Wekkertje

Vakantie betekent voor velen: rustig aan doen, geen wekker zetten en lekker uitslapen. Het rustig aan doen geldt zeker voor mij, maar echt uitslapen vind ik niet fijn. Om 08.00 of 08.30 wakker worden vind ik echt laat zat.

“Zullen we een wekker zetten zodat we gewoon op een normale tijd wakker worden?” Vraag ik Thomas. “Nee joh, ik word wel op tijd wakker.” Hmm, ok!

Heel wat uren later hoor ik iemand de trap opkomen. Het is Thomas. Ik zie dat de plek naast me leeg is en ik voel dat hij ook al koud is. “Hoe laat is het?” Thomas antwoordt dat het bijna 10 uur is. Waaat?!

Uiteraard begin ik de discussie. “Hoezo maak je me nu pas wakker? En hoe laat was jij dan wel niet wakker?” Half 10 blijkbaar. Goh. Die jongen geloof je ook niet meer op z’n mooie blauwe ogen ;-). Met z’n ‘ik ben op tijd wakker’.

Zijn argument om me dan niet om half 10 wakker te maken? Blijkbaar had ik om 9 uur al gevraagd hoe laat het was en bleef ik toen ook gewoon liggen. Weet ik uiteraard niets meer van ;-). De rest van de dagen gaat er mooi weer een voor-de zekerheid-wekker. 

Bleekscheet

We hebben vanavond afgesproken met vrienden om gezellig te eten. Omdat we met z’n elven zijn, neemt iedereen wat te eten mee.

Nadat we heerlijk hebben gegeten, stelt Laura voor om haar gekochte apfelstrudel in de oven te schuiven. Ze leest de verpakking. “Oh! Hij moet wel 40 min in de oven, haha.” Nou ja, we hebben geen haast :-).

Wanneer de oven bijna klaar is, loopt een vriendin er naartoe om even te gluren. “Ze zien wel heel bleek nog hoor! Ik vraag me af of ze zo wel goed zijn.” En dan schiet me iets te binnen. Dit komt me zeer bekend voor.

“Ja, apfelstrudels zijn de hele tijd bleek, maar op het laatste moment worden ze ineens lekker bruin.” Begin ik. “Dat heb ik ook met mijn huid. De hele vakantie blijf je gewoon lijkbleek, dat bruin worden komt pas op het allerlaatst. Helaas ga ik daarvoor meestal net een dag te vroeg naar huis.”

Yeah right ;-).

Kerstpost

We wonen hier nu precies een jaar en drie dagen! Vorig jaar zijn we net voor de kerst verhuisd. En inmiddels kent ook iedereen ons nieuwe adres wel, want we hebben al heel veel kerstkaarten binnen gekregen dit jaar :-).

“Lief, we hebben een kaartje gekregen van de buren van een paar huizen verderop! Die geven we er straks ook eentje.” 

Die avond schrijf ik het kaartje. Thomas leest over mijn schouder mee. “Zo schrijf je haar naam helemaal niet hoor!” Ik kijk hem aan. “Ik heb het vanmorgen nog in het kaartje gelezen en ik weet dit gewoon zeker.” Thomas is ook zeker van zijn zaak. “Christel* met ch?! Echt niet hoor. Dat is gewoon met een k. 100% zeker. Bij niemand is dat met ch.”

We kunnen het kaartje even niet meer terugvinden tussen alle kaartjes, dus ik besluit om het morgen nog even uit te zoeken. 

De volgende ochtend doet Thomas nog eens triomfantelijk tegen me. “Heb je de naam al aangepast?” 

Ik besluit om naar buiten te lopen om zo even “toevallig” op het naambordje te spieken. HA! Christel. Met ch. Eigenwijs als Thomas is moest hij het toch ook even checken. “Hmm. Haar vader heeft het vast verkeerd gedaan bij het aangeven vroeger ;-).” Wijsneus.

*Om privacy redenen is de naam aangepast.

Fijne kerstdagen!

Joehoeee

“Loop jij even langs de supermarkt om citroenen te halen? Dan haal ik het pakketje op.” Vraagt Thomas. Hij heeft net de auto geparkeerd en stapt uit. Op het moment dat ik uit wil stappen, zie ik dat een auto gaat inparkeren op de lege parkeerplek naast me. Ik wacht daarom even met uitstappen, anders wordt mijn deur eruit gereden.

Thomas heeft de situatie niet helemaal door en loopt vrolijk weg. Vervolgens hoor ik een klik. Terwijl ik nog steeds in de auto zit, zie ik dat de spiegels automatisch inklappen. Heeft hij nou echt…? 

HAHA! O Thomas.. die leuke vriend van me heeft me zojuist opgesloten in zijn auto. En dan na vijf minuten doodleuk aan me vragen of het gelukt is met de citroenen. “Eh nou nee.” 😉

Never dull photos #24

Deze gezellige beer zagen we in de kringloopwinkel. Erg eh, schattig. Zou jij hem mee nemen?
Tijdens Halloween kregen we deze pompoensoep. De spin is gemaakt van bloemkoolcreme. Zou je hier trek van krijgen?
Tijdens onze film kwam Rover op het toetsenbord liggen. Ideaal voor het geluid en de afspeelsnelheid van de film, haha.
Op visite bij het paleis in Kopenhagen. Goed idee voor thuis. Scheelt weer stofzuigen!
Persoonlijk vind ik onze piek walgelijk, maar een meisje voor me in de rij dacht daar anders over. “Mooie piek, mevrouw.” Nou, dan vind ik hem ook mooi ;-).
Tijdens een zoektocht naar één van de katten onder de auto’s, waarbij ik moest bukken, heeft mijn broek het niet overleefd.
Best artistiek, of niet?