Op Twitter kun je met weinig woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Hahaha, ze letten dus allemaal wel goed op bij schrijfvaardigheid Frans. 😉 Ik zei twee weken geleden: “als je er nog iets extra’s aan toevoegt, kun je wat bonuspunten scoren. Bijvoorbeeld dat Titanic je favoriete film is ofzo.” Ik ga denk ik een filmavondje organiseren. (Laura)

2. En ze vinden wandelen in de bergen met hun ouders ook allemaal stom. Goh, toevallig hahahaha. #Hardopdenkenhelptwel #Teacherlife #Goedbezigjongens #Papmamikvondhetwelleukvroegerhoor (Laura)

3. Een stapel van zo’n 30 losse blaadjes een meter verder op het kastje gooien. Zo van dat lukt wel. #Helevloerbezaaid #bedtijd #slimpie (Laura)

4. Tip: ga een pizza niet snoozen. #lekkerkrokant (Laura)

5. Haha, Darcy ligt op bed en was z’n pootje aan het wassen toen ik binnenkwam. Hij staakte direct zijn proces en bleef mij met bungelende tong en omhooggehouden pootje aankijken. #zietergoeduitschat #kat (Laura)

6. “Er zit toch een gek smaakje aan hoor.” Twijfelend kijk ik naar mijn versgezette gember thee. Ineene valt het kwartje: ik heb de gember op de snijplank gesneden waar ik ook knoflook op heb gesneden. Mmmmmmm. (Laura)

7. Gelukkig is het niet onze eerste nacht samen. #airbnb #wcindeslaapkamer #weleenlekkerbed (Dorinde)

8. Zou dat hier wel normaal zijn? #Belgie #onverhardeweg #navigatiestuurtonszo #tochmaarevenkeren (Dorinde)

9. Wanneer we geparkeerd zijn, komen we erachter dat we hemelsbreed maar 600m verder van onze vorige parkeerspot staan. #tochachtminutenvoorgereden #rondjevandezaak (Dorinde)

10. Hartje tekenen is een beetje mislukt. #grotezwartevlek #namenophoutenhartje #bruiloft #hetisgoedbedoeld (Dorinde)

Abnormaal weinig inspiratie

Bizar hoe je dan niets kunt bedenken

Cool, inmiddels ben ik toch met een blog bezig

Dan maar zo, toch?

Eens in de zoveel tijd komt dat helaas voor

Ff niets bijzonders te vertellen

Gaat morgen wel weer anders…

Hoewel…….

Ik heb jullie nog niet verteld…

Joepiedepoepie

K heb best wel een leuk nieuwtje!

Leuk om misschien op zo’n manier te delen

Met jullie allemaal,

Niet met mezelf dus

O wat ben ik er blij mee!

P, met deze letter begint het woord!

(Quelle information fantastique)

R, de tweede letter!

Stiekem toch wel erg blij mee!

T, deze letter zit ook in het woord 😉

Uittypen die handel, ik ben bijna bij de Z!

Vlieg er zo doorheen, dat alfabet

Weet je al waar ik heen wil?

Xxx

Yoepieeee, ik heb toch

Zulk leuk nieuws: promotieeeee!

Wanneer ik onder de douche sta, hoor ik ineens een gek bonkend geluid. Het stopt even, maar daarna begint het opnieuw. Huh. Het is 21:15, best een gek tijdstip voor de buren om nog te gaan klussen.

Als ik onder de douche vandaan stap en me afgedroogd heb, roep ik Thomas. Ik krijg geen reactie. Wel gaat het gebonk weer verder. Het valt me op dat het geluid een stuk harder is nu ik onder de douche vandaan ben gekomen. En dat het geluid ook een stuk dichterbij klinkt dan ik dacht. Ik besluit op onderzoek te gaan.

Erg lang hoef ik niet te zoeken. In de slaapkamer tref ik Thomas aan, hard aan het werk met jumping jacks en burpies. Haha! Goed bezig hoor. Wel een beetje meer doorveren ;-).

(Ongeveer vijf jaar geleden)

“Heb je die mail gezien, zullen we meedoen aan het onderzoek?” Een vriendin en ik studeren samen op de Vrije Universiteit in Amsterdam en we vinden het leuk om af en toe een centje bij te verdienen door mee te doen aan een onderzoek. Bovendien zijn het vaak ook leuke onderzoekjes die weer inspirerend kunnen zijn!

Van tevoren weten we nog niet zo goed waar we voor hebben ingetekend, dus dat maakt het leuk en mysterieus. Voor het onderzoek gaan we tegelijk een kamertje binnen. Daar staat een computer klaar waarop het onderzoek zo zal gaan starten. Ik ben benieuwd!

Ik vul mijn gegevens in, klik door de introductie en dan kan het beginnen.

Er verschijnt een scherm met daarop een overzicht met allemaal (getekende) spoorlijnen. Op deze spoorlijnen zijn zowel treinen als spoorwegseinen te zien die rood, oranje of groen gekleurd zijn. Het is de bedoeling dat ik treinen zo efficiënt en snel mogelijk van punt A naar B leid. Wel krijg ik steeds te horen: “het maakt niet uit wanneer het misgaat. Mocht je een sein per ongeluk op groen hebben staan, waardoor er twee treinen met elkaar in botsing komen… kan gebeuren. Het is maar een onderzoek. Doe echter wel je best!” Ik ga er eens goed voor zitten. Wat een leuk spelletje dit! Ik ben bezig met mijn eerste trein en zet een paar andere treinen op rood. Is dat handig? Hmmm, misschien niet zo efficiënt wanneer er treinen moeten wachten. Nou ja, ik ben toch even aan het oefenen. En weer die mededeling: “fouten maken mag, niets aan de hand!” Grappig dit zeg. Oh, deze trein gaat goed!! Ineens begint er links in mijn scherm iets te knipperen: een trein dreigt te botsen. Giechelig zet ik gauw het licht op rood. Hoe ga ik dit oplossen? Na een tijdje begin ik er handig in te worden. Het gaat heus niet altijd goed, maar het gaat vrij aardig. Een leuk onderzoek!

Wanneer het klaar is, ga ik naar buiten en word ik opgewacht door een van de onderzoekers. Ze stelt me een paar vragen over het onderzoek en enthousiast vertel ik mijn belevenissen. “Echt leuk!”

Wanneer mijn vriendin na haar onderzoek naar buiten komt, zie ik dat haar wangen rood gekleurd zijn. Ik lach en kijk haar blij aan. Zij heeft zich vast ook goed ingespannen!

Nadat ook mijn vriendin bij de onderzoeker haar bevindingen heeft gedeeld, is het voor ons tijd om bij te praten. Al snel blijkt dat we elkaar niet helemaal goed begrijpen. “Vond je het LEUK? Ik zat echt te stressen!” Ik: “Stress? Nee joh! Het ging inderdaad lang niet altijd goed, maar dat geeft toch niet?” – “Nou, ik vond dat juist wel heel erg hoor, het leek alleen maar slechter te gaan.”

Op een gegeven moment kijkt ze me met een schuin hoofd aan: “Vertel eens precies hoe de instructies bij jouw onderzoek waren?” Ik, verbaasd: “Nou, dat ik zo goed mogelijk mijn best moest doen, maar dat het niet uitmaakt wanneer ik een foutje maak.” Ze begint te lachen. “Aha, vandaar dat jij er zo ontspannen bij zat! Ik kreeg juist allemaal alarmerende waarschuwingen dat ik ECHT GEEN FOUTEN MOCHT MAKEN en dat ik met iets heel belangrijks bezig was. Dat het om echte treinen gaat en dat je hier HEEL SERIEUS MEE AAN DE GANG MOET. Ik heb een kwartier staan zweten en ik ben totaal niet ontspannen, hahaha.”

You gotta love science.

Sinds een paar jaar is mijn garderobe flink uitgebreid, vooral met jurkjes. Ken je dat, dat je eigenlijk leeft vanuit je wasmand? Elke keer als de jurkjes gewassen zijn, trek ik ze weer aan. Genoeg voor de hele week! Toch is het wel leuk om te variëren en om af en toe géén jurk aan te hebben. Het probleem is alleen dat ik niet zo veel goede broeken heb. Of nou ja, ééntje dan. Maar daar zit een mega penvlek op.

Ik bedacht daarvoor een oplossing: HG ballpoint verwijderaar. Ik kocht het flesje in februari en tot op de dag van vandaag heb ik het nog niet gebruikt. Geef me eens ongelijk: je moet het spul erop doen én tien minuten wachten. Veel te veel werk. Dus mijn geliefde broek ligt al die tijd boven. Tot vanmiddag. Ik besluit om het roer om te gooien en loop naar boven. Ik pak mijn broek, pak het flesje en lees nog eens goed wat er op het flesje staat. “Probeer de vlek van te voren zo goed mogelijk te verwijderen.” Het enige dat ik heb gedaan is mijn broek boven leggen. Hmm, misschien moet ik hem eerst in de was doen. Tevreden met mijn beslissing loop ik naar de wasmachine, stop mijn broek erin en doe een korte was.

Na een uur is mijn broek klaar en leg ik hem buiten in het zonnetje. Het flesje HG gaat weer de kast in: de broek is schoon. Twee lange maanden heb ik mezelf voorgehouden om mijn broek te regelen. Een paar keer heb ik met de broek in mijn handen gestaan, waarna ik hem toch weer weg heb gelegd. Kon ik geen teiltje vinden. Bleek er toch een jurkje schoon te zijn. 

Vandaag had ik hem aan hoor! De leerlingen moesten met potlood schrijven.