Op mijn vrije dagen maak ik regelmatig een veel te ambitieuze to do lijst. Ook vandaag is dit geen uitzondering. Ooit gaat het me lukken om alles af te vinken, haha. Tegen het eind van de middag besluit ik om een paar taken te schrappen. Stofzuigen ga ik wel nog even doen! Met onze buurjongen hebben we afgesproken om het schoonmaken van de gezamenlijke gang af te wisselen en vandaag is het mijn beurt.

De gezamenlijke gang zit zowel op de benedenverdieping als op de eerste verdieping. Gewapend met een stofzuiger loop ik de trappen af en begin aan het eerste deel van de gang. Ons huis heeft op nogal rare plekken stopcontacten, waardoor ik nét niet bij een stukje van de benedenverdieping kom. Op de eerste verdieping zit wel weer een stopcontact, dus ik sjees de stofzuiger naar boven. This is power! Het liedje van Hardwell zit direct in m’n hoofd. Ik krijg het er inderdaad lekker warm van, dus toepasselijk is het wel. This is power…. Net wanneer ik weer een stukje naar beneden wil lopen om het laatste deel van de benedenverdieping schoon te maken, flikkert de stofzuiger een paar treden naar beneden. Direct hoor ik mijn eigen gezang een stuk harder: de stofzuiger is er zojuist mee gestopt. Ik krijg het nog een stukje warmer, omdat ik sterk het vermoeden krijg dat ik de stofzuiger zojuist gesloopt hebt. Nadat ik de stofzuiger weer netjes rechtop heb gezet, gaat hij dankbaar weer verder met z’n herrie. Ah, de slang was gewoon even bekneld door z’n eigen gewicht. Iets voorzichtiger dan ervoor lukt het me om de gang schoon te krijgen. Kan ik die mooi van m’n gekrompen to do lijst afvinken :).

Bekijk bericht

Samen met mijn vriend ben ik bij de Ikea. We hebben niet veel nodig en hebben dan ook maar een paar producten in ons wagentje liggen. Top, kunnen we mooi naar de zelfscankassa’s! Er zijn twee wachtenden voor ons. Waar het ene stel ontzettend aan het treuzelen is – per minuut wordt er ongeveer één product gescand – maakt het andere koppel flink tempo. De man scant de producten, de vrouw legt ze in de winkelwagen. Prima samenwerking! De man betaalt, haalt de bon uit het automaat en loopt vervolgens naar het poortje. Bij de Ikea hebben ze als systeem dat je pas door het poortje kan als je je bon scant. Het is dan wel handig als je dan ook daadwerkelijk door het poortje gaat. Terwijl de man inmiddels al aan de andere kant van het poortje staat, probeert de vrouw de winkelwagen erheen te rijden. Het lukt niet zo goed, er staat namelijk een Ikea-medewerker midden in het gangpad. “Lekker handig Ruud, ik kon er helemaal niet door!” roept de vrouw wat gefrustreerd naar haar man. De Ikea-medewerker heeft het in de gaten en maakt er een showtje van. “Nee Ruud, volgende keer even op je vrouw wachten.” Hij knipoogt naar de vrouw en maakt het poortje voor haar open. De gewone kassa’s waren inderdaad sneller geweest, haha.

Bekijk bericht

Ik word wakker van het onweer. Niet van de knal – die heb ik helemaal niet gehoord – maar van de felle lichtflits. Na de eerste volgt bijna direct de volgende flits. Weer geen knal. Dat is gek! Ik besluit om mijn ogen open te doen om te kijken of mijn vriend ook wakker is geworden. Mijn vriend zit rechtop in bed en heeft zojuist een foto van me gemaakt. “Hoezo maak je een foto? Ik lig te slapen joh!” Hij begint te lachen en laat me de foto zien. “Sorry, maar ik moest hier wel een foto van maken!” Als ik de foto zie moet ik ook lachen. Over het algemeen ligt het kussen op het matras en lig je daar met je hoofd op. Ik heb vannacht blijkbaar besloten dat het ook heel anders kan: mijn hoofd ligt op het matras en het kussen ligt boven op mijn hoofd. Zeer comfortabel. Ik heb mijn vriend vriendelijk verzocht om de volgende keer de flits even uit te zetten.

Bekijk bericht

Het is vrijdagmiddag en de bel na het 8e uur is zojuist gegaan. De leerlingen stormen naar buiten, voor hen begint het weekend! Zelf besluit ik nog even in het lokaal te blijven om een toets verder na te kijken. Hoef ik dat in het weekend lekker niet te doen.

Na een klein uurtje vertrek ook ik naar huis. De toets is inmiddels nagekeken en ik heb hem direct opgeborgen in de kast waar ik alle toetsen bewaar. Weekend!

(…)

Op zondagavond besluit ik om Magister, een programma waarmee cijfers worden ingevoerd, nog eens te openen. Maandag vóór 12.00 moeten de cijfers worden ingevoerd, zodat ze vervolgens op het rapport kunnen worden gezet. Mijn eerste klas is compleet, check! Ook de tweede klas is helemaal ingevoerd. Bij het openen van de derde klas gaat het mis. Alle cijfers zijn keurig netjes ingevuld, op één leerling na. De leerling die ziek was tijdens de toets. De leerling die de toets een paar dagen later heeft gemaakt. De toets die ik vervolgens tijdelijk in mijn kluisje had gelegd. De toets die daar nog steeds ligt te wachten op zijn cijfer. Nee toch. Met een sprankeltje hoop doorzoek ik mijn tas, maar helaas..

(…)

“Wat doe jij hier? Jij werkt toch helemaal niet op maandag?” Een collega groet me vrolijk. Ik mompel wat terug en loop snel naar mijn kluisje. Ik kijk de toets na: een 6.8. Gelukkig heeft deze jongen wél wat ingevuld (in tegenstelling tot twee klasgenoten van hem) en hoef ik geen 1.0 in te voeren. Hij moest eens weten hoe veel moeite ik heb gedaan voor dat cijfer. Van mij mogen de digitale toetsen heel snel komen, haha.

Bekijk bericht

“Oh dit is wel een schattige!” Het is zaterdagmiddag en er zijn een paar vrienden op bezoek. Op de een of andere manier is ons gesprekonderwerp overgegaan op wekkergeluiden. Ook ik heb mijn telefoon er even bij gepakt en ben ik aan het bekijken wat voor mogelijkheden mijn wekker heeft. Ik klik op een wekker die ik gisteren had gezet, druk op wijzig geluid en scroll door de lijst. Eend. Zijde. Nachtuil. Deurbel. Blaffen. Ha, blaffen, die ga ik eens proberen! Ik verwacht een schattig hondje, maar ik had het niet fouter kunnen hebben. Ik kan me niet voorstellen dat er ook maar één persoon op aarde is die dit geluid als wekker heeft.

(…)

“Welterusten!” Na een hele gezellige avond kruip ik rond half 3 mijn bed in. Morgen kunnen we lekker uitslapen, of in ieder geval een poging doen. Zowel mijn vriend als ik hebben niet echt uitslaaptalent, haha.

Een paar uur later zit ik rechtop in bed. Ik krijg mijn ogen amper open en ik weet vrij zeker dat het nog geen tijd is om op te staan. “Dor, het is 6.10! Hoezo gaat die hond op je telefoon zo tekeer?” Oeps. Kennelijk had ik niet alleen de wekkergeluiden getest, maar hem ook direct voor het echie aangezet. Op deze manier ga ik natuurlijk nooit uitslaaptalent ontwikkelen, haha.

Bekijk bericht