Nieuwe kast, een kastbehoefte en grijze haren – mini-anekdotes van de afgelopen week

1 – Thomas heeft de leeslamp wel heel fel gezet. Wanneer ik vraag of hij wat minder fel kan, staat Thomas op om een zonnebril voor me te halen. HAHA! #didntseethatonecoming (Dorinde)

2 – Darcy (katlief) heeft zijn pootjes om zijn mond en neus geklemd en ademt super zwaar. Het ziet er héél ongemakkelijk uit, haha. (Laura)

3 – Ik heb een prijs (een boek!) gewonnen met mijn geliefde puzzelboekje, ik vind het helemaal leuk. Ik ga geloof ik maar vast een vitrinekast aanschaffen ;). #puzzelbrein (Laura)

4 – De zon maakt haren blond, sneeuw maakt haren kennelijk grijs. #weereenpaargespot #ojee (Dorinde)

5 – We hebben een nieuwe kast en hij is mega groot! We zijn nu druk op zoek naar spullen in huis die we erin kunnen zetten. #lessismore #luxeprobleem (Dorinde)

Soepele smoothie

Smoothies, Vruchten, Kleurrijke, Vitaminen, Gezonde

Ik schud het bevroren fruit uit de verpakking en zie aan de ijsvorming dat het nu toch wel de hoogste tijd is om hier eens een smoothie van te maken. Al sinds wij van Dorinde en Thomas een blender hebben gekregen voor onze trouwdag (inderdaad), heb ik dit pakje in huis. Ga ik wel even lekker smoothies van maken, dat wordt vast mijn nieuwe fase!! Ahum.

Een jaar later vond Daan (terecht) dat het pak fruit nu lang genoeg in het vriesvak heeft gekampeerd. Braaf keek ik een paar dagen geleden dus op de achterkant en gniffelde bij de weinige ingrediënten die ik maar nodig had: yoghurt en vruchtensap. In my defense: we kopen nooit vruchtensap, dus elke keer kwam het er maar niet van. Menselijk toch, om een jaar lang te vergeten een pak vruchtensap op te nemen op het boodschappenlijstje?

Op het boodschappenlijstje van deze week stond het dan toch echt en ik had er helemaal zin in. Op dit moment ben ik dus trots bezig met mijn smoothie. Met een vork splits ik de banaan van de aardbei en ik stop alles in de blender. Vruchtensap erbij. Wat moest er nou nog meer bij? Oh ja, yoghurt.

HAHAHAHA. Ik heb gisteravond de yoghurt opgegeten. Nou, dan maar melk hoor!

Ik lach mezelf enorm uit om mijn super flexibele aanpassing. Goh, had ik daar echt een jaar voor nodig? Het zat dus gewoon in me, hihihi.

Héérlijke smoothie hoor!

Preiceless

Elke dinsdag halen we de boodschapjes op bij de supermarkt. Ik heb er al vaker over geschreven, want kennelijk is het een prima bron voor bloginspiratie! Zo ook weer vandaag.

“Hallo, op welke naam heeft u besteld?” Ik benoem mijn naam -Thomas-, altijd even een grappig momentje. Het meisje gaat aan de slag om mijn boodschappen te pakken. Naast me staat een andere auto geparkeerd met een jongetje van ongeveer 4 jaar achterin. Zijn moeder is de auto aan het volladen met haar boodschappen. Omdat het maar een klein autootje is, worden er ook tassen naast het jongetje gezet. Zo ook een tas met daarin een prei.

Eigenlijk zou ik de moeder misschien even moeten waarschuwen, maar ik ben te gefascineerd aan het bekijken wat er met de prei gebeurt. Bovendien was het toch al te laat… toch? Het jochie is ermee aan het slaan op het nekkussen en gebruikt hem vervolgens als microfoon. Ook de vloer van de auto wordt niet vergeten, lekker even bezemen met de prei. Hahaha. Zijn raam staat een beetje open en de prei krijgt ook wat frisse lucht. En dan komt helaas de moeder weer terug voor de volgende lading boodschappen, einde van de show, haha. 

Video (7): begin februari 2021!

Trouwdag in de sneeuw, een weekendje weg en schaatsen!!

Ijsjes in winter

Dit weekend zijn we naar de ouders van Thomas gegaan. Om niet te hoeven haasten voor de avondklok, blijven we daar slapen. Het is geen mega onderneming, ongeveer vijf kwartier rijden, maar toch zorgen we altijd voor wat te drinken en te eten in de auto. Dit keer een netje mandarijnen (heerlijk, ik ben best wel mandarijnverslaafd).

Wanneer we geparkeerd zijn laden we onze spullen uit. We stoppen onze spullen altijd in een krat, echt een ideale vervanger voor de koffer. Wel altijd even opletten of de onderbroeken niet bovenop liggen, dat staat zo gek voor de buren haha. De mandarijnen laten we in de auto liggen. Slechte keuze.

“Mag ik een mandarijn?” Het is de volgende dag en we zijn weer op weg naar huis. Ik pak een mandarijn uit de tas die vannacht op de vloer van de auto heeft gelogeerd. Meteen krijg ik kippenvel; die mandrijn is ijskoud! Braaf pel ik hem voor Thomas en geef ik hem aan hem. Om solidair te zijn (plus verslaving) neem ik er zelf ook eentje. Terwijl ik me door de hapjes heen worstel, doet Thomas een goeie poging om zijn mandarijn voor de warme blower te houden.

Ondanks dat ik heel erg van mandarijnen en van ijs houd, is mandarijnenijs het toch nog niet helemaal voor mij ;-).