Het is 19.10 en om 19.30 begint de sportles. Het is ongeveer 10 minuten fietsen naar de sportschool, dus als ik nu van huis vertrek ben ik mooi op tijd. Eerder vandaag had ik mijn sporttas al ingepakt, dus ready to go!

Keurig op tijd kom ik aan bij de sportschool en ik loop naar boven om me om te kleden in de kleedkamers. Wanneer ik mijn tas open doe, krijg ik het een beetje warm. Op mijn schoenen en flesje water na ziet mijn tas er akelig leeg uit. Shit! Heb ik mijn tas vanmiddag dan toch niet goed ingepakt? Ik kijk op mijn horloge en zie dat ik nog tien minuten heb.

Zo snel als ik kan race ik naar huis – die warming up kan ik mooi overslaan straks. Ik sprint naar boven om mijn kleding te pakken. Niet te vinden. Huh? Ik kijk op nog een paar andere potentiële verstopplekken, maar kan nergens mijn sportkleding vinden. Ik pak mijn tas erbij – inmiddels 2 minuten voor aanvang van de sportles – en besluit dan, tegen alle goede hoop in, mijn tas nogmaals te bekijken.

Tip van de dag: als je een nieuwe (sport)tas koopt, controleer dan direct of er een dubbel vak in de tas zit! Scheelt een hoop gezweet nog vóórdat de sportles begonnen is :-).

Bekijk bericht

Mijn moeder, zus en ik zijn een ochtendje in Leiden, op visite bij een kennis. Nadat we daar weer weggaan, besluiten Laura en ik om naar de Ikea in Haarlem te gaan. Mijn moeder heeft met een vriendin in Den Haag afgesproken, dus we zetten haar af bij station Leiden. Het stormt vandaag enorm hard, dus het is nog best een opgave om de auto netjes door het centrum te manoeuvreren. “Tot later, veel plezier!”

Tien minuten later worden we gebeld. “De treinen rijden niet vanwege de storm, komen jullie me halen?” We spreken op dezelfde plek af als waar we haar hebben afgezet. Een kwartiertje later rijd ik het parkeerterrein(tje) van station Leiden op en direct zie ik dat dit absoluut niet dezelfde plek is als waar we mam eerder hebben afgezet. We bellen haar op. “Eehm, we staan aan de centrumkant van het station, we staan hier heel goed geparkeerd, kom je hierheen?” Prima. Na een tijdje wachten is er nog niet veel gebeurd. Niet zo gek ook: het waait écht heel hard en met een beetje tegenwind kan de route echt wel een stukje langer duren. Laura besluit om te gaan kijken. Ze stapt de auto uit en probeert zo soepel mogelijk richting het station te lopen. Ik blijf in de auto zitten.

In de verte zie ik dat Laura gebeld wordt. Ze draait zich direct om en loopt weer richting de auto, nog steeds de telefoon aan haar oor. Een paar meter voor me blijft ze staan om één richting op te turen. Ineens begint ze te zwaaien. Het heeft blijkbaar geen effect, want de bewegingen worden nog wilder. Ze is duidelijk de aandacht van mijn moeder aan het trekken, zodat ze ons kan vinden. Ik moet heel hard lachen, de wilde zwaai- en dansbewegingen in combinatie met de harde wind zijn een prachtige combinatie. Kennelijk denken mijn buren daar net zo over: een man en zijn dochter zijn hard aan het lachen en kijken beiden naar Laura. Ik kan ze eerlijk gezegd geen ongelijk geven. Laura krijgt het ook in de gaten en moet er zelf ook om lachen. De man steekt zijn duim op en rijdt vervolgens weg. Effect heeft het wel: mam heeft ons gevonden. Op naar de Ikea!

Bekijk bericht

Zou het… zou het…?! “Jaaa, een strike!” Het is vrijdagavond en mijn werk heeft een personeelsuitje georganiseerd bij een bowlingbaan. Met z’n zestigen bezetten we alle bowlingbanen en het is leuk om te zien hoe fanatiek iedereen wordt van het gooien van een bal tegen een paar kegels.

Na anderhalf (!) uur stoppen we ermee en verplaatsen we naar boven waar een diner klaar staat. Ondanks mijn strike heb ik helaas niet gewonnen, maar dat mag de pret niet drukken. Bij het bowlingcentrum hebben ze een gourmet arrangement: iedereen krijgt een pannetje en een schaaltje met vlees, vis of groenten. Niet ontzettend culinair, wel heel gezellig.

Rond half elf vertrekken de meesten en ook ik besluit om richting huis te gaan. Omdat twee collega’s bij mij in de buurt wonen bied ik hen een lift aan. “Nog even naar de wc hoor!” Terwijl ik in de hal op mijn twee collega’s wacht, ga ik even tegen een muurtje staan. Het wordt direct pikkedonker. Oeps. Volgende keer eerst even op lichtknopjes inspecteren voordat ik nonchalant ga leunen, haha!

Bekijk bericht

Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Dat je buik alleen knort op momenten dat het niet zo relaxt is. #tijdenstentamens #indebibliotheek #tijdenseentoespraak #vastookweleenkeerop4mei #afkloppen (Dorinde)

2. Haha oeps. Ik reed net 100 op een stuk waar je 70 mag en ging vervolgens keihard remmen bij het bordje vanaf waar je weer 100 mag. #Fail #Eersteschooldagnadevakantie (Laura)

3. Oké focus. Wekker om half zeven, check. Dit keer 06:30 in plaats van 18:30. #verslapen #vanmorgen #klokkijkenisvoorgevorderden (Laura)

4. “Even een nieuwe wekker instellen.” Stuiptrekkend luisteren we vervolgens naar de ex-wekkergeluiden die weer voorbijkomen. #Trauma (Laura)

5. Eerder naar boven om nog lekker even in bed te lezen. Vervolgens alleen maar op m’n telefoon scrollen. Wanneer ik dit realiseer, denk ik: weg die telefoon! Oké nee eerst even dit tweeten. #ennugaiklezendoei (Laura)

6. “Heb je die film ook al gezien?” … “Nee, want we hebben geen abonnement op Tinder”. #hihi #Netflix #Tinder #almostthesame (Dorinde)

7. “Ik leg m’n mobiel aan de andere kant van de kamer, zodat ik niet zo lang op mijn telefoon kijk voordat ik ga slapen.” #paktvervolgenstelefoonvanvriend #niethelemaalheteffectwatikwildebereiken (Dorinde)

8. Heerlijk hoe sommige mensen geen schaamte kennen: er zit er hier eentje heerlijk mee te brommen op zijn muziek. #waarzouhijnaarluisteren #bieb #brombeer (Dorinde)

9. De dagen van de maand invullen op een leeg overzicht en dan rustig doorgaan tot 35 januari. #dagdromen (Dorinde)

10. “Oooo! Ahaaaaa. Huh echt?!” Mijn opmerkingen tijdens het lezen van Harry Potter deel 7. #voorheteersthelemaaluitgelezen #oeps #nusnapikalledetails (Laura)

Bekijk bericht

Terwijl ik in de rij van de supermarkt sta, ben ik een beetje aan het dagdromen. Straks naar de sportschool, eerst nog even eten koken. Morgen weer lekker weekend! Zou het mooi weer worden? Terwijl ik mijn karretje op de automatische piloot naar voren duw, bots ik tegen iets op. Voor me staat een verlaten six-pack spa rood. Ik kijk naar mijn voorganger of hij soms vergeten is om het op de band te leggen, maar dat is duidelijk niet het geval. Wie weet staat ie er al een uur en heeft iedereen er heel behendig omheen gereden. Ik wacht nog heel even, maar besluit dan om het six-pack te verplaatsen zodat ik zelf mijn karretje naar voren kan rijden om mijn producten ook op de band te leggen. Net wanneer ik al mijn boodschappen op de band heb liggen, hoor ik achter me wat gemopper. “Nou, dat is ook niet aardig.” Niet aardig? Heeft ze het over mij? Ik draai me om en zie een hijgende vrouw achter me staan met een doosje eieren in haar hand. Aaaaah, oeps. “Ja ik was de eieren vergeten, dus ik ging die nog even snel halen!” Ze gaf daarna gelukkig wel toe dat het misschien niet zo’n handige plek was om het six-pack neer te zetten.

Ik heb het weer goedgemaakt door haar toch maar even voor te laten :)..

Bekijk bericht