“YES!” Deze kreet is van mijn zus. We zitten in het casino in Alkmaar en hebben dikke lol met onze subtiele winstjes. Aandoenlijk is het. Een jongen die rechts van haar speelt, werpt een schuin oog op de desk van mijn zus om de winst te bekijken. Een winst van maarliefst 8 keer €0,20. Ik bespioneer de jongen en verwacht een lach of juist wat gesnuif, maar zijn gezicht blijft emotieloos.

Ik probeer net zo emotieloos te kijken wanneer hij even later tientallen euro’s in zijn bak laat kletteren.

“Maaaaam, mijn jas hangt nog in het pashokje maar nu zit er een mevrouw in!!” O. Ik heb zojuist het jasje bedolven onder acht kledinghangers vol met kleding. Ik doe het gordijn open. “O, gelukkig, ja heeft u nog een jas daar hangen? – Ja, ik dacht dat iemand een jasje niet wilde kopen en het heeft laten hangen, maar het is dus blijkbaar van jou!”

Ik ben met mijn zus in Alkmaar en we zijn lekker aan het winkelen. Onder andere koop ik vier shirtjes, een kilo olijven en een enorm blik feta van 1500 gram. Heerlijk!

Even later word ik door mijn vriend gebeld. “Hoi! Ik ben ook in Alkmaar! – O! Waar zit jij dan? – Op het Waagplein, we zijn wat aan het ete… hee!” Gelach van zijn kant. “Wat is er?!” Hij lacht: “een meeuw ging er zojuist met mijn bitterbal vandoor!”

Ik speur direct de lucht af om te kijken of ik een meeuw met een bitterbal zie vliegen.

Die bitterbal heb ik niet meer gezien, maar ik heb vanavond toch echt eten zien vliegen. Toen ik bíjna thuis was viel de pot feta namelijk vanuit het Sale-tasje bovenop mijn teen. Hahahau!

Ik wil iets typen, maar ik zit chips te eten.

Vanmiddag wilde ik mijn berichtjes checken, maar ik had mijn telefoon op mijn werk laten liggen.

Ook wilde ik achteruitrijden, maar ik was vergeten het stuurslot eraf te halen.

Vanavond wilde ik mijn band plakken, maar de band wilde niet zo.

 

O, en ik wilde dus géén chips eten.