Vakantie op de Veluwe (deel 1)

Oorspronkelijk was het plan om naar Vietnam te gaan, maar het is een weekje Veluwe geworden (Zelfde beginletter!). Een vakantie verslag uit Azië is vast iets spannender om te lezen, maar voor onszelf is het altijd leuk om de vakantieverhalen terug te lezen :).

Thuis ben ik bezig met project badkamer: alle tegels krijgen een nieuwe kleur. Het toilet beneden is zó goed gelukt dat ik dit meteen wilde doorvoeren naar de badkamer. Een nadeel van natte tegels is natuurlijk wel dat je er niet op kan staan, laat staan kan douchen. Daarom was de timing met de vakantie perfect! En zo heb ik inderdaad, vlak voordat we naar de Veluwe vertrokken, de badkamer voorzien van een laag hitte- en waterbestendige grondverf. Dat zou ik echt niet gedaan hebben als we een paar uur later naar Vietnam zouden vliegen, haha.

Deze week zitten we een weekje in Vaassen. Rond een uur of 18.00 komen we op vrijdag bij het huisje aan. We springen allebei onder de douche (dat kon thuis namelijk even niet) en gaan dan in een dorpje verderop wat eten. Het eten is oké, maar vooral het toetje vind ik top: een kop koffie met bonbon en een beetje koffielikeur. Helaas ben ik de bob en heb ik al een wijntje op, dus ik moet het bij een nipje laten.

De volgende dag gaan we naar de bakker om broodjes te halen en gaan we ook nog even naar de supermarkt. Direct speur ik de winkel af, op zoek naar een slijterij. Helaas, die is er niet. Die koffielikeur (of het gebrek eraan gisteravond) blijft in m’n hoofd spoken, haha. 

We fietsen die middag naar Apeldoorn en bezoeken wat winkeltjes. We lunchen op een terras en hebben uitzicht op een fascinerende situatie: een weg die is omgetoverd tot een één-richtingsweg. En dat is niet bekend bij de mensen in Apeldoorn. Er staat dan ook een meisje aan het begin van de straat die iedereen erop wijst dat ze er niet in mogen. Binnen tien minuten hebben we haar wel honderd keer hetzelfde verhaaltje horen opdreunen, het arme kind. 

Omdat het nog niet zo laat is, besluiten we om via een omweg door het bos terug te fietsen. We halen onze fietsen op bij de fietsenstalling en volgen de knooppuntbordjes (zó burgerlijk, maar stiekem zo leuk om te volgen). We moeten heel hard lachen als die knooppuntbordjes ons dat ene straatje in stuurt. Dat ene straatje waar we dus niet meer in mogen. We besparen het meisje één verhaaltje en fietsen toch maar even om.

Ook in Apeldoorn zijn we niet langs een slijterij gekomen, dus wéér geen koffielikeur. Vooruit, het is altijd goed om een ‘project’ op vakantie te hebben ;-).

De volgende dag gaan we naar Het Nationale Park De Hoge Veluwe waar we, net als gisteren, ook ruim 30 km fietsen. Je kunt daar gebruik maken van witte fietsjes zonder versnellingen en zonder bel, waardoor iedereen ongeveer hetzelfde tempo fietst. We bezoeken de beeldentuin van het Kröller-Müller museum en racen even door de Van Gogh afdeling binnen, voor het idee. In het park hebben ze alle fietsroutes aangepast zodat ook dat eenrichtingsverkeer is geworden. Helaas stond er hier geen begeleiding bij, haha. Op weg naar de uitgang missen we een bordje, waardoor we van “nog 4 km” ineens naar “nog 12 km” gegaan zijn. “Noooooo!” Ineens waren we toch wel dankbaar dat er geen verkeerswacht bij de paden stond.. ;-).

Inspirerende ideeën

“Ga naar het zwembad en spring van de hoogste duikplank, kun je lachen.”

“Ga naar het strand en doe daar pas je zwemkleding aan, dat is grappig!”

“Ga naar je examen en neem 1000 pennen mee om je buurman te pesten. Probeer daarna het verkeerde examen te maken.”

“Bestel steak tartaar in een restaurant, terwijl je dit stiekem helemaal niet lekker vindt.”

“Ga op driewielerjacht.”

Ik wist geen blog en vroeg een klunzige bekende om tips. Weet jij wie? 😉

Hoorlak

Ondanks dat de sportscholen steeds meer open mogen, doen we de Zumba nog steeds buiten als het lekker weer is. Heerlijk! Het enige ‘vervelende’ aan buiten sporten vind ik de wind, die ervoor zorgt dat er steeds haren in mijn gezicht waaien.

Na drie lessen me eraan te hebben gestoord en nadat ik tevergeefs met allerlei speldjes in de weer ben geweest, heb ik een oplossing bedacht: haarlak.

Ik word zo opgehaald door Laura (ideaal, ik lig precies op de route) en loop naar boven om mijn haar te doen. Ik pak de haarlak en… aaah!

Nou ja, m’n oor blijft vanavond ook tenminste goed in model zitten, haha.

Thuisblunders, supermarkterrors en regendansjes – 10 mini-anekdotes

1 – “Ik heb een beetje last van mijn piercing, ik ga er even wat terpentine op doen.” Ik hoor mijn error en schiet in de lach. “Ehhh, betadine.” (Laura)

2 – Ik heb zojuist een tandenstoker die op het aanrecht lag (ja, waarom dan ook, lieverd?) in de vaatwasser gestopt. (Laura)

3 – Die laptopopladers die altijd in de knoop zitten hè… zo zit mijn haar nu. #eeuwigeklit #dikhaar #zucht (Laura)

4 – Een vrouw in de supermarkt staart al 10 sec naar haar karretje. Ik ben sperziebonen aan het afwegen en het valt me op dat ze verward is. Daarna lost het zich vanzelf op: een andere vrouw komt met een karretje aanrijden: “deze is van u, ik reed er zo mee weg!” (Laura)

5 – Ik ben een vorig seizoen Masterchef Australië aan het terugkijken, ik heb er nog niet zo veel gezien! Aan het begin krijg ik de schrik van mijn leven (#drama), wanneer ze de winnaars van alle eerdere seizoenen voorstellen. #Ditwiliknognietweten! (Laura)

6 – Ik wíl gewoon vaak naar de wc nu. #wcopgeknapt #tegelverf #veeltheedrinken #overdrijvenmag (Dorinde)

7 – Als er ooit een wesp in mijn auto komt, is het einde oefening ben ik bang. #schijterd #vreselijkebeesten #beweegeensnormaal (Dorinde)

8 – Regenlaarzen gekocht. In de zomer. En ik ben er echt heel blij mee, hahaha! #regendansjes #needatookweerniet (Dorinde)

9 – It’s beginning to look a lot like Christmas… #bestsongever #oudeafleveringenkijken #eigenhuisentuin #hoeveelmaandennog? (Dorinde)

10 – Kijk je me nou écht zo lief aan of wil je wat van me? #schijnheil #wilgewoonbrokken (Dorinde)

We kunnen het niet meer.

Afgelopen zaterdag besloten Daan en ik spontaan om uit eten te gaan bij het strand. Tegenwoordig hoef je niet meer te reserveren (ideaal is het natuurlijk wel!) en we krijgen een tafel aangewezen. We krijgen wel een tijdslot mee, omdat mensen na ons ook aan deze tafel zullen eten.

Na zo’n 5 minuten hebben we onze drankjes en hakken we de knoop door wat betreft onze gerechten. Daan bestelt tonijn op Japanse wijze als voorgerecht en saté als hoofdgerecht. Ik ga voor pomodorisoep en diezelfde tonijn, maar dan als hoofdgerecht.

Nadat we ook een broodje met olie hebben gekregen, is het tijd voor onze eerste gerechten! Mijn pomodorisoep is heel lekker, precies zoals het hoort. Terwijl ik mijn eerste lepels soep aan het wegslurpen ben, zie ik dat Daan moeite heeft met zijn gerecht. De sojasaus zit namelijk in een pipet. Heel fancy, maar blijkbaar komt het er met geen mogelijkheid uit. Na een paar keer voorzichtig geknepen te hebben, splasht de zwarte smurrie eruit, VOL op Daan z’n lichtroze T-shirt. Gelukkig kan Daan er om lachen, maar hij roept er wel even een ober bij. Even later komt de ober onzeker met een dweil aanlopen, hahaha.

Wanneer ik mijn hoofdgerecht krijg, demonstreer ik subtiel hoe goed mijn pipet het wel niet doet. Heerlijk, die tonijn smaakt goed! Met Daan z’n saté verloopt alles ook prima, haha. Bij mijn laatste hap gaat het echter mis. Op de één of andere manier schiet ik uit met mijn stokje, waardoor een klodder wasabimayonaise tegen de muur spat. Ik heb dit een paar keer in slowmotion geprobeerd opnieuw af te spelen, maar het blijft me een raadsel hoe dit precies kon gebeuren.

Uit eten, we kunnen het niet meer.