Het voetgangersstoplicht springt op rood en ik wacht braaf op de passerende auto’s. Twee auto’s rijden er langs me heen. Er rijdt een derde auto, maar die is nog zo’n 15 meter verwijderd van het stoplicht. De spieren in mijn been dwingen mijn rechterbeen een stap naar voren te zetten om als een ware Amsterdammer (ik heb er mijn eerste levensjaar toch maar mooi gewoond) gauw over te steken bij het rode stoplicht. Mijn nekspieren zetten echter direct de aanval in en verplichten mijn hoofd naar links te draaien. Het gewicht staat nu vol op mijn linkerbeen en mijn rechterbeen hang een beetje twijfelend in de lucht.

Ik weet niet welke spieren ik voor mijn schijnheilige pokerface moet bedanken, maar in ieder geval heb ik de politiemannen in deze derde, witte met blauwe auto goed afgewimpeld op het moment van langsrijden. Spieren to the rescue! Enne… complimenten aan de gezichtsspieren van de politieagent, die zo afkeurend keek dat het leek of hij moest chier (zoek maar op!).

Samen met een Franse vriend speel ik vandaag toerist in België. Om 12 uur stappen we in De Panne op de tram en reizen we naar de kustplaatsen Nieuwpoort, Oostende en De Haan. Vooral dit laatste dorpje (waar het inderdaad wemelt van de hanen!) is erg charmant. Het leuke van de kusttram is dat de tram naast allerlei kustplaatsjes, ook echt langs de zee rijdt. Al hobbelend in de tram kun je dus heerlijk naar het brede strand en de uitgestrekte zee staren. Een aanrader! Het is ontzettend gezellig en het weer is top.

Bekijk bericht

[2002] Opa en oma organiseren regelmatig uitjes voor hun kleinkinderen. Het is altijd feest om met z’n allen op stap te gaan! Naast de dagjes weg met z’n allen, bedenken opa en oma ook wel eens uitstapjes met de kleinkinderen apart. Morgen is weer zo’n dag, ze hebben een verrassing voor mijn zus en mij in petto. We zijn super enthousiast en we hebben er heel veel zin in hebben. Vooral het verrassingseffect is natuurlijk spannend, want waar zullen we toch heen gaan?!

Bekijk bericht

Op mijn werk heb ik het vakantiegevoel flink te pakken. In Frankrijk is er een staking aan de gang, wat inhoudt dat de klassen zo’n beetje gehalveerd zijn. We hebben een flink aantal busreizende leerlingen die vandaag niet naar het lycée kunnen komen: de buschauffeurs in Duinkerke zijn vandaag niet aan het werk.

Die ochtend was ik in eerste instantie vergeten dat de staking vandaag was. Ik heb geen bus gezien, maar dat is mij niet direct opgevallen. Aan de fietsenstalling merkte ik vanmorgen uiteraard ook nog niets bijzonders, maar toen ik de school binnenliep vielen mij direct twee dingen op.

Ten eerste dacht ik: wat veel lege bankjes in het atrium! Ten tweede: wat een bijzonder opgewekte docenten. Het trompettergeluid in de gang, de demonstranten en de vlaggen op straat hebben mij vandaag echt weer een nieuw stukje Frankrijk laten zien.

[2010] Het is juni en mijn vriend en ik zijn een weekendje weg in Hoenderloo, een prachtige plek in de Veluwe. We hebben zin om de omgeving te verkennen en we lopen richting de receptie om twee fietsen te huren. Ondanks onze jonge leeftijd voel ik me op dat moment een oud, getrouwd stel: samen fietsen huren om een tochtje te maken.

Bekijk bericht