Kerst, Christmas en Noël – 10 mini-anekdotes

1 – Thomas kijkt voetbal en ik ben op de bank een boek aan het lezen. “Ga je die wedstrijd afkijken?” Vraag ik zonder op te kijken van mijn boek. “Ehhh já!” Zegt Thomas lachend. Dan kijk ik naar de tv. 87:31. Aah, het is nog maar 2 min, haha. #tijdgingsnellerdanikdacht (Dorinde)

2 – Ik heb een nieuwe irritante gewoonte ontwikkeld. Wanneer ik op de wc zit, zet ik automatisch m’n voeten tegen de muur, zodat mijn tenen omhoog ‘krullen’ (zie je het voor je?). Het zit niet echt lekker, maar ik ben dan toch te lui om m’n voeten te verplaatsen hahaha. (Dorinde)

3 – Ik heb een nieuwe tic: een paar keer per dag gluur ik door het glas van onze tussendeur, dat uitzicht geeft op de deurmat. Een soort paaseitjes zoeken, maar dan met kerstkaarten. #Zogezellig #lovekerst (Laura)

4 – Ons vloerkleed heeft rafeltjes waar de robotstofzuiger niet zo’n fan van is. Daardoor was het best veel werk om ‘te stofzuigen’; eerst het kleed ‘afzetten’ met spullen. Totdat ik het kleed een stukje ging oprollen. Haaaa! #stofzuigenisweertop #gorobot #blijmetkruimels (Dorinde)

5 – “Hey Google, zet de kerstboom aan.” #nieuwspeeltje #nuhoefikechtdebanknietmeeraf (Dorinde)

6 – Vanavond is het kerstavond en gaan we heerlijk sushi bestellen! Op een schaal van 1 tot 10 is het vast niet heel kerstig, maar niemand hoeft dit natuurlijk te weten 😉 (Laura)

7 – Ik heb inmiddels al een paar maanden kerstmuziek opstaan en ik ben er bijna wel klaar mee. (Zeg ik dit echt?!) Gelukkig is het daarna tijd voor de #top20000 #zoveelzinin! (Laura)

8 – Vijf minuten na mijn fantweet over de robotstofzuiger loopt hij vast op een kattenbakkorrel. #nobodyisperfect (Dorinde)

9 – Stel hè, je hebt net één kerstkransje op. Je wilt er eigenlijk nog één, maar je neemt dan heel verstandig nog een halve. Op de een of andere manier brokkelt die andere helft dan ook heel makkelijk af en ineens is de tweede ook op?!?! Dit is uiteraard maar een casus, hè. (Laura)

10 – Love Actually, je hebt het al 1000 keer gezien en nog steeds krijg je giechelbuien om Hugh Grant wanneer hij heel awkward naar Nathalie zwaait en dan “pathetic” mompelt. #kerstavond (Laura)

Nachtelijke onemanshow

Het is pikdonker op de kamer en ik ben diep in slaap. Mijn droom gaat over een gigantische kruiswoordpuzzel, eentje op ware grootte waarbij er letters zo groot als hoofden moeten worden opgeschreven. Uiteraard allemaal gewoon ontzettend logisch. In de droom is Dorinde de puzzelaar en ik ben de toeschouwer. Ze zwoegt keihard en vloekt een paar keer hardop wanneer een letter niet lukt. Ik vermaak me ontzettend en begin steeds harder en harder te lachen.

“Lau, ga je lekker?” Ik kom iets meer bij bewustzijn. “Heh?” De stem van Dorinde vlak bij me: “Wat doe je? Je zit keihard te lachen, haha.” Ik mompel half slaapdronken dat ik niets doe, maar dat zij juist aan het puzzelen is en dat het niet echt lukt. Dorinde zet het interview voort (altijd leuk om vragen te stellen aan halfslapende mensen) en we ‘praten’ verder, terwijl ik nog altijd moet giechelen om het schouwspel dat zich zojuist in mijn droom heeft afgespeeld. Beetje bij beetje word ik meer wakker en besef ik dat het toch wel een beetje gek is wat ik allemaal zeg. Ik open mijn ogen en bedenk waar ik ben: in een slaapkamer in een huisje vlakbij Leeuwarden. O ja, het is kerstvakantie en we zijn een paar nachtjes weg. Door de corona kunnen we niet veel, vandaar dat ik lekker aan het puzzelen ben en daar blijkbaar dus ook over droom, hahaha.

Het is aardedonker en ik voel me ineens wel vrij helder. Van gisterochtend weet ik nog dat ik gedesoriënteerd en met een soort jetlag wakker werd: doordat het zo donker was, dacht ik dat het nog diep in de nacht was. Toen was het echter al 8:30. Met de beredenering in mijn hoofd dat het nu dus vast ook al ochtend is, mompel ik naar Dor: “haha, zul je net zien dat het nu pas 4 uur is ofzo!” Ik pak mijn telefoon en zie dat het 04:11 is. Ik moet er alleen maar harder van lachen. “Het is ook 4 uur, LOL!!!!”

Dorinde lacht vervolgens om mijn one-man-show waarin ik mezelf constant in de lach laat schieten en vervolgens zetten we de nacht weer voort, hahaha.

Iemand moet altijd de sjaak zijn ;-)

Samen met Laura ben ik aan het wandelen in het bos. Afgezien van een paar hondeneigenaren met hun hondjes is het redelijk uitgestorven. “Hallo!” We groeten een voorbijganger. Zijn hondje komt heel blij achter hem aangerend. Hij snuffelt even bij Laura’s voeten en loopt dan door naar de mijne. “HATSJIE!” Ik inspecteer mijn schoenen, maar zie gelukkig geen snotcadeautjes. Nou, vooruit dan maar ;-).

Een paar kilometer verder zijn we bijna weer bij de auto. In de verte zien we een ander hondenbaasje lopen met een érg enthousiast huppelende hond. Ook nu loopt Laura voorop, maar werderom loopt deze hond haar gewoon voorbij. “Ho! Oh sorry hoor,” lacht de vrouw die bij de hond hoort. De hond is tegen me opgesprongen en heeft een mooie modderige handtekening achtergelaten op mijn jas. Goh, misschien moet ik eens andere deo ofzo proberen, haha.

Puzzelmelange

Dorinde speelt de app De Slimste Mens op haar telefoon en als een ware quizmaster vuurt ze de vragen op ons af. Ik luister zelf met een half oor, omdat ik bezig ben met een kruiswoordpuzzel. Mam doet wel fanatiek mee en weet veel antwoorden. Op een gegeven moment moet ik op de kruiswoordpuzzel het woord voor ‘vleesnat’ invullen. Ik weet dat het ‘jus’ is, maar ik spreek eerst het woord ‘vleesnat’ met een vies stemmetje nog even hardop uit. Precies op het moment dat mam ‘klaproos’ antwoordde op een vraag van Dor. Het resultaat is dat Dor ‘klapnat’ invulde en daarna in lachen uitbarstte, haha!

Contrast

Het is zondagavond en ik zit op de bank met de iPad. Ondanks dat Thomas net naar boven is gegaan waardoor de tv nu weer ‘vrij’ is, houd ik m’n oortjes nog steeds in en blijf ik verder kijken op de iPad. Lui ;-).

Wanneer ik opsta om een kopje thee te zetten, hoor ik ineens rare geluiden boven. Soms horen we de wasmachine, maar nu maakt hij wel erg veel herrie. Misschien is hij aan het ‘dansen’ tijdens het centrifugeren. Ik maak aanstalten om naar zolder te lopen, maar blijf in de gang even staan. Stamp! Stamp! Boink! 

Wacht eens even… dit zijn geen wasmachine geluiden. Het zijn de geluiden van een sportende Thomas, hahaha! Ik hoop dat de buren een muziekje aanhebben, anders kunnen ze vast meegenieten. Terwijl Thomas heel goed door sport, ga ik weer lui op de bank zitten. Heeerlijk.