Yoghurt (ingezonden #15)

Vandaag een ingezonden blog door oma!

Lekker, ik koop een paar yoghurtjes om onderweg tijdens de busreis van te genieten. Mooi grote bekers yoghurt. 

Tegen lunchtijd open ik de beker, de meegenomen lepel erin, grote hap….slik… Wat is dit? Mijn slokdarm krijgt teruggeefneigingen. Ik bekijk de tekst op de beker: cream? CREAM? Och jee, nam ik een grote lepel boordevol vloeibare slagroom, jakkes. 

Tot de volgende busstop zit ik met een beker deinende slagroom in mijn hand half misselijk te zijn.

Heb jij ook een leuke anekdote die wij (anoniem) mogen plaatsen op onze blog? Vinden wij heel erg leuk! Mail ons naar info@neverdullmoments.nl. (Mocht je een anekdote hebben, maar deze niet zelf willen uitschrijven… Wij kunnen dat ook voor je doen!)

Wissel (ingezonden #14)

Vandaag een ingezonden blog door oma!

Het is dinertijd en we zetten ons met het vaste groepje reisgenoten aan tafel. Oh, leuk! De chauffeur komt er deze avond bij, gezellig, hij gaat naast mij zitten. Het wachten is nog op Jan, zeker naar het toilet. Daar is Ella: ‘Mag ik bij jullie aan tafel?’ en ze neemt plaats op de enige nog lege stoel, mij aankijkend.

‘Eh, Ella, Jan is er nog niet, eigenlijk is dat zijn plaats, sorry,’ zeg ik. De vrouw van Jan, de chauffeur en beide andere tafelgenoten kijken mij met stomverbaasde ogen aan. Huh, watte, mocht ik dat niet zeggen tegen Ella? Aarzelend zegt de vrouw van Jan: ‘Jan zit toch naast je?’ Ik kijk nog eens goed opzij. Help! Is het niet de chauffeur, is het Jan. 

(Waar is de grond, zou er gaarne even doorheen willen zakken).

Heb jij ook een leuke anekdote die wij (anoniem) mogen plaatsen op onze blog? Vinden wij heel erg leuk! Mail ons naar info@neverdullmoments.nl. (Mocht je een anekdote hebben, maar deze niet zelf willen uitschrijven… Wij kunnen dat ook voor je doen!)

Ingezonden anekdote! (#13)

“Juf, hoe ziet een hart er nou uit?” Vraagt een leerling uit groep 6 van de basisschool.

Heel erg m’n best doend, teken ik op het schoolbord een hart. “Zo ziet het eruit!”

Het is een tijdje stil. Dan steekt een meisje haar vinger op: “Maar juf, dat is toch net een bossie groente?”

Zwaar leven

Op de vele reizen die ik maak heb ik toch best wat grappige dingen die ik voorbij zie komen. Zoals afgelopen weekend bijvoorbeeld.

“Daar is de Autoverhuur!” Zegt een vriend waarmee we een gezellig weekend hebben gehad in Krakau. Na een zeer interessant en gezellig weekend (Auswitsch & Krakau + Zoutmijnen) zijn we terug op het vliegveld. We hebben 3 dagen een auto gehuurd en deze moeten we nu weer terugbrengen naar het autoverhuurbedrijf.

Eén van mijn vrienden loopt het kantoor binnen en kijkt om zich heen of hij een werknemer ziet. Hij kijkt naar mij met een vragende blik: “zie jij iemand?” Ik wenk een paar keer naar de toonbank en mijn vriend kijkt nog eens goed: zo’n 5 cm boven de toonbank is nog net een klein stukje kuif van één van de werknemers te zien. Ik loop ook maar naar de toonbank en geef een kleine “Uhum!” Geen reactie. Ik kijk naar mijn vriend en die schraapt zijn keel. Nog steeds geen reactie. Ik ga aan de balie staan en schraap nu zéér luidruchtig mijn keel. De jongen achter de balie schrikt zich kapot en zegt in half Engels/Pools: “I’m Sorry, short night!” en werkt ons na het inleveren van de sleutels snel de deur weer uit. Na het verlaten van het kantoor werp ik een blik achterom. De jongen is weer in zijn stoel gaan zitten en heeft zijn ogen alweer dicht. Ik overweeg om nog een keer te schrapen ;). Doe mij zo’n baantje!