Naamgenoten

De middelbare school waar ik op heb gezeten heet het ‘Bonhoeffer college’. Deze school staat in een dorp vlakbij, maar staat toevallig ook in Enschede. Dietrich Bonhoeffer was kennelijk belangrijk genoeg om meerdere scholen op zijn naam te krijgen ;-). Ik weet nog dat ik me vroeger regelmatig vergiste bij het intypen van de website van mijn school. “Oh nee, dat is de school die in Enschede staat.”

Vrienden van Thomas hebben een kindje gekregen en die wonen in Enschede. (Best een eindje rijden dus!). Drie keer raden waar we langsreden toen we op kraamvisite gingen, haha. Op hun bruiloft na was ik verder nog nooit in Enschede geweest, dus ik vond het wel heel grappig dat ik toch al iets herkende in de stad. Later bleek ook nog dat de vriendin bij wie we langsgingen óók op het Bonhoeffer heeft gezeten, maar dan dus in Enschede. Toevallig!

Opscheppers, overdrijvers en bange poeperds – 10 mini anekdotes

1 – Zijn wij de enigen bij wie de scheurkalender standaard 3 weken achterloopt? #zoveelwerk #alleenjanuariluktsynchroon (Dorinde)

2 – De katten gaan ‘s avonds graag naar buiten om vervolgens uren weg te blijven. Vinden we ongezellig, dus we hebben een avondklok. Als we thuiskomen in de avond is dat een uitdaging, want ze zitten vaak bij de voordeur. De oplossing? Aanbellen! Vinden ze doodeng, haha. (Dorinde)

3 – “Dit is echt vreeeeeeselijk” aldus een leerling. Nou nou, overdrijven is ook een vak. #wiskundeles #statistiekopdracht (Dorinde)

4 – Ik heb nooit zin om te douchen en vervolgens heb ik weer geen zin om uit de douche te stappen. Hetzelfde verhaal geldt voor slapen. Wie herkent dit?! #firstworldproblems (Dorinde)

5 – Vroeger was het altijd leuk om op te scheppen over cijfers. “Wat heb jij?!” – oh ik heb een 9. Nu doe ik eigenlijk precies hetzelfde. “Ben je op de fiets vandaag?” – oh ik wel. #hatelijkeigenlijkhaha #opschepper (Dorinde)

6 – Tijdens de ouderavond vroeg ik ouders waar ze trots op zijn bij hun zoon/dochter. Mooi om dan direct iets in hun ogen te zien twinkelen! Ik heb bij thuiskomst de trend voortgezet en mijn katten een compliment gegeven. #Kattenmoeder (Laura)

7 – Afgelopen weekend hebben wij een nieuwe bank uitgezocht. Ik heb vervolgens een plaatje van een niet zo mooie bank (understatement) doorgestuurd met de mededeling dat wij nu de trotse nieuwe eigenaars worden. Leuk om die voorzichtige reacties te zien, hahaha. #geintje (Laura)

8 – Ik vroeg de leerlingen vanmiddag traditiegetrouw om een mop onder hun toets te schrijven als ze tijd over zouden hebben. Je herkent dan meteen de moppentappers die een enorme grijns krijgen en verwoed hun vingers blauw schrijven aan enórm lange grappen, haha. #teacherlife (Laura)

9 – James zit al vijf minuten met zn mond half open. Ik moet ervan gapen. Hij moet overduidelijk ook, maar is volgens mij keihard een wedstrijdje met mij aan het doen. #kattenspelletje #hijwint (Laura)

10 – Heerlijk wanneer je je man zo goed kent dat je aan zijn intonatie van het woord ‘nee’ direct doorhebt dat er nog wél chips is. #yes #nicetryhoney (Laura)

“Schat, ik heb wat leuks op Marktplaats gezien…” – Nachtje Groningen

Sinds we onze tuin verbouwd hebben, zoeken we zo af en toe naar wat leuke accessoires voor de aankleding. Inmiddels hebben we wat hangplantjes, Eftelinglampjes en een schattige ‘regenton’. De beplanting is nog niet helemaal af, maar dat komt op z’n tijd wel!

Op marktplaats heb ik een leuk oud karrewiel gezien en Daan is ook enthousiast. We bekijken waar we het wiel kunnen ophalen en schrikken een beetje van de locatie. Een dorpje bij Groningen, zo’n 2.5 uur rijden. Oei, dat is wel een flinke trip voor zo’n wiel, haha!

We besluiten om er gezellig een hotelnachtje aan vast te plakken en op vrijdag vertrekken we naar Groningen. Het wordt ons eerste hotelnachtje sinds Corona en ik ben best benieuwd hoe dit allemaal geregeld is.

Vroeg in de avond arriveren we bij Van der Valk en we besluiten om eerst een drankje in de bar te drinken. Alles is ruim opgezet en die avond gaat het in het restaurant ook prima! Het is vooral het ontbijtbuffet wat een interessant tafereel oplevert.. 😉

We mogen zelf – na de handen gedesinfecteerd te hebben – ons ontbijt opscheppen zoals we dat bij het buffet gewend zijn. Goed uitkiezen wat je wilt eten en dan na afloop nog even goed de handen desinfecteren.

Met een redelijke berg eten (ik) (want ja, je mag maar één keer hahaha) zoeken we een tafeltje uit. Om ons heen zijn mensen al aan het eten en er hangt een prima sfeertje. Na zo’n vijf minuten staan onze ‘buren’ op. Ze lopen weg en hun dienblad wordt opgehaald. Vanaf dit punt was ik mij aan het concentreren op mijn suikerbrood, mijn croissantje en mijn gekookte ei.

Een medewerkster van het hotel loopt langs en vraagt of één van ons (meerdere tafels) heeft gezien of de mensen van de lege tafel definitief weg zijn. We denken allemaal van wel, ik was er eigenlijk vrij zeker van. Zei ik dus ook.

De medewerkster maakt de tafel keurig schoon en nadat ze net is weggelopen, komt er een ander stel aangelopen. De vrouw trekt een gezicht en kijkt hoogst verontwaardigd. “Waar zijn onze spullen nou? Ik had mijn bestek al neergelegd!” Ze zet haar bord neer en kijkt ontzettend ontevreden, alsof haar heel veel onrecht is aangedaan. Met de handen in de lucht geeft ze aan: wat is hier voor oerstoms gebeurd?

Ik (vrij empathisch op z’n tijd) voel me direct wat ongemakkelijk en leg haar uit dat ik echt dacht dat de tafel opgeruimd kon worden. Ik had oprecht gemist dat er inmiddels alweer een nieuw stel was gearriveerd en daar vast hun bestek had neergelegd. De vrouw kijkt weinig begripvol en blijft haar schouders maar hoofdschuddend ophalen.

Ik staar naar mijn croissantkruimels, in de hoop dat zij me kunnen verklaren wat er zich zojuist voor mysterieuze scène heeft afgespeeld, maar ze blijven roerloos liggen. De vrouw haalt ondertussen maar nieuw bestek en komt onderweg de medewerkster tegen. Ze wijst druk gebarend naar haar tafel, het zit haar maar niet lekker.

Inmiddels heb ik oogcontact gehad met een vrouw van een andere tafel en ze knipoogt naar me. Tja, hoe erg kun je een scène schoppen voor een schone tafel ;).

Nou ja, elk nadeel hep se voordeel: mijn blog is weer gecreëerd en die middag ben ik ook erg blij met onze eigen scène, wanneer we met ons nieuwe (honderd jaar oude!) karrewiel weer vrolijk naar huis rijden ;).

De beller is niet altijd sneller

Op de een of andere manier is het geluid van mijn telefoon niet zo goed meer als ik bel. Dat zorgt soms voor nogal wazige gesprekken.

“Hai Dorinde, binnenkort moet je piano weer gestemd worden. Kan het op donderdag 1 oktober?” Ik kan het voorstel niet verstaan. “Wanneer zou dat uitkomen?” De pianostemmer vraagt nogmaals voor de donderdag. “Helaas, dat kan niet. Kun je een keer op een maandag?” Een lange stilte. “Maandag over een paar weken zou kunnen.” Ik geef aan dat ik dan ook kan. Hele lange stilte. Maar echt heel lang. “Eh, lukt 10 uur inderdaad voor jou?” -Oh sorry. 

Het lukt uiteindelijk elke keer weer, maar echt lekker efficiënt is het niet haha. Mocht je me binnenkort aan de telefoon hebben, sorry alvast ;-). Of ik zet je op de luidspreker, dat werkt ook, haha. 

Dagje Efteling!

Traditiegetrouw maken we altijd een selfie in Carnaval Festival, haha.

Gisteren (maandag) zijn Daan en ik een dagje naar de Efteling geweest! Maandag is mijn vrije dag en Daan heeft er een dag voor vrijgenomen. We hebben speciaal gewacht tot de scholen in alle regio’s zouden beginnen, zodat het relatief rustig zou zijn. Was een goede keuze! 😉

‘s Ochtends zijn we er al vroeg: we hebben het tijdslot 09:15 tot 10:00 gereserveerd. Bij aankomst kunnen we op één van de eerste rijen parkeren en sluiten we aan in de wachtrij voor de ingang. We zien direct dat de Efteling goed haar (?) best heeft gedaan om de afstand te waarborgen: overal ligt rood/wit-tape, waarbij wij allemaal in de witte vlakken moeten blijven. Bij de ingang gaat het helaas een beetje mis en zien we redelijk wat mensen halverwege aansluiten in plaats van achteraan. In het park gaat het verder gelukkig goed!

Met de heerlijke muziek, gezellige aankleding en leuke attracties is dit zeker mijn favoriete attractiepark. Inmiddels heb ik dit volgens mij al in veel blogs laten weten, haha. Ik blog vandaag over een paar momentjes van deze dag.

Koninklijk toiletbezoek

We skipten de massa en besloten om pas naar het toilet verderop in het park te gaan. Helemaal leeg en nog super schoon. In het midden van de rij witte deuren zag ik een gouden kroon op een wc-deur. Ik besloot voor deze te gaan en trof een gouden wcpot aan, haha. Op de deur hing het volgende gedichtje: “Teneinde onze Vorst te eren verzoeken wij u vriendelijk Royaal te toiletteren“. Hihi, ik had dit nog nooit gezien. Ik vergat een foto te maken helaas!

Echooo in de wachtrij

We beginnen bij de Droomvlucht en we zijn er alleen! Een vriendin tipte mij al op een tactische looproute (niet beginnen bij de Baron of Fata Morgana zoals iedereen – maar eerst richting Droomvlucht!). Hier op de foto zie je mooi hoe ze de spatschermen en het rood/witte lint hebben geregeld.

Joris en de Draak

Op de app zien we die ochtend dat de Joris en de Draak tijdelijk gesloten is. Daan baalt een beetje, dit vindt hij een leuke achtbaan! Wanneer we er op een gegeven moment langslopen, zien we 4 mannen druk aan het timmeren, boren en zagen op de rails. “Mocht hij straks weer opengaan, laten we dan niet als eerst…” Uiteindelijk is de achtbaan helemaal niet meer opengegaan.

Nieuwe attractie

Max & Moritz, een gezellige familieachtbaan. Inclusief scheetkussenorgel, een glimlach gegarandeerd ;).

Natte billen

In de wachtrij bij Symbolica hoor ik de mensen achter ons in de rij over ons fluisteren. “Zij zijn ook net in de Piranha (de wildwaterbaan) geweest.” Niet te missen, onze natte spijkerbroeken, haha. Daan werd het ergst geraakt, hihi.

Zweethandjes

Of dit echt een hoogtepunt was, weet ik niet (op de Pagode na, zeker!), maar we zijn ook weer in de Baron geweest. Precies op het moment dat ons karretje begint te rijden, schieten allemaal nieuwsberichten met attractie-ongelukken door mijn hoofd. Pfff, instant zweethandjes. Herkent iemand dit? Hahaha.

Achter de schermen!

Om de wachtrijen goed te organiseren, zijn er rondom de attracties soms originele keuzes gemaakt. Zo hebben we backstage bij de Vliegende Hollander (onze favoriete attractie) kunnen kijken en konden we helemaal langs het ‘huis’ lopen. Lekker sfeertje, zeker met het bekende deuntje op de achtergrond!

Het was een heerlijke dag! Een heel fijn begin van een nieuwe week :).