Het is koopavond en ik besluit om even naar de Primark te gaan. In de winkel kom ik een aantal leuke situaties tegen.

In het pashokje, een gesprek tussen twee jonge meiden

  • “Dit shirt kan ik wel aan bij de schoolfotograaf!”
  • “Deze Harry Potter trui is echt leuk. Normaal vind ik Harry Potter kinderachtig, maar nu kan het wel.”
  • “Dit shirt past leuk bij mijn broek met gaten.” (Echt, wélk shirt past er nou bij een broek met gaten? Ik ben tegen de trend, haha).
  • BOEM. Gevolgd door een oerkreet. “Auu, mijn hoofd!” Gevolgd door keihard gelach.
  • “Ah dit staat me echt niet.” … “Jawel júist wel!” … “Nee echt niet.” … “Jawel staat je echt mooi.” … “Ja, he?”

In de winkel

  • “Hoi! Ik moet als donut verkleed. Hebben jullie daar iets voor?” (Een vriendin heeft een themafeest georganiseerd met een onmogelijk thema, hihi. De winkelmedewerkster vond het overigens wel een komische vraag.)
  • Een moeder loopt enthousiast rond met een ontzettend chagrijnige dochter achter haar aan sjokkend. Moeder houdt vrolijk wat kledingstukken omhoog, waarna haar dochter er steeds vol walging naar kijkt.
  • De bewaker bij de ingang kijkt me geamuseerd aan terwijl ik met net iets te veel kledingstukken in mijn hand toch maar wél een mandje probeer te pakken. Gaat niet helemaal soepel.

Bij de kassa

  • Altijd vragen ze bij de Primark of ik de kledinghangers mee wil nemen. Normaal zeg ik bijna altijd nee, maar ik neem me nu voor dat ik ze wel goed kan gebruiken. Uiteraard wordt het nu niet gevraagd, maar verdwijnen de hangers in een grote doos.
  • Het kassasysteem werkt superhandig: er wordt steeds omgeroepen naar welke kassa je moet. “Kassa drie, alstublieft. Kassa vijf alstublieft.” Het werkt nog handiger als je ook nog eens blijft opletten en daadwerkelijk naar de goede kassa loopt :).

Mijn lijstje is nog niet zo indrukwekkend als die van Laura: Thomas en ik zijn ‘slechts’ vijf jaar samen, wonen drie jaar samen waarvan drie jaar zonder katten. Tot twee weken geleden! Dirk en Rover zijn in ons leven gekomen en het verandert de zaken thuis toch wel enigszins.

  • “Ah yes, er ligt weer een drol!” Een dag nadat ze bij ons zijn gekomen. Goed om te zien dat alles werkt zoals het moet.
  • De woonkamer wordt steeds leger met spullen, de slaapkamer steeds voller. Katvrije zone.
  • Elke middag vol opluchting weer thuiskomen dat de katten – en het huis – nog leven.
  • Laura heeft ook twee katten, die lijken ineens enorm vergeleken met deze mini’s.
  • Wanneer één van de twee eindelijk rustig is, springt de andere kat bovenop hem. Weg is de rust ;-).
  • Ze zijn nog jong, maar die nagels zijn al scherp! Ze vinden vooral voeten heel leuk, dus ik hou mijn schoenen toch maar even aan binnen.
  • Alle kabels, snoertjes en touwtjes hangen opgerold op katvrije hoogte.
  • Aan mijn foto’s op mijn telefoon kun je heel goed zien dat we nu katten hebben, haha.
  • Touwtjes! Speelgoedmuizen! Waterbakje! Kattenbakkorrels! Tenen! Tafel! Bank! Pluisje op het kussen! Alles vinden ze fantastisch.
  • “Hij kan al op de stoel springen!” Wat worden ze groot he.
  • Steen papier schaar wie de kattenbak verschoont.
  • Wanneer het net iets te stil in huis is, wordt het direct een verdachte situatie. Wat spoken ze nu weer uit?
  • Vriend belt op. “Hoe is het met de jongens?” En pas daarna: “hoe is het met jou?” Prioriteiten.. 😉

De vragen beantwoorden 

“Ga je nog op vakantie? – Jazeker!”

“Waar ga je heen? – IJsland!!”

 

Wat mij betreft zijn dit de leukste vragen die je iemand kunt stellen. Het geeft gegarandeerd een enthousiast gevoel en het is vervolgens super leuk om over de bestemming te praten. IJsland voor ons dus, yay!

 

Meest gehoorde opmerking

“Je was het warme weer zeker zat? ;)” By far de meest gehoorde opmerking. En inderdaad, ik vind het helemaal niet erg dat het in IJsland wat minder warm is 😉

 

Keihard lachen om de tv

Het Europese weerbericht van de laatste weken vind ik echt hilarisch. “Net als de afgelopen dagen, wordt het vandaag weer een tropisch warm dagje,” vertellen de weermensen vrolijk terwijl ze naar de vuurrode kaart van Europa wijzen. Zelf kijk ik dan altijd linksboven op de kaart, waar een rebelse 12ºC in het groen nogal afwijkt van de rest van Europa, haha.

 

Winkelen

“Kunt u ons de handschoenen wijzen?” De vrouw van de sportwinkel loopt ons voor naar het handschoenenschap. “Eh, heeft u ook winterhandschoenen?” Ze kijkt ons lachend aan. “Nee, die zitten nu niet in het assortiment…”

 

Aftellen

Hoe vaak mijn vriend en ik elkaar al niet enthousiast de high five hebben gegeven en daarbij riepen: “bijna vakantieeee!”

 

En jij, geniet je ook altijd zo van vakantievoorpret? 🙂

Aaaaah, gaan we de boot nog redden?? Op Den Helder een parkeerplaats zoeken is best lastig in het hoogseizoen!

Binnen of buiten? Heerlijke #firstworldproblems op het terrasje.

Cocksdorp, been there! Blijft een grappige naam haha.

Den Hoorn, de plek waar je bij restaurant “In de knip” heel leuk kunt zitten op het terrasje. We hadden er een smoothie en een perencake, nomnomnom.

E-scooters huren op Texel om daar met vriendinnen lekker rond te toeren. Ze waren geluidloos, waardoor we gezellig konden kletsen.

Frietjes eten als diner, heerlijk zout eten!

Goed insmeren met zonnebrand!!

“Hart van Texel” in Den Burg. Dit is een tweede (en laatste!) tip om ergens lekker te eten. Bij dit hotel/restaurant hadden we de e-scooters gehuurd. De eigenaren zijn super aardig en runnen de tent met z’n tweeën. Heel erg leuk!

In Oosterend was een heel leuk evenement: ‘Oosterend Present.’ In elk wijkje van het dorp hadden ze een bepaald thema waarin ze hun straat versierd hadden. Ook hebben we naar een heuse kartrace gekeken, spanning en sensatie 😉

Joehoeee, wij komen even inhalen! Het nadeel van een geluidloze e-scooter is dat mensen wel van je kunnen schrikken. Gelukkig waren we non-stop aan het kletsen en lachen en hoorden ze ons meestal wel aankomen haha.

Kijk, een kaasboerderij! Zullen we daar even binnen kijken?

Let’s go to the beach, each, let’s go get a wave…

Met vriendinnen vermaak je je altijd, wat een heerlijk dagje!

Nooit meer naar huis. Wat duurt de dag lang zo!

Oudeschild, ook een favoriet plekje op Texel. Bij deze gezellige haven zie je vissersboten, kun je dagtochten maken, de schattige winkeltjes bekijken of lekkere Skuumkoppes drinken op het terras.

Pootjebaden in de zee, yes please!

Quelle température… 😉

Repeat in mijn hoofd: “burn, baby burn!”

Smeren, smeren, smeren.

Toeren op zo’n scooter is echt een aanrader. We hebben het hele eiland gezien en het was echt prima verkoeling. Perfecte combi!

Ultiem chilldagje zo!

Vanavond scheen het ‘bloedmaan’ te zijn, ik heb die hele maan niet kunnen vinden… Om elf uur zag ik hem weer, maar toen was hij niet meer rood. Jammer!

Willen we nog naar de vuurtoren? Nahh daar zijn we al vaak geweest, we zien hem hier wel op een ansichtkaart.

Xpfueqhhhjjjjghhqssss wat een hitte!

Yes, weer één! Het project was om met “the big 5” van Texel op de foto te gaan. (Schaap, koe, meeuw, zeehond, nog nader in te vullen…) Uiteindelijk zijn we met schapen en kippen op de foto gegaan, hahaha.

Zonnebrand is your best friend (lijkt wel gesponsord, hahaha).

Donderdag schreef ik al een clichéblog over de eerste dag van ons mentorkamp, vandaag beschrijf ik de uitspraken en mini-anekdotes van onze tweede dag kamp afgelopen week.

 

Ontbijt

Leerlingen verschijnen halfdood aan het ontbijt en direct heb ik door dat ik misschien wel het allerlekkerst van iedereen heb geslapen. (Sorry co-mentor).

Waar het gisteravond echt brullen en lachen was, wordt er nu stilletjes ontbeten.

Overal spot ik verwilderde knotten en capuchons (een paar uitzonderingen uiteraard!)

“Gaan we zo met de auto naar Baarn? Mag ik met de eerste auto meerijden?”

 

Na het ontbijt

“We gaan nu in shifts naar Baarn rijden voor het boodschappenspel. De eerste 12 leerlingen kunnen met ons mee met de auto’s, de rest van de groep loopt alvast een stukje richting de bestemming onder begeleiding van meneer V. – We worden wel opgehaald hè, u laat ons niet stiekem alles lopen toch?”

 

Boodschappenspel

“Jullie hebben tot half 2 de tijd om de spullen op het lijstje te verzamelen, jullie mogen hiervoor op pad in Baarn. Blijf als groep bij elkaar en zorg ervoor dat jullie niet allemaal bij dezelfde mensen aanbellen. Wie de meeste voorwerpen heeft verzameld, wint een prijs. Succes!”

Mooi, voor ons een heerlijk moment om even ergens een drankje te drinken. En waterballonnen te scoren voor later deze middag, wat een hitte!

Om half twee verzamelen we weer bij de afgesproken plek en de leerlingen praten enthousiast over hun avonturen. “Wow, waren jullie ook bij die mevrouw daar? Ze was niet zo blij met bepaalde producten…” Anderen vertellen weer blij over hun vijf geslaagde selfies met voorbijgangers: “die mensen vonden dat echt leuk!”

Leerling: “heeft er IEMAND wèl een kerstbal weten te scoren??!!”

 

Midgetgolf

“Oké jongens, we gaan zo midgetgolfen! Wie van jullie heeft een naam met de letter A? Ga maar bij die boom daar staan. Letter B? Naar de boom. C, D, E….. uiteindelijk hebben we de leerlingen tot en met beginletter L bij elkaar verzameld. (Een jongen wiens naam ook met de L begint, zag ik stiekem nog tussen zijn vrienden staan. Na even oogcontact met hem gemaakt te hebben, deed hij zijn vinger voor zijn lippen. Ha, hij moest eens weten… ;)) “Goed, wie van deze leerlingen wil NIET met de auto naar midgetgolf?” Twee leerlingen steken hun vinger op. “Oké, dan mogen jullie bij de andere groep gaan staan. Jullie mogen lopen naar de midgetgolf! Het is een kwartiertje lopen ongeveer, succes!” Er volgt wat geprotesteerd, maar we beloven dat we de andere groep ook nog een voordeeltje zullen geven.

Tijdens het midgetgolfen zijn er flink wat zweetdruppels gevallen. Jemig, wat een hitte!

“Mevrouw, dit is best wel kindermishandeling eigenlijk. Het is wel leuk hoor, maar moest dat zwembad er nou echt direct náást liggen?”

 

Pannenkoekenrestaurant

Hallo, u spreekt met Laura. Ehh.. kan ik voor over twee uur reserveren voor een groep van 29 man?” Fingers crossed. “Ja? O heel fijn, dank u! Tot straks!” Dit had op zich iets beter gepland kunnen worden, maar het was gelukkig geen probleem!

“Jullie mogen alles kiezen, zolang het maar pannenkoeken zijn!” Even later komt er een super decadente pannenkoek langs met ijs en slagroom. Iedereen lacht er toch een beetje om: “wie heeft deze nou weer besteld?” Het blijkt om de ‘valsspelende’ jongen met de L te gaan, hahaha.

Na het eten gaan drie leerlingen nog even drinken halen bij de bar. Hoewel het me verbaast dat ze zo assertief zijn en dan ook echt met z’n drieën naar de bar lopen, zoek ik er niets achter. Even later komt de ober met een beker met slagroom en daarin een sterretje aangelopen. Voor mijn zeer verraste co-mentor: “wisten jullie echt dat ik overmorgen jarig ben?!” De leerlingen lachen keihard: “nee, het was gewoon een grapje! Maar alvast gefeliciteerd dan!!” Het zou wel echt hilarisch zijn geweest als ze deze voor mij hadden besteld en dat mijn co-mentor dan dus echt bijna jarig was geweest.

 

Speurtocht

“Gisteravond was de dropping een groot succes en we gaan nu een speurtocht doen. In jullie groepsenvelop hebben jullie allemaal een eigen coördinaat, dat is de beginplek van de speurtocht. Op elke plek van de speurtocht voeren jullie vervolgens opdrachten uit, waardoor jullie weer op je volgende coördinaat uitkomen. Succes!”

Leerlingen stormen massaal weg en wij hebben weer even een uurtje rust.

Na een half uurtje stromen de eerste foto’s binnen: ze moeten een levende piramide maken, bij goedkeuring krijgen ze het volgende coördinaat. Ook moeten ze een sudoku oplossen, een paar dingen op een bepaalde plek tellen en een hele gekke groepsfoto maken.

 

‘Bonte avond’

Overal spelletjes, hapjes en gezelligheid. Wat een superklas hebben we toch!

Om één uur sturen we de leerlingen naar bed, ditmaal onder strenge voorwaarden dat ze vannacht toch ECHT stil moeten zijn en niet mogen overlopen.

 

Nachtdienst

Zie blog van dinsdag voor onze nachtdienst en het spotten van en zoeken naar overlopende leerlingen. (Stiekem hoort dit er natuurlijk wel bij, anders ben je niet echt op kamp geweest…)

 

Het kamp was super en we hebben genoten! De volgende ochtend hebben we ontbeten, rapporten uitgedeeld, opgeruimd, een emotioneel praatje gehouden en de uitslag van het boodschappenspel (hahaha, zo leuk dat ze allemaal toch een tampon, tandenstoker, blik knakworsten, tandenborstel, groene pen…… hebben gevonden). Om twaalf uur kwamen de ouders de leerlingen weer netjes ophalen. Dit was een fijne afsluiter van een mooi mentorjaar. Wie weet doen we dit nog eens over!