[2009] Het is eind november en met de familie hebben we lootjes getrokken voor Sinterklaas. We doen verder niet aan surprises, maar het geheimzinnige van lootjes trekken zorgt toch altijd voor een leuke avond!

De volgende dag zit ik met een vriendin in de wiskundeles en ik vertel haar dat we gisteravond lootjes hebben getrokken. Ze vraagt me of ik wil vertellen wie ik heb, onder de heilige belofte dat ze het niet aan mijn zus door zal vertellen. Ik vertel haar blij dat ik Daan heb getrokken. Ze reageert direct: “Oh wat leuk, dan hebben jullie allebei jullie vriendje!”

Samen met een vriendin loop ik een rondje in Bergues, een schattig plaatsje vlakbij Duinkerke. Het is zaterdag en er is veel volk op straat. Rond 12:00 lopen de restaurantjes vol en er hangt een goede sfeer. We beklimmen de stadsmuur, bekijken de mooie gebouwen en genieten van het heerlijke zonnetje. Om 14:15 hebben we ineens flinke trek en gaan tegen beter weten in op zoek naar een bakkerij. Alles is uiteraard gesloten. De mensen stromen inmiddels de restaurants ook weer uit: le déjeuner, c’est fini! We halen onze schouders op en besluiten om dan maar naar een supermarkt te gaan.

Bekijk bericht

Na weer intensief oogcontact te hebben gehad met de kat van buren, stap ik op de fiets naar mijn werk. Het is stralend weer en ik ben in een goed humeur. Het voelt heerlijk om weer in mijn zomerjas naar buiten te kunnen!

Na een paar minuten zie ik in de verte een man oversteken bij het stoplicht. Niks bijzonders, dus ik besteed er dan ook niet veel aandacht aan. Als ik bijna bij de oversteekplek aangekomen ben, trekt de man echter wel mijn aandacht. Hij staat namelijk ineens plotsklaps stil. Midden op straat. Hij staat met zijn rug naar mij toe, dus ik kan zijn emotie niet goed zien, in tegenstelling tot de emotie van de autochauffeurs die hem stomverbaasd aankijken. Ze gebaren hem dan ook vriendelijk doch dringend om door te lopen, omdat hij nogal in de weg staat. Hij wijst demonstratief (en ik fantaseer daar een triomfantelijk gezicht bij) naar het stoplicht. Samen met de autochauffeurs kijk ik de kant op waar hij naartoe wijst en ik schiet in de lach. Tja, het licht is rood en dat betekent stoppen! Gevaar voor eigen leven of niet. Dat is nog eens een man van de principes! Het ziet er bijzonder grappig uit: een man die midden op een drukke hoofdweg staat, wachtend tot hij weer kan oversteken.

Het gebeurt allemaal binnen enkele seconden, dus het blijft voor ons allemaal een open einde. Even later, nog steeds wat verwonderd door deze actie, rijd ik bijna zelf door rood.

Het is 17:10 en ik ben net klaar met werken. Het plan is om vanavond om 18:00 te gaan sporten, maar ik moet ook nog naar huis fietsen. Tijdens het fietsen voel ik dat ik moe ben en dat ik eigenlijk geen zin heb. Toch weet ik dat het sporten me goed zal doen. Ik besluit dan ook een afspraak met mezelf te maken. Is het bij thuiskomst vroeger dan 17:30, dan ga ik naar de sportschool. Is het echter al na half 6, dan hoef ik niet meer. Op het moment van de waarheid kijk ik op mijn telefoon. Het tijdstip waar ik naar keek, vond ik een blogpost waard.