Het is vrijdagochtend en ik ben onderweg naar paardrijden. Het is de bedoeling dat we rond 09:00 op stal zijn, zodat we ruim de tijd hebben om de paarden te halen, te poetsen en op te zadelen. Ik moet nog ongeveer een kilometer rijden als ik bij een rotonde aankom. Het is een rotonde waar voetgangers en fietsers voorrang hebben en ik minder vaart voor een man met zijn hond. Ze zijn er bijna en ik schat in dat ze precies zullen oversteken op het moment dat ik de rotonde opkom. Ik rij nu 30, 25, 20, 15… ze zijn er nu echt bijna, goed getimed Laura! Het voelt altijd fijn om mensen voorrang te geven. Kijk mij nou eens braaf de verkeersregels volgen.

De hond besluit echter dat hij precies op het stukje gras naast de oversteekplek even mooi zijn behoefte kan gaan doen. De man slaat demonstratief zijn handen in de lucht voor deze slechte timing en kijkt me verontschuldigend aan. Hij rolt met zijn ogen en kijkt lachend naar zijn hond, die prinsheerlijk begint te poepen. Ik lach terug en begin weer te rijden. Op naar nog meer blijmakende dieren!

Bekijk bericht

Afgelopen zomer keek ik op een willekeurige dag naar buiten, naar ons dakterrasje. Er viel me toen iets geks op: er lag een knuffelbeer. “Weet jij hier iets van?” Ook mijn vriend heeft geen idee. Geen probleem verder hoor, knuffelberen zijn altijd welkom!

Een aantal weken later kwam ik tot de ontdekking dat mijn buurjongen hier achter zat. Mijn vriend en ik wonen tussen 2 broers en ons dakterras ligt toevallig precies tussen de twee dakterrassen van onze buurjongens. Kennelijk had mijn buurjongen een knuffelbeer gewonnen en wilde hij deze voor de grap aan zijn broer ‘geven’ (lees: zijn dakterras op gooien). Zijn worp was echter nét niet hard genoeg, waardoor beerlief bij ons neerplofte. Haha! Of ik beer even een zetje kon geven, zodat ie alsnog bij zijn bestemming aan zou komen.

Op de een of andere manier was het daar nog niet van gekomen: steeds regende het of had ik geen zin om even naar buiten te klimmen. Stiekem vond ik het ook wel gezellig dat we nu een soort van huisdier hadden.

Afgelopen week heeft het ontzettend gestormd in Nederland. We wonen in een best oud huisje, maar er leek bij ons niets aan de hand te zijn! Gelukkig maar. Toch zat het me niet helemaal lekker, op de een of andere manier voelde het alsof ik iets vergat. Toen ik later die avond de gordijnen voor het deurtje van ons dakterras wilde sluiten, werd mijn vermoeden bevestigd. Daar waar ons nieuwe (leen)huisdier altijd lag, was nu een kale plek. “Noooh! Moet je kijken!” wijzend naar het dakterras van onze buurjongen. Beer is weer terug bij de oorspronkelijke eigenaar, hihi. Wie weet gaat buurjongen binnenkort nog een (mislukte) poging doen en mogen we beer opnieuw verwelkomen. Ik kijk ernaar uit.

Bekijk bericht

Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Vriend over onze kat: “hahaha, James ging net met gierende kussentjes de trap af!” #gierendebanden #maardananders #kattenpootjes (Laura)

2. Wanneer er op de wc linksonder in de hoek een spin zit. Spastische nek, constant even checken of hij niet toevallig een millimeter verschoven is. #horror #sneldoortrekken (Laura)

3. (Denk hier even de stem van Severus Snape bij) Did he just… move? #spin (Laura)

4. Tijdens het opvouwen van de was begint het ineens keihard te hagelen. Dan denk ik verschrikt: shit, James is buiten! Hij is nog nooit natgeregend, laat staan hagel! Ik sprint naar beneden om de deur open te doen. Darcy springt langs me heen naar buiten, vol de hagel in. #loser (Laura)

5. Waarom loop ik precies door het gangpad met de koekjes en chocola, terwijl ik me net heb voorgenomen minder te snoepen? #zelfkwelling #lidl (Dorinde)

6. Zo’n tuutje op de schoorsteen weetjewel, waar dan witte rook uitkomt als de verwarming binnen aanstaat. Zie je het voor je? Nou, bij de overburen zit daar nu een duif bovenop. Lekker weg te dampen. Ziet er niet uit, hahaha. (Laura)

7. Oei, ongemakkelijk. Ik zit dus best wel naar die duif te staren, maar ik heb geen gordijnen voor mijn ramen. De overburen kijken nu naar buiten, recht mijn raam in. Zwaaien of niet? #dilemma #tochmaarsubtielwegkijken (Laura)

8. Een basic wit t-shirt voor €148. Geen geld. #topshelf #zeventigprocentkorting #alsnogduur (Dorinde)

9. Iemand voelde zich nét iets te veel thuis in het ‘huiskamercafé’, haha. #hardeboer #ikwashetniet #genant (Dorinde)

10. ‪Leen je heel lief je fiets uit aan je zus, rijdt ze vervolgens met volle overtuiging door de paardenpoep heen. #bedankthe ‬(Dorinde)

Bekijk bericht

Mijn zus en ik komen als laatsten aan bij een vriendin thuis, waar we gezellig met z’n zessen gaan eten. “Hoi!!” Ik ga op de kruk aan het hoofd van de tafel zitten en neem lekker een chipje uit het bakje. Gezellig weer, zo’n avond met z’n allen! De vriendin rechts naast me draait zich naar me toe om met een gesprek te beginnen en stoot daarbij haar glas water over me heen. “Nou, lekker! Tien seconden binnen, dat belooft wat!” Mijn broek is kletsnat, maar ik kan er om lachen ;).

Gedurende de avond vliegen de anekdotes en herinneringen over tafel. Het is zo fijn om lekker met je vriendinnen te kletsen!

“Zijn jullie vanavond serieus alweer verkeerd gereden?!”

“Wat zit jij die tiramisu autistisch in vakjes te verdelen, zeg!”

“Jemig ik kon toen echt niet slapen, jij bleef maar draaien!”

“Hoe ziet jouw ochtendroutine eruit? – Oh nee echt, wat moet je met die tijd? Twintig minuten, dan ben ik weg. Ja okee ik kom wel regelmatig te laat.”

“Ik heb zo’n wake up light, lekker met van die vogeltjes. – Ah wat heerlijk! – Ja, nou ja op een gegeven moment ben je die rotvogels wel helemaal zat hoor.”

“Wow, je mond is helemaal rood van de wijn. Eigenlijk is het helemaal niet zo’n goed eerste date-drankje hè?”

“Liggen jullie samen onder één dekbed? Krijg je dan nog wel lucht, of moet je dan met een snorkel naar lucht happen?”

“Ja en toen las ik dus op de blog dat jullie ook bij de halve marathon waren! Kun je dat voortaan anders niet in een eerdere blog aankondigen? We hadden wel kunnen meeten!”

“Durf jij die knoflook in dat olijvenbakje in één keer op te eten?”

“Haha, weet je nog dat jij toen heel veel knoflooksaus had gegeten en dat je toen in je hoogslaper helemaal misselijk werd van je eigen rondcirculerende adem?”

“Nee wij gingen gewoon met de taxi, ook al was het maar 5 minuten lopen. Die chauffeurs vonden ons echt mega lui.”

“Hahaha, die keer dat je net nieuwe schoenen had en je ene schoen ging oppoetsen met de schoenborstels. Hij was nog brandschoon en daarna zat er een dikke veeg op.”

“Hebben jullie ook zo’n foto in een lieveheersbeestjebootje bij Sprookjeswonderland?”

“Wow ja, mijn vriend die praat ook in zijn slaap! Laatst ging mijn wekker en toen begon hij heel hard te lachen. Toen ik vroeg wat er was, sliep hij gewoon nog. Toen ik op snooze drukte en de wekker tien minuten later weer afging, begon hij weer te lachen! Even later wist hij van niks..”

Aan het eind van de avond geef ik een vriendin ter afscheid een knuffel. Een andere vriendin kijkt me lachend aan: “jullie rijden toch samen? – O ja shit, ik moet jou hebben haha!”

Bekijk bericht

Afgelopen zondag 16:40

Samen met de vriend van mijn zus heeft mijn vriend meegedaan aan de halve marathon in Egmond. Ze hebben het goed gedaan en ik ben heel trots op ze! Het sfeertje in Egmond is top: er zijn veel enthousiaste toeschouwers en na afloop drinken veel mensen nog een drankje in één van de gezellige restaurantjes. Omdat het dorp niet goed bereikbaar is met de auto, zijn mijn vriend en de vriend van Dorinde die ochtend met de pendelbus gekomen. Dor en ik wilden ook een beetje sportief zijn, dus wij zijn richting Egmond gefietst.

Nadat de jongens klaar en omgekleed zijn, pakken ze de pendelbus weer om richting huis te gaan. Dorinde en ik drinken nog een warme chocolademelk en springen daarna ook op de fiets. Een uur later bel ik mijn vriend: “ik ben bij mijn auto aangekomen, dus ik ben rond 17:00 thuis.” Mijn vriend reageert: “ik ben net pas uit de pendelbus, dus ik denk dat we zo’n beetje tegelijk thuiskomen.” Ik reken snel zijn locatie uit: “oh, misschien zien we elkaar dan nog wel onderweg!” Sure. 

Tien minuten later zie ik de auto van mijn vriend in de verte opdoemen. Hij komt van rechts en ik moet de rij auto’s waarin hij rijdt voorrang geven. Wild zwaai ik met mijn armen (een beetje overbodig, uiteraard herkent hij mijn oude bak uit duizenden) en lachend groeten we elkaar. Na nog twee auto’s kan ik me bij de rij aansluiten en rijden we dus heel dicht achter elkaar.

Afgelopen zondag 16:45

Hè shit, het stoplicht springt op oranje. Ik moet nu echt remmen, mijn vriend kan er nog net langs. Tot zooo, denk ik dramatisch. Omdat het bij deze stoplichten best lang kan duren, besluit ik om even om mij heen te kijken. Het is een koude dag en de lucht is prachtig gekleurd. Terwijl ik om mij heen kijk, valt mijn blik ineens op mijn achteruitkijkspiegel. Wat krijgen we.. ik schiet in de lach (heerlijk gevoel als je in je eentje bent ;)). De man in de auto achter mij is een jaar of 80 en heeft een grijs petje op. Met woeste bewegingen is hij bezig om zijn raam van de binnenkant schoon te maken. Eerst het stuk raam voor zijn stuur en dan ook het stuk van de passagiersstoel. Het lukt hem niet goed om bij de hoekjes te komen, dus hij besluit om zijn auto op de handrem te zetten (hij beweegt zéér overdreven, dit is prachtige televisie voor mij) en zich uit zijn stoel omhoog te richten. Terwijl hij voorover op zijn dashboardkastje leunt, gebeurt het geweldige: zijn claxon gaat af. Verontschuldigend kijkt hij om zich heen, maar gaat toch stug door met zijn schoonmaakbeurt. Eerlijk is eerlijk: zijn raam knapt er wel van op. Het stoplicht springt op groen en de man laat zich soepel weer zakken in zijn stoel.

Gisteren

Jemig wat wiebelt die auto voor me, zeg! Het is dat we in de rij voor het stoplicht staan… 😉 Ah wacht, nu kan ik het beter zien. Een moeder is flink aan het swingen met haar armen. Haar twee zoons doen enthousiast met haar mee. Het ziet er gezellig uit en ik lach vrolijk met ze mee.

Bekijk bericht