Het is maandagavond 20:45 en ik ben bijna thuis van de 10-minutengesprekken op mijn werk. Ik heb een paar leuke gesprekken gehad met mijn leerlingen en hun ouders en ik heb er (ondanks dat ik er al een lange werkdag op heb zitten) best wat energie van gekregen.

Over vijf minuten zal ik thuis zijn en ik bedenk wat ik dan wil gaan doen. Ik moet van mezelf gaan minderen met thuiswerken, dit zullen collega docenten wel herkennen. Soms heb ik er moeite mee om mijn werk en privé gescheiden te houden doordat ik ’s avonds vaak tot laat doorwerk.

Ik herinner me dat ik vorige week een gezellige spelletjesavond heb gehouden met mijn vriend. Dat is misschien wel een leuk idee voor deze avond! Ik begin om me heen te kijken om even ‘af te kijken’ wat mensen ’s avonds doen. Bij de eerste vier huizen waarbij ik naar binnen gluur, zijn de gordijnen dicht. Ze zullen wel tv zitten te kijken. Op zich een relaxte bezigheid, maar niet wat ik nu wil gaan doen. De tijd gaat er zo snel door en ik heb na een avondje tv nooit het idee dat ik mijn avond ‘echt’ leuk heb besteed.

In het volgende huis waarbij ik naar binnen gluur is de vrouw hard bezig het huis te dweilen. Hmmmmmmmm.

Bij het volgende huis (ik let ook heus wel op de weg hoor! :-)), word ik echter razend enthousiast. De mensen zijn samen de kerstboom aan het optuigen. SAMEN. Schattiggggggggg.

Even later stap ik mijn eigen voordeur binnen en zie ik mijn vriend gamen. Wel zie ik meteen dat hij een verdachte zweetplek op zijn shirt heeft zitten. “Heb je…..?” Ik kijk naar de lege tafel en begin te glunderen. Vanmiddag lag er nog een gordijnroede op tafel. “LIEEEEEF!”

Mijn vriend heeft zijn avond dus heel nuttig besteed! In mijn werkkamer heeft hij de pasgekochte gordijnen opgehangen, zodat ik daar wat meer privacy heb. Ook kunnen we er nu extra logés laten slapen. “DANKJEWEL! Zo lief dat je dit als verrassing hebt gedaan!”

Een klein stemmetje in mij zegt: “chill, dan kun je nu op zich nog wel even aan je bureau gaan zitten om ……” Een groot stemmetje in mij zegt: “Zullen we Carcasonne spelen?”

En zo komt het dat ik -ondanks dat ik pas laat thuis ben-, toch nog het gevoel van een heerlijk lang en rustig avondje heb gehad! Niks zappen of op de telefoon scrollen: lekker stadjes bouwen en gamen met m’n lieve verloofde ( 😉 ) die spontaan gordijnen voor mij ophangt. Yes!

Enne… de volgende keer kunnen de overburen dus niet gluren naar mijn bezigheden 😉

Hoe besteed jij het liefst je (doordeweekse) avond? 🙂 

Laatst zag ik een klok staan met daarop de tijd, de dag van de maand, de dag van de week, de maand en het jaar. Ook zag ik dat de klok 5 minuten achterliep. “Die gaan we even fixen!” Ik begin te draaien aan een knop en zie dat ik zojuist de dag van de maand heb aangepast. Ik draai daarom verder aan deze knop, om zo de dag weer te herstellen. “Oh shit.” De dag van de maand klopt weer, maar de dag van de week én de maand klopt niet meer. Er volgen heel wat spannende minuten waarin flink aan de knoppen wordt gedraaid. Ook moet het ding even door elkaar geschud worden, omdat er even geen beweging meer in lijkt te zitten.

Na tien minuten is het gelukt! Alle dagen, weken, maanden en het jaar staan weer op zijn plek. En nog belangrijker: de tijd klopt! Toch word ik een beetje boos als ik de klok omdraai. “Dat hadden ze echt wel even aan de voorkant mogen zeggen!” roep ik verontwaardigd naar Thomas, terwijl ik naar het stickertje wijs. Klok opnieuw instellen? Klik op de knop hiernaast.

Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Ik vind het een prestatie. Reken ik één keer een T-shirt af zonder hem vooraf gepast te hebben (“dit modelletje zit altijd wel goed in een 38”), blijk ik een Italiaanse maat 38 (en dus voor ons een 34) gekocht te hebben. Oepsss. (Laura)

2. “Ik heb een nieuw luchtje, moet je eens ruiken!” Mijn vriend houdt zijn hand voor mijn neus en ik neem een flinke teug. Uhhhhl. Mijn vriend barst in lachen uit. #kattenkwijl #ondergeliktehand (Laura)

3. Ik denk dat de koelkast nog warmer is. #indeslaapkamer #raamopengestaan #enkelglas #brrr (Dorinde)

4. Dweilen met de kraan open? Nee, bad vol laten lopen met het putje nog open. #supernuttig (Laura)

5. Komt er eindelijk een kerstliedje op de radio, rijd je net de parkeergarage in. #nooo #geensignaalmeer (Dorinde)

6. Heeft iemand nog een wasbak over? #perfectkattenspeeltje #nietwegteslaandaar (Dorinde)

7. Ik kan alleen maar aan “oma hondje” denken als ik actrice Kitty Courbois op tv zie. #allesisliefde #film (Dorinde)

8. Zit al tien minuten het liedje van oma hondje te neuriën. #laathetstoppen (Dorinde)

9. Ben ik tijdens het eten lekker aan het genieten van een glaasje water, valt er ineens een krieltje in. #fail #vervolgensvergeetikhetdeheletijd #steedsbijnaeenslokje (Laura)

10. Mijn zus geeft in de auto met haar richtingaanwijzer aan dat ze linksaf wil gaan. Ze wacht op een tegemoetkomende fietser, die direct aangeeft dat hij wil afslaan en ze dus kan rijden. Demonstratief maakt ze een ‘yess’ gebaar, waarop de fietser keihard moet lachen, haha! (Laura)

Vanavond ben ik gezellig met mijn familie naar de bioscoop geweest. We hebben de film Fantastic Beasts (the crimes of Grindelwald gekeken. Tijdens dit avondje uit zag ik weer de nodige clichés langskomen. Herken je ze?;)

Voor de film

  • Op tijd afspreken om nog even een drankje te kunnen drinken. In mijn geval: koffie! Ik heb nog wel eens moeite om wakker te blijven in zo’n donkere zaal, haha!
  • Er heerst altijd een fijn sfeertje in de bioscoop. Mensen zijn ontspannen en komen er echt voor een avondje uit.
  • Stiekem even kijken of je bekenden ziet, altijd wel iemand!
  • De grote vraag: “zal ik nu al wat drinken halen voor bij de film, of straks in de pauze?”

De zaal ingaan

  • Waar zitten we? 
  • O ja, deze rij. En dan vervolgens flink bukken om de stoelnummers te kunnen lezen.
  • Langs benen en voeten van de buren schuifelen. “Hoi, bedankt hoor!”
  • Neerploffen op de lekkere stoelen. Ondertussen snel je ‘drankhouder’ veroveren door er je netgekochte flesje in te zetten.
  • (Me dan vaak afvragen: waarom nam ik dit flesje ook alweer niet van thuis mee? Scheelt toch de helft).
  • (Hoort erbij, zo’n avondje bios. €3 voor cola is dan heel normaal).

De reclames en voorstukjes

  • Lekker groot beeld!
  • Hee, die acteur ken ik! Die zit ook in die film met die… Wat was het ook alweer?
  • Drie trailers zien en je voornemen om ook naar al die films te gaan. Achteraf doe je dat toch niet echt, of ben ik de enige? 😉
  • Waaaaar gaan ze heen met deze reclame?

De lichten gaan uit

  • Elkaar veel plezier wensen (dat doe ik tenminste altijd, haha)
  • Iemand plopt een flesje Grolsch open, precies wanneer de stilte voor de film even valt. Altijd.
  • Hihi, mijn drinken is al half op.

Tijdens de film

  • M&m’s die over de vloer rollen (guilty)
  • Hardop lachen bij grappige stukjes (guilty). Mijn schoonfamilie doet dat ook, leuk haha!
  • Hee cool, deze acteur doet ook mee!
  • Wow, actie hoor.
  • Waar ken ik deze actrice ook alweer van? (Kan ik zo een paar minuten mee bezig zijn).

Pauze

  • Wow, hoe doen ze dat toch? Steeds heel abrupt, midden in een zin stoppen. Cliffhanger!
  • Even bijpraten: leuk hè? Ga je nog wat leuks doen dit weekend?
  • Meer snacks en drinken halen!
  • Even een zekerheidsplasje.
  • Waarom hebben wc’s soms van dat rare licht?
  • Uitrekenen hoe laat je ongeveer thuis bent. Dan bedenken dat het niet uitmaakt: morgen uitslapen!

Tweede helft

  • Wakker blijven!
  • Even m’n been nu weer over m’n andere been doen. Proberen de vrouw voor me niet te schoppen…
  • Best fris in de zaal! (Of ben ik gewoon moe aan het worden?)
  • Coole ontknopingen!
  • Aftiteling: “ojaaa, zo heet die acteur!”
  • Komen er nog credits?

Na de film

  • Leeuuuuk!
  • Even napraten en dan hop weer naar huis.
  • Cliché blog schrijven 😀

Voor mijn verjaardag heb ik heerlijke (melk!)chocola gekregen. Waar zo’n blog toch wel niet goed voor is :-). Ondanks dat ik me altijd voorneem om maar heel af en toe een stukje te pakken, lukt dat vaker niet dan wel. Om mezelf een beetje in te houden, besluit ik het laatste stukje chocola niet direct op te eten. Nee, ik ga eerst even douchen. En na het douchen ben ik het stukje chocola dan vast vergeten.

Na tien minuten sta ik voor de voorraadkast. Uiteraard. Ik pak de reep, wil het stukje pakken en laat hem keihard op de grond vallen. Shit. Tot overmaat van ramp (drama, I know) komt er een kat aangerend die er bovenop gaat staan. Terwijl zijn vorige bestemming de kattenbak was. Uhl.

Ik hoop dat dit de laatste keer wordt dat ik een stukje melkchocola weg moet gooien. ZONDE!