Een Belgisch lijkende stem verbreekt de stilte in de trein. “Beste reiziger, het volgende station is.” Er volgt een lange stilte. Geamuseerd kijk ik op van mijn boek. Na een minuutje gaat de intercom weer aan. Lachend doet de vrouw een tweede poging: “Beste reiziger, het volgende station is Zaandam.” België, nu weet ik het zeker. Mijn gedachten dwalen af. Zou ze pas net in Nederland zijn? Of is ze gewoon een dagje in het buurland aan het werk zijn? Het zou zomaar kunnen.

Ik pak mijn boek erbij. Toch merk ik dat mijn concentratie niet meer is zoals het eerder was. Zo laat ik me gemakkelijk afleiden door de gesprekken naast me. “Ja, ik zeg zo tegen Jan he, heb jij al gestemd op t werk? Nou, niet dus hè. Dus ik zeg tegen hem: nou, ik wel. Op Rob! Je moet z’n gezicht hebben gezien.” De dames lachen even. Vervolgens gaat het gesprek ‘verder’. “Haha, dus ik zei dat tegen Jan he: ik heb dus wel gestemd. Op Rob!” Weer moet ze lachen. Juist ja.

Rond Amsterdam stapt er een man de coupé binnen die aan het bellen is. Soms is het helemaal niet je intentie om met iemand mee te luisteren, maar kan het gewoon even niet anders. De beste man was met de tandarts aan het bellen. Kennelijk heeft hij al drie maanden last van z’n verstandskiezen en had de tandarts toen al tegen hem gezegd dat ze er misschien uit moeten. Direct denk ik terug aan mijn eigen verstandskies-avontuur. Alle vier zijn ze er uit bij mij. De behandeling zelf was het probleem eigenlijk helemaal niet. Vooral de day after was hilarisch. Van mezelf heb ik vrij bolle wangen. (Er is al eens een blog verschenen waarin beschreven werd dat een collega aan me vroeg of ik naar de tandarts was geweest. M’n wangen leken namelijk wat dik. Dat was toen niet het geval, kun je nagaan haha. Puur natuur.) Je kunt je voorstellen dat mijn wangen ná het trekken van mijn verstandskiezen helemaal gigantisch waren.

En zo zit ik dus in de trein, te gluren naar de buurman om me een voorstelling te maken van hem met hamsterwangen. Direct zit het ‘Hamtaro’ liedje (een tekenprogramma van vroeger over hamsters, ja echt) in m’n hoofd. De man hangt weer op -de afspraak is gemaakt- en de rust keert weer terug.

Ik krijg het voor elkaar om nog vijf bladzijdes te lezen, totdat de intercom weer aan gaat. Met een mooi accent wordt er omgeroepen: “het volgende station is Utrecht.”

Ik stap uit en loop naar de bushalte. Misschien zit Rob wel in de bus!

Bekijk bericht

“Shit, hadden we die moeten hebben?” Samen met mijn vriend zit ik in de auto en we komen er zojuist achter dat we de afslag gemist hebben. Het valt mee: de ‘u komt aan over 12 minuten’ verspringt naar 20 minuten. Ik heb vele male erger meegemaakt in het verleden door het missen van een afslagje.

Niet veel later komen we aan bij het bungalowpark waar we de komende drie nachten verblijven. De familie van mijn vriend is er al, leuk! Die avond eten we bij een restaurant op het park. Het eten is niet heel bijzonder, maar we hebben het wel gezellig. Ook de bediening is heel attent. Zo wordt er keurig gevraagd of onze borden ‘al’ meegenomen mogen worden, terwijl we ze al ruim een half uur geleden leeg hebben gegeten. Kan maar beter duidelijk zijn :).

De volgende ochtend ontbijten we met z’n allen in het huisje waar ik met mijn vriend en zijn ouders verblijf. De buren, de zus van mijn vriend, haar vriend en hun dochtertje schuiven gezellig aan. Er zijn verse broodjes gehaald, dat zorgt bij mij altijd voor een vakantiegevoel. Mooi hè, zo simpel kan het zijn. Na het eten maken we ons klaar en beginnen we aan een strandwandeling.

Die middag ga ik met de zus van mijn vriend even het centrum in. “Hier is niet veel te beleven hoor”, waarschuwde ik al. “Ik ben hier afgelopen januari nog geweest en toen heb ik al gezien dat hier amper winkels zijn.” Niet veel later voel ik me toch een beetje suffig. Op de plekken die ik in januari had gezien, is inderdaad niet al te veel te beleven. We hadden toen slechts één extra straat in moeten slaan om het toch best wel grote centrum te ontdekken. Oeps.

In de middag krijgen we visite: we hebben een kookworkshop ‘aan huis’ geregeld! Dit is echt een aanrader als je op een vakantiepark bent. Juist doordat de keuken van niet al te veel gemakken is voorzien, is het heel geinig om toch met de spullen die je hebt een heerlijke maaltijd klaar te maken. Het broodrooster kan helaas niet door voor een oven, dus er moet een gerechtje aangepast worden. Dan maar in de pan. Het is een leerzame middag. Zo weet ik nu dat eieren niet in de koelkast bewaard moeten worden, je extra viergine olijfolie toch wel mag verwarmen en hoe je een dorade vis moet fileren als een pro.

We starten met een timbaaltje van tomaat, avocado, mascarpone en rucola. Vervolgens eten we een op de huid gebakken dorade filet met een beurre blanc saus. Het hoofdgerecht is een haantje met heerlijke groenten en we sluiten de maaltijd af met een heerlijk dessert: koekjes met sinaasappelsap, mascarpone, aardbeien en lemon curd. HEERLIJK. Ja, dit diner wint het wel van het diner van gisteren. En oh wat waren we toch blij met de vaatwasser, haha.

Bij een familieweekend horen ook spelletjes. Zo hebben we dit weekend een paar keer Halli Galli gespeeld, heerlijk om als een klein kind op die bel te mogen rammen. Er ging er eentje zelfs onderzoeken welke hand een betere reactiesnelheid had, haha. Uiteindelijk werd de winnaar van die test zijn ‘werkhand’. Tip van de dag: doe als je dit spel speelt wel even je ring af, anders staat die voor eeuwig in je vinger gebeiteld. Ook spelen we dit weekend een paar potjes Beverbende. We hebben zelfs een prijs om te verloten: de spatel die de man van de kookworkshop vergeten was en niet meer terug hoefde. Mooi om te zien hoe fanatiek iedereen is. Hoezo verloten ze tegenwoordig nog koelkasten en televisies bij georganiseerde bingo’s? Van kookspatels wordt men net zo blij! Ik zou het wel weten als ik in de organisatie zou zitten, haha. Ik heb de spatel overigens niet gewonnen, helaas.

Op zondag maken we een stadswandeling door Haarlem. De gids laat ons veel hofjes te zien, mooie plekken waar je normaal gesproken zo langs zou lopen zonder dat het je ook maar enigszins opvalt. Ook zien we een straat waar alle huisnummers beginnen met 144. De nummering loopt dan door van 144a tot 144z. Je zal maar postbode zijn waarbij op een poststuk de ‘toevoeging’ vergeten is. Probeer dan maar de juiste ‘144’ te vinden, haha. Ik vond het heel leuk om die nieuwe plekken te ontdekken, maar ik durf niet te beloven dat ik de volgende keer de winkelstraat links laat liggen omdat ik liever naar de hofjes ga, haha.

Het was een heel gezellig weekend, ik heb genoten! Volgend jaar weer?! 😉

Bekijk bericht

Voor onze transfer naar het kleine eilandje Nusa Lembongan worden we om 10.30 opgehaald bij een grote supermarkt in Ubud. Om 10.33 verschijnt ons busje (ze zijn hier altijd goed op tijd, heel fijn!) die ons naar Sanur brengt waar de boot vertrekt.

“Where do you stay in Nusa?” We zijn inmiddels in Sanur en noemen de naam van ons hotel. Mijn vriend krijgt vervolgens heel praktisch een sticker op zijn shirt geplakt. Makkelijk bij het inschepen straks, haha. Ik krijg er geen eentje, dus je begrijpt dat ik mijn vriend goed in de gaten hou. Er staan heel wat boten te wachten, de een gaat naar Lombok, een ander naar de Gili eilanden. De mannen aan de kust regelen de koffers. Alsof het niets is, dragen ze wel drie koffers tegelijk naar een bootje. Respect. Ik ben blij dat ik een korte broek aan heb; om de boot op te komen moeten we een klein stukje door de zee lopen. Sommige toeristen hebben wel een lange broek aan, komisch om te zien. Maar goed, het is ook maar 30 graden, geef ze eens ongelijk.

Bekijk bericht

Elk jaar gaan we in de zomer met de familie een weekje naar Texel. We verblijven altijd in hetzelfde vakantiehuis in Den Burg, maar zijn ondertussen al op heel veel plekken op het eiland geweest. Elk dorpje heeft zijn eigen leuke hotspots en we zetten ze voor je op een rijtje.

Mocht je nog nooit op Texel zijn geweest, dan wordt dat de hoogste tijd! Het is heel bereikbaar. Je kunt met de trein naar Den Helder, waar vervolgens de ‘Texelhopper’ voor je klaarstaat. Dit is een bus die mee op de boot gaat en vervolgens op het eiland verder rijdt naar de dorpjes. Je kunt er ook voor kiezen om bij de boot uit te stappen en zelf verder te gaan, bijvoorbeeld met een (gehuurde?) fiets. Je kunt ook met de auto het eiland op, maar houdt er rekening mee dat je €35 betaalt voor de overtocht (retour) voor je auto. Parkeren in Den Helder is op veel plekken gratis. Als voetganger betaal je slechts €2,50, neem je een fiets mee op de voor dan kost het je €5. Voor het geld hoef je het dus zeker niet te laten!

Wat te doen op Texel?

Den Burg – het grootste dorp op Texel.

– Hier vind je vele winkels zoals de Hema, Kruidvat, Etos, Blokker en de plaatselijke winkeltjes. Er zijn overal hele leuke landelijke woonboetiekjes te vinden!
– Ga een avondje naar de bioscoop!
– Bezoek de markt, deze is elke maandag.

Bekijk bericht

Ladies and gentlemen, thank you for flying with Air Asia and welcome to Yogyakarta. We zijn er! Nadat we onze backpacks van de bagageband hebben gepakt, worden we direct benaderd alsof we filmsterren zijn. Taxi! Taxi! Madame! Mister! Oja, zo gaat dat hier inderdaad. Een taxi chauffeur die maar wat blij kijkt dat hij de wedstrijd met zijn medechauffeurs heeft gewonnen – hij gaf iemand zelfs een high five – brengt ons naar het hotel.

Onderweg leer ik dat verhuizen met een vrachtwagen ontzettend passé is. Pak gewoon een scooter joh, net zo makkelijk! Er worden televisies vervoerd, stoelen, een ladder en een koelkastje. Ook pas je makkelijk met z’n vieren op zo’n ding, geen probleem. Prima gezinswagentje.

Bekijk bericht