Romantisch kaarslicht

Sinds de wintertijd hebben wij kerstlampjes in de boom in de achtertuin hangen. Daarnaast steek ik nu elke dag kaarsen aan, wat ik zeker wil volhouden tot aan de zomertijd. Geurkaarsen, dinerkaarsen, stompkaarsen, allemaal top! Zo denkt Dirk er helaas ook over.

Inmiddels zijn de katten al ruim 2,5 jaar oud, maar toen we ze nèt hadden keken we altijd erg uit. Dat was ook wel nodig, ze waren enorm wild. Nu hebben ze nog zo hun fases, maar zijn ze vooral fan van tukken. Het liefst op schone was, wanneer je dat aan het opvouwen bent. Top.

Toch is het blijkbaar belangrijk om altijd met een schuin oog de katten in de gaten te houden wanneer er kaarsjes branden. Tenminste, als we de staart van Dirk intact willen houden. ZWIEP, zo door de kaars heen. Op wat verschroeide haren na is hij er goed vanaf gekomen, maar laten we er maar geen gewoonte van maken haha.

Ontroostbare stofzuigermama

Het is zondag en ik ben in huis lekker bezig met opruimen. De was draait, alle kerstspullen zijn weer goed opgeruimd en ik ben bezig met het verschonen van onze bedden. (Tuttige beschrijvingen, hè? Ik ben me ervan bewust ;)). Ondertussen is Reinier (mijn robotstofzuiger) gezellig om me heen aan het dartelen en ik ben trots op mijn/onze productiviteit.

Op het moment dat ik Daan z’n dekbed in de hoes aan het schudden ben, hoor ik een enórm kabaal. BOEM BOEM BONK BEMMM PAFFFF BOEMMM. Mijn hart schiet in mijn keel en ik bedenk vliegensvlug wat dit kan zijn. Mijn katten liggen op bed en kijken verstoord op. Gelukkig: zij zijn oké. Daan is niet thuis en dan bedenk ik geschokt dat dit maar één ding kan betekenen.

(…)

Een paar uur later krijg ik een medelevend appje van een vriendin. “Hoe is het met hem?” Ik vertel dat hij nu door het leven rolt met een buitenboordbeugel (een stukje tape) en dat hij open staat voor ziekenbezoek. Hij zag het allemaal even niet meer zitten, maar nadat hij zichzelf van de trap had geworpen, bedacht hij dat hij het toch nog een kans wilde geven. Hij heeft mij beloofd dit nooit meer te doen.

(…)

Mijn stofzuiger is dus inderdaad van de trap geflikkerd (“gevallen” is te zacht uitgedrukt, het was echt een enorme klap haha). Tot nu toe herkenden zijn sensoren altijd prima dat hij niet over het richeltje mocht gaan (uitvoerig getest natuurlijk!). Ik dénk dat de sensor deze keer misschien wat stoffig was, waardoor hij dit nu misschien niet heeft gezien. Ik heb er in elk geval van geleerd: nooit de deuren meer open zetten en erbij blijven als ik hem op de gang laat zuigen.

Enne.. het is zijn eigen schuld dat hij nu buikpijn heeft. (Hij is intern een klein beetje ingedeukt en het kost nu iets meer moeite om het stofbakje te legen). Misschien is dat maar goed ook: ik vond het vrij verslavend worden om na elke kamer als een trotse moeder te kijken hoeveel stof hij nou weer had opgezogen. Heeft-ie dat in elk geval goed voor elkaar ;). #Staypositive

Sprookjes wannabe

Sinds een ruime maand hebben we een wasdroger in huis. Wát een topding! “Zo hebben we nooit meer stapels met was, omdat we dat veel sneller weg kunnen werken.” Dit was één van de voordelen die we (ik) in dit apparaat zagen. Uiteraard liggen er nog steeds stapels met was op zolder. Nou ja, de waslijnen zijn in ieder geval niet meer overvol.

“Ik ga even de was opruimen!” roep ik naar Thomas die ondertussen aan het koken is. Prima taakverdeling als je het mij vraagt ;-). Ik loop naar zolder om de was te halen en loop vervolgens met de enorme stapel was naar beneden. Althans, dat probeer ik. In slow-motion zie ik mezelf op een handdoek staan waardoor ik half struikel en … mijn pantoffel op de trap blijft liggen. HAHA. Ik ben blij dat het slechts bij een assepoester-wannabe scene is gebleven en ik niet keihard van de trap geflikkerd ben.

Weer die stotende ezel, vieze accounts en parkeererror – 10 mini-anekdotes

1 – Hoe vaak stoot een ezel zich ook alweer? #wegafgesloten #aldriekeervergeten #danmaarweerkeren (Dorinde)

2 – Ik lees het boek ‘Getting Things Done’. Er staat veel nuttige info in! Zo ook: “begin met deze methode als je vakantie hebt.” #faal #vakantienetover (Dorinde)

3 – Laura en ik hebben samen een Instagram account voor neverdullmoments. En we volgen daarom dus ook dezelfde mensen. En Laura houdt niet van ‘vieze medische plaatjes.’ #muhaha #stiekemvolgen (Dorinde)

4 – Dor en ik zitten samen in de auto en ik zoek een parkeerplaats. “Kan ik daar parkeren??” We rijden langs het miniplekje en Dorinde begint keihard te lachen. “Daar past nog niet eens een skateboard joh!” #okeoke #inschattingsfoutje (Laura)

5 – We kijken een film bij mijn schoonzus en we zetten hem soms even op pauze om te kletsen. Op het moment dat we weer verder willen kijken, valt het scherm op standbye. In koor roepen we wanhopig “ooh!!” #dramatisch (Laura)

6 – Als “ik moet naar de wc en ik heb geen zin” het grootste ‘probleem’ is dat je op het moment hebt, dan gaat het allemaal best goed toch? ;-). (Dorinde)

7 – Ik heb de kerstboom de deur uitgezet en geniet toch stiekem weer van de ruimte. Ik ben geloof ik ook een beetje doorgeschoten in het opruimen, de berging staat nu vol met spullen. #declutter (Laura)

8 – Kennelijk kun je midden in de nacht hele goede aankopen doen! #ukulelegekocht #tijdensoudennieuw #tweeuursnachts #beetjeimpulsief #nieuweverslaving (Dorinde)

9 – Wedden dat ze al slaapt? #Lauramoetnogtweetweetsvoordeblog (Dorinde)

Helemaal niet! Ik ben gewoon vet aan het opblijven ;).

10 – Ik ben met Daan aan het kletsen en na een korte stilte zeggen we allebei tegelijk iets. “Ga jij maar eerst,” zei Daan hoffelijk. Worst mistake met zijn geheugen. 😉 We weten nog altijd niet wat hij nou wilde zeggen. En dan moet je toch door hè.. (Laura)

Intense wasscène

Zeepdispenser, Zeep, Vloeibare Zeep, Badkamer Wastafel

(Let op: ik ga een award winnen voor de meest omslachtige introductie van een blog, je mag het eventueel overslaan).

Ken je het fenomeen ‘blogoren’ inmiddels? 😉 Ze hebben het nu best zwaar met de anderhalvemetersamenleving, haha. (Fun fact: het idioot lange woord dat ik zojuist heb getypt is toch het woord van het jaar? Hij heeft nog steeds een rood kringeltje en wordt dus niet herkend, nohhh). De blogs geïnspireerd op een goed afgeluisterd verhaal zijn dus niet zo talrijk het afgelopen jaar. Je begrijpt dat ik dan ook opveerde toen Daan afgelopen week zei: “er gebeurde iets grappigs!”

Ik ga dit proberen te schrijven vanuit de ogen van mijn katten, verteld door Daan ;).

James:

Zo, ik heb net 5 uur geslapen en ik ga me maar eens flink wassen. Darcy zit wel een beetje in mijn aura, hoezo hebben papa en mama dat kleedje nou zo neergelegd dat we er allebei oppassen? Ik zat er altijd heerlijk alleen en nu zit Darcy er ook altijd. Met z’n dikke … nouja. Ik ga me dus maar wassen. Dat vind ik altijd fijn als ik gefrustreerd ben.

Eerst mijn linkerpootje. Jemig die is zanderig, hoezo heb ik dat 5 uur laten zitten?! Nu mijn rechterpootje. Veel beter, denk ik trots. Nu mijn staart.

Darcy:

James is zich aan het wassen. Ik zie dat hij best lang bezig is met zijn linkerpootje, haha. Die was vet zanderig, er ligt ook een beetje zand bij het etensbakje, maar ik ga natuurlijk niet klikken. Hij begint nu aan zijn sta… HUH wat dóét hij?!?! Hij denkt zeker dat IK zijn staart ben. James, kappen nou!!

James:

Volgens mij gaat er iets niet helemaal goed. Dit smaakt anders. Het beweegt. Oh wacht, dit is Darcy! Nouja, die kan ook wel een wasbeurt gebruiken.

Darcy:

James, joehoeeee, je bent mij aan het wassen. Dit is mijn rug, stop daar eens mee! Ik ga wel even opstaan om een statement te maken.

James:

BLIJF ZITTEN, IK BEN JE AAN HET WASSEN.

Darcy:

OMG LAAT ME GAAN, WAT DOE JE?

Daan, vertellend aan Laura:

De scène eindigde dat James zijn klauwen vastzette in Darcy en hem agressief begon te wassen. Darcy probeerde hulpeloos te vluchten, maar moest er toch echt aan geloven, hahaha.