Never dull photos #25

Zo, dat was lang geleden! De hoogste tijd voor een nieuwe serie.

We hebben onze glas in lood deur laten verstevigen, dus ik zat achterin de kar om hem goed vast te houden! Zeer comfortabel.
Een ander autoritje: nu met een mega plank naast m’n hoofd, haha.
Rover helpt regelmatig met het opmaken van het bed.

Ik in bad, Dirk in bad. Dit was mijn perspectief vanuit de bath bucket, hahaha.


Op een kleedje kijken naar de zonsondergang met Laura, Daan en Thomas!
weer een kleine make-over gegeven. Dit was voor…
… en dit is na!

Wc-bril?!

Sinds afgelopen weekend ligt er een zonnebril in de badkamer. Niet omdat ik dat per se wilde hoor, maar het is een beetje zo gelopen.

Ik was mijn beste Ray al een tijdje kwijt. Geeft verder niks: ik heb nog een prima reserve-exemplaar en met de huidige weersomstandigheden heb je hem ook niet dagelijks meer nodig. Toch hield het me op de achtergrond wel bezig dat ik mijn trouwe zonnebril al een tijdje niet meer gezien had.

Afgelopen zaterdag besloot ik spontaan (ok, het stond al een week of drie op mijn to do lijst) om mijn werkkamer even op te ruimen. Decoratiespulletjes weer een beetje anders en alle toetsen weer netjes in de kast. Op een gegeven moment keek ik met een schuine blik naar een mandje. Wat zou daar in zitten?

Ik kieperde hem om en vond daar een paar (‘nog op de juiste plek te leggen’) spulletjes, waaronder mijn zonnebril! Hij was wat stoffig en plakkerig (oeps, dat kwam denk ik door de losse smintjes die nog in mijn tas hadden gezeten) en vandaar dat ik hem meenam naar de badkamer. Onder de kraan en even uit laten lekken.

De volgende ochtend, zondag, was hij zwaar uitgelekt en zette ik hem dankbaar op mijn hoofd tijdens het plassen. Het was nog erg vroeg en die wijntjes van gisteravond zorgden ervoor dat ik het felle badkamerlicht het liefst nog even wilde vermijden.

Mijn advies is dan ook: betrek voortaan standaard een zonnebril bij uw badkamerinboedel. Handig voor zon- (haha) en feestdagen!

Stijlvol door de regen

Dit weekend heb ik een nieuwe regenjas gekocht bij de Lidl. De regenjas die ik al heb heeft geen capuchon, super praktisch haha.

In de winkel ligt de jas zonder verpakking in het schap. Omdat het kaartje er wel nog aanzit, is dat verder niet zo’n probleem. De caissière vertelt me dat ik hem nog mag ruilen als ik het kaartje eraan laat zitten. Top! Dat lijkt me overigens niet nodig, omdat ik de jas even stiekem heb gepast. Even later blijkt op de bon dat ik een mannenjas heb gekocht. Nou ja, hij zit tenminste ruim genoeg!

Vandaag is een vriendin langsgekomen en we gaan samen met Laura een rondje lopen in het bos. Aangezien het volgens Thomas pijpenstelen gaat regenen, trek ik uiteraard m’n nieuwe jas aan. Ook doe ik mijn nog ongedragen regenlaarzen aan. Kom maar op met die regen!

We hebben met Laura bij het bos afgesproken. Wanneer ik de auto heb geparkeerd en uitstap, zie ik Laura al verderop staan. Ze ziet ons en begint keihard te lachen. “Wat heb jij nou aan?!” Nou zeg, ik was er juist zo blij mee. Dan ziet ze m’n laarzen en barst nog harder in lachen uit. Tsss, en ik maar denken dat ik stijlvol de regenbuien ga trotseren.

Het heeft uiteraard niet geregend.

Geëscaleerde cravings, kattenhuishouden en lol met Assepoester – 10 mini-anekdotes

1 – Ik had zin in wat lekkers. Een half uur later laadden we twee chocoladerepen, een Frans kaasje en tompoezen uit onze boodschappentas. #thisescalatedquickly #moetkunnen (Laura)

2 – “Dit gerecht ziet er niet zo elegant uit.” Menn, ik mocht willen dat mijn gerechten er zo uit zien. #MasterChef (Dorinde)

3 – Ik voel me als herboren. #opdefiets #stuuromhoog #nietmeerkromzitten #tochgingikmetdeauto (Dorinde)

4 – Assepoester zou zich kapot lachen. #avondklok #voordekatten #zevenuur (Dorinde)

5 – Sinds we de reclames niet meer door kunnen spoelen omdat we niet meer kunnen opnemen, heb ik wel opvallend veel vaker trek in iets lekkers. #reclame #chocolaoveral (Dorinde)

6 – Wanneer ik de robotstofzuiger/dweil z’n ding laat doen, zorg ik er eerst voor dat het huis er ‘klaar’ voor is. Bijzettafels omhoog, kleed oprollen en de stoelen op tafel. De katten vinden het prachtig en slapen het liefst op de stoel, op tafel. #royals (Laura)

7 – Kat is doorweekt en wil NU op schoot. Mama zwicht dus maar en heeft nu een natte broek. #gottalovethecats (Laura)

8 – Ik wring me in bochten, laat mijn benen slapen en krijg kramp, zolang de kat maar lekker zit. #opschoot #gezellig #evendoorbijten #opdreefmetkattentweets #sorry (Laura)

9 – Van die leerlingen die tijdens Frans met hun rekenmachine spelen. En ik maar roepen dat ze hun telefoon weg moeten doen. “Dit is een rekenmachine, mevrouw.” Wijsneusje. Doe die ook eens weg joh! Dor zal als wiskundedocent wel trots zijn. Doe mij maar een woordenboek ;). (Laura)

10 – Een speurtocht door het huis die regelmatig resulteert in het schudden met kattensnoepjes. #zoektocht #naardekatten #verstopt #kunnensnoepjesnietweerstaan (Dorinde)

L’imagination des élèves

In de bovenbouw geven we de leerlingen regelmatig een schrijfopdracht. Zo had een klas nu de opdracht om een wijk in Parijs te presenteren. In hun groepje verdeelden ze onderling een aspect van ‘hun wijk’, waar ze dan vervolgens een leuk stukje over zouden schrijven.

Een meisje besloot om de Moulin Rouge te beschrijven. Ze vroeg aan mij of ze de opdracht een klein beetje mocht aanpassen, het leek haar leuk om vanuit het perspectief van een werknemer te schrijven. “Tuurlijk, maak het lekker creatief!” Nou, dat heeft ze gedaan. Onderstaand stuk heb ik voor jullie vertaald ;).

Lief dagboek,

Vandaag was een interessante dag op het werk. Ik voel me steeds meer op mijn gemak bij de Moulin Rouge. In het begin dacht ik nog dat het bizar was, maar dat vind ik nu niet meer.

Er is laatst wel iets gek gebeurd, waardoor ik nu erg last heb van mijn knieën. De baas vond het wel een goed idee om taarten aan het decor toe te voegen. Wij mochten vervolgens uit de taarten springen. Het probleem was alleen dat mijn taart dus even groot was als ik. Het glazuur van de taart gleed eraf, waardoor het erg glad werd op de vloer. Alle meiden zijn massaal gevallen, de één na de ander: het was een catastrofe! Ik heb me nog nooit zo gegeneerd. Die avond lachte het publiek extra hard en uiteindelijk is de Moulin Rouge maar iets eerder dichtgegaan. De baas heeft beloofd dat het de volgende keer een wat sjiekere show zou worden. Ik vind de nieuwe gordijnen wel erg mooi!

Ik ga nu slapen, welterusten dagboek!

Dit stukje las ik na een paar teksten vol museumbeschrijvingen. Ook erg interessant natuurlijk, maar je begrijpt dat ik hier wel even extra moest glimlachen! 🙂