Ik sta bij het stoplicht te wachten op de baan die rechtdoor gaat. Ik sta precies gesandwicht tussen twee auto’s, de één voor naar links en de ander voor naar rechts. Het is heerlijk weer, dus ik heb mijn ramen lekker open.

Rechts naast me springt het stoplicht op groen, maar er gebeurt verder niet veel. Pas wanneer het stoplicht op oranje springt, komt de voorste auto in actie. De auto erna moet helaas alweer wachten. Ik giechel om de reactie van de ‘gedupeerde’, die zichtbaar flink aan het balen is. Mijn reactie is echter niets vergeleken met de keiharde schaterlach die links naast me klinkt. Haha! Ik zie twee gepensioneerden vrolijk naar mijn rechterbuurman kijken, waarna ze vervolgens zelf rustig op een slakkengangetje door hun groene licht rijden.

Dat is weer eens wat anders dan al dat gescheld in het verkeer :-).

Eens in de zoveel tijd is het weer zo ver: de tandarts. Omdat je tijdens de behandeling niet veel kan doen, schieten er wel eens gedachten door je hoofd. Dit is waar ik me mee bezig hield!

– Oh jee, dit kriebelt aan mijn neus. Wat als ik zo moet niezen? Straks schiet ze nog uit!

– Wat als zij zélf moet niezen?!

– Er zit helemaal geen stof in de airco. Zouden ze dat elke dag schoonmaken?

– Zouden ze dan een ladder gebruiken? Of misschien staan ze dan wel op deze stoel. En hebben ze hondenpoep onder hun schoen.

– Iew, er druipt een klodder kwijl langzaam van mijn mondhoek naar mijn hals. Iew. Iew.

– Zouden tandartsen wel eens verliefd worden op hun patiënt? Dit kan geen mooi perspectief voor ze zijn. Andersom ook niet trouwens.

– Respect voor de tandartsen die constant in een gekke houding moeten staan! Geldt ook voor veel andere beroepen trouwens.

– Zouden mensen echt minder stress krijgen van zo’n poster met een schaterlachende tand erop?

– Volgende keer ga ik écht beter stoken 😉

De afgelopen week plaatsten wij de volgende tweets op Twitter:

1. “Wat is de geboortedatum van jullie katten?” Zonder na te denken zeg ik: “ergens in juni, 2012.” Daarna voelde het alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg. “O mijn god, ze zijn dus al bijna 7.” Ik zeg al twee jaar dat ze vijf zijn. #emotioneelmomentje #momlife #hahaha (Laura)

2. Ik zit dus nu al een tijdje mijn ‘zoons’ van 6 te bestuderen. Waarom gaan katten zich altijd direct wassen als ze iets lekkers hebben gegeten? James zou dus nu op zijn borst en linkervoorpootje naar brie moeten ruiken. (Laura)

3. Wel een goeie om je kat zich te laten wassen, trouwens. Geef hem 1 mm2 brie en hij vermaakt zich de komende 15 minuten. #okegenoegkattentweets (Laura)

4. Goed, en dan nu de tweets! Mijn vinger gaat naar de Twitter knop, maar zweeft op onverklaarbare wijze door naar de Videoland knop. #MarriedAtFirstSight #terugkijken #verslavend (Dorinde)

5. Lieve Dirk, wil je volgende keer eerst even je voeten vegen voordat je naar boven gaat als je in het zand hebt gespeeld? Dank! #zandoveral (Dorinde)

6. Of blijf dan in ieder geval beneden 😉 #zandinbed #uhl (Dorinde)

7. Nooit gedacht dat ze het zo leuk zouden vinden. #tweedeklassers #paaskleurplaat #laatstelesdagvoordevakantie (Dorinde)

8. Het is maar goed dat de kilozakken uitverkocht zijn. #paaseieren #danmaarkleinezakjes (Dorinde)

9. Infinity War gekeken met mijn schoonfamilie. Een film waar je al een flinke Marvel-voorkennis (à 21 films) voor nodig hebt. Mijn vriend heeft me op de fiets voorbereid, hahaha. #spreekbeurt #goeieriken #slechteriken (Laura)

10. Onderweg naar huis zijn er meer routes. Mijn vriend fietst graag de iets langere, makkelijkere route. Ik niet. “Laten we rustig fietsen en kijken wie sneller is.” Bij thuiskomst zit mijn vriend op de bank. Ik leg mijn hand in zijn nek en voel een heeeeele snelle hartslag. (Laura)

Laura zit naast me en we hebben het over haar plannen om hun tuin aan te passen. Ze geeft aan dat ze het altijd lastig vindt om bepaalde maten in te schatten. “Hoeveel is 60 cm? Zo veel? Of zo veel?” Met haar handen geeft ze de mogelijkheden aan. Ik leg haar uit dat ik vaak de vuistregel gebruik dat je pink ongeveer 1 cm is. Direct begint Laura haar eigen pink te meten met haar vingers. “HUH?” Ze bekijkt de afstand van de bovenkant van haar pink tot de onderkant en concludeert dat dit toch echt geen 1 cm kan zijn. Ik begin heel hard te lachen. “De breedte van je pink, ui!”

Tijdens de les Frans met de derde klas oefenen we met luistervaardigheid. We luisteren naar een Frans fragment over de bruiloft van Meghan en Harry en de leerlingen beantwoorden er vragen over. Tijdens de nabespreking komt naar voren hoe duur het eigenlijk wel niet is om een bruiloft te plannen. Ik voeg er grappend aan toe dat ik dat uit eigen ervaring nu ook weet.

De meiden die in het midden zitten kijken me verheugd aan. Ik hoor ze met elkaar fluisteren: “zal ik het vragen? Ik vraag het gewoon.” Ze steekt haar vinger op. “Mevrouw, heeft u al een jurk?” Ik kijk haar lachend aan: “nog niet, maar ik zal je op de hoogte houden als je dat wilt!” Ze glundert. “Graag!”

Later die middag geef ik les aan mijn brugklas. Ik heb een leuke band met deze klas en ze gaan enorm goed. Aan het eind van de les blijven er altijd een paar leerlingen hangen om te kletsen. “Mevrouw, uw voornaam is Laura, toch? Mogen we u op Instagram toevoegen?” Ik geef mijn standaard docentenantwoord (nee), maar vertel ze wel dat ik me uiterst vereerd voel. “U mag mij wel toevoegen hoor, dat zou echt leuk zijn!” Haar vriendinnen vallen haar bij: “ja, want als we u nou niet meer hebben volgend jaar, kunnen we toch nog een beetje contact houden.” Hoewel ik dit niet zo gauw zal doen, kan ik niet ontkennen dat ik het erg schattig vind!