Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. “Hoezo heb je je wekker om vijf voor zes gezet?” Vraagt mijn vriend, die nu rechtop in bed zit. Ik (al tien seconden niet reagerend op de wekker) mompel: “foutje” en ga weer door met slapen. #sorryschattie #foutje #konnietrekenenoeps (Laura)

2. Wanneer je op internet aan het wachten bent tot een nieuwe pagina eindelijk geladen is. Na zo’n tien seconden ineens loeigroot “doorgaan” in beeld zien staan. O. Oja. #bedtijd (Laura)

3. “We zitten straks trouwens naast elkaar in het vliegtuig” benoemt mijn vriend vrolijk, terwijl hij een plakje salami in zijn mond stopt. #top #kauwgumisyourbestfriend (Dorinde)

4. Kom maar op met die regen! #hitte #thailand #regenseizoen #alshetstraksregenthebikvastspijtvandezeuitspraak (Dorinde)

5. Kat mag van mij niet door het raam (#ezel #stoot #tochwel #bijnagevallen #slechtsvijfkeergebeurd) en neemt vervolgens wraak door met uitgestrekte nagels op mijn been te gaan slapen. (Laura)

6. Con chu eh.. krap? Cap… chu krap. #bedanktinthais #vriendheeftermoeitemee #nogevenoefenen (Dorinde)

7. Administratie aan het bijwerken, een lekker vakantieklusje! Helaas voor de katten liggen onze mappen in hetzelfde kastje als hun kattenvoer. #valsalarm #keerofdertig #deurtjeopendeurtjedicht #sorry (Laura)

8. Een jumpsuit is heel leuk, maar als je super nodig naar de wc moet en de postbezorger elk moment aan kan bellen voor een pakketje ‘knijp je hem toch wel even.’ #leukewoordspeling #stress #ditzijnechteproblemen (Laura)

9. Buurman niest hard en onze kat springt een meter (nee okee, 20 cm) de lucht in, hahaha. #leukgezicht #schutting #zaghijnietaankomen (Laura)

10. Zo’n nies die dan net niet lukt. #onbevredigend #haatsj… (Dorinde)

Terwijl ze langsloopt, schieten mijn wenkbrauwen de lucht in. Ik heb haar wel vaker langs zien lopen, ik denk dat ze een paar straten verderop woont. Omdat ik niet te erg wil staren, kijk ik weer voor me. Wel schiet het door mijn hoofd: wat is ze aan het doen met dat piepkleine dichtgeknoopte plastic tasje dat ze zo ver van zich af houdt? Ik loop haar bijna tegemoet en ik glimlach naar haar. “Hallo!” Terwijl ze me vriendelijk teruggroet, loopt ze langs me heen. Er hangt een rare lucht om haar heen.

Waarschijnlijk dacht helemaal niemand dit, maar ik had me goed voor kunnen stellen dat de passerende man het een beetje een vreemde gewaarwording vond. Zelf was ik me uiteraard zeer bewust van de stinkende geur en wist ik heel goed wat ik aan het doen was: mijn camembert in de openbare prullenbak gooien. Mijn vriend wil niet in een stinkend kaashuis thuiskomen van vakantie, snap jij het nou? 😉

Bijnaaaa!

“Ik ben er bijna!” Ik roep naar mijn vriend dat we moeten gaan, de taxi (lees: Laura) komt eraan. Het is onwijs druk op het afzetgedeelte bij Schiphol, maar gelukkig zijn we ruim op tijd. Terwijl we naar de bagage check-in lopen, houden we een weddenschapje wie de lichtste backpack heeft (ik!!). Ik voel me heel bescheiden met mijn 11,8 kg, terwijl we 23 kg mee mogen. 

Drie uur later stappen we het vliegtuig in, op naar Shanghai! Het vliegtuig vertrekt rond 13.00 en direct na het opstijgen wordt ons gevraagd om de luiken van de ramen naar beneden te doen. Op Shanghai is het zes uur later en zo kunnen we vast wennen aan het tijdsverschil. Vreemd! Nou ja, dan kan ik Bridget Jones tenminste goed zien, in de bios is het ook donker.. Een medewerker op Schiphol vond het ontzettend komisch dat we eerst naar Shanghai vliegen, omdat we dan al langs Thailand zijn gekomen. Op Shanghai komen we erachter dat nog veel meer Nederlanders deze ‘gekke’ overstap nemen. Bij Shanghai is er wat verwarring of we nou wel of niet onze bagage moeten ophalen: de ene medewerker weet zeker van wel, de andere weet zeker van niet. 

Vier uur later stappen we enigszins vermoeid in het vliegtuig naar Bangkok. Naast me komt een Chinese/Thaise (?? ik weet het verschil nog niet goed, haha) zitten. Ik sluit mijn ogen heel even en wanneer ik ze weer open doe, is ze verdwenen. Vreemd! Na wat onderzoek blijkt ze achter me te zitten, kennelijk zijn die plekken nog vrij. Prima! Ik dump mijn spullen naast me en ga weer verder met m’n tukkie. 

Eenmaal aangekomen in Bangkok nemen we de taxi naar ons hostel: het Sleep Tight Hostel (hoe schattig is die naam?). Wanneer we er bijna zijn begint het te hozen. De taxi kan ons gelukkig voor de deur afzetten, zodat we niet doorweekt aankomen. Voor onze kamer moeten we vijf trappen omhoog, maar we hebben wel een (overdekt) dakterras voor ons alleen! Heerlijk. We besluiten om er meteen op uit te gaan, omdat we anders bang zijn om direct in slaap te vallen.

Die avond hebben we heerlijk gegeten: green curry met rijst en vegetarische loempia’s. Op de terugweg naar ons hostel nemen we een omweg naar de Khao San Road, een meeeega drukke straat waar je van alles kunt kopen. Times Square is er niets bij (ok niet helemaal waar, maar wel redelijk vergelijkbaar met alle billboards). Van geroosterde schorpioenen en spinnen tot tatoeages en maatpakken. Thomas is helemaal onzeker geworden over zijn kledingsmaak, omdat hem wel tien keer een maatpak is aangeboden, haha. We besluiten om een ‘Mango sticky rice’ te scoren, een heel bekend hapje hier in Thailand. De combinatie van zoute hartige rijst met zoete mango en kokosmelk is echt ontzettend lekker! Terwijl we onderweg smullen van dit hapje, lopen we terug naar ons hostel waar we rond tien uur in slaap vallen.

De volgende ochtend worden we wakker van de wekker: heerlijk geslapen op dit keiharde bed (een jetlag doet wonderen). Vandaag maken we er een toeristisch dag van: we bezoeken de Golden Mountain, een gouden tempel met heeel veel trappen waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. We bezoeken ‘Wat Pho’, waar een reusachtige liggende buddha van 46 meter lang en 15 meter hoog te zien is. Best moeilijk om daar een goede foto van te maken, haha. Na deze tempel lunchen we voor 4 euro in een gezellig tentje. Thomas eet wederom een green curry, ik ga voor de Pad Thai met tofu. Pad Thai kun je hier overal vinden, het is een gerecht met gebakken noodles, groenten en een heerlijke saus. Onze buren aten hem net enorme garnalen, ik koos liever voor de vegetarische optie. Na de lunch gaan we naar ‘Wat Arun’, een prachtige tempel aan de rivier waarvoor je eerst met de ferry moet. We betalen 4 Baht per persoon voor deze overtocht, omgerekend ongeveer 10 cent. De tempel is versierd met mozaïek en belletjes, een heerlijk rustgevend geluid. 

As we speak zitten we heerlijk op ons dakterras, even de beentjes laten rusten. Vanavond gaan we naar Soi Rambuttri, een bekende straat waar je heerlijk kunt eten. In Thailand schijnt het ‘street food’ erg goed te zijn. Ik ben overigens ook erg te spreken over de ‘Oreo Lemon Cheesecake’, hopelijk is die in Nederland ook te verkrijgen, haha.

Lees jij nog wel eens oude blogposts terug? Waarschijnlijk niet! Elke maand publiceren wij in een terugblik-blog the best of last year. Deze maand: augustus 2017!

6 augustus

Never dull tweets #14

Appje van schoonzus met daarin een quote van haar zoon (6 jaar) in de auto: “willen jullie even zachter praten, ik geniet van de natuur!”

Hoe unsatisfying: wanneer je met je vinger een gat in het plastic van de wcrollenverpakking wilt prikken, maar er al een gat in zit! #boos

Wanneer je Bugles chips in de smeerkaas doopt en de onderkant van het chipje afbreekt. #Hengelen #Firstworldproblem

 

8 augustus

Boekenhumor #1: Harry Potter en de Steen der Wijzen

Hagrid is met Harry in Goudgrijp: ‘ik weet nooit wat het verschil is tussen een stalagmiet en een stalactiet,’ riep Harry boven het lawaai uit tegen Hagrid. ‘Stalagmiet is met een ‘m’,’ zei Hagrid.

 

12 augustus

Boekenhumor #2: Harry Potter en de Geheime kamer

Harry en Ron hebben zojuist wisseldrank genomen en zijn nu veranderd in Korzel en Kwast, twee domme jongens uit Zwadderich. ‘We kunnen maar beter gaan,’ zei Harry, terwijl hij zijn horloge losmaakte omdat het in de dikke pols van Kwast sneed, en het in zijn zak deed. ‘We moeten er eerst nog achter zien te komen waar de leerlingenkamer van Zwadderich is. Ik hoop dat we iemand zien die we kunnen volgen…’ Ron staarde Harry aan en zei: ‘je weet niet hoe bizar het is om Kwast te zien nadenken.’

 

13 augustus

Never dull tweets #15

Zus stuurt me een lelijke, opgeblazen onderkinfoto van zichzelf. “Omg, ik hoefde hier maar akelig weinig moeite voor te doen!”

“We have to drive for two hours, so you can take a nap if you like!” Ging niet zo best. #toeter #300keer

Flesje gaat niet open. “Doe jij eens?” M’n vriend lacht me uit. “Is toch niet zo moeilijk!” Vervolgens spuit alles uit het flesje. #karma

 

20 augustus

Never dull tweets #16

Stel 1 is een zandkasteel aan het bouwen. Stel 2 knuffelt al tien minuten. Ik lig 10 meter naast mijn vriend. #schaduw #beach #romantisch

The floor is lava!! Er is net echt een mega dikke spin achter de bank verdwenen. #hoistoel #mattievanvandaag

Terugvaren naar Harlingen! We zitten precies voor de vitrine met taartjes. Ze roepen me. #netharinggegeten #kangeenhongerhebben #staystrong

Hahaha, iemand zit hier keihard Titanic muziek te fluiten. #veerpont #rustgevend

 

23 augustus

Maaltijdvoorbereidingen

“Ik eet morgen niet thuis hè!” Mijn vriend en ik zitten op de bank en bespreken wat we allemaal te doen hebben de komende week. “Nee prima, ik zag nog een braadworst in de vriezer liggen, dan eet ik die morgen wel!” Ik kijk enigszins verbaasd. “Braadworst? Hebben we die dan?” Mijn vriend moet lachen. “Nou, kennelijk hebben we die laatst gekocht, of was hij overgebleven bij een barbecue. Hij ligt er toch echt, ik heb ‘m alvast uit de vriezer gehaald.”

De wekker gaat vroeg en m’n vriend gaat uit bed. Terwijl ik me nog een keer omdraai – ik heb nog twee weken vakantie – hoor ik ineens een HUH en vervolgens keihard gelach uit de keuken. M’n vriend loopt de slaapkamer in met een zakje drap. “Wat is dat?!” Het ziet er zeer onsmakelijk uit. “Weet je nog, die braadworst? Blijkt dus een bevroren banaan te zijn, haha!”

 

27 augustus

Never dull tweets #17

“Het is groen!” We gassen vrolijk verder. “Waar zou ik toch zonder jou zijn?” Ik moet lachen. “Nou, bij het stoplicht nog steeds.” #flauw

Was opvouwen en koffie drinken. #Bijnaeensokinmijnkoffie

Koffie drinken omdat het gratis is, niet omdat je er trek in hebt. #ikea #eenechteNederlander

 

31 augustus

Een speciale dag!

De maand waarbij je met het tellen op je knokkels uitkomt op de linkerknokkel van je rechterhand. Je er vervolgens achterkomt dat er 31 dagen in deze maand zitten. De laatste dag die je associeert met de schoolvakantie. De dag dat Lady Di (inmiddels 20 jaar geleden) omkwam tijdens een auto-ongeluk in Parijs. De geboortedag van koningin Wilhelmina. Enne… als klap op de vuurpijl is het ook nog eens 250e Kerstdag!

31 augustus. 

Voor ons is dit de dag waar we vanaf 14 juni al naartoe leven. Vandaag krijgen we eindelijk de sleutel van ons huis! Vanmiddag om 15:30 hebben we een afspraak bij de notaris en dan is het gewoon zover… De eerste keer de sleutel in het slot, de hal binnen stappen en beseffen dat dit van ons is. De eerste keer neerploffen op je eigen WC, handen wassen in de blauwe keuken en lieve woordjes fluisteren tegen de vaatwasser… ik heb er zin in!

Binnenkort kunnen jullie via de blog vast intens meeleven door alle klus- en klunsanekdotes tijdens de voorbereidingen. JOEPIE!

Minimaal één keer per week lopen mijn vriend en ik een rondje in de buurt. We komen dan regelmatig langs de stadsboerderij en we proberen altijd wat oud brood mee te nemen. Deze avond hebben we heel veel brood dat weggegooid kan worden, dus de dieren hebben mazzel!

“Neem jij deze zak, dan ga ik hier alvast gooien.” Ik geef de hertjes wat brood en zie in de verte een enorme race ontstaan: pauwen, ganzen, zwanen, nog meer hertjes en eenden komen aangerend, een heel grappig gezicht. Ik probeer heel gestructureerd mijn brood te gooien. Stel je voor dat eend 1 wel vijf stukjes brood heeft gekregen en eend 2 maar één stukje. Awh! Naarmate er meer dieren aan komen rennen, wordt de structuur steeds minder.

Ondanks dat ik weet dat deze dieren absoluut niks tekort komen, blijf ik het een sneu gezicht vinden als een hertje steeds net niet op tijd zijn broodje weet te pakken. Bij een eend vind ik dat dan weer minder erg, size does really matter, haha. In de toekomst pleit ik voor een statusbalkje zoals bij de Sims, waar je precies kan zien hoe de status is wat betreft stukjes brood in verhouding tot de rest van de dieren haha. We leven in 2018, moet vast kunnen toch? 🙂