Mini-anekdotes: 10 x Neverdullmoments op Twitter #27

Op Twitter kun je in 140 woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Een pannenkoek eten met twee vorken is best moeilijk. #scheuren #slagveld #foutjevandeserveerster #tochmaareenmesgevraagd (Dorinde)

2. “Hee, er heeft een Nederlander gewonnen!” (…) “Oh, het is NK. Goh.” #jorritbergsma #schaatsen #NKafstanden (Dorinde)

3. How to make friends with your neighbours: eerst twee broodjes pindakaas eten en daarna een paar mandarijnen #meuren #maarwellekker #bieb (Dorinde)

4. Vriend: “het ruikt hier een beetje naar slechte adem.” #Varkensstal (Laura)

5. Luisterend naar een radiomix: “dit vind ik een leuk liedje!” 2 minuten later: “oh nice, dit is ook een leuk liedje! – Ja, dat is dezelfde.” (Laura)

6. Weekendje weg 8 jaar geleden: “opschieten! Het ontbijt is al bijna afgelopen!” Weekendje weg nu: “mogen we al?” #geenuitslaapskillsmeer (Laura)

7. “Ha, je moet kiezen: poepen of douchen!” Verbaasd loop ik richting mijn vriend, die de ‘badkamer’ inspecteert. #éénschuifdeur #openruimte (Laura)

8. “Zo, dit keer houd ik mijn papieren aantekeningen wél netjes :)”. #plastichoesjes #alsnogverkreukeld #hoedan (Dorinde)

9. “Zo, en wat heb jij op zaterdagavond gedaan tijdens het weekendje weg? – Ik mik Loreland op YouTube gekeken.” #Karbonkel #nostalgie (Laura)

10. Eerder naar huis gaan zodat je geen 50 cent hoeft de betalen voor de plee. #krentenkakker #allebeetjeshelpen (Dorinde)

Bekijk bericht

Avondje uit – het sushirestaurant

“Zal ik het doen?” Met mijn vriend zit in een sushirestaurant en ik prik het stukje aan mijn vork. Demonstratief zwaai ik ermee in de lucht. “Misschien moet je even wachten tot je nieuw drinken hebt besteld, zodat je het kan wegspoelen als het niet lekker is,” zegt mijn vriend geamuseerd. “Hmm ja misschien wel.” Toch kan ik mijn nieuwsgierigheid niet loslaten en ik breng de vork naar mijn mond. Voorzichtig probeer ik een klein hapje te nemen, maar het stukje blijft onhandig tussen mijn tanden plakken. Op dat moment verschijnt de ober aan onze tafel, waardoor ik verschrikt en zeer awkward het stukje volledig in mijn mond laat vallen. “Willen jullie nog iets drinken?” Ik knik heftig en bestel een groene ijsthee. Mijn mond staat inmiddels in de fik en boos kijk ik naar het plaatje van het gerechtje dat ik heb besteld. “Komkommers. Wie verzint het om hier rode pepers tussen te doen?”

Bekijk bericht

Love this period

Wanneer ik thuiskom, is het al donker buiten. Persoonlijk vind ik dat niet zo erg, het is vooral heel fijn dat het in de ochtend nu weer lekker licht is. Ik steek de sleutel in het slot, zeul mijn rugzak twee trappen omhoog –ik moet echt eens gaan bekijken wat voor rotzooi ik elke dag onnodig meesleep – en loop naar binnen.

Brrr, het is koud in huis! Ik loop snel naar de verwarming en zet hem aan. Net op het moment dat ik naar de kapstok wil lopen om mijn jas op te hangen, valt me iets op. Ondanks dat ik nog geen lampen heb aangedaan, schijnt er toch fel licht naar binnen. En dan niet van dat ongezellige Tl-buis licht, maar van dat heerlijke sfeervolle licht waar je wel blij van móet worden. Het zal toch niet…? Heel hoopvol loop ik naar het raam en er ontsnapt een vreugde kreet uit mijn mond. De buren moeten die zeker gehoord hebben, haha. “Oh yeah!” Het restaurant tegenover ons heeft hun gevel versierd met kerstverlichting. Heerlijk. Wat mij betreft blijven de straten het hele jaar versierd, haha.

Vrijwel direct na dit euforische moment zet ik Skyradio Christmas op en swing ik de hele avond mee met ‘driving home for Christmas’. De gordijnen laat ik lekker open; ik moet wel goed in de gaten kunnen houden wanneer de kerstboom wordt neergezet natuurlijk.

Bekijk bericht

Terugblik: Neverdullmoments anekdotes van vorig jaar november!

Lees jij nog wel eens oude blogposts terug? Waarschijnlijk niet! Elke maand publiceren wij in een terugblik-blog the best of last year. Deze maand: november 2016!

11 november 2016

Rood rood vogeltje

(2000) Jeuj, Sint-Maarten!! Oja, eerst erwtensoep eten…

(2001) Yes, snoep ophalen! O verdorie, we gaan erwtensoep eten…

(2002) Is het al 6 uur?! O, daar komt de pan met erwtensoep…

Toch heeft het wel wat, die tradities!

(2013) “Lau, wil jij nog even een zak snoep halen?”

(2014) Shit, het is Sint-Maarten.. ligt er nog wel snoep in de schappen?

(2015) Ha! Lekker in Frankrijk, niks Sint- Maarten.

(2016) Hm, een mueslireep kan ook wel toch?

16 november 2016

Vrouwen over vlammen

Behendig parkeert onze buschauffeur de bus op de stoep om de gillende sirene er langs te laten. Een dame voor mij (vermoedelijk 80+) stoot haar vriendin (zéker 80+) aan: “brandweertje, zeker?” Haar vriendin knikt, staart naar buiten en zegt mans: “waar is de fik?!”

25 november 2016

Wait, what?!

(maandag) Ik ben gearriveerd op de VU en ik kom er zojuist achter dat ik mijn dopperflesje vergeten ben. Even snel een flesje water kopen. Welke is het goedkoopst? Deze, oké check.

(Donderdag) mijn flesje herbruik ik inmiddels alweer een paar dagen en hij staat standaard op mijn bureau. Een nieuwsgierige leerling bekijkt de verpakking en vraagt verbaasd: “mevrouw, waarom heeft u water dat geschikt is voor een natriumarm dieet, zwangere vrouwen en babyvoeding?” Zie daar maar eens je gezicht in de plooi te houden.

28 november 2016

Flessenflater

We staan bij de kassa en mijn vriend kijkt me aan: “pak jij het flessenbonnetje er even bij?” Beteuterd kijk ik terug en zeg zacht: “ik dacht dat jij hem had gepakt.” Toegegeven: een kwartier geleden verliep de scène best een beetje apart. Vrolijk mikten we om de beurt lege flessen in de automaat. Bij de laatste fles drukte ik in een soepele beweging op de groene knop en liep direct door naar buiten om de plastic melkflessen in de daarvoor bestemde container te gooien. Er van uitgaande dat mijn vriend het bonnetje wel zou pakken. Mijn vriend liep tijdens diezelfde seconde blijkbaar naar de prullenbak om de vieze, besmeurde plastic tasjes weg te gooien.

Het bonnetje is toen eenzaam in de automaat blijven hangen, totdat iemand anders hem pakte. Even wekte dit bij mij een boze reactie op: dat doe je toch niet? Een flessenbonnetje van vijf euro zomaar stelen? Mijn vriend stelde me gerust: “misschien had deze persoon het wel meer nodig dan wij.” Okee, daar kan ik mee leven! In mijn hoofd bedacht ik toen direct de titel van deze blog. Zo is het dan ook wel weer.

Bekijk bericht

Onderbroekenlol

Met mijn vriend ben ik een paar dagen op Ameland geweest en we zitten inmiddels weer op de veerboot terug naar het vasteland. De overtocht duurt ongeveer drie kwartier. Wanneer we bijna aanmeren, besluit ik nog even naar het toilet te gaan. Vanaf Holwerd (wie kent het niet) is het immers ook nog wel een stukkie rijden naar huis. Ik wacht netjes op mijn beurt en zodra er een hokje vrijkomt, stap ik naar binnen. Bij mijn buurvrouw klinkt het gezellig op het toilet. “Nu ik!” Gegiechel. “Nu mag ik weer!” Nog harder gelach. Ah, het zijn twee buurvrouwen. “Zullen we het nog één keertje doen?” Ik moet inmiddels ook wel lachen. Ik vind het mooi om te zien (horen) dat kinderen nog steeds lol kunnen hebben zonder een telefoon of tablet. All you need is een plee met een gek geluidje bij het doortrekken. Zo simpel kan het zijn :).

Bekijk bericht