderen. In tegenstelling tot de hete lokalen van het mondeling (tja, we hadden geen keus…), installeren we ons nu in een nieuwer lokaal waar een goede airco is.

Na een tijdje begint een collega van mij een beetje te rillen. Ik moet zeggen dat ik het ook best frisjes heb (haha, heerlijk gevoel op zo’n hete dag!) en ik besluit om de airco wat minder hard te zetten.

De andere collega’s waarderen de airco echter wel, waardoor mijn (rillerige) collega met een oplossing komt. Giechelend pakt ze iets uit haar tas. “Hahaha, wat heb jij nou voor deken?!” Ze lacht en wijst er vrolijk naar: “kijk, een hoeslaken! Deze had ik mee zodat ik niet met mijn benen aan de stoel zou vastplakken tijdens de mondelingen. Wil je er ook onder?”

En zo zitten wij op een bloedhete dag in een koel lokaal te vergaderen onder een hoeslaken. Ga dat zonder context maar eens proberen uit te leggen ;).

Altijd hardop denken

Goed, dat wij boodschappen bestellen en wekelijks ophalen mag nu denk ik wel duidelijk zijn, haha ;-). Los van het feit dat het heel veel tijd scheelt, kan het nog veel meer opleveren!

“Hoi Daan!” Zoals bijna wekelijks kom ik Laura of Daan tegen bij het ophaalpunt. We kletsen even wat bij terwijl Daan alvast geholpen wordt. Er komen steeds meer mensen achter ons in de rij staan die ook hun boodschappen willen halen. Dit is het moment. “Daan, sparen jullie voor de messenzegels?” Ik vraag het luid en duidelijk. “Nee? Mag ik ze dan hebben?”

Vijf minuten later zit ik triomfantelijk in mijn auto, zeer tevreden met mijn gescoorde buit aan messenzegels. Twee van de mensen in de rij hebben ze ook aan mij gedoneerd, hoe lief!

Dus eh… mocht je bij de Jumbo komen en de messenzegels worden je aangeboden…… 😉

“O néé he, we hebben er weer één.”

Zoals jullie misschien al in onze blogs voorbij hebben zien komen, bestellen wij boodschappen bij de Jumbo. Allebei ja. En dan halen we het ook allebei op hetzelfde tijdstip op. “Hoe laat ga jij?” Ja echt.

Buiten dat het dus super gezellig is, is het ook ontzettend handig! Je hoeft niet meer met een volle kar langs de schappen te zoeken: wat hadden we nou ook alweer nodig? Heb ik alles? Wat gaan we vanavond eten? Ook is de verleiding van het “dit nog even in mijn mandje gooien!” helemaal weg. We plannen onze maaltijden wat handiger vooruit…. heel veel voordelen!

Het fijnste voordeel vind ik nog wel dat het ons geld scheelt (want: vooruitplannen, geen impulsaankopen….). Maar dit komt zeker ook door kortingen die we krijgen! Buiten dat ik nu inderdaad ook iets beter op de aanbiedingen let, krijg je ook af en toe korting als je boodschappen bestelt. Om over de gratis producten nog maar te zwijgen 😉

Zo ook deze keer. “Gefeliciteerd, je hebt je 10e bestelling geplaatst! Dit moeten we vieren! Als trouwe klant ontvang je €7,50 korting op je volgende bestelling.”

Chilllllllll.

Die avond om 22:10: “nou pffffff, die code werkt helemaal niet!” Mijn teleurstelling is groot, ik had zoveel zin in de ” – €7,50 “. Helaas. Ik open de code opnieuw. Kopieer hem nogmaals. “Deze code is niet geldig.” Arghhhh. Andere browser. Telefoon opnieuw opstarten (haha, desperate).

Inmiddels is het 22:25 en staar ik heel sip naar mijn scherm. Ik kijk naar de Klantenservice voorwaarden. “Facebookchat tot 22:30.” Mijn linkermondhoek krult omhoog. Ik heb nog 5 minuten.

“Hallo Laura, hoe kunnen we je helpen?” Ondertussen denken ze vast: “O neeeeee, daar hebben we er weer een. 5 minuten van tevoren, DE TIMING.”

Ik doe mijn verhaal en open nogmaals het mailtje om alle gegevens door te geven. En dan zie ik het staan. “Bij minimaal bestelbedrag van €75.”

HAHAHAHA. Ik zit op €73,90.

“Ehhh, ik heb het gevonden hoor!”

Vrolijk mik ik een chocoladereep in mijn mandje en kijk ik blij naar de korting. Ik voel me in veel opzichten een echte Nederlander, hahahaha.

Ga ik even af

Thomas en ik kijken naar een Amerikaanse serie op de tv. Op het beeld verschijnt een bus in het openbaar vervoer. “Zouden er daar écht mensen zijn die geen getallen kunnen lezen, zodat ze de bussen maar namen van kleuren moeten geven?” Ik wijs naar het scherm en spreek de naam van de bus uit. “Blue route”. Nu is het Thomas zijn beurt om te lachen. “Hóe spreek je dat uit? Rout? Dat spreek je dus uit als ‘roet’.” Oeps. Sommige mensen kunnen blijkbaar geen getallen lezen, anderen mogen duidelijk nog aan hun uitspraak werken.