Het licht zien

“Tot zo!” Decadent als we zijn rijden we met drie auto’s achter elkaar aan. Daan en Laura voorop, ik in het midden en een vriendin van ons als laatste. Verder rijdt er helemaal niemand op de weg. Normaal gesproken zouden we natuurlijk wel carpoolen, maar het komt toevallig net zo uit.

Ik herinner me van een tijdje geleden dat Laura ook zo voor me reed. Als grap deed ze toen haar knipperlicht naar links aan, terwijl ze naar rechts moest. Aangezien er nu niemand op straat is die in de war kan raken en het toch donker is, besluit ik om dat nog eens te doen.

Daan doet zijn knipperlicht naar links aan en rijdt vervolgens naar links. De vriendin in de laatste auto rijdt een heel stuk achter me, dus ik besluit om het grapje dan maar naar Laura en Daan te maken. Ook ik rijd naar links, maar mijn knipperlicht staat op rechts. Haha. Kinderachtig hè ;-). We parkeren en wachten op de vriendin. Na een paar minuten begin ik me toch een klein beetje schuldig te voelen. Zou ze dan toch m’n lichtje gezien hebben en erin getrapt zijn?

“Dor, waarom deed je dat knipperlicht nou naar rechts? Ik was helemaal in de war.” Haha, oeps. Mijn grapje was voor Laura en Daan bedoeld, maar die hadden het helemaal niet gezien. Volgende keer houd ik me weer netjes aan de communicatieregels :-).

Het goede doel (ingezonden #17)

Zoals gebruikelijk is wordt ook ditmaal de laatste dag van onze groepsrondreis een envelop rondgestuurd in de bus, opdat de chauffeur alias gids met een flinke fooi naar huis kan. 

Hij bedankt het gezelschap hartelijk en vertelt dat hij het geld aan een goed doel gaat besteden. Want, zegt hij, ik woon in een dorp in De Peel en daar is een poos geleden een aardbeving geweest, waarbij een van de twee kerken zwaar beschadigd is. Het restaureren kost veel geld, er zijn inzamelingsacties gaande. 

Dus stap ik het café tegenover de kerk in en —hij wijst naar de envelop die op zijn aanzienlijke buik rust— bestel flink wat bier en ga gezellig zitten toekijken hoe men de kerk aan het opknappen is…met dank voor jullie bijdrage! Proost! (kijkt innig tevreden naar zijn buik)

Deze blog is ingezonden door oma, dankjewel! 😀

Heb je zelf ook leuke anekdote om te delen op de zaterdag? Neem contact met ons op of stuur een mail naar info@neverdullmoments.nl. Vinden we leuk!

kattentampons, kerstboomfaal en zielige toeristen – 10 mini-anekdotes

1 – Ik hou echt heel veel van je hoor. Maar kun je het misschien héél even uitstellen tot na mijn ontbijt? Dank. #erleeftereenzichuitopdekattenbak (Dorinde)

2 – Een van mijn meest gegoogelde termen is misschien wel: ewrt, om te checken of dit klopt. En dan kom ik er steeds weer achter dat het erwt moet zijn. Ik vind dit zo’n onlogisch woord, is it just me? 😉 (Laura)

3 – Katten die alleen een man als ‘baasje’ hebben missen echt wat in hun leven. #tampon #apporteren #bestespeeltjeooit #tip (Dorinde)

4 – Ah, we hadden ‘m ook gewoon aan het eind van de straat kunnen leggen. #neteenkmgesjouwdmetdieboom #kerstboomverbranding #wordenblijkbaarookopgehaald (Dorinde)

5 – Ik ben met mijn vriend in een bosrestaurant en ik heb zojuist een groene ijsthee besteld. Er zit een citroentje in en fanatiek begin ik te stampen. Na een paar seconden knijp ik mijn oog dicht, er is zojuist een beetje citroensap in mijn oog gekomen. Wow, hoe dan? (Laura)

6 – Toeristjes pesten: een wegwijzerpaal scheef neerzetten, zodat ze de verkeerde kant op lopen. Wij waren die toeristjes, hahaha. #meneerwezijndewegkwjjt #hellup (Laura)

7 – Zo’n mandarijn die je dan net te laat terugvindt in je werktas. #iew #kerstvakantiegeweest (Dorinde)

8 – ‪“These lines are parall, para eh, parall. Parallel. Hmm” #hoespreekjedatingodsnaamuit #lesgeveninhetengels #evenoefenenvolgendekeer (Dorinde)‬

9 – Dor en ik zitten nu allebei als bijrijder in een andere auto en appen over het liedje dat we nu toevallig op dezelfde radiozender luisteren. (Superstar van Jamelia). “Ik ken dit couplet niet.”, “Refrein, daar gaan we.” “Ee jo ee ee jooo”, “Tss, ze hebben het ingekort!” (Laura)

10 – De maand voor de bruiloft, de maand waar ik het al een jaar over heb. “Dan even rustig aan doen voor de jurk.” Ineens staan er vet veel MacDonaldsen langs de snelweg. #gaweg (Laura)

Wedding gone wrong

Misschien ligt het aan onze grondige detailbespreking van afgelopen dinsdag of misschien ben ik geïnspireerd door het programma ‘Married at first sight’ dat we daarna nog keken. Ik werd gisteren in elk geval erg onrustig wakker ;).

Tegen Daan zei ik later: “ik heb zo raar gedroomd over onze bruiloft. Het ging helemaal mis!” Daan schoot direct in de lach: “bij mij ook!”

De droom van Daan was zo onsamenhangend dat hij het helaas direct weer vergeten is.

Mijn droom weet ik nog wel vrij nauwkeurig!

We hadden een bruiloft verspreid over twee dagen (OMG), met op elke dag een ander gezelschap. Ik wist niet zo goed meer wie we allemaal hadden uitgenodigd en het was een drama met het diner. “WIE HAD ER PASTA?!” brulde het personeel uiteindelijk maar. Ik voelde me zo onhandig…

Aan het eind van de eerste dag liep ik geschrokken naar Daan toe: “was de fotograaf er vandaag niet?!” Daan haalde z’n schouders op. “Vast wel toch?” Even later zagen we de fotograaf (een andere, huh??) met een klein cameraatje in de hoek chillen. “Ik ben er net, ik heb best wel wat geinige foto’s gemaakt hoor! Jullie staan er ook soms wel op. De rest doe ik morgen.”

Op dag twee kende ik bijna niemand en stelde ik mezelf voor als de bruid. Daarna besloot ik om met Dorinde een boswandeling te gaan maken en uiteindelijk ook nog even te gaan paardrijden. Bij het feest sloot ik die avond weer aan, maar niemand leek gemerkt te hebben dat ik weg was. Heeel bijzonder, hahaha.

Focus!

Boeken lezen is heel fijn, maar toch doe ik het te weinig. Wel luister ik regelmatig boeken via een luisterboekenapp. Het fijne daarvan is dat je dat kunt doen tijdens bijvoorbeeld het opruimen, het koken, de was en op de fiets. Ook zet ik mijn boek regelmatig aan nadat ik de douche uitstap. Als je dat tijdens al die kleine momenten doet, schiet het lekker op :-).

Op het moment ben ik een boek aan het lezen die gaat over ‘genieten van kleine dingen’ en het stilstaan bij momenten. Maar dan op een niet zo zweverige manier, haha. De volgende zinnen klinken uit mijn telefoon: “Het gaat eigenlijk alleen maar om dit moment, want dit is het enige wat nu is. Focus je erop en geniet ervan.” Ik bekijk wat ik op dat moment aan het doen ben en schiet in de lach: ik heb zojuist mijn onderbroek binnenstebuiten aangetrokken.