Laura zit naast me en we hebben het over haar plannen om hun tuin aan te passen. Ze geeft aan dat ze het altijd lastig vindt om bepaalde maten in te schatten. “Hoeveel is 60 cm? Zo veel? Of zo veel?” Met haar handen geeft ze de mogelijkheden aan. Ik leg haar uit dat ik vaak de vuistregel gebruik dat je pink ongeveer 1 cm is. Direct begint Laura haar eigen pink te meten met haar vingers. “HUH?” Ze bekijkt de afstand van de bovenkant van haar pink tot de onderkant en concludeert dat dit toch echt geen 1 cm kan zijn. Ik begin heel hard te lachen. “De breedte van je pink, ui!”

Tijdens de les Frans met de derde klas oefenen we met luistervaardigheid. We luisteren naar een Frans fragment over de bruiloft van Meghan en Harry en de leerlingen beantwoorden er vragen over. Tijdens de nabespreking komt naar voren hoe duur het eigenlijk wel niet is om een bruiloft te plannen. Ik voeg er grappend aan toe dat ik dat uit eigen ervaring nu ook weet.

De meiden die in het midden zitten kijken me verheugd aan. Ik hoor ze met elkaar fluisteren: “zal ik het vragen? Ik vraag het gewoon.” Ze steekt haar vinger op. “Mevrouw, heeft u al een jurk?” Ik kijk haar lachend aan: “nog niet, maar ik zal je op de hoogte houden als je dat wilt!” Ze glundert. “Graag!”

Later die middag geef ik les aan mijn brugklas. Ik heb een leuke band met deze klas en ze gaan enorm goed. Aan het eind van de les blijven er altijd een paar leerlingen hangen om te kletsen. “Mevrouw, uw voornaam is Laura, toch? Mogen we u op Instagram toevoegen?” Ik geef mijn standaard docentenantwoord (nee), maar vertel ze wel dat ik me uiterst vereerd voel. “U mag mij wel toevoegen hoor, dat zou echt leuk zijn!” Haar vriendinnen vallen haar bij: “ja, want als we u nou niet meer hebben volgend jaar, kunnen we toch nog een beetje contact houden.” Hoewel ik dit niet zo gauw zal doen, kan ik niet ontkennen dat ik het erg schattig vind!

Het is zaterdag, de dag van de bruiloft van een vriendin. Omdat we zowel bij de ceremonie als bij het feest aanwezig mogen zijn, hebben we ruimte tussendoor om het mooie stadje Thorn te bekijken. Leuk! Ondanks dat het lente is, is het toch best fris buiten. Ik besluit daarom om mijn sjaal om te doen.

Nadat we het stadje hebben bekeken en gegeten hebben, gaan we weer terug richting de trouwlocatie. Door het dragen van mijn sjaal zitten er wat klitten in mijn haar. Zodra we geparkeerd zijn doe ik daarom mijn sjaal af, pak ik mijn haarborstel en begin mijn haren te kammen. Thomas zit naast me in de auto en ik leg mijn sjaal tijdelijk op zijn schoot.

Terwijl ik me bezig houd met mijn haar, tuurt Thomas uit het raam. En dan gebeurt het. Thomas pakt mijn sjaal, brengt hem naar het dashboard en begint als een bezetene zijn auto stofvrij te poetsen. MET MIJN SJAAL. Wanneer ik hem verontwaardigd confronteer, begint hij te lachen. Hij had er niet bij nagedacht. Foutje. Sure honey.

Ik ben nog aan het broeden op een wraakactie ;-).

Misschien zul je deze ergernissen herkennen, misschien heb je er zelf wel helemaal geen last van… Alle tips zijn welkom! Ik deel mijn 10 ergernissen in de slaapkamer 😉

1: Wanneer je dekbed niet goed in je dekbedovertrek zit en je aan de bovenkant een overtollig stukje dekbedhoes hebt. Ik vind het altijd zoveel moeite om het dekbed er dan weer goed in te schudden, waardoor ik zo’n drie dagen met een “oké het kan nog net“-gevoel ga slapen en mijn dekbed er aan de onderkant steeds meer uit komt zakken. Wanneer je het dekbed dan eindelijk weer een keer goed in de hoes stopt, is dat even het heerlijkste gevoel ooit.

2: Wanneer je op vakantie bent geweest en je je oplader hebt meegenomen. Het moment dat je dan in bed stapt en beseft dat je oplader nog in de tas beneden ligt. Grrr, hoeveel batterij heb ik nog?

3: Wij houden erg van onze kattenkindjes, waardoor we ze vaak (overdag) op bed laten slapen. Dit zorgt helaas wel voor een flink aantal haren op het dekbed!

4: Vooral in de winter word ik vaak met koude voeten wakker, omdat ik door mijn gedraai mijn dekbed weer eens horizontaal over mijn lijf heb gekregen.

5: De enorme berg groeiende ‘nee, dit wil ik toch niet aan vandaag’-kleding die over de (niet meer als zodanig te herkennen) ladder gesmeten wordt.

6: Het piepkleine papieren wasmandje (“handig, voor sokken en onderbroeken enzo”) dat steeds op z’n kop of half verkreukeld op de vloer ligt, waardoor de kledingstukken er altijd naast liggen. Zo’n kleine moeite om op te ruimen, maar toch laat ik het vaak liggen.

7: Stof dat zich razendsnel in de slaapkamer verzamelt. Schijnt dat dat oude huidschilfers zijn… beh!

8: Wanneer mijn vriend er eerder uit moet dan ik en het grote licht aanzet. BAM!

9: Een vochtig hoofdkussen wanneer je net je (lange) haren hebt gewassen.

10: Die ellendige wekker!

Vandaag is een bijzondere dag: een vriendin trouwt vandaag! Omdat de bruiloft op de grens bij België is, hebben Thomas en ik besloten om een Airbnb te huren. Zo hoeven we na het feest niet nog eens twee uur in de auto te zitten.

Bij het inpakken van onze spullen was er helaas miscommunicatie, waardoor we de tandpasta zijn vergeten. “Ik dacht dat jij hem mee had.” Ja, dat dacht ik ook.

Bij de bruiloft vandaag zijn we te gast bij de ceremonie en bij het feest. Dat komt erg goed uit, want nu hebben we tijd om tandpasta te kopen!

Bij de supermarkt bekijken we de verschillende opties tandpasta. Ik besluit het advies in te winnen van een vriendin die tandheelkunde studeert. Zo leer ik dat je moet kijken naar de fluoride en dat daar een bepaalde code bij zou moeten staan. Geïnteresseerd vraag ik door. “Whitening tandpasta, werkt dat nou echt?” Ze legt uit hoe dit werkt. “Oh, en dit, werkt dit ook om wittere tanden te krijgen?” Ze begint heel hard te lachen. “Eh ja, als je een kunstgebit hebt”. Ik kijk haar verbaasd aan, kijk nog eens goed en zie dat ik sta te wijzen naar ‘gebitstabletten’. Haha, hopelijk kan ik daar nog een paar jaartjes mee wachten.