Op Twitter kun je in 140 woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Haha, wakker worden door twee mensen die aan het synchroonniezen zijn. #omenom #vijfkeer #goedemorgen #gehorighuisje (Dorinde)

2. “Waarom gooi je de koffie uit het filter in de koffiepot?” – “Vergeten de schepjes te tellen.” #onejob #faal (Dorinde)

3. Nog steeds geen ‘Proud Mary’ gelukkig! #standaard #livemuziek #band #megatentvoordedeur (Dorinde)

4. “Kun je 5 min op mij wachten met eten? – Maar ik heb nu honger! – Ik wil ’s ochtends gedoucht hebben, voor de lunch! – Het is 11:55. – OKOK” (Laura)

5. Boekenkast nét op kleur gesorteerd, vind ik nog een paar boeken op zolder. Schuiven maar! (Laura)

6. Moeten plassen in een trein zonder plee! #nieuwethermoskanuitgeprobeerd #pastveelin #nogdriehaltes (Dorinde)

7. Badkamerkastje inruimen. Zo’n “die kan nog wel even mee”-bodylotion vinden die je al 3 jaar bewaart, maar slechts 6 maanden mee kan. #zurig (Laura)

8. Dikke work-out op de fiets! #staandfietsen #natzadel #gobenen (Dorinde)

9. Nog maar zes over. #webegonnenmet24 #bonbon #workshop #veeltelekker (Dorinde)

10. Ik heb dus niet ín de thermoskan geplast hè. #dubbelop #tweet #disclaimer #drietweetsgeleden #teveeltheegedronken (Dorinde)

Bekijk bericht

In de groepsapp stuurt mijn schoonmoeder een foto van haar kleinzoons (mijn neefjes). Ze spelen in een grote doos waar de nieuwe magnetron in zat. “Precies dezelfde, een topmodel!” Aldus mijn schoonmoeder. “De vorige was 9 jaar, echt al een bejaarde. Helaas ging hij kapot toen één van de jongens iets deed wat niet mocht. Ik draaide me te abrupt om en sloeg de deur kapot. Vervolgens ging het licht niet meer uit en draaide hij lugubere rondjes.” De horror.

Bekijk bericht

“Zoek eens op Google naar debet over de zolder.” We zijn op zoek naar mooie plankjes voor bij onze pas geschilderde muur. Mijn vriend kijkt wat vragend naar me. “Hoe? The bed?” Ik moet lachen. “Nee joh, debet natuurlijk.” Nog steeds komt de boodschap niet helemaal over. Ik raak een beetje gefrustreerd. “Debet. D-e-b-e-t.” Het lukt eindelijk, m’n vriend heeft de website gevonden. Hehe. Niet veel later word ik keihard uitgelachen. “Dor, als je iets gaat citeren, doe het dan in ieder geval góed.” Hij laat me de website over ‘de betoverde zolder’ zien. Oja. Op zich is die titel wat logischer. Oeps. Ik heb dan ook mijn excuses aangeboden aan m’n vriend. Maar: planken in the pocket!

Bekijk bericht

Wild seint hij met zijn lichten. “KOM DAN!!” straalt de boodschap uit. Lichtelijk opgelaten stuur ik mijn auto in het parkeervak waarvoor ik zojuist mijn knipperlichten heb aangezet. Ik parkeer mijn auto en zet mijn lichten uit. De auto komt direct op mij af en na een paar seconden mindert de bestuurder vaart. Ik ben benieuwd wat ik aantref. Vindt hij mij aso? Ondankbaar? Een watje dat er niet langsdurft? Een man op leeftijd zit achter het stuur en hij heeft zijn hand voor zijn mond geslagen. Duidelijk zichtbaar giechelt hij hardop in zijn hand om zijn misplaatste galantheid. Hij had er duidelijk geen rekening mee gehouden dat ik misschien wel gewoon wilde parkeren. Ik steek mijn duim naar hem op. Mensen zijn cool.

Bekijk bericht

“Shit, hadden we die moeten hebben?” Samen met mijn vriend zit ik in de auto en we komen er zojuist achter dat we de afslag gemist hebben. Het valt mee: de ‘u komt aan over 12 minuten’ verspringt naar 20 minuten. Ik heb vele male erger meegemaakt in het verleden door het missen van een afslagje.

Niet veel later komen we aan bij het bungalowpark waar we de komende drie nachten verblijven. De familie van mijn vriend is er al, leuk! Die avond eten we bij een restaurant op het park. Het eten is niet heel bijzonder, maar we hebben het wel gezellig. Ook de bediening is heel attent. Zo wordt er keurig gevraagd of onze borden ‘al’ meegenomen mogen worden, terwijl we ze al ruim een half uur geleden leeg hebben gegeten. Kan maar beter duidelijk zijn :).

De volgende ochtend ontbijten we met z’n allen in het huisje waar ik met mijn vriend en zijn ouders verblijf. De buren, de zus van mijn vriend, haar vriend en hun dochtertje schuiven gezellig aan. Er zijn verse broodjes gehaald, dat zorgt bij mij altijd voor een vakantiegevoel. Mooi hè, zo simpel kan het zijn. Na het eten maken we ons klaar en beginnen we aan een strandwandeling.

Die middag ga ik met de zus van mijn vriend even het centrum in. “Hier is niet veel te beleven hoor”, waarschuwde ik al. “Ik ben hier afgelopen januari nog geweest en toen heb ik al gezien dat hier amper winkels zijn.” Niet veel later voel ik me toch een beetje suffig. Op de plekken die ik in januari had gezien, is inderdaad niet al te veel te beleven. We hadden toen slechts één extra straat in moeten slaan om het toch best wel grote centrum te ontdekken. Oeps.

In de middag krijgen we visite: we hebben een kookworkshop ‘aan huis’ geregeld! Dit is echt een aanrader als je op een vakantiepark bent. Juist doordat de keuken van niet al te veel gemakken is voorzien, is het heel geinig om toch met de spullen die je hebt een heerlijke maaltijd klaar te maken. Het broodrooster kan helaas niet door voor een oven, dus er moet een gerechtje aangepast worden. Dan maar in de pan. Het is een leerzame middag. Zo weet ik nu dat eieren niet in de koelkast bewaard moeten worden, je extra viergine olijfolie toch wel mag verwarmen en hoe je een dorade vis moet fileren als een pro.

We starten met een timbaaltje van tomaat, avocado, mascarpone en rucola. Vervolgens eten we een op de huid gebakken dorade filet met een beurre blanc saus. Het hoofdgerecht is een haantje met heerlijke groenten en we sluiten de maaltijd af met een heerlijk dessert: koekjes met sinaasappelsap, mascarpone, aardbeien en lemon curd. HEERLIJK. Ja, dit diner wint het wel van het diner van gisteren. En oh wat waren we toch blij met de vaatwasser, haha.

Bij een familieweekend horen ook spelletjes. Zo hebben we dit weekend een paar keer Halli Galli gespeeld, heerlijk om als een klein kind op die bel te mogen rammen. Er ging er eentje zelfs onderzoeken welke hand een betere reactiesnelheid had, haha. Uiteindelijk werd de winnaar van die test zijn ‘werkhand’. Tip van de dag: doe als je dit spel speelt wel even je ring af, anders staat die voor eeuwig in je vinger gebeiteld. Ook spelen we dit weekend een paar potjes Beverbende. We hebben zelfs een prijs om te verloten: de spatel die de man van de kookworkshop vergeten was en niet meer terug hoefde. Mooi om te zien hoe fanatiek iedereen is. Hoezo verloten ze tegenwoordig nog koelkasten en televisies bij georganiseerde bingo’s? Van kookspatels wordt men net zo blij! Ik zou het wel weten als ik in de organisatie zou zitten, haha. Ik heb de spatel overigens niet gewonnen, helaas.

Op zondag maken we een stadswandeling door Haarlem. De gids laat ons veel hofjes te zien, mooie plekken waar je normaal gesproken zo langs zou lopen zonder dat het je ook maar enigszins opvalt. Ook zien we een straat waar alle huisnummers beginnen met 144. De nummering loopt dan door van 144a tot 144z. Je zal maar postbode zijn waarbij op een poststuk de ‘toevoeging’ vergeten is. Probeer dan maar de juiste ‘144’ te vinden, haha. Ik vond het heel leuk om die nieuwe plekken te ontdekken, maar ik durf niet te beloven dat ik de volgende keer de winkelstraat links laat liggen omdat ik liever naar de hofjes ga, haha.

Het was een heel gezellig weekend, ik heb genoten! Volgend jaar weer?! 😉

Bekijk bericht