Het is de laatste ochtend en we verzamelen vroeg bij de tenten. Voordat we vanmiddag weer richting Nederland rijden, gaat de ene groep kanovaren en mijn groep gaat eerst nog klimmen. Met mijn hoogtevrees ben ik de hele week al lichtelijk nerveus voor deze gebeurtenis. Uiteraard ben ik nergens toe verplicht, maar toch… ūüėČ De leerlingen die gaan kanovaren krijgen de orders om een droog setje kleren in hun tas te stoppen, zodat ze zich straks nog even kunnen omkleden.

De leerlingen krijgen¬†na het ontbijt de opdracht om z√©lf de tenten te gaan afbreken.¬†“Mevrouuuuuw, kunt u echt niet helpen met het oprollen van mijn matje?” ¬†Ook ik zoek mijn spullen bij elkaar voor het klimmen. In de voortent zet ik alvast mijn rugzak klaar, zodat ik die straks direct kan meenemen wanneer we echt naar huis gaan rijden.

Wanneer iedereen heeft opgeruimd, laden we het busje weer vol met alle bagage. Vervolgens is het tijd om naar de laatste activiteiten te vertrekken.

Bekijk bericht

Het is na twaalven, het kampvuur is net voorbij en we hebben de leerlingen richting de tenten gestuurd. Hier en daar horen we de leerlingen smoezen: “vannacht, 02:00 h√®!” Ze denken dat we niets van hun plan doorhebben, maar stiekem staan wij natuurlijk paraat om de leerlingen straks te betrappen.

Na een half uurtje is het stil. Het lijkt erop dat de leerlingen eerst gaan slapen, maar straks op de afgesproken tijd zullen gaan spoken. Wij zitten nog rondom het nasmeulende vuur met lekkere hapjes. Voor ons is het ook de ‘bonte’, laatste avond en we kletsen na over de afgelopen dagen.

Af en toe lopen we tussen de tenten door om er zeker van te zijn dat de leerlingen zich koest houden. Wanneer ik langs het achterste tentje loop, hoor ik tot mijn genoegen dat een leerling chips ligt te eten. Lachend spreek ik hem erop aan.

Bekijk bericht

We hebben mazzel. Juist in de week dat het vogelmeer roze is gekleurd door een of andere alg, zitten wij op Texel! Een uur na aankomst racen we dan ook meteen naar de toeristische trekpleister. Omdat het erg warm is, heb ik toevallig een flesje mee. Ik loop naar de waterkant en begin het flesje te vullen. Een kindje kijkt me een beetje verschrikt aan. “Mama, gaat ze dat water echt drinken?!” Lachend leg ik uit dat ik dat absoluut niet van plan ben.

Bekijk bericht

Op Twitter kun je in 140 woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Deze thee smaakt naar vis. #groenethee #hoedan (Dorinde)

2.¬†Kat ruikt aan mijn voet en rent vervolgens keihard weg. Beetje subtieler mag ook wel hoor… #zelfvertrouwenissue (Laura)

3. Wanneer je een net iets te grote slok thee neemt en je jezelf afvraagt hoe waterdicht je wangen zullen blijven. #oeps #druip #charmant (Laura)

4. Als mijn vriend een chocoladereep koopt, dan koopt hij een melkchocoladereep van Milka. Gewoon dat. Waar is de koek, caramel, noot, oreo?!? (Laura)

5.¬†‘Klef’ is best wel een vies woord eigenlijk. (Laura)¬†

6.¬†Lekker hoor, je benen insmeren met shampoo in plaats van body lotion. “Goh, wat schuimt dat lekker!” #collega #fail #kamp #slaaptekort (Dorinde)

7.¬†“Neem jij de bloemen maar mee, want jullie zijn veel eerder in het huisje!” (5 uur later) “Shit! De bloemen liggen nog in de auto!” #verlept (Dorinde)¬†

8.¬†Dikke relatietest, zo’n spelletje Monopoly. #mijnstationkrijgjeniet #mochtjewillen (Dorinde)¬†

9. “Moesten we daar nou voor terug?” #opvakantie #doosvergeten #halfuuromrijden #driespelletjes #cupasoup (Laura)

10.¬†Vannacht om 03:30: “Noooo. Luchtbed lek!” #lichtaan #pompenmaar. (Dorinde)¬†

Bekijk bericht