Het is dinsdagochtend 08:00 en de wekker gaat. We zijn deze week op Texel en vandaag komen er twee vriendinnen langs die een nachtje blijven slapen! Om half 9 staat de eerste voor de deur en om 10 uur halen we nummer twee van de boot. Gezellig! We kletsen wat bij en besluiten om daarna naar het juttersmuseum te gaan. In die negen jaar dat we nu op Texel komen, zijn we hier nog nooit geweest. En dat terwijl het het grootste juttersmuseum van de wereld schijnt te zijn!

Na het museum (inderdaad best groot, een aanrader als je op Texel bent!) fietsen we door naar het centrum van De Koog, waar we bij een bakker lekker even wat lunchen.

’s Avonds gaat mijn vriend weer naar huis en met de meiden gaan we naar het strand. We hebben het over van alles en nog wat. Zo gaat het gesprek die avond ook over oogafwijkingen. Één van de vriendinnen vertelt dat ze een oogafwijking van -9 heeft, kenonne! “Als je mijn bril ’s ochtends verstopt, dan maak je mij dus echt niet blij! Wanneer ik hem niet op mijn nachtkastje kan vinden, ben ik gewoon echt blind.” Dorinde antwoord lachend dat ze dat wel eens wil meemaken.

Bekijk bericht

In januari boekten we deze reis, maar het is dan nog heel onwerkelijk allemaal. Mijn vriend en ik zijn nog nooit buiten Europa geweest, een vliegreis langer dan 4,5 uur (Tenerife) hebben we dan ook nog niet meegemaakt. Bijzonder dat we dit samen voor het eerst doen, maar ook extra spannend!

Veel te vroeg arriveren we op Schiphol. Laura en haar vriend brachten ons met de auto, heel lief! We wachten een uurtje totdat we onze bagage mogen droppen. Naast me zit een oude vrouw die om de haverklap vragen stelt aan haar dochter. “Kunnen we al inchecken? Is het ticket voor de terugreis al geregeld? Is het handig om nu alvast naar het toilet te gaan?” Ik moet in mezelf een beetje lachen. Ook ik ben af en toe heel goed in het stellen van ‘onnodige vragen voor de zekerheid’. Natuurlijk weet ik heus wel hoe lang onze vlucht duurt, of mijn vriend z’n telefoon in z’n eigen tas heeft gestopt en of alle tickets geprint zijn. Voor dit soort vragen maakt leeftijd blijkbaar niet zo veel uit.

Bij de bagage drop staan we bijna vooraan, heel fijn! Direct erna lopen we door naar de douane. Op een klein spannend momentje na – ik had mijn boarding pass bij de ‘lege flessen dump’ laten liggen – loopt alles voorspoedig.

Bekijk bericht

 

Disclaimer: bericht kan wat schreeuwerig zijn. Beschrijving van uiterst realistische situatie. 

“Neeee!! O Neeeee. Shit! O mijn god!” Mijn hart klopt in mijn keel en ik ben me echt dóód geschrokken!

(30 minuten eerder)

Bekijk bericht

Tomaten vind ik heerlijk. Door de salade, door de pasta, door de couscous, in de soep, in een hartige taart of in een ovenschotel. Ik kan eigenlijk geen enkele bereiding van tomaten bedenken die niét lekker is. Ik neem ze ook wel eens in een zakje mee, lekker voor onderweg!

Precies die gedachte had ik twee weken geleden toen ik een paar cherrytomaten in een zakje in mijn rugzak stopte. Die eet ik later vandaag wel op.

Anderhalve week later kwam ik terug van mijn eerste vakantie: een weekje Texel. Bij het tillen van mijn rugzak vond ik wel dat er iets een klein beetje zurig rook, maar we hadden die dag ervoor rode wijnazijn gekocht en deze zat in een tasje in mijn rugzak. Niets aan de hand dus.

Bekijk bericht

Op Twitter kun je in 140 woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Doe je al mee met onze winactie op Facebook? Je kunt er Tony’s chocola mee winnen! (Laura)

2. Moeder: “Ik heb twee nieuwe brillen gekocht. Allebei een nieuw montuur en óók nog eens op sterkte!” #Noshit #Eenbrilopsterkte?! (Dorinde)

3. Vrouw heeft een kapsel waarbij haar staartje stijf omhoog staat. “Haha, kijk! Haar haar zit net als een parelhoen, zo met dat pootje eruit.” (Laura)

Bekijk bericht