Kattentaal

Regelmatig hoop ik maar dat onze katten zich niet realiseren hoe idioot ik soms tegen ze praat/roep/schreeuw. Aan de andere kant kunnen zij er ook wat van met hun idiote acties. Zo zou ik als ik hen was nooit het volgende doen:

  • in de wasbak liggen wanneer iemand precies op dat moment zijn handen gaat wassen.
  • Buiten spelen, om vervolgens naar binnen te gaan om te poepen, om vervolgens weer naar buiten te willen.
  • Preciés op de afstandbediening kotsen. Echt.. zo veel plekjes waar je uit kunt kiezen. Alle knopjes moeten worden gesopt.
  • Alleen op schoot liggen wanneer de tanden gepoetst worden, zodat je maar maximaal 2 minuten ‘hoeft’.
  • Tien minuten krijsen om eten, om vervolgens drie brokken te eten.
  • Per se naar buiten willen wanneer het regent, om vervolgens onder een boom te gaan schuilen en niks te doen.
  • In de gordijnen hangen terwijl er een fantastische krabpaal náást staat.

Maar goed, wie ben ik…? 😉

Mijn speech voor Laura en Daan

Vrijdag 7 februari 2020: de trouwdag van Laura en Daan. Op deze ontzettend bijzondere dag mocht ik de ceremoniemeester zijn. Wat vond ik dat fantastisch om te doen! Er waren alleen maar fijne mensen aanwezig en de sfeer was geweldig.

Tijdens het feest heb ik een speech gehouden en deze zou ik graag willen delen. De speech is soms wat meer in spreektaal geschreven, maar ik vind het zonde om er te veel aan te veranderen.

Laura en Daan, ik kijk met zo veel plezier terug op deze dag. Het was geweldig!

Lieve Laura, lieve Daan.

Laura, jou ken ik het langst van iedereen. Ik heb je zelfs al eerder kunnen ontmoeten dan papa en mama en dat kunnen écht niet zo veel mensen zeggen. Er wordt regelmatig aan me gevraagd hoe het nou is om een tweeling te zijn. En ondanks dat we inmiddels een mooi lijstje met veelgestelde vragen zouden kunnen samenstellen, kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat ik hoop dat elke andere tweeling het ervaart zoals ik het mag ervaren. Ik zou het niet anders willen.

Daan, je zal snel geleerd hebben dat een relatie aangaan met iemand die een tweelingzus heeft, inhoudt dat je die zus zo nu en dan tegenkomt. En uiteraard wil die zus in hetzelfde dorp gaan wonen, zo werkt dat. Check, dat is gelukt! Ik voel me enorm thuis bij jullie twee en dat komt echt niet alleen maar doordat Laura daar ook woont 😊.

Daan, ik kan me nog zo goed herinneren dat ik op de computer mocht, zo’n 11 jaar geleden, en dat ik mijn Hyves pagina opende. Ik riep Laura erbij, want ik deelde (en deel) bijna alles met haar, en vroeg haar of ze wist wie ene Daan was. Ik had werkelijk geen idee, haha. Jij had mij toegevoegd en via mijn pagina kwam je toen weer bij Laura terecht. Die leefde trouwens helemaal op toen ik haar erbij riep en je begrijpt dat mijn heilige computertijd er direct opzat.

Laura, nu ruim 11 jaar later ben je niet meer te vinden onder je oude achternaam. Daar moet ik best even aan wennen hoor! Omdat we toch nog even je oude achternaam wilden eren, hebben we het vrijgezellenfeest in boerenthema gedaan. En die knalblauwe overal stond je nog goed ook!

Van beide vrijgezellenfeesten hebben we wat beelden gemaakt en die gaan we nu laten zien. Blijf na de beelden een beetje in de buurt, want Laura en Daan gaan bijna beginnen aan hun eerste dans!

Als laatste wil ik nog tegen jou zeggen Laura, dat trots ben dat ik je zus mag zijn. En Daan, ik ben heel blij dat je nu officieel mijn zwager bent. There is never a dull moment with the two of you😊.

Karige bestelling

Het is dinsdagmiddag en dat betekent dat we onze boodschappen ophalen bij de supermarkt. We doen dit nu al meer dan een jaar en het is ideaal.

Ik parkeer mijn auto en loop met mijn lege kratjes naar de medewerkers. Er staat nog een vrouw met haar dochter voor mij te wachten. De vrouw kijkt vol verbazing naar haar boodschappen die ze krijgt van de medewerkers. “Heb je helemaal geen groente besteld?” Vraagt ze haar dochter. Aan mij legt ze giechelend uit dat haar dochter de bestelling een keertje mocht doen. Ze haalt opgelucht adem als er toch wat diepvriesgroenten uit een koelbox worden getoverd.

Dan ben ik aan de beurt. Terwijl ik geholpen word, parkeert een andere auto naast de mijne. Een vrouw stapt uit en loopt ook naar de medewerkers toe. Ze spelt haar naam en loopt dan weer terug naar de auto om de achterklep te openen.

“Oh jee.” Hoor ik het meisje van de supermarkt tegen haar collega zeggen die mij aan het helpen is. “Deze mevrouw heeft 40 zakken dropjes besteld, maar dat product was nou net niet beschikbaar. En dan moet ik dat mooi tegen haar vertellen..”

Ondertussen is mijn bestelling klaar en stap ik in mijn auto, nét voordat de vrouw de trieste mededeling te horen krijgt. Cliffhanger! Ik gluur in mijn achteruitkijkspiegel en kan haar reactie, ondanks dat ik geen gebarentaal kan, prima vertalen. 

Dat moeten wel hele lekkere dropjes geweest zijn.

Duidelijke taal

We lopen door een openbaar gebouw waar het een beetje eigenaardig ruikt. Alsof de schoonmakers één sopje gebruikt hebben voor alle vloeren van het gebouw. En dat ze begonnen zijn in de toiletruimtes, weet je wel 😉

Wanneer we verder lopen wordt het al gauw duidelijk waar dit geurtje vandaag komt. In de hoek van een ruimte hangt een  blaadje waar heel serieus op staat geschreven: hier NIET plassen. Ik vind het op zich wel een logische bewering, maar kennelijk is het toch een geliefd plekje voor wildplassers. 

Chaoot

Het is acht uur wanneer de wekker gaat. Spannend, vandaag is de dag van het vrijgezellenfeest van Laura! Al in augustus begonnen we met de voorbereidingen (datum prikken) en nu is het dan eindelijk zo ver. Ik ben direct klaarwakker en trek mijn ‘werkkleding’ aan. Geen tijd te verliezen, er moet nog van alles gebeuren.

Ik sjees naar beneden, zet de waterkoker aan en begin als een kip zonder kop spullen op tafel te leggen. Vervolgens leg ik de spullen weer aan de kant omdat we gaan ontbijten. Goed, focus haha. Ik prop mijn verse afbakbroodjes naar binnen, doe 10 eieren in een pannetje en trek vervolgens mijn jas aan. Onze buitentafel (zo’n wit plastic ding weetje wel) mag nodig een sopje gebruiken.  

Terwijl ik buiten aan het soppen ben, commandeer ik Thomas dat hij de eieren in de gaten moet houden. Hij kijkt me geamuseerd aan maakt een ‘yes sir’ gebaar naar me. Topkerel die Thomas. We gaan vanmiddag met twaalf dames lunchen en aangezien we niet genoeg stoelen binnen hebben, maak ik ook wat witte plastic tuinstoelen schoon. Note to self: een paar klapstoeltjes voor in huis zouden best handig zijn.

Ik dek de tafel met een enorm chemisch ruikend tafelkleed. Maar hé, we hebben een boerenthema, dus het rood met wit geblokte tafelkleed moet en zal erop. Ik ren naar zolder om champagneglazen te halen, ren weer naar beneden om vervolgens te bedenken dat ik nog meer van zolder nodig heb. Had ik nou maar mijn stappenteller om gedaan.

Wanneer de eerste vriendin arriveert om te helpen, moet ik mijn tas nog inpakken. “Dor, kun jij de oven alvast even voorverwarmen voor de croissantjes?” Vraagt ze me. “O ja, goed idee!” Ik race naar de boodschappentas en bekijk de verpakking voor de juiste temperatuur. Wanneer ik door loop naar de oven, ben ik uiteraard de temperatuur weer vergeten. Hop, weer terug naar de boodschappentas, die ik op zich ook wel mee naar de keuken had kunnen nemen. Nadat de oven is voorverwarmd haal ik de croissantjes daarom maar weer op.

Ik leer een hele nieuwe kant van mezelf kennen haha, lekker chaotisch. Ik ben dan ook dankbaar wanneer er meer vriendinnen komen om te helpen. “Wat kunnen we doen?” Ehhh. Focus. Wanneer iemand in de soep (ja, die van vannacht haha) aan het roeren is, iemand anders mozzarellaspiesjes maakt en weer iemand anders de plaattaart aansnijdt, pak ik snel mijn laatste spullen bij elkaar.

“Kom, we gaan Laura ophalen!” Ik trek snel mijn ietwat afgetrapte laarsjes aan en loop naar de auto. Had ik nu maar leukere schoenen aangedaan, want uiteraard vergeet ik later om die schoenen weer om te wisselen ;-). De GoPro is mee zodat we het verrasmoment kunnen filmen. We parkeren om de hoek zodat Laura ons niet aan kan zien komen en lopen naar haar deur. We duwen de deurklink naar beneden en.. hij zit op slot. Serieus, is ze niet thuis?! En Daan zat nog wel in het complot!

Dan zien we gelukkig dat er iemand bij de deur verschijnt. Het is een heel hard lachende Laura, nog in pyjama. Fantastisch, haha! Op naar een hele leuke dag.