Vive la grève

Op mijn werk heb ik het vakantiegevoel flink te pakken. In Frankrijk is er een staking aan de gang, wat inhoudt dat de klassen zo’n beetje gehalveerd zijn. We hebben een flink aantal busreizende leerlingen die vandaag niet naar het lycée kunnen komen: de buschauffeurs in Duinkerke zijn vandaag niet aan het werk.

Die ochtend was ik in eerste instantie vergeten dat de staking vandaag was. Ik heb geen bus gezien, maar dat is mij niet direct opgevallen. Aan de fietsenstalling merkte ik vanmorgen uiteraard ook nog niets bijzonders, maar toen ik de school binnenliep vielen mij direct twee dingen op.

Ten eerste dacht ik: wat veel lege bankjes in het atrium! Ten tweede: wat een bijzonder opgewekte docenten. Het trompettergeluid in de gang, de demonstranten en de vlaggen op straat hebben mij vandaag echt weer een nieuw stukje Frankrijk laten zien.

Fietstocht in de Veluwe

(2010) Het is juni en mijn vriend en ik zijn een weekendje weg in Hoenderloo, een prachtige plek in de Veluwe. We hebben zin om de omgeving te verkennen en we lopen richting de receptie om twee fietsen te huren. Ondanks onze jonge leeftijd voel ik me op dat moment een oud, getrouwd stel: samen fietsen huren om een tochtje te maken.

Bekijk bericht

Joehoe tante!

(2004) Samen met mijn moeder, mijn zus en mijn tante ben ik in Londen. Het is voor mijn zus en mij de eerste vliegervaring. We zijn dan ook super enthousiast en vrolijk als we door de indrukwekkende stad lopen. Ons humeur wordt alleen maar beter als ze ons waarschuwen dat we onze tante niet te hard bij haar voornaam moeten noemen. We giechelen wat af als we leren dat haar voornaam in het Engels het mannelijk geslachtsorgaan betekent. Je begrijpt dat we ineens op goed volume honderden prangende vragen aan onze tante moesten stellen!

I must be Dutch

Ik ben op weg naar Alkmaar om met mijn zus te lunchen. Mijn auto staat nog in Duinkerke, omdat ik gisteren meegelift ben (zie blogpost Verrassing). Om onverklaarbare reden ligt mijn OV-kaart ook nog in Frankrijk. “Dat is handig, want misschien kom ik ooit nog met de trein naar huis”, was ooit mijn logica. Yeah right. 

Bekijk bericht

Mondeling Frans

(2011) Ik sta op de gang in spanning te wachten tot het mijn beurt is. Ik zit in VWO6 en ik heb zo mijn mondeling Frans. Ondanks dat Frans mijn favoriete vak op school is, ben ik nou niet per se dé uitblinker van de klas. Ik ben niet slecht hoor, maar zo’n mondeling is echt nog wel lastig. Sinds kort spookt het pas in mijn hoofd om misschien Frans te studeren, wat het allemaal wel een extra lading geeft. Gelukkig heb ik de leraren nog niks verteld.

Even later gaat het mondeling niet bijzónder goed. Ik ben net klaar met het presenteren van een artikel en nu is het tijd om de vragen van de docent te beantwoorden. De onvermijdelijke vraag “wat wil je later worden” komt al gauw en het zweet breekt me uit. Ik kan die aardige docenten nu toch niet verkopen dat ik ook docent Frans wil worden, nadat ze me net op een enorm vraagtekengezicht getrakteerd hebben? Ik speel op safe en zeg dat ik het onderwijs in wil.