Beste aankoop ever

“We kunnen tenminste wel lekker sparen voor de bruiloft!” Een zin die ik al meerdere malen gebruikt heb de afgelopen weken. Het is waar, we gaan niet uit eten, doen geen uitstapjes en geven daar inderdaad geen geld aan uit. Wel heb ik de afgelopen week twee aankopen gedaan die misschien niet helemáál nodig waren. Nou ja, wat is nodig.. 😉

In de tuin hebben we nog geen loungeset en dat stellen we ook zeker uit tot na de bruiloft. We hebben gewoon lekkere stoelen, maar helaas maar één krukje ter hoogte van een voetenbankje. Je begrijpt dat er daar nog eentje van bij moet.

Daarnaast heb ik mezelf de afgelopen dagen wijs gemaakt dat het heerlijk zou zijn om een bad te hebben. We hebben een mini badkamer en dat gaat zéker niet lukken. Totdat ik een geniale oplossing tegenkwam: de bath bucket. Het is eigenlijk een enórme wasmand met een afvoer slang aan de onderkant. Je zou hem eigenlijk even moeten Googelen. De prijs viel reuze mee, dus ook deze heb ik besteld.

Gisteravond (voor jullie) deed ik mijn mailbox open. “Uw bestelling heeft helaas vertraging opgelopen.” Mijn hart begint sneller te kloppen wanneer ik de mail open. Ik was erg opgelucht toen ik zag wélk product vertraagd is.

Drie keer raden wat ik vanavond ga doen… 😉

Wintertijd

Met mijn horloges heb ik altijd fases. Ik heb een Fitbit die me keurig mijn stappen vertelt -de ene dag wat indrukwekkender dan de andere dag- en ik heb een normaal analoog horloge.

Een nadeel van de Fitbit is dat je hem af en toe moet opladen, waardoor je tijdelijk even zonder zit. Meestal eindigt mijn Fitbit fase dan weer abrupt.

Zo ook ruim een week geleden. Ik doe mijn andere horloge om en besluit dan om met Thomas naar de supermarkt te lopen. Na een kwartiertje besluit Thomas om toch weer om te keren omdat ie wat last heeft van z’n been door het sporten, dus ik loop in m’n eentje verder. M’n telefoon heb ik niet bij me, dus ik kan niet naar mijn luisterboek luisteren. Nou ja, de vogeltjes doen ook hun best gelukkig!

Het is best een stuk lopen en ik heb geen idee hoe lang ik erover doe. Bij de supermarkt haal ik mijn boodschappen en ga ik ervan uit dat het bijna lunchtijd is. 

Op de terugweg groet een mevrouw me met “goedemiddag!” Ha, dan is het dus in ieder geval na 12.00. Wanneer ik bijna thuis ben, merk ik dat ik het heerlijk vind om niet te weten hoe laat het is en om gewoon even met niets anders bezig te zijn dan wandelen. 

Thuis aangekomen zie ik dat het inmiddels 12:35 is. Lekker, ik ben ruim een uur weggeweest. Ik loop door naar de wc, want die ben ik onderweg niet tegengekomen.

Bij het handen wassen kijk ik op mijn horloge en.. – haha, ik had gewoon een horloge om! – zie ik dat het net half 12 geweest is.

Het wordt de hoogste tijd voor de analoge horloge fase, de arme stakker stond zelfs nog op wintertijd!

Paasdrukte (haha…)

1 ei is geen ei
2 ei is een half ei
3 ei is een paasei
4 ei is een jetlag ei (blog vergeten)

Fijne tweede Paasdag!

Klikozicht

Op dinsdag is bij ons altijd de ‘kliko-dag’. (Ja, het is ongelooflijk hoeveel verhalen je kunt schrijven over kliko’s). Bij ons zet bijna iedereen hem al braaf op maandagavond neer. Vanuit ons huis kijk je precies uit op de verzamelplaats en dat is soms best fascinerend. De ene buuf gluurt altijd bij ons naar binnen, de andere juist alleen bij de buren. Weer een andere buurman neemt altijd twee kliko’s tegelijk mee, knap hoor.

Aan de weg staan al een paar grijze kliko’s met volle buiken, inclusief die van ons. Terwijl we naar een tv-programma kijken, horen we weer wat gerommel op straat. Ha, daar komt er weer één! Een vrouw heeft een lekker tempo met haar kliko, maar het is helaas de verkeerde. Groen. Hij puilt mega uit en mevrouw heeft dit weekend waarschijnlijk lekker in haar tuin gewerkt. Ze kijkt zeer geërgerd naar de grijze kliko’s, die er op zich verder ook niet veel aan kunnen doen. Ze loopt weer terug naar haar huis, dat wij niet kunnen zien vanaf onze post.

Verwachtingsvol blijven we de komende minuten naar buiten kijken. Komt ze al? Het duurt wel lang zeg.. Weer een paar minuten later zien we haar. Maar.. ze fietst keihard voorbij! Zonder kliko! Hoe zit dat dan? We moeten allebei lachen om de scène, maar ook wel een beetje om onszelf. Binnenkort gaan we aan de geraniums.  

Hoi buuf!

Dit weekend hebben Thomas en ik hard gewerkt in onze voortuin. Al sinds we het huis hebben gekocht, staat er een enorme Yucca in de voortuin. De plant heeft flinke punten aan de bladeren en we vinden hem echt niet mooi. En dan hebben we het nog niet over het feit dat hij nu helemaal bruin en dor is geworden. Voor mijn verjaardag heb ik van mijn ouders een bijdrage gekregen voor een vervanging ervan. En eindelijk zijn we daar nu dan mee aan de slag gegaan!

In het tuincentrum hebben we 10 planten gekocht die we als heg gaan neerzetten. Dat kunnen we natuurlijk pas doen wanneer dat monster uit de grond is gehaald.

Op zaterdag beginnen we rond een uur of 9. Ondanks dat het uitgestorven is in heel Nederland, komen er toch wat voorbijgangers langs. “Lekker bezig!” Roept er eentje. “Dat wordt een enorme klus!” roept een andere. “Wel doorwerken hè!” roept een oud vrouwtje mans, die voorbij komt fietsen. Jaja, we werken hard door.

Rond een uur of half 11 hebben we een enorm gat gegraven rondom de Yucca en lukt het ons bijna om hem er eindelijk uit te krijgen. We besluiten om even koffie te gaan drinken. Uit de achtertuin haal ik twee stoelen en ik zet ze in de voortuin. Wanneer we net onze eerste slokjes nemen, komt het vrouwtje weer langsgefietst. “Nu al pauze?!” Roept ze vrolijk. Gelukkig komen er ook andere mensen voorbij die ons verzekeren dat het zeker gaat opknappen.

Tegen lunchtijd is de Yucca eruit en hebben we de nieuwe planten alvast gepositioneerd. Het gat voor de nieuwe planten moet nog wel gegraven worden, maar zo kunnen we alvast goed zien hoe het gaat worden. We ploffen weer neer en genieten van onze tosti. Drie keer raden wie er langs fietst…. 😉